Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšólfur

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšólfur

						— 40
2.
Falla þér blástraumar brúna
báða um vánga,
brjóst þitt svo bifast af ekka
sem blóm fyrir vindi,
hallarðu höfði að nái,
en hárið þitt dökkva
líðast um líkkistufjalir
og líkblæa verðr.
3.
Ilorfi' eg og hugsjónum renni
á heimkynnið dapra,
fýsir mig, fagreyg meya,
að finna þig mætt' eg,
ekki að munaðarmálum
né mjúkra tilkossa,
heldr að hvarmadögg feng' eg
þín harmatár blandið.
4.
Öldur mér ýta þér fjærri
og okkar tár skilja —
grátfögr meya, sem mætrar
móðurlát harmar,
hjarta þitt hressi og gleði
sá himninum ræðr
faðir, sem frelsaða öndu
til fullsælu leiddi.
J\ Þ. Th.
»Til þess eru víti, að varast þau«.
Fyrir fáum dögum háíii eg þá sorgargaimgii, aí> vera á
ferií) um Akranes, til aí) grenslast eptir, hvort sonr minn, —
er seínast sigldi frá Gróttu á Seltjarnarnesi, &b aptni hins
24. f. m. — hefíli ekki náí> þar neinstaW Iandi, en mí:r til
hrygíar, og máske þó til hugarhægW, vari eg til aí> sko<5a og
þekk|a þær fjalir, er bon'% höfftu son minn til hinstu stundar;
til „hrygftar" var þaí), þar eg nú nieb viísu sá, at) fundiim
okkar mundi ekki framar bera saman í þessum heimi; en þó
iCb bátrinn mætti heita allslaus, og þií ih mafir engan veginn
meíi vissu gæti sagt, hvert atvik hef'bi helzt orbib þeim a%
fjörtjóni, þá sást þó svo mikrt) á bátnum, sem einsamalt
nægíii til áb fyrirfara þeim, þó aí> miima \ebi hefíii verifc;
þa% var nefnil. þa'b, aí) á mastrinu hiiffeu verií) þrír stagir,
eins og alment tffckast á bátum, og allir bundnir á kul, en
enginn & hle, hal?)i svo seglií) vrt) einhvern vindmissí fall-
íb á kulborlba, mastrrb sprengt upp stellínguna meí> óllnm
urabúnalbi, er baflfei þó verií) alltraustr, og allt útí sjó, þeim
megin sem allir meiinirnir væntanlega sátu at>; mer til „hug-
arhægW' sá eg, aí> þetta var þ(S ekki þaíi, seui syui mín-
um ob& jafnaldra hans \ar ættandi líb athuga, heldr formann-
inum olnum; þaí) er hórmnlegt a% vita, þegar viinum mönn-
um og flínkum ver%r þvílíkt &. — Gótiir bræílrl — því \ií>
erum allir brælbr í Kristi — athugit) þa% allii her eptir, hver
ytar sem er, og ekki sízt þeir y<bar, sem sigla um sjóinn á
þessom smáu bátum, ejálfsagt   aí> biuda vel   útaf maatriuu á
kul, en hafa þ<5 alla jafna eiuhvern áreiíianlegan spotta lítaf
því á hlé; þab er allatío gott, og ekki sízt í háskanum, afe
fara aí) sönnu djarflega en þrt varlega, spara ekki þaí) sem
mögulega verbr, til a% treysta bóndln á h'fl sínu, því aí> þa&
er dýrt, og opt beiskt þeim sem eptir lifa þegar þa<) miss-
ist, og láta annara víti hvervetna sér ab varnabi vería.
Brautarholti,   7. Júlí 18C2.
Á. Björnsson.
Skýrsla um hinn lœrðaskólaí Reyk/avtk, skóla-
árið 1861 -62.    Reykjavík 1862. 8 bl. brot.
— — — »Í'VÍ at) sá, sem er hirbulaus aí> sumu
leyti í verkum sínum, hanu mun naumast vand-
virkr í sumu".
llalldór K r. Frifcrikss on,
í formála fyrir „ísl.  rettritunarreglum".
e"ba :
„Verkilfc lofar meistarann".
|>egar kom fram yfir 1820 var farið að halda
hátiðlegan fæðingardag konúngsins í Danmörku
hér við lærða skólann á Bessastöðum; skólastjórn-
in í Danmörku veitti nokkurt fé árlega til þessa
hátíðarhalds; forstjórum skólans og »öðrumvinum
hans og velunnurum var með prentuðu boðsriti*
boðið til að halda hátíð þessa ásamt með kennur-
um og lærisveinum, guði og konúnginum til verð-
ugs lofs og heiðrsi'. J>etta voru hér á íslandi
upptökin hinna merkilegu boðsrita, er gengu á
prent frá lærða skólanum á Bessastöðum eðr kenn-
urunum þar við skólann, árin 1828—1846, og þó
að ekki væri til önnur verk eptir þá Björn Gunn-
laugsson, nallgrím Scheving og Svb. Egilsson,
heldren þessi boðsrit, þá mundu þau ein nægja
til þess að færa sönnur fyrir ókomnum öldúm á
lærdóm þeirra, vísindaást og einstaka vandvirkni,
árvekni þeirra og alúð í kennaraembættinu og fyrir
sóma og sönnum framförum skólans, ást þeirra á
túngu vorri og sívakandi áhugi á verulegri viðreisn
hennar. Á meðan íslenzk túnga er uppi í ræðu
og ritum, þá færa boðsrit Bessastaðaskóla sönnur
á spakmælið forna:    »Verkið lofar meistarann«.
Framan af fylgdu boðsritum þessum engar
skýrslur um skólann sjálfan, kennarana, lærisvein-
ana, kensluna, hin árlegu opinberu aðalpróf, burt-
fararprófin og það annað, sem skólaskýrslur hafa
vanalega að færa. En þessu var breytt með bréfi
frá stjórnarráði háskólans og hinna lærðu skóla 14.
Sept. 1839, er lagði fyrir, að frá hverjum lærð-
um skóla í Danmerkrríki skyldi, að liðnu hverju
skólaári, út gánga á prent »skýrsla um allt inn-
vortis (hið innra) ásigkomulag skólans«, og skyldi
skólameistarinn (rektor) eða sá, sem því embætti
gegndi, seroja skýrsluna;  skýrslan frú lærða skól-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44