51 T-ið i 9. 1. er með mjög stuttu þverstriki, líkt og á Garðast. nr. 3 (Arb. '06). O-in eru flest hornótt. — Stafamerkingin og rithátturinn er svo sem tíðast var á 17. öld og gerð var grein fyrir í ritgjörðinni um Garðasteinana (Arb. '04 og '06). Hvort verið hafi E eða I næst- aftasti stafur i 7. línu er nú orðið óglögt. N-hljóðið á eftir hljóð- stafnum 0 (o-hljóðinu) í 14. 1. fremst er táknað með striki yfir o inu (sbr. nr. 1, 6. 1. að neðan). Fyrir framan s-ið í þessu orði, son, hefir fallið úr í framburði og áletrun s-ið, sem var eignarfallsending næsta orðs á undan: »Þórólf sora« fyrir Þórólfs son í 13.—14. 1. í-hljóð er táknað með y-\ í 17. 1. svo sem altítt var á 17. öld og fyr og síðar. Til orða-aðgreiningar eru 3 deplar eins og á nr. 1, nema þar sem orðaskil og línuskil falla saman; þó vantar deplana fyrir fram- an og aftan GVDS í 5. 1. IHS i CHS SALER • R IEttLAtR A i HVILA I GVDS HE NDE l OG EINGIN PINA i S NERRTE R i ÞœR ÞORV ARDVR ÞOROLF SO ! BTO UR : HIE R i GLEDILE GRAR i L(y?)fS VPPRISV. Þessi grafskrift er ólík flestum öðrum grafskriftum á iegsteinum frá þessum tíma hér á landi að mörgu leyti. Einkum er það ein- kennilegt, að hún byrjar alt á annan veg en vanalegt er og á ritn- ingargrein, sem einmitt var sett aftast eða neðst venjulega. A undan ritningargreininni er hér þó nafn Jesúsar Krists skammstafað. Ekki er þess getið hvaðan ritningargreinin er tekin. »Hjer hsrílir* er ekki haft og orðalagið öðru vísi en vanalegt er að því leyti. Artal er ekki á steininum, en þar eð miklar líkur eru til að Þorvarður þessi sé sá, er getið var hér að framan við nr. 1, er ekki mikill 7*
Beinir tenglar