Tímarit.is
Search | Titles | Articles | About | FAQ |
login | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Click here for more information on Megintexti 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Open in new window:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Vertical fit


Your browser does not support PDF files
Click here to view the page as JPG
Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						32
miðjum reitnum, ef efnið er gott og verkið vel unnið; á þessum
saumi er hvorki rétthverfa né ranghverfa, hann er eins beggja
megin, svo sem auðskilið er. Þessi saumur er að líkindum eigi
mjög vandasamt verk, en hlýtur að vera ákafiega seinunninn;
í þessari ábreiðu telst svo til að séu um 52,250 augu og er það
eitt nægilegt til að sýna, hvilikt verk er á henni. Á ábreiðunni
er, svo sern myndin sýnir, einskonar knútauppdráttur, mjög hag-
lega og reglulega gerður, enda bregður hvergi, nema ef vera
skyldi á einum stað eða tveimur, út af réttri setning litanna>
samkvæmt þvi, sem til hefir verið ætlazt í fyrstu. En því miður
sýnir myndin eigi litina og er jafnvel eigi alstaðar svo glögg
sem skyldi. Þar sem myndin er ljósust, þar er ábreiðan Ijósgul
og ljósblá, en þó er ijósblái liturinn venjulegast ljósari; en þar
sem myndin er dökkleit eða nærri svört, þar er ábreiðan annað
hvort með dökkbláum, svöitum, grænum eða rauðum lit; þannig
eru þræðirnir í hnútunum eða netinu samsettir af fimmfaldri augna-
röð, svört yzt, en ljósgul og ljósblá i miðju, en krossarnir í tigl-
unum og rósirnar og stjörnurnar í átthyrningunum eru með
ýmislqgri samsetning hinna litanna, sem áður hafa verið nefndir,
og verður þeim litbreytingum eigi lýst svo með orðum, að vel
sé. Á efri enda ábreiðunnar er bekkur, sömuleiðis af augnasaum,
og stendur þar með bandaletri:
DOMHILDUÍtEYRIKSDOTTER • MDC[CL]I
þ. e. Dómhildur Eyríksdóttir 1751. Stafirnir eru með ýmsum
litum, hinum sömu, sem eru á ábreiðunni, en hver stafur með
sínum lit, nema síðara T í DOTTER og síðasti stafurinn í ártal-
inu, þar er fieiri litum blandað saman. Sumir stafirnir eru mjög
svo óglöggir, vegna þess að litirnir eru þar fölnaðir, svo sem
DO og U í DOMHILDUR og IK ogE í EYRIKSDOTTER, en þó er
enginn efi á, að þá ber að lesa svo; sömuleiðis er 4. og 5. staf-
urinn í ártalinu hvor um sig svo óglöggur, að þar vottar að eins
fyrir einhverjum litaskiptum, en augnatjöldinn sýnir, að þar hafa
að eins 2 stafir getað staðið og eru þeir settir hér inn eptir
ágizkun, því að kona sú, sem hér er nefnd, er varla nokkur
önnur en Dómhildur dóttir Eiriks prests Þorsteinssonar í Saurbæ
(d. 1738) og síðasta kona Þorsteins próf. Ketilssonar á Hrafna
gili (d. 1754); hún mun vera fædd um 1725 eða jafnvel fyr og
mun hafa gifzt sira Þorsteini 1749—50; hún varð gömul og and-
aðist 1805 (Espól. Árb. XII, 4).
Aður hefir   letur   þetta   verið  lesið    nokkuð á annan   veg
					
Hide thumbnails
Page 1
Page 1
Page 2
Page 2
Page 3
Page 3
Page 4
Page 4
Page 5
Page 5
Page 6
Page 6
Page 7
Page 7
Page 8
Page 8
Page 9
Page 9
Page 10
Page 10
Page 11
Page 11
Page 12
Page 12
Page 13
Page 13
Page 14
Page 14
Page 15
Page 15
Page 16
Page 16
Page 17
Page 17
Page 18
Page 18
Page 19
Page 19
Page 20
Page 20
Page 21
Page 21
Page 22
Page 22
Page 23
Page 23
Page 24
Page 24
Page 25
Page 25
Page 26
Page 26
Page 27
Page 27
Page 28
Page 28
Page 29
Page 29
Page 30
Page 30
Page 31
Page 31
Page 32
Page 32
Page 33
Page 33
Page 34
Page 34
Page 35
Page 35
Page 36
Page 36
Page 37
Page 37
Page 38
Page 38
Page 39
Page 39
Page 40
Page 40
Page 41
Page 41
Page 42
Page 42
Page 43
Page 43
Page 44
Page 44
Page 45
Page 45
Page 46
Page 46
Page 47
Page 47