Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						52

vatnsins. í hana innst fellur lítil á, er heitir Skammá (þ. e. Skamma-

á) og er þessi vík kennd við hana, heitir Skammárvík; — ekki

Grettisvík, eins og hún mun hafa verið nefnd nýlega einhvers staðar.

Engin vík í vatninu heitir svo, en vel færi á að gefa litlu víkinni

milli Grettishöfða og Grettistanga það nafn. Upp-af henni er dálítil

hæð; það er hinn litli hóll, sem Kristleifur getur um. Hún er næsta

flöt að ofan og grösug. Þar eru 3 litlar, greinilegar tóttir, og eru

þær  nefndar   Grettistóttir.    Þessar tóttir hefir Kálund ekki vitað um.

—   Er Kristleifur segir, að »Grettisskáli blasi við af Svartarhæð«, þá

má ekki skilja það bókstaflega. »Svartarhæð« heitir réttu nafni

Svarta-hæð (oft borið fram Svarthæð, sem eðlilegt er); nafnið »Svart-

arhæð« er á misskilningi byggt, nema errinu hafi verið bætt inn í af

sömu ástæðu í þessu nafni eins og nokkrum öðrum samsettum orð-

um, einkum þar sem lendir saman tveim hljóðstöfum, svo sem t. a.

m. í orðunum landareign og hrævareldur. Svarta-hæð er svo nefnd

af því, að hún er einkennilega svört til að sjá, þegar skuggahlið

hennar snýr að áhorfandanum; er hún all-há og hefur sig mjög á-

berandi yfir heiðarflákana. Hún er aðallega vestan vatnsins og

Grettistóttir eru svo langt frá henni og jafnframt svo lítið áberandi,

eins og auðvitað er, að þær sjást ekki af henni; en Grettishöfði sést.

—   Tóttirnar eru 3 og allar litlar. Tvær eru næstar vatninu og

skammt á millli þeirra; þær eru um 5X6 fet að innanmáli, á að

gizka; hin 3. er nokkrum metrum fjær þeim og vatninu, er þeirra

austust; hún er þeirra ellilegust og nokkru stærri en hinar. Einna

yngst að sjá er nyrðri tóttin þeirra tveogja, sem nær eru vatninu;

getur verið, að hún, eða þær báðar jafnvel, stafi frá veiðivist Aðal-

bælinga hér fyr á tímum, að minnsta kosti að nokkru leyti, en þá

mun þó langt síðan, og gamallegar eru þær að sjá nú, enda hefir

veiðimannaskáli Aðalbælinga ætíð staðið, svo menn viti til, á tang-

anum norðan vatnsins, þar sem hann er nú, og munu engar sagnir

vera til um það, að hann hafi nokkru sinni staðið austan vatns hjá

Grettishöfða. — Við gátum nú litlum rannsóknum komið við, sökum

illviðris, enda var mjög áliðið kvölds; grófum við þó í allar tóttirnar

prófgrafir og fundum í þeim öllum glögga gólfskán með mannvista-

leifum, svo sem vita mátti. Tel ég óefandi, að hér hafi Grettir hafzt

við, svo sem segir í sögu hans, og er ekki víst, að einungis ein

tóttin sé frá vist hans hér. — Grettistangi er, að því er virðist, nes

það, er hann synti í kafi umhverfis að framan; hefir hann þá senni-

lega synt inn í víkina að norðanverðu við það og komið þeim meg-

in upp. — Hamraskarð það, er hann á að hafa varizt í, virðist hafa

verið   í  Grettishöfða,  og  ef  til  vill  er höfðinn  beinlínis við hann