Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšólfur

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšólfur

						Kemr út á laugard.morgna.

Verð   árg.   (50 arka)   4 ^r-

erlendis 5 kr.). Borgist fyrir

15. júli.

PJÓÐÓLFR.


Uppsögn (skrifl.) bundin við

áramót, ógild nema komi til

útg.  fyrir I, október.

XXXVI. árg.

lleykjavík, laugardaghin 29. nóveiuber 1884.

^s46

hefir sent þeim alþingism. Jdni Olafssyni og

adjunkt Stgr, Thorsteinson eftirfylgjandi

svar upp á ávarp það, er þjóðhátíðarfundr-

inn 2. ágúst síðastl. sendi honnm :

,,At blive erindret ined Erkjendtlighed af frie

Mœnd paa deres Fœdrelands Fríhedsdag, er den

storste Ære, der kan falde i en Mands Lod.

For at findes vcerdig til den maa man have

tjent det ZJforgœngelige og Seirrige i sit Folka

Liv med fuld Forstaaclsc af den Samskjœbne, der

til Verdens Held forener /remadstrœbende Natio-

ner. Ens Vinding er alles Vinding. De dele Sei-

rens Ære og Nederlagets Lcerdomme med hver-

andre, og deres Gjerning i Historien bœrcs af

Erafter, der naa langt udover noget enkclt Folks

Evne.

Virkevidden af dennc Fcelleslov for Folkcne

har fra min Indtrœdelsei det offintlige Liv staaet

klar /or mig. (Ijenncm mange Aar har jeg

lagt den Krajt, der var mig forundt, paa at

grundlœgge et folkeligt Selvstyre i mit Fcrdre-

land til Vœm om Frihed og• Selvstændighed og til

Bœrer af ct Samfund, hvori vi Nordmœnd kau

leve vort eget Liv og findc Vcicn banet til alle

Fremskridt, som vor Stilling og vore Evner un-

der dc skiftende Tider tillader os at eftertragtc

Men jeg har aldriy glemt, at cn kraftig Udvik-

ling i alle llctningcr for et frit Folk kun er mu-

lig i det store Samfund i Aand og Strœben, der

omfatter alle frie Folk og girer Fremskridtsar-

beidet Tryghed,   Fylde og Tidsaandens Indvielse.

At vore FrœndcJ'olk har staaet mig nærmest

for Tanken, vil enhver Nordbo forstaa; han vil

ogsaa, naar Tiden cr kommen, med InsHnktets

Sikkerhed betrcede de Veie—tusinde Qange tu-

sinde—der f'ore til ct Nordcn frit, œret og mœg-

tigt ved gensidig Forstaaclse, levende Enhcds-

/úlelse og frivilligt Sammenhold.

Saaledes har   jcg tcenkt og jelt.   Det er alene

Erindringen hcrom, der tillader mig at modtage

den llenve'ndetse, hvormed jcg er bleven hcedrcf.

Nordal, September 188-1,

1 Ærbedighed

J. Svcrdrup.

Á íslenzku hljóðar svar þetta þannig:

oAðfrjdlsir menn  á frelsisdegi fosirjarðar

sinnar minnasl manns með þakklátsemi, það

er sd stœrsti Jieiðr, sem nokkrum manni getr

hlotnazt,

Til pess að metast verðr til þv'úíks heiðrs,

verðr maðr að hafa starfað í pjdnustu þess,

sem óafmdanlegt er og sigrscelt í lífi þjóðar

sinnar, og fyUilega skilið þd drlaga-einiitga,

sem heiminum til hamingju sameinar þj"ðt>'

þœr, er að framförum keppa. Vinningr einn-

ar þjóðar er vínningr altra. pjóðirnar njóta

hver með annari sóma sigrsins og lœrcloma

dsigrsins, pg framkvcemdir þeirra  í sögunni'

styðjast við öfl, sem eru miklu umfangsmeiri,

en magn nokkurrar sérstakrar þjdðar.

Hve viðtœk eru dhrif þessa sameiginlega

lögmáls þjóðanna, það hefir vakað Ijdst fyrir

mér frá því fyrsta er ég tók að starfa að þjdð-

málum. 'Um mörg ár hefi ég varið þeim

mætti, er mér var veittr, til að grundvalla

pjóðlega sjdlfsstjdrn á œttjörð minni til

tryggingar frelsi og sjdlfstœði og til undir-

stdðu þeirrar félagsskipunar, að vér Norð-

menn gcetum í henni lifað svo, sem oss er

cðlilega eiginlegt og fundið rudcla braut til

allra framfara, sem staða vor og hœfileik-

ar, eftir því sém timar breytast, leyfa oss

að keppa eftir. En ég hefi aldrei gleymt þvi,

að öflugar framfarir í allar stefnur geta að

eins átt sér stað hjá frjdlsri þjóð í peirri

einingu ancla og framsóknar, sem tekr yfir

allar frjálsar þjoðir og tryggir framfarastarf-

ið, eflir það og helgar það af tíðarandanum.

Að frœndþjdðir vorar hafi staðið mér ncest

fyrir hugskotssjdniun, það mun serhver

Norðrlandabúi skilja ; og hver sá mun einn-

ig, þegar tíminn er kominn, af óskeikulu hug-

boði halda þá vegu—þúsund sinnum þúsund

vegu—, er leiða til þess, að Norðrlandaþjóð-

ir standi frjálsar, miJcilsvirtar og voldugar

fyrir það, að þær skilja hvor aðra, hafa lif-

andi tilfinning fyrir því að þœr eru ein heild

og hafa því frjdlslegt samheldi s'vn á meðal.

þessar hafa verið hugsanir mínar og til-

finningar. pað er að eins endrminningin

um það, sem leyfir mér að þiggja rívarppað,

sem ég hefi verið heiðraðr með.

Nordal, i septbr. 1884.

Með virðingu.

J. Sverdrup".

Frá hannyrðasýningunni íslenzku i London.

—»«—

Blaðið »The Queen«, 4. okt. þ.á. (bls. 358)

kemst þannig að orði um þessa sýningu :—

„lrt lang-fegrsta og aðdáanlegasta, og án als

efa ið nýstárlegasta hannyrðaverk, er það þeirra'

Islendinganna. Vér stóðum í blygðun og auð-

mýkt. J>essi litli sýnisstallr er, til allrar úluklui,

í ondanum á danska sýnmgarsvæðiuu, enn er

eigi að síðr fjarskalega merkilegr, og frúMagn-

ússon var svo góð að sýna oss hannyrðirnar

þar allar nákvæmloga. J>etta or i fyrsta skifti,

að hanuyrðir íslands hafa verið sýndar á nokk-

urri sýningu enn í Englandi — og aðdáanleg-

an vott um iðni, þolgæði og aðsætni sýna þær

oss. I'rjónlesið er fullkornlega undrunarvert.

Vinnuvélar þekkjast   ekki   þar   í latuli,   og OSS

i) „The Queen"  er kvennablað  og   gengr meðnl

auðfólks og aðalt og  helir miida ótbreiðslu,

var sagt að fólk væri þar enn, þar sem það var

fyrir tveim hundruð árum. Merkilegar þóttu

okkr snældurnar, þær voru svo smáar og ein-

faldar, og in óbrotna aðferð að kemba og

og spinna ull var sýnd okkr. Hver einasta

ögn verks, sem viðkemr prjóulesi, bandspuna,

vaðmáli, einskeftu o. s. frv., er okki einungis .

undirbúinn frá upphafi, heldr er alt unnið,

prjónað, ofið, spunnið með höndum íslenzkra

kvenna — og þvílíkt prjónles, svo jafnt, svo

smágjört! Okkr voru sýndir þar fingravetling-

ar af sömu gjörð og þeir voiu, sem Drotningu

vorri hafa verið sendir að gjöf. Aðrartegund-

ir vetlinga voru þar prjónaðar úr bandi með

náttúrlegum sauðlit, „fínni" en nokkurir vorra

fínustu ofinna glófa — mjúkir, hlýjir og voð-

feldir. fegar þeir voru ekki á hondinni, þótti

okkr lagið ekki rétt gott, en þegar í þá var

farið, fóru þeir aðdáanlega vel, og svo er verð-

ið svo vægt — 4 s. (3 kr. 60 a.) parið — að vcr

vildum ráða hverjum, sem þjáist af handakulda,

að fá sér eina, og hafa til taks fyrir votrar-

hörkumar, som vcrið er að spá oss. Karl-

mannasokkar, öldungis eins vel unnir og mjúk-

ir, kosta 3 s. (2 kr. 70 a.); en þetta er ekki alt

— hér eru líka hvít vaðmál spunnin og ofin

af Islendingum sjálfum. „Hvað ? ofin" ? „Við

hefðurn engin föt, of við sjálf ynnum þau ekki".

„Hvers vogna ?" „Isiondingar moga, ekki við

því, að kaupa það litla, sem að flytzt, og

ef þeir hefðu eigi hoima unnin föt að fara í

þá yrðu þoir að ganga fatalausir". ímyndið þið

ykkr stúlkurnar hjerna 1884 sitjandi að vinnu

dag eftir dag alt ið langa kvöld, spinnandí

og prjónandi, meðan fornar sögur væru lesnar

þeim upp-hátt allantímann! J>etta er lif innar

íslenzku konu, og leiðir af fátækt lands og

einokun verzlunarinnar.

Okkr voru sýndar tvær ágætlega fallegar

ábreiður. J>ær voru glitofnar á bláum grunni,

og var uppdráttrinn, þó einfaldr væri, einkar

eftirtektaverðr, í grænu og rauðu. Enskar

konur mundu telja gjafvcrð á þeim fyrir £ 5

hvora. Hvornig skyldi þeim líka að vefa og

sauma út eina fyrir tvær? J>ar voru aðrir hlut-

ir, bróderaðir, guil á flöjeli, silf'r á fló'ieli; þar

var svart silki-isaum á rauðu klæði; ckki var

uppdráttrinn þó fenginn í ísaumsbúð, því isaum

þotta var fost á afklippu af kotungsfötum. Svo

gengr sparnaðriun langt þar í landi, að sauð-

arleggr skafinn og hreinsaðr er notaðr fyrir

þráðarspólu".

Eftir að þessi grein kom út, vakti ÍS-

LENZKA SÝNINGIN í London mikla eft-

irtekt. Mikið hefir selzt af mununum, sem

nú verða sendir kaupendum, er sýningunni

er lokið (var lokið þann 30. okt.).    Pantau-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184