Lög um verndun íornmenja, dags. 16. nóv. 1907. 1. kafli. Skifting fornmenja og skýringar orða. 1. gr. Fornmenjar eru annaðhvort staðbundnar eða lausar eða hvort- tveggja. Staðbundnar fornmenjar eru í lögum þessum nefndar fernleifar, en lausar fornmenjar forngripir. Þær fornmenjar, sem eru hvorttveggja, staðbundnar og lausar, teljast til fornleifa og nefnast lausar fornleifar. 2. gr. Til fornleifa teljast: a. Þingbúðarústir, gömul mannvirki á fornum þingstöðum, sögustöð- um og öðrum merkisstöðum, sem nokkurs er um vert fyrir menn- ingarsögu landsins, rústir af hofum, hörgum og hverskonar blót- stöðum frá heiðni, af kirkjum og kirkjugörðum, kapellum og bænahúsum, forn vígi eða rústir af þeim, forn garðlög, rústir af fornum bæjum, seljum, búpeningshúsum, farmannabúðum, naust- um og öðrum fornbyggingum, enn fremur fornir öskuhaugar. b. Fornar grafir, haugar, dysjar og leiði í jörðu eða á, er menn hafa verið grafnir, heygðir eða dysjaðir í. c. Hellar með áletrunum eða öðrum verksummerkjum af manna höndum. d. Aletranir og myndir gjörðar af manna höndum á jarðfasta steina eða berg eða annað jarðfast efni. e. Fornar kirkjur, bæjarhús og önnur hús, sem ekki framar eru notuð til þess, sem upphaílega var til ætlast. f. Alt annað, er telja má til fornra mannvirkja.
Beinir tenglar