Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						32

staðið nær sjó en hann er og ekki verið færður. Hann er neðstur

af óllum Traðarholts-hjáleigum. Bærinn að Skipum stendur nú rétt

hjá honum.

V.

Á bls. 8 er það tekið fram, að bæjarnafnið að Skipum bendi á

hafnarstöð og skipaferð og jafnframt, að nú sýnist það eigi líklegt.

En því má bæta við, að þar, sem hann er nú, hefði hann víst aldrei

fengið þetta nafn. Hann er ekki svo nærri sjó, að ástæða væri til

að kenna hann við skip, þó þau væri þar við sjóinn. Það er auð-

ráðið af líkum, að hann hefir, eins og aðrir sjóbæir þar strandlengis,

verið færður lengra eða skemmra frá uppruna-stað sínum undan

sjónum. Enginn veit nú hvar hann hefir áður verið. Sá staður er

annaðhvort hulinn sjó eða sandi. Honum hefir ekki þótt óhætt nær

sjó en uppi við Grimsdæl nær Grjótlæk. En eins og venjulegast

er, þá er bæir eru fluttir, hefir hann verið látinn halda nafni sínu,

þó það ætti þá ekki lengur við. Mætti telja mörg dæmi upp á það

og er oftast heppilegra en að nýtt nafn sé upp tekið, sem þó eru

líka dæmi til.

En fyrir utan likurnar get eg nú tilfært bréflega sögn um það,

að bærinn var fluttur. Eftir lát Þorleifs sál. Kolbeinssonar á Háeyri

fekk eg að skoða bréfa skræður, sem til voru eftir hann. Þær voru

grautfúnar og áttu að brennast. Þar fann eg þó tvö blöð svo læsi-

leg, að eg gat tekið gallalítið afrit af þeim. Á öðru var dómur

Þórðar biskups um dagsverk presta. Á hinu var skrá yfir Skipa-

bændur síðan bærinn var fluttur. Hana gat eg þó ekki tilfært þar,

sem Skipa er getið í Árb. 1905, því þá er eg ritaði það, gat eg ekki

fundið afritið og mundi innihald þess of ógjörla til að minnast á

það. Nú hefi eg fundið það aftur og set það hér. Fylli eg sjáifur

í eyðurnar.

»Tómas er maður nefndur er bjó vestur á (landi) ógiftur og

hélt bústýru og tók til upp(eldis) pilt og stúlku. Pilturinn dó 18

vetra vofei(flega). En Tómasi varð svo mikið um, að hann se(ldi)

eigur sínar allar og eirði hvergi þar um sveitir, fór svo sveit úr

sveit þar til hann komst að Hrauni í Ölfusi, var þar um tima, fór

þaðan að Skúmsstöðum á Eyrarbakka og var þar lítinn tíma, þaðan

að Stóra-Hrauni, giftist þar og dó þar, og átti einn son er Hannes

hét. En sá Hannes fór að Skipum í sömu sveit og átti dóttur Ingi-

mundar, er SMpana flutti, og bjó þar allan sinn búskap. Eftir hann

tók jörðina Jón, er átti dóttur Hannesai', og bjó þar sína tíð. Eftir

hann  tók  jörðina  hans  son  Hafliði og bjó þar sinn aldur og varð