Tmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skr inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

jlfur

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
Smelltu hr til a f meiri upplsingar um 14. tlubla 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoa njum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Alaga h


Vafrinn inn styur ekki PDF skjl
Smelltu hr til a skoa blasuna sem JPG
jlfur

						ÞJOÐOLFUR.
55
eptir þessu niðurlagi og bjóst við stóra
trorapinu eða að minsta kosti rúsínunni i
endanum, en það var ekki því að heilsa.
011 þessi málalenging hartnær tveir þjett-
letraðir Þjóðólfsdálkar er ekkert annað en
upptugga á því sem höf. hefur verið að
stagaát á bæði í fyrra og einkum í fyrri-
hluta rítgjörðarinnar. Það kveður svo
ramt að þessu, að eg hélt að eg væri farinn
að lesa tyrri hlutann aptur, þegar eg var
að stauta mig gegnum niðurlagið. Menn
ættu að bera saman þessa tvo greinar-
stúfa til gamans sjer og öðrum, og til að
sannfærast um það, að nú er orðið þrota-
bú — hvað röksemdir og ritverksefni snert-
ir — hjá L. P.
Héðanaf er óvinnandi verk að eiga orða-
stað við höf. um þetta mál. Hann hefur
kveðið sjálfan sig í kút og honum væri
víst hentast að halda kyrru fyrir í kútnum
héðan í frá.
Hallgrímur sálmaskáld kvað eitt sinn
iim merkilegam kút, þessa vísu:
„Hann er fundinn fram við sjó
fjörunum hvergi nærri,
opinmyntur þögull þó,
þá dyggð hafa færri.
Merkilega skynsamur kútur, þótt botnlaus
<weri.
Á góunni 190Q.
P. Jónsson.
Mtte&ari  Karl  RftcMer,
íslandsvinurinn alkunni, er nú að gefa út
nýja bók, er nefnist »Wfls tenr i tt e
und Vulkanbesteigungen auf
í s 1 a n d « (Ferðalög um auðnir og elu-
fjöll á íslandi) og er hún um ferð hans
um Þingeyjarsýslur í fyrra suroar. Bókin
er prýdd fjölda mörgum myndum. Hr.
Kiichler ráðgerir að koma hingað til lands
enn næsta sumar. Kemur faann þá itil
suðurlands og fer landveg norður í land,
ef til vill Kjalveg.
Jarðarför
Guðmundar Schevings héraðs-
læknis í Hólmvvík fór hér fram í gær. —
Kom líkið að norðan með »Vestu« .27.
f.   m.
Skipakomur.
»V e s t a « kom norðan og vestan um
land 27. f, m. með allmarga farþega, þar
á meðal voru: Jón Jónsson kaupfélags-
stjóri (Ærlækjarseli, Páll V. Bjarnason sýslu-
maður á Sauðárkrók, Sigurður Baldvins-
son í Garði, Sigurður Jónsson bóndi á
¥ztafelli, Sigurður Sigurðsson á Halldórs-
stöðum 1 Kinn, Unnur Benediktsdóttir frú
»Hulda« skáldkona).
»Ceres« kom frá Isafirði 31. f. m.
og fer til Seyðisfjarðar og útlanda á
morgun.
Dáinn af lopteitrun.
er aldraður maður hér í bænum 29. f.
m., Einar Guðmundsson að nafni, 1 Einars-
höfn (Holtsgótu 10). Fólk í næstu húsum
undraðist það mjög, að þann dag sást
engin hreyfing á fólki því, er bjó í húsi
þessu, og fór að grenslast eptir, hverju
það sætti. Lá þá bóndinn og kona hans
meðvitundarlaus í rúmi sínu, en unglings-
drengur skreið á fótum mjög lasburða.
Andaðist bóndinn skömmu síðar, en kon-
an og pilturinn eru á batavegi. Hefur
héraðslæknirinn skýrt svo frá, að líklega
muni slys þetta hafa stafað af lopteitrun, þvi
lifað hefði á steinolíuhitunarvél fram eptir
nóttunni, og eitrað loftið í húsinu svo mjög, að
fólkið hafi orðið meðvitundarlaust, og eigi
getað veitt sér neina björg.
Stórnarráðlð.
Skrifstofustjóri á 1. skrifstofu er skip-
aður Eggert Briem; ení stað hans
hefur Indriði Einarsson fulltrúi ver-
ið settur skrifstofustjóri   á 3. skrifstofu.
Samsðng
hefur söngfélagið »Kátir piltar«, undir
stjórn hr. Br. Þorlákssonar, ákveðið að
halda næsta langardagskvöld.
Mannalát.
Dáinn er 24. f. m. Árni Jóhannes-
S 0 n bókbindari hér i bænum, eptir mjög
þunga og langvinna legu á Landskots-
spítalanum. Hann var sonur Jóhannesar
Oddssonar i Stuðlakoti.
Dáin er 26. f.m. María Jónsdótir,
móðir Pálma kennara Pálssonar. Hún
var fædd 31. okt. 1823; var dóttir jóns
á Úlfsstöðum Jónssonar Skúlasonar Þor-
lákssonar prests í Miklagarði (•}- 1745)
Grimssonar Sigurðssonar sýslum. Hrólfs-
sonar sterka Bjarnasonar. Móðir hennar
og kona Jóns á Úlfsstöðnm varlngibjörg
Pálsdóttir á Vatnsenda Jónssonar i Stóra-
dal Pálssonar á Torfufelli Jónssonar Páls-
sonar í Litladal Ólafssonar. María var
gipt Páli á Tjörnum Steinssyni, og voru
þau hjón systkinabörn, þvi Steinn var
bróðir Ingibjargar móður Maríu; einka-
son þeirra er Pálmi kennari. Eptir að
hún missti mann sinn flutti hún til sonar
síns og dvaldi þar siðan. Hún var
merkiskona og vinsasl.
Að kveldi hins 29. t m. andaðist
snögglega af heilablóðfalli merkiskonan
Guðrún Brynjólfsdóttir, kona
Jóns útvegsbónda Jónssonar i Melshús-
um á Seltjarnarnesi. Hún var hálfsextug,
fædd á Meðalfelli i Kjós, en fluttist ung
roeð foreldrum sinum að Meðalfellskoti
¦og ólst þar upp. Brynjólfur faðir henn-
ar var sonur Einars prests Pálssonar á
Reynivöllum í Kjós og bróðir þeirra
Finns föður séra Ólafs í Kálfholti og
Páls föður séra Eggerts Pálssonar, en
móðir hennar var Þórdís Ólafsdóttir frá
Flekkudal. Hán giptist Jóni 1889 og
eignuðust þau eina dóttur, er dó 7 ára,
en 3 eða fleiri fósturbörn hafa þau átt.
Heimili þeirra hjóna var mjög myndar-
legt og var Guðrún heitin í helztu kvenna
röð hvað mannkosti snerti. Hún varein
af stjórnarkonum hins islenzka Kvenfé-
lags og var á leið á fund þangað, en
stóð við i húsi á Bræðraborgarstíg, er
dauða hennar bar svona skyndilega að,
og er manni hennar og mörgu venzla-
fólki þetta harmur mikill.
Samsöngiir
var haldinn slðastl. sunnudag og mánu-
dag; gekkst ungfrú Valgerður Lárusdótt-
ir fyrir honum og söng þar einsóng sjálf,
sömuleiðis lék hún á píanó með frú Aall-
Hansen, fjórhent, hið fagra lag »Löve-
jagten«o. fl. Einar Indriðason söng einn-
ig einsöng, frú Asta Einarsson og ungfrú
Hólmfríður Halldórsdóttir léku undir.
Þeir Bernburg og Brynjólfur Þorláksson
léku á hljóðfæri, hinn fyrri á fiðlu, hinn
síðari á harmonfum. Söngfélagið »Gígja«
söng nokkur lög og stýrði ungfrú Val-
gerður söngnum. "Vfirleitt þótti þetta góð
skemmtun. Ágóðinn á að renna í sjóð,
sem ætlaður er fátæku fólki hér í bæ.
¦
Safnahúsið nýjsi,
á Arnarhólstúni er nú  fullgert   og eru
öll þau söfn, er þar eiga að vera, alflutt
þangað og búið að koma þeim    þar svo
fyrir, að þau eru opin  almenningi til af-
nota.    Húsið er allveglegt og vel til þess
vandað, og eru það mikil   viðbrigði fyrir
sófnin að eignast slík húsakynni.    Allt er
húsið algerlega eldtraust, nema efra loftið.
Þriðjunginn af öllu húsinu,   allan  vestur-
endann frá mæni og niður í kjallara, tek-
urlandsskjalasafnið  upp.   Eru þar
13 herbergi,  auk   skrifstofu   skjalavarðar,
svo að allmikið rúm er   fyrir    aukningu,
enda er þess full þörf, því að safnið eykst
mjög ört. Lestrarsalur erþar allrúmgóður.
Öllu þrengra er um 1 a n d s b ó k a s a f n i ð.
Er því að vísu ætlað að   hafa    hina   tvo
þriðjunga hússins að öllu leyti,    er  fram
lfða stundir, en fyrst um    sinn   er  bæði
fornmenjasafnið og náttúrugripasafnið hýst
þar.    Ennfremur tekur anddyri hússins úr
töluvert   rúm.    Náttúrugripasafnið    er   á
Starfræksla lanðssimanna 1908.
T ekj u r :
Símskeyti innanlands :
Almenn skeyti.......8551,66
Veðurskeyti........    2400,00    10951,66
Símskeyti til útlanda:
Almenn skeyti.......9751,94
Veðurskeyti........    1274,28    H026,22
Símskeyti frá útlöndum........._    5350,88    kr. 27328,76
Símasamtöl.................—  27885,20
Talsímanotendagjald...............—    6973,61
Aðrar tekjur (símnefni, vextir, seld efni o. fl.).    ....    .    —    3857,84
Tekjur alls    kr. 66045,41
Grjöld:
Laun starfsmanna   (hér eru með talin laun landsímastjórans),
þóknun til   landstöðva, laun til sendiboða o. fl.    24859,91
Viðhald símanna............7433,95
Eyðublöð, prentkostnaður, ritföng o. fl.....3045,91
Önnur gjöld (húsaleiga, ljós og eldiviður, áframhalds-
gjald, flutningur, ferðakostnaður, alþjóðaskrifstofan
í Berne o. fl.............10567,01    tr. 45906,78
Tekjuafgangur    kr. 20138,63.
Reykjavík 25. mars 1909.
O. Forberg.
neðsta gólfi, en forngripasafhið á efra
lopti. Hefur hinn nýi fornmenjavörður,
Matthías Þórðarson, raðað þvi snilldar-
lega niður og er þar nú fagurt um að
litast. Á miðloptinu er landsbókasafnið
sjálft. Er lestrarsalur þess 27 ál. á lengd
og 15 á breidd, með mörgum stórum
gluggum. Er þar borð fyrir fjölda manns að
lesa við. Salurinn var opnaður til af-
nota á sunnudaginn var og er sagt, að
landsbókavörðurinn hafi framkvæmt þar
einhverskonar vígsluathöfn við það tæki-
færi.
59
^áLrétting
»-
handa   lir.  Hagnúsi   dýralækni
Einarssyni.
Það hlýtur að hafa vakið óvenju-mikla
reiði hjá dýralækninum, að eg skuli dirf-
ast að sýna fram á verstu lokleysurnar í
bæklingi hans um bannlögin.
Eptir þvi sem skilja má á síðasta tbl.
Þjóðólfs, þá langar hann til þess að hafa
»bannlög« — ekki gegn brennivíni, heldur
gegn penna mínum!
Svo mjög hefur grein mfn í »Fræk.«
12. þ. m. haft áhrif á hann.
Ekki leitast dýralæknirinn við að bera
fram neitt móti mér, annað en dylgjur
og aðdróttanir um óráðvendni í rithætti
o. s. frv.
Og fyrir þessum gífurlegu sakargiptum
gagnvart mér er þó ekki borið fram hið
allra minnsta af röksemdum.
Orókstuddir sleggjudómar, það er allt
og sumt.
Hvaða erindi hafði nú þetta »góðgæti«
í Þjóðólf, þar sem eg ekki hafði ritað
hálfí orð gegn M. E.?
Hér við bætist, að hr. M. E. gerði fyrir-
spurn í talsíma til mín, hér um bil 15.
þ. m., hvort eg vildi taka svar f »Fræ-
kornum« frá sér.
Þessu svaraði eg auðvitað hiklaust ját-
andi. Hið eina, sem eg tók fram, var
það, að svarið ætti helzt ekki að vera
lengra en grein sú, sem það átti við, og
anzaði hann þá, að það rúm væri full-
nægilegt handa sér.
Ef nú eitthvað hefði verið rangt f grein
minni gegn hr. M. E., þá hefði það verið
lafhægt fyrir hann að  leiðrétta  þetta, þar
sem »Frækorn« höfðu lofað að taka svar.
—  Og hver maður, sem hefði haft trú á
réttan málstað sinn, hefði auðvitað skrifað
»áréttinguna« ( það blað, þar sem það
var prentað, sem þurfti hennar við.
Hefur M. E. ekki treyst málstað sínum
til að þola dagsljósið? Ekki treyst sér
til þess að verjast í því blaði, þar sem
hann þurfti þess? Hví hleypur hann —
að   fengnu   loforði   fyrir rúmi i »Fræk.«
—  yfir í annað blað og ritar skammir
og röklausar aðdróttanir gegn mér?
Skyldi dýralæknirinn ekki hafa vit á
að skammast sín fyrir aðra eins aðferð?
»Gæsalappir« í grein minni í »Fræk.«
standa alstaðar þar sem þær eiga að
standa. Hvergi er hr. M. E. eignað orð
eða meining, sem hann hefur ekki við-
haft.
Herra M. E. ákærir mig fyrir að hafa farið
ógætilega með gæsalappir. Sjálfur getur
hann ekki einu sinni tilfært rétt nafn blaðs
míns(ll).
En að bæklingur hans var svo illa hugs-
aður og svo fullur af höggstöðum, að
hann varð hálf-hlægilegur í augum margra,
það er ekki mín skuld.
Með aðdróttunum um óráðvendni eða
ritsvik hefur hr. M. E. brotið lög á mér,
og það væri hægt að fá hann dæmdan
fyrir það.
En eg sé ekki, að nauðsyn beri til þess.
Mannorð mitt er vlst alveg óskemmt, þrátt
fyrir þessa »ritmennsku-pest« úr dýra-
lækninum.
Og því sleppi eg þessu.
Hins vegar skal eg endurtaka það hér
á prenti, sem eg sagði honum í talsíma
um daginn, að honum er hjartanlega vel-
komið að sýna fram á það í blaði mfnu
»Frækornum«, að hann hafi rétt fyrir sér
—  efhann getur gert það.
Taki hann ekki þessu boði, þá á hann
enga   heimtingu á, að einu orði sé trúað
af því,   sem hann héðan af kann að rita
í þessu máli mér viðvlkjandi.
Reykjavík 28/3 1909.
Davíð Östlund.
Nogle dygtige Agenter
söges Salg af Fotografi Forstörrelser. — Höj
Provision. Skriv etter Pröver.
Aarhus Forstörrelsesanstalt,
H. Jensen,
Lollandsgade 68
Aarhns.
Senn koma páskarnir.
Þá drekka allir góðu víixin, nema einsýnn templarinn
og blindur aðventistinn.              Ben. S. Pór.
					
Fela smmyndir
Blasa 53
Blasa 53
Blasa 54
Blasa 54
Blasa 55
Blasa 55
Blasa 56
Blasa 56