43 einhvern hátt notaður við smíði. Einar bóndi Jónsson í Reykjadal vill fúslega láta Forngripasafnið fá hann. 2. Þorsteinn bóndi Jónsson á Drumboddsstöðum gróf enn fyrir hlöðu. Þá fann hann dálitla járnplötu með uppbeygðum endum, líkt og á rekuvari, því líkast sem þetta ætti að festast neðan á dálítinn tréspaða og vera var á honum. Það var hefir þó verið óvenjulega breytt. Þorsteinn bóndi ætlar það safninu. 3. I Hraunsási í Hálsasveit var í fyrra (1906) sléttuð brekka í tún- inu fyrir ofan bæinn. í þúfu einni varð fyrir stór steinn og við aðra hlið hans hlaðin þró af smásteinum og hella lögð yfir. Þróin var full af sauðJcindavölum. Eigi voru þær rotnari en svo, að vel sást, að þær voru flestar eða allar ur fullorðnu fé. Klaki var í jörðu, og grófu flnnendur eigi nema niður að honum. Varð því eft- ir nokkuð af þrónni og þar úr voru völurnar eigi teknar Vissu þeir því ógjörla hve mikið var af völunum, en gizkað á að í hið oiinsta hefðu þær verið fult skeffumál. Ekki voru þær hirtar og urðu í moldinni. Óvíst er hvernig á þessu völusafni hefir staðið. Heila búskapartíð og hana eigi stutta hefir þurft til að safna svo miklu af völum á eigi stærri jörð en Hraunsás er. Þetta er því naumast eftir börn. Líklegra er að húsráðendur hafi haft einhverja trú á völunum og því safnað þeim árlega í langan tíma á þennan afvikna stað.
Beinir tenglar