27 náttúrlega öln, lengd framhandleggs frá olnboga fram á langafing- ursgóm, eða hjer um bil 47 sentímtr. (= e. 18 þml. d.). 2. Þá er næst hin forna lögalin, og er hún hjer um bil 1 forn- um þumlungi lengri enn hin elsta alin, eða, eftir því sem næst verð- ur komist, 49,148 sentímtr. (= 18,79 d. þml.). Þessi alin var vanalega, þegar mælt var með henni, bætt upp með 1 fornum þumlungi, og er sú aukna alin nefnd þumálálin (-öln), Með þvi að 1 forn þumlungur var um 2,065 sentímtr. = 0,789 d. þuml., þá verður þumalalin = c. 51,208 sentímtr. = 19,58 d. þml. 3. Um 1200 var stikumálið leitt í lög. Stikulögin gera þó enga breiting á hinni fornu lögalin, því að stíkan var jöfn tveimur slík- um álnum = c. 98,286 sentímtr. = c. 37,58 d. þml. Jafnframt var ákveðið, að mælingar-uppbótin skildi vera 1 þumlungur firir hverja stiku. Þetta álna og stikumál stóð, þangað til 4. »Hamborgaralinin« ruddi sjer til rúms á 16. öldinni. Hún mun i firstu hafa verið jöfn fornri Hamborgaralin (57,279 smtr.), enn síðar var hún minkuð lítið eitt til að koma henni í betra samræmi við danskt mál, og gerð = 57,064 smtr. = 219/ii d. þl. (10/u úr d. alin). »Hamborgaralin« var lögalin á íslandi fram að árinu 1776. Eftir að verslunin komst í hendur Dana í birjun 17. aldar^ mun þó alt af hafa verið höfð hliðsjón af dönsku máli. 5. Dönsk alin var leidd hjer í lög með tilskipun 30. maí 1776 og hefur verið lögalin síðan. Hún er 62,77 sentímtr. 6. Með lögum Nr. 33, 16. nóv. 1907, er hið franska metramál leitt í lög hjer á landi, enn ekki er það enn komið til fullra fram- kvæmda.