Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšólfur

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšólfur

						1§50,
3. Ar.
15.   JTIarx.
99. og 33.
iSanttal á nyja toryi. konunos í Kaupmanna-
Jtöfn,   krossmessudaffinn 1850.
MMIjúðólfur:     Gúniorin,   her   pastor!   nú er
jeg þá loksins ferðngur frá bókþrykkiríinu.
Abyryðnrmaður: Sælir nú, nionsjör
Hljóðólfur! 3>ú lítur lika dável út; en hvern-
ig lízt })jer á þig hjerna í Höfn?
Hljóð. Fanden gale í mjer, ef' meistari
Jóu Víilalín sagði ekki satt, þegar hann kvaö
þetta:
Á hafnar stóra sandi sjest
siglujóra mergðin flest,
drukkið, hórast hjer er mest,
hægt er þar aí> missa prest.
Abm. Já, rjett er það, ekki er von, aö þú
hlitír öðrum, Hljóðólfur! þegar þú getur feng-
ið af þjer, að vera svona berorður viÖ húss-
hónda þinn, uppí opið geðið á honum.
Hljóð. Ekki, mjer Knnst sem jeg muni
blíva nokkuð frímóðugurmeð þessu nyja nafni.
Abm. Já, jeg kviði fyrir látunum i þjer,
©g iðrast þess sárt, að jeg heíi látið eptir
þjer allan skrattann, sem þú hefur komið upp
ineð. J>ú narraðir mig til að liggja í kross
við þig og biðja svo fyrir þjer; eptir það
varstu settur í langgeldu af ytírvöldunum, svo
jeg varð að sigla með þig til kongsins til að
leysa af þjer haptið. J>ú linntir ekki lát-
urn, neina jeg gæfi þjer nýtt nafn; en þú
geldur mjer þá skens í skírnartollinii. og ert
orðiiin svo flannalegur, að jeg er viss uin,
að aliir núkbindarar foimæla þinuni skírnar-
ilegi.    Já, mikla mæðu hefi jeg al' þjer.
Illjóð. jiað er nú ekki mín skuld, pastor,
jió fyrirbænirnar þínar færu út um þúfur, á-
samt með geistlegheitunum.
Abm. Nei, þetta þoli jeg ekki. J>að er
krossinessa í dag; jeg held lika að það sje
he/.t. að þú farir að hafa vistaskipti og nafna-
skipti um leið. 3>ú skalt heita Jjóðólfnrhjeð-
an i frá, og snáfaðu nú og taktu saman plögg
þín, því þegar leiði kemur, legg jeg í haf
með þig norður til Islands. £n hvar hefurðu
haldið til í Hðfn?    $ú ratar þó líklega þangað.
Hljóð. Jæja, jeg bryða mig hvorgi, og
látuin boldanginn ráða, en jeg hefi losserað i
Píkustræti.
Ábm. Hvaða ósköp er áþjer, maður! Pilu-
stræti heitir það.
Hljóð. Jeg veit það nok, jeg forandraði
bara ellinu í ká, því mjer þókti strætið for-
þjena það.    Og adiö, her pastor!
Ábm.    Hamingjan hjálpi þjer, Jijóðólfur!
Araur er sá, sem engu verst.
jpessi gamlí málsliáttur má nú vel heim-
færast til okkar, þeirra Skagfyrðinga, er Nr.
18 af £jóðólli getur um, að sanian kæmi á 2.
manufundum, til að ræða um nauðsynjarþær,
er næst þóttu liggja; en með því, að það er
nú orðið lýðum Ijóst, að út af þessum mann-
fundum meðal annars, kom það, að nokkrir
Skagfyrðingar urðu ásáttir um, að biðja þá
verandi amtmann sinn etatsráð Grim Jónsson,
að segja af sjer embætti sínu með góðu, áður
eim verr færi, nefuil. áður enn menn með op-
inberuðum ástæðum, og almennari klögun enn
þeirri, sem áðurvar til einkisreyndá rjettum
stað, neyddust til að klaga þetta sitt yfirvald
fyrir fleiri snkir. Vjer gátum alls vegna ekki ,
betur úrráðið eptir málavöxtum, og meintum
að þessi eptir okkar áliti ininnst meiðandi
aðferð væri hin mannkærlegasta við þenna
landa vom, úr því að þetta var afráðið — en
nú er reynslau farin að syna, að hin önnur
yíirvöld vor unna ekkí bæiiinni eins og boð-
ið er,   heldur réyní 'iú að  neyða  Skagfyrð-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132
Blašsķša 133
Blašsķša 133
Blašsķša 134
Blašsķša 134
Blašsķša 135
Blašsķša 135
Blašsķša 136
Blašsķša 136