Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Noršanfari

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Noršanfari

						3 —
kóta), fá einhvern innlendan til að brjóta
(plægja í fyrsta sinni) fyrir sig. því fleiri
ekrur því betra. það má eigi brjóta landið
seinna sumars en í júlim. ef það á að geta
borið liveiti uppskeru á öðru bausti, sem
nokkru nemi. Menn reikna svo tiL að ekran
kosti, þegar hún er rneð hveiti í fyrsta sinni
8—10 doll. þ. e. vinnan og útsæðið. eí maður
kaupir allt saman. Nokkrír af]öndum,sem
fluttu til Dakóta (fr.á Nýja Islandi) i Pem-
binasveit. fengu nftgranna sína til að bi-jóta
fyrir sig nokkrar ekrur í verkaskiptum og má
það víst opt takast, því þarlendir menn eru
jafnaðarlega innflytjendum hjálpsamir og vel-
viljaðír.
Jeg býst við, að sumum þyki jeg þegar
orðinn of lángorður um þetta efni en sum-
um aptur, ef til vill, þvert á móti; pess vegna
vil jeg eigi fjölyrða meira í þessu sinni, en
fús er jeg til að svara spurningum nafn-
greindra manna í „Skuld" eða í prívat brjef-
um, að svo miklu leyti jeg get úr þeim Ieyst.
þar á móti víl jeg eigi svara blaðagreinum
hje brjefum, nema því að eins að höfund-
arnír nafngreini sig með sönnum nöfnum.
Að siðnstu vil jeg mælast til að „norð-
lenzku" blöðin vildu taka upp þessa grein
mína eptir „Skuld".
Staddur á  Seyðisfiroi
yðar
Björn Pjetursson.
Frjettir   litlenclav.
frá frjettaritnra   «Norðanfara» í Höfn.
Höfn 26.  september   1880.
Jeg gat þess síðast að   storveldiíi   hefðu
gjört út flota til þess að ncyða Tyrki að láta
lönd   af  hendi   við   Grikki   og   SvartfeUinga
(Montenegro-menn).    þrefið heiir mest verið
>  um þessa  sneið   af Albaníu,   sem   Svartfell-
ingar eiga   að   fá. en   ibúar   hjeraðsins   vilja
eigi ganga undir þá með   góðu, Dulcigno   cr
höfuðbærinn í þvf hjeraði og liggur   við   sjó
fram, nú sem stendur liggur flotinn þarfyr-
ir utan og ætlar að eyða bænum  með  skot-
um, ef Albanar   vilja   eigi   hlýða   samþykkt-
um fundarins í Berlín er haldinn. var í sum-
ar.    Tyrkjastjóm læzt hvorgi koma þar nærri
en líklega   hvetur   hún í   laumi   Albana   til
þess að þrjózkast.    Heldur þykjast menn sjá
merki til þess að Englendingum þyki það í-
sjárvert að halda lengur hlífisskildi yfir Tyrkj-
um, þótt þeir náttúrlega  unni  eigi   Bnssum
að ná löndum þeirra.   Tyrlcir eru ef rjett er
álitið aðskotadýr hjer í Norðurálfu heims, trú
og lífssiðir greina  þá  svo  mjðg  frá  öðrum
Norðurálfu   þjóðum,,   þeir   brutust   inn   sem
ræningjar og ern og verða barbarar— Búss-
ar eru auðvítað  litlu  betri — komnir  anst-
an úr Asíu,   og  þar  eru   þeir  bezt  niður-
komnir,   það er  annars   að   sjá  sem Tyrkir
finni   það   sjálfir;   flestir  Tyrkir,   er deyja í
Konstantínopel  eru   grafnir hinu megin við
sundið, þeir vilja bera bcinin í Asíu.
Vanalega er eitthvað nýtt að spyrja frá
Prakkhmdi og í þetta sinni eru þaðan að
frjetta ráðaneytisskipti. Freycinet ráðaneyt-
isstjóri og hjnir ráðgjafarair sögðu af sjer
störfum fyrir fám dögum síðan. Jules Ferry
hefir skipað hið nýja ráðaneyti, og sitja í því
nokkrir af þeim er fyx voru mcð Preyci-
net. Orsökin til þessa mun vera sú, að
Preycinct var linari í sóknum gegn jesúít-
um og kaþólskum lderkalýð, en Gambetta
vill vera láta, en honum verða allir að lúta
á Frakklandi. Aðrir segja að Freycinet lmfi
talað of friðsamlega, en það sje innst og
dýpst í huga Gambetta að bxía þjóð  og  her
undir grimmilegt hefndarstríð gegn þjóð-
vorjum og í því sje hin mikla vinsæld og
töfravald hans fólgið, að franska þjóðin treysti
honum að koma hefndum fram og leysa úr
læðingi Flsass og Lothringen , og það sem
Frakkar ekld meta minnst, það er að ná
aptur hinni fornu sigurfrægð. Ferry er viu-
ur Gambetta fullkominn og var einn með
öðrum í landvarnarstjórninni í stríðinu mikla,
veturinn 1870—71. Hann er hinn mesti
fjandmaður Jesúíta. TJtanríkisráðgjafinn heit-
ir Barthelemy St. Hilaire, hann var forn-
vinur Thiers og honum mjög handgengin og
telja menn það góðs vita um það, að hann
muni verða gætinn og friðsamufc
Friðrik krónprinz hefir stefnt ríkisdeg-
inum saman 4. dag októbermánaðar — Frið-
rik ríkir í fjarvmi konungs vors, hann er
með drottningu sinni á ferð suður um þýzka-
land, fer hann för þá vanlega á hverju hausti,
nú heimsækir hann og um leið þyri dóttur
sína. Bíkdisdeginum verður svo frestað fram
í nóvembermánuð. Eykga hefir verið kosið
í 2 auð sæti og urðu mcnn úr Bergs ílokki
fyrir kosningu, annar þeirra er Edvard Bran-
des, bróðir Georgs Brandes, er sumum mun
kunnur heima. peir bræður einkum Georg,
eru hinir fróðustu menn og smekkvísustu á
fagrar listir en um leið hafa þeir ráðist á
kristinndóm og kennilýð, enda Iýsti Edvarð
Brandes )því yfir að hann tryði hvorki á
Guð kristinna manna nje Gyðinga. Jeg gat
þess síðast að Bille væri farinn til Vest-
urheims, hann var einn af þingmönnum
Hafnar. í hans stað á að kjósa innan
skamms. Hægri menn halda fram Goos,
prófessor í lögvísi, en jafnaðarmenn og vinstri
menn liafa slegið sjer saman um kaupmann
nokkurn Mundberg að nafni. Jafningjar
hafa jafnan beðið ósigur meðan Bille var í
vali (Pio-fjekk að því er ¦ mig minnir eitt-
hvað um 1000 atkvæði þegar bezt Ijet, en
Bille hafði þá um 2000), og fer líklega svo
enn, munum vjer geta lírslita næst og þá
um leið hvers verkamenn óa jafningjar hjer
í bæ einkum krefjast.
— 30. ágúst þ. á. er herra sýslum. E. Ó.
Briem kjörinn Biddari af Dannebrogen.
Skólameistararöð
í Skálholti,
eptir Odd biskup Einarsson 1626, síðan auk-
in og viðbætt skýringargreinum.
(Framhald).
XXV. síra Jón Arason,
Magnússonar frá ögri, vígðist til Vatnsfjarð-
ar, giptist Hólmfríði Sigurðardóttur, Odds-
sonar biskups Einarssonar, móður Hólmfríð-
ar var þórunn ríka. Jón Arason var dótt-
urson Guðbrands biskups, fæddur 1606.
sigldi 1624, var 5 ár ytra og varð Bacca-
laureus, og síðan skólameistari í Skálholti
272 ar, veik þaðan skömmu eptir Jól 1636
h'tt tregaður, eptir sem sjera Jón Halldórs-
son segir af lærisveinum sinnm, helzt sök-
um þótta og dramblætis vestnr að Beyk-
hólum, þá hann frjetti lát Magnúsar Ara-
sonar bróður síns, var lengi prófastur yfir
nyrðra parti ísafjarðarsýslu og nokkra stund
yfir Strandasýslu; varð i aldurdómi sínum
guðhræddur og auðmjúkur af mótlæti, dó
hjer um 1674, börn sjera Jóns og Hólm-
fríðar, eru í prestaæfum Jóns Halldórsson-
ar, talin 9, þaraf voru sira Guðbrandur
prófastur eptirmaður föður síns á Vatnsfirði.
Síra Sígurður í Holti. Oddur kallaður hinn
digri, svo feitur af sællifl eða sældardögum
að hestar gátu hann eí borið, var klaustur-
haldari, en eptir að hann missti klaustrið,
sjötnnðu svo ho!d hans, að hann gat bæði
riðið og gengið. Bagnheiður yngri átti 2
biskupa hvorn eptir annann, og lifði báða,
fyrst herra Gisla biskup porláksson, síðan
hen-a Einar þorsteinsson — um 3. vikna
tíma —; hafi frú Valgerður í Görðum ver-
ið hin önnur sem hjer á landi orðið tveggja
biskupa ekkja. Anna h.jet ein dóttir sjera
Jóns. lik Oddi bróður sínum að digurð og
holdum, kona sira Ólafs þorvarðssonar á
Breiðabólsstað í Yesturhópi.
XXVI.    Björn Snæbjarnarson,
hann var 11 ár; giptist þórunni dótt-
ur sjera Jóns Sveinssonar í Holti Síraon-
arsonar og þorbjargar Guðmundsdóttur
fjekk Staðastað.
Björn var sonur síra Snæbjarnar
Torfasonar á Kirkjubóli í Lancradal og
þóru dóttur Jóns Björnssonar á Holtastöð-
um, sigldi 1624 og stúderaði lengi í Kaup-
mannahöfn, marglesinn og ávann sinn lær-
dóm fremur með kostgæfni og. ástundun,
heldur enn með skarpleika; fjekk vonar-
brjef fyrír Staðastað eða skólameistara-
embætti í Skálholti, hvort sem fyrri liðugt
yrði, og eptir konunglegt Missive til Pros-
mundt 1638 18. iebr.; fylgdi höfuðsmaður-
inn fast fram. að Björn varð skðlameistari
ár 1636 og var þar 11 ár, en síra Ketill
Jörundsson mátti víkja jafnvel þó biskup
Gísli Oddsson vildí hann halda- Síra
Björn varð prófastur 1661; var frónrur
maður í lunderní og framferði, en heldur
tortrygginn, dó eptir fardaga 1679; dóttir
hans þorbjörg yngri var gipt síra Emari
Gislasyni á HelgafeUi, 3 börn átti hann
önnur.
XXVII. Síra forleifivr J6u.
(1647) Sigurðsson frá Einarsnesi, var 3V2
ár; giptíst 1651 (á sama ári er hann vígð-
ist) Sigríði Björnsdóttur, systur síra Páls í
Selárdal og Eggerts Bjarnasonar hálfsystir
fjekk Oddastað.
þorleifur stúderaði í Kaupmannahöfn
og varð baecalaureus, síðar skólameistari
3V2 ár, vigðist 1651 og varð pá prófastur í
Bangárþingi, dó 1690; skýr maður, ein-
lægur og fordildarlaus. Kona hans var
Sigríður dóttir Bjarnar Magnússonar á Bæ
á Rauðasandi, og seinni kona hans Helga
Arngrímsdóttir lærða. þeirra einbirni mag.
Bjbrn biskup á Hóium.
XXVIII.   Síra   CrísII Einarsson,
var 10Y2 ár, góður arithmeticus og astro-
nomus, vel lærður og góðlyndur, fjekk Helga-
fell og giptíst Kristínu Vigfúsdóttur.
Sira Gísli Einarsson stúderaði í Kmh.,
lagði sig einkum eptir astron. og mathema-
tik hjá þeim hálærða Georgív Fremmio.
Almanak eptir hann var útgefið í Kaup-
mannahiifn árið 1650, kom sama ár hingað
og skyldi kenna i skólanum reikning og
hafa í laun afgjaldið af þeim kongsjörðum
í Skaptafellssýslu, sem kallast Flögujarðir,
það sama haust varð hann Conrector, og
um veturinn eptir jól skólameistari ogþj'enti
í því embætti 10V2 ár, hjelt samt Flögujörð-
um, en græddi ekki, þar hneigður var til
drykkjuskapar, en ekki uppá búsýslu. Tvisvar
var hann settur frá skólameistaraembættinu,
öðru sinni fyrir skurð eða skeinu, sem hann
veitti Guðm. snikkara i ölæði og þó ekki
að saklausu, var hann svo vel þokkaður af
skólanum, að hann sótti um   fyrir hann til

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4