Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						30

fætur sennilega krepptir allmikið, en maðurinn horft mót vestri. Tenn-

ur voru allar fastar í kjálkanum, og auk þeirra fundust nær allar

hinar tennurnar lausar í sandinum; þær eru mjög slitnar og sýna, að

hér hefur verið jarðaður mjög aldraður maður. Spjótsoddurinn, og

raunar tennur og beinaleifar einnig, bentu til, að hér hefði verið graf-

inn karl, en ekki kona. En því miður eru beinin mjög óheilleg, mest-

megnis brot ein, leggjaendar og smábein. Vinstra megin í miðri gröf-

inni fundust leifar af smáhnífi, sennilega mathnífi; eru þær helzt úr

skaptinu, sem hefur verið úr furu; af blaðinu sjest að eins lítið eitt;

er það 1,4 að breidd og virðist hafa verið þunnt. Annað óreglulegt

brot af einhverju áhaldi úr járni, og þó með litlu stykki á úr blýi,

fannst hér einnig; verður ekki sjeð, af hverju það er. Enn fremur

fannst hér litið heinbrýni, 10,5 cm. að I., 1,1—1,6 cm. að breidd, 0,4

að þykkt í annan endann, og er hann með gati á, svo sem algengt

er um fornbrýni, en hinn endinn er 1,2 cm. á hvorn veg. Nær því,

sem verið hafði vinstri öxlin, fannst rónagli úr járni, mjög ryðbrunn-

inn og ryðbólginn, 3 cm. að lengd nú. — Gröfin virtist hafa verið

nokkru dýpri í miðju en við endann, og þar voru hnífurinn og brýnið.

— Spjótið er fremur heillegt, einkum fjöðrin, sem er 18 cm. löng

og 2,5 að breidd mest, með litlu dragi eptir miðju beggja vegna. Fal-

urinn er 6 cm. að lengd, það sem eptir er af honum, en hefur verið

mikið lengri; oddurinn varla minna en 30 cm. allur að lengd. Falur-

inn er 1—1,5 cm. að þverm. og hefur farið víkkandi út til enda.

Sennilega eru þessar dysjar báðar frá því um miðja 10. öld.

2.   Dysjar manns og hests hjá Stafnsrétt í Svartárdal.

Miðvikudaginn 20. September 1933 fundu tveir gangnamenn úr

Skagafirði, þeir Vilhjálmur Sigurðsson og Sigurður Óskarsson, höfuð-

kúpu af manni við götur þær, er fjársafnið er rekið um til Stafns-

réttar, fremst i Svartárdal i Húnaþingi, þegar komið er með það af

afrétti og það er rekið norður Lækjahlíð svo-nefnda við Fossadal, er

gengur suður úr Svartárdal innst, lítið eitt til vesturs; var höfuðkúp-

an í rananum eða hlíðartaglinu norður frá Lækjahlíð, austanvert við

mynni Fossadals, um 500—600 m. fyrir sunnan Stafnsrétt, þá er nú

er höfð, en mjög skammt fyrir sunnan rústir Stafnsréttar hinnar

gömlu, sem eru á hlíðarrananum. — Þeir gangnamennirnir aðgættu

fundarstaðinn og virtist þeim þarna vera leifar af dys manns, og rétt

hjá komu í ljós hestsbein, er bentu til, að þar hefði einnig verið

dysjaður hestur. Þeir tilkynntu hreppstjóra, Stefáni Sigurðssyni á Gili

í Svartárdal, fundinn, og afhentu honum lítinn hlut úr kopar (bronzi),