Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						41

við aðra svo haglega, að þær mynduðu samfelda veggi. Þær voru

næstum jafnstórar — auðvitað ekki alveg jafnar. — Hæð þeirravar

um 2^2—28/é al., breidd litlu minni og þykkt nál. 3 þuml. Þær

stóðu fastar og óhaggaðar. Alstaðar utan að þeim lá óhreifð mold;

sást í henni svart vikurlag, sem þar sést víðast í jarðvegi. Innan

í tóftinni sást það ekki. I þremur hornum tóftarinnar voru hlóð

niður við gólf og viðaraska í. Við hlíðina á hverjum hlóðum, til

hægri handar er við þau var staðið, var kolaþró af uppreistum

hellum og viðarkol í. í norðvestur horninu voru engin hlóð eða

neitt annað. Á austurveggnum er að bænum vissi voru dyr, eða

þar vantaði eina hellu í röðina, en innan við þær tvær hellurnar,

sem næstar voru sín hvoru megin, stóðu drangasteinar fast niður

settir og nálega jafn háir hellunum. Innan við þá stóð upp laus

hella, sem hún skyldi vera hurð. Hún var 3 áln. há, IV2 &!• breið

og 3 þuml. þykk. Mest alt gólf tóftarinnar var alsett smáholum,

svo sem 8—10 þuml. djúpum og P/2 þnil. víðum. I sumum þeirra

var fúaspíta, en sumar voru tómar. Engar leifar af spítum sáust í

moldinni fyrir utan. Mun stöfum þeim, er í holunura hafa staðið,

hafa verið kippt burt er tóftin var fyllt, en sumir þeirra verið svo

fastir, að þeir hafa þá brotnað niður við gólfið. Svo voru holurnar

þéttar, að hvergi var fet milli þeirra, en ekki var millibilið alstað-

ar jafnt. Eigi voru þær taldar en ærið voru þær margar. Hvergi

náðu þær út að veggjum, var þar alstaðar ríflegt gangrúm á milli.

Og nær J/4 af gólfinu við suðurendann var holulaus. Þar hjá suð-

austur hlóðunum var helmingur af steinkeri úr grófum, ljósgráum

sandsteini. Það virtist hafa verið ílangt og brotnað eftir endilöngu

Sá hlutinn sem fanst var 16 þuml. langur innan barma. En útlit

fyrir, að hinn hlutinn hefði verið heldur stærri. Af honum fanst

ekkert. Þessi hlutinn var brotinn og í þrem pörtum. Verða þeir

geymdir að sinni, ef Forngripasafnið kynni að vilja fá þá. Ekki

sást að veggirnir hefðu verið hærri en hæð hellnanna. En það er

ekki að marka. Þó ofan á þær hefði verið bygt, má gjöra ráð fyr-

ir, að sú hækkun hafi öll verið tekin burtu, þá er tóftin var fylt og

öllu hleyft upp og jafnað yfir áður ofan á var bygt að nýju.

Ekkert sýnist mér fullyrðandi um það, til hvers þetta hús hef-

ir verið haft. Helzt hefir mér dottið i hug, að það kunni að hafa

verið þvotta- og þurkunarhús. Steinkerið hafi verið þvottaker, og

stafirnir sem í holunum hafa staðið, hafi verið hafðir til að þurka

þvottinn á, hann hafi þornað við hitann frá hlóðunum, en þar sem

holulaust var, á suðurenda gólfsins, hafi verið unnið að  þvottinum.