56 • eðlilegur ritháttur að fella burtu annaðhvort y-ið eða j-ið í þessu orði; réttast er að fella úr i-ið, og má skilja I hér í áletruninni svo sem það sé sett fyrir y. ¦— »Jónsson« er hér ritað (í 4. 1.) í einu orði, en ekki deplar á milli þessara tveggja orða. — Á undan ng er í 9. 1. eðlilega ritað ei, ekki e. HIER : VNDER : HVILER GREPTRAD : ERLEGTTG VDS : BARN : EIOLFVR IONSSON : LOGRIETT VMADVR : HANS : VEG FERDAR : DAGAR : VO RU 58 AR : SOFNADE I GVDE : 14 SEPT : 1669 ÞIER : ERUD : GEING NER TIL FIALLSENS ZION : OG TIL BORG AR GVDS LIFANDA TIL HIMNESKRAR IE RVSALEM : HEB IZ Upphaf þessarar grafskriftar er öldungis samhljóða, 7 fyrstu orðin, upphafi grafskriftarinnar á Garðast. nr. 4 (Árb. '06, bls. 38), en niðurlagið er svipað og á Garðast. nr. 2 (Arb. '04, bls. 38—39): wegferdardagar-------ár sofnade l Gude«. — Ritningargreinin neðan- undir grafskriftinni er tekin eftir Guðbrandar biblíu, úr 22. er. 12. kapítula; í yngri þýðingum stendur ^Ttomnir«, en ekki »geingnir«.— Síon er hér með z og er það samkv. frummálinu. Það orð þýðir hœð, Tióll, og svo voru nefndar hæðir þrjár í Jerúsalem, sín í hvort sinn. Það virðist óviðeigandi að kalla Síon fjall á íslenzku; mun það sprottið af ónákvæmri þýðingu á latneska orðinu mons, eða danska orðinu BJœr9> Þau oro Þý°a e^ki einungis fjall, heldur og hóll, hœð, núpur, fell. Grafskriftin hljóðar þannig: y>Hjer under hviler greptrað erlegt Guðs barn, Eiólfur Jónsson lög- réttumaður. Hans vegferðar dagar voru 58 dr; sofnaðe í Guðe 14. sept. 1669. Þjer eruð geingner til fjallsens Zíon og til borgar Guðs lifanda, til himneskrar Jerúsálem. Heb. 12«.
Beinir tenglar