Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšólfur

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšólfur

						Kemr út á laugard.morgna.
Verð   árg.   (50 arka)   4 ^r-
erlendis 5 kr.). Borgist fyrir
15. júli.
PJÓÐÓLFR.

Uppsögn (skrifl.) bundin við
áramót, ógild nema komi til
útg.  fyrir I, október.
XXXVI. árg.
lleykjavík, laugardaghin 29. nóveiuber 1884.
^s46
hefir sent þeim alþingism. Jdni Olafssyni og
adjunkt Stgr, Thorsteinson eftirfylgjandi
svar upp á ávarp það, er þjóðhátíðarfundr-
inn 2. ágúst síðastl. sendi honnm :
,,At blive erindret ined Erkjendtlighed af frie
Mœnd paa deres Fœdrelands Fríhedsdag, er den
storste Ære, der kan falde i en Mands Lod.
For at findes vcerdig til den maa man have
tjent det ZJforgœngelige og Seirrige i sit Folka
Liv med fuld Forstaaclsc af den Samskjœbne, der
til Verdens Held forener /remadstrœbende Natio-
ner. Ens Vinding er alles Vinding. De dele Sei-
rens Ære og Nederlagets Lcerdomme med hver-
andre, og deres Gjerning i Historien bœrcs af
Erafter, der naa langt udover noget enkclt Folks
Evne.
Virkevidden af dennc Fcelleslov for Folkcne
har fra min Indtrœdelsei det offintlige Liv staaet
klar /or mig. (Ijenncm mange Aar har jeg
lagt den Krajt, der var mig forundt, paa at
grundlœgge et folkeligt Selvstyre i mit Fcrdre-
land til Vœm om Frihed og• Selvstændighed og til
Bœrer af ct Samfund, hvori vi Nordmœnd kau
leve vort eget Liv og findc Vcicn banet til alle
Fremskridt, som vor Stilling og vore Evner un-
der dc skiftende Tider tillader os at eftertragtc
Men jeg har aldriy glemt, at cn kraftig Udvik-
ling i alle llctningcr for et frit Folk kun er mu-
lig i det store Samfund i Aand og Strœben, der
omfatter alle frie Folk og girer Fremskridtsar-
beidet Tryghed,   Fylde og Tidsaandens Indvielse.
At vore FrœndcJ'olk har staaet mig nærmest
for Tanken, vil enhver Nordbo forstaa; han vil
ogsaa, naar Tiden cr kommen, med InsHnktets
Sikkerhed betrcede de Veie—tusinde Qange tu-
sinde—der f'ore til ct Nordcn frit, œret og mœg-
tigt ved gensidig Forstaaclse, levende Enhcds-
/úlelse og frivilligt Sammenhold.
Saaledes har   jcg tcenkt og jelt.   Det er alene
Erindringen hcrom, der tillader mig at modtage
den llenve'ndetse, hvormed jcg er bleven hcedrcf.
Nordal, September 188-1,
1 Ærbedighed
J. Svcrdrup.
Á íslenzku hljóðar svar þetta þannig:
oAðfrjdlsir menn  á frelsisdegi fosirjarðar
sinnar minnasl manns með þakklátsemi, það
er sd stœrsti Jieiðr, sem nokkrum manni getr
hlotnazt,
Til pess að metast verðr til þv'úíks heiðrs,
verðr maðr að hafa starfað í pjdnustu þess,
sem óafmdanlegt er og sigrscelt í lífi þjóðar
sinnar, og fyUilega skilið þd drlaga-einiitga,
sem heiminum til hamingju sameinar þj"ðt>'
þœr, er að framförum keppa. Vinningr einn-
ar þjóðar er vínningr altra. pjóðirnar njóta
hver með annari sóma sigrsins og lœrcloma
dsigrsins, pg framkvcemdir þeirra  í sögunni'
styðjast við öfl, sem eru miklu umfangsmeiri,
en magn nokkurrar sérstakrar þjdðar.
Hve viðtœk eru dhrif þessa sameiginlega
lögmáls þjóðanna, það hefir vakað Ijdst fyrir
mér frá því fyrsta er ég tók að starfa að þjdð-
málum. 'Um mörg ár hefi ég varið þeim
mætti, er mér var veittr, til að grundvalla
pjóðlega sjdlfsstjdrn á œttjörð minni til
tryggingar frelsi og sjdlfstœði og til undir-
stdðu þeirrar félagsskipunar, að vér Norð-
menn gcetum í henni lifað svo, sem oss er
cðlilega eiginlegt og fundið rudcla braut til
allra framfara, sem staða vor og hœfileik-
ar, eftir því sém timar breytast, leyfa oss
að keppa eftir. En ég hefi aldrei gleymt þvi,
að öflugar framfarir í allar stefnur geta að
eins átt sér stað hjá frjdlsri þjóð í peirri
einingu ancla og framsóknar, sem tekr yfir
allar frjálsar þjoðir og tryggir framfarastarf-
ið, eflir það og helgar það af tíðarandanum.
Að frœndþjdðir vorar hafi staðið mér ncest
fyrir hugskotssjdniun, það mun serhver
Norðrlandabúi skilja ; og hver sá mun einn-
ig, þegar tíminn er kominn, af óskeikulu hug-
boði halda þá vegu—þúsund sinnum þúsund
vegu—, er leiða til þess, að Norðrlandaþjóð-
ir standi frjálsar, miJcilsvirtar og voldugar
fyrir það, að þær skilja hvor aðra, hafa lif-
andi tilfinning fyrir því að þœr eru ein heild
og hafa því frjdlslegt samheldi s'vn á meðal.
þessar hafa verið hugsanir mínar og til-
finningar. pað er að eins endrminningin
um það, sem leyfir mér að þiggja rívarppað,
sem ég hefi verið heiðraðr með.
Nordal, i septbr. 1884.
Með virðingu.
J. Sverdrup".
Frá hannyrðasýningunni íslenzku i London.
—»«—
Blaðið »The Queen«, 4. okt. þ.á. (bls. 358)
kemst þannig að orði um þessa sýningu :—
„lrt lang-fegrsta og aðdáanlegasta, og án als
efa ið nýstárlegasta hannyrðaverk, er það þeirra'
Islendinganna. Vér stóðum í blygðun og auð-
mýkt. J>essi litli sýnisstallr er, til allrar úluklui,
í ondanum á danska sýnmgarsvæðiuu, enn er
eigi að síðr fjarskalega merkilegr, og frúMagn-
ússon var svo góð að sýna oss hannyrðirnar
þar allar nákvæmloga. J>etta or i fyrsta skifti,
að hanuyrðir íslands hafa verið sýndar á nokk-
urri sýningu enn í Englandi — og aðdáanleg-
an vott um iðni, þolgæði og aðsætni sýna þær
oss. I'rjónlesið er fullkornlega undrunarvert.
Vinnuvélar þekkjast   ekki   þar   í latuli,   og OSS
i) „The Queen"  er kvennablað  og   gengr meðnl
auðfólks og aðalt og  helir miida ótbreiðslu,
var sagt að fólk væri þar enn, þar sem það var
fyrir tveim hundruð árum. Merkilegar þóttu
okkr snældurnar, þær voru svo smáar og ein-
faldar, og in óbrotna aðferð að kemba og
og spinna ull var sýnd okkr. Hver einasta
ögn verks, sem viðkemr prjóulesi, bandspuna,
vaðmáli, einskeftu o. s. frv., er okki einungis .
undirbúinn frá upphafi, heldr er alt unnið,
prjónað, ofið, spunnið með höndum íslenzkra
kvenna — og þvílíkt prjónles, svo jafnt, svo
smágjört! Okkr voru sýndir þar fingravetling-
ar af sömu gjörð og þeir voiu, sem Drotningu
vorri hafa verið sendir að gjöf. Aðrartegund-
ir vetlinga voru þar prjónaðar úr bandi með
náttúrlegum sauðlit, „fínni" en nokkurir vorra
fínustu ofinna glófa — mjúkir, hlýjir og voð-
feldir. fegar þeir voru ekki á hondinni, þótti
okkr lagið ekki rétt gott, en þegar í þá var
farið, fóru þeir aðdáanlega vel, og svo er verð-
ið svo vægt — 4 s. (3 kr. 60 a.) parið — að vcr
vildum ráða hverjum, sem þjáist af handakulda,
að fá sér eina, og hafa til taks fyrir votrar-
hörkumar, som vcrið er að spá oss. Karl-
mannasokkar, öldungis eins vel unnir og mjúk-
ir, kosta 3 s. (2 kr. 70 a.); en þetta er ekki alt
— hér eru líka hvít vaðmál spunnin og ofin
af Islendingum sjálfum. „Hvað ? ofin" ? „Við
hefðurn engin föt, of við sjálf ynnum þau ekki".
„Hvers vogna ?" „Isiondingar moga, ekki við
því, að kaupa það litla, sem að flytzt, og
ef þeir hefðu eigi hoima unnin föt að fara í
þá yrðu þoir að ganga fatalausir". ímyndið þið
ykkr stúlkurnar hjerna 1884 sitjandi að vinnu
dag eftir dag alt ið langa kvöld, spinnandí
og prjónandi, meðan fornar sögur væru lesnar
þeim upp-hátt allantímann! J>etta er lif innar
íslenzku konu, og leiðir af fátækt lands og
einokun verzlunarinnar.
Okkr voru sýndar tvær ágætlega fallegar
ábreiður. J>ær voru glitofnar á bláum grunni,
og var uppdráttrinn, þó einfaldr væri, einkar
eftirtektaverðr, í grænu og rauðu. Enskar
konur mundu telja gjafvcrð á þeim fyrir £ 5
hvora. Hvornig skyldi þeim líka að vefa og
sauma út eina fyrir tvær? J>ar voru aðrir hlut-
ir, bróderaðir, guil á flöjeli, silf'r á fló'ieli; þar
var svart silki-isaum á rauðu klæði; ckki var
uppdráttrinn þó fenginn í ísaumsbúð, því isaum
þotta var fost á afklippu af kotungsfötum. Svo
gengr sparnaðriun langt þar í landi, að sauð-
arleggr skafinn og hreinsaðr er notaðr fyrir
þráðarspólu".
Eftir að þessi grein kom út, vakti ÍS-
LENZKA SÝNINGIN í London mikla eft-
irtekt. Mikið hefir selzt af mununum, sem
nú verða sendir kaupendum, er sýningunni
er lokið (var lokið þann 30. okt.).    Pantau-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184