Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						32

Það kom i Ijös, er jarðvegurinn var skafinn sléttur þar sem

dysin var og umhverfis hana, að hér hafði verið gerð gröf fyrir lík

mannsins. Hún hafði hér neðst verið 168 cm. að lengd og 70 að br.

bogamynduð í enda, einkum hinn syðri, þar sem fætur munu hafa

verið. Er hin hreyfða mold var skafin upp úr gröfinni, varð hún glögg

að innan í botninn, og varð þar undir harður, malarkenndur og leir-

borinn jarðvegur. Var hann um Vi m- frá yfirborði dysjarinnar nú.

Botninn vor íholur.

Hlutir fundust hér engir fleiri; hafa sennilega allir, þeir er nýtir

virtust, verið tíndir burt af þeim, er rótað höfðu dysinni fyrrum.

Tennur mannsins eru ekki mikið slitnar; bera ekki vott um, að

hann hafi verið öllu eldri en hálffimmtugur, er hann dó, — eða var

veginn hér, svo sem hann helzt virðist hafa verið.

Hesturinn hafði verið dysjaður um l1/^ m. suðaustur frá dys

mannsins. Hestsbeinin voru miklu minna fúin en bein mannsins, og

þeim virtist ekki hafa verið rótað. Hesturinn hefir legið á hliðinni

og snúið höfði í norður, en fótum til vesturs, undan brekkunni og

að manninum. Hlutir fundust engir með hestsbeinunum. Stærð hests-

sins hefir verið venjuleg. Af beinum hans voru einungis 2 af neðstu

leggjunum teknir með til Þjóðmenningarsafnsins, annar úr öðrum

framfæti (metacarpus) og er hann 21,5 cm. að lengd, en hinn úr

öðrum afturfæti (metatarsus) og er hann 25,8 cm. að lengd. Sýna

þeir, að hesturinn hefir haft sömu stærð og flestir hestar hér á landi

nú. Enn fremur voru nokkrar af tönnum hestsins, 4 jaxlar og 7 fram-

tennur, teknar með. Bera þær vott um, að hesturinn hafi verið

orðinn allgamall, er hann var felldur og dysjaður.

Dysjar þessar voru nú öllum ókunnar áður en þær fundust að

þessu sinni, og engar sagnir munu vera til um það, hver muni hafa

verið hér dysjaður. — En þess má geta, að daginn áður en annar finn-

andinn, Vilhjálmur Sigurðsson, fann þessar fornleifar, bar fyrir hann

draumsýn, hina sömu tvívegis, þar sem hann var staddur, í dalverpi

sem gengur austur og fram frá botni Svartárdals, skammt frá fundar-

staðnum. Virtist honum draumsýn þessi standa í sambandi við fund

sinn og sýna fall (eða morð) fornmanns þess, er hann fann hér dys-

jaðan.1) Gengu sagnir um þessa atburði um héraðið, er rannsóknin

var framkvæmd.

3.  Dys í Álöfarey í Hornafirði.

í Febrúarmánuði 1934 fundust mannsbein við vegargerð í Álöfar-

ey, sem   er   skammt  fyrir austan verzlunarstaðinn Höfn í Hornafirði;

1) Sjá Morgunblaðið, 20. árg.. 241. tbl., bls. 3.