Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						81

heldur sem komið er vestan frá Langeyjum eða Langeyjavogum;

er þá farið inn svo-nefndan Skálastraum, sem er á milli Skáleyjar og

Purkeyjar; eða komið er frá Stykkishólmi og farið fyrir sunnan

Hrappsey og Purkey (áður Svíney). Nú er sagt, að Auður hafi komið

frá Bjarnarhöfn; eru þá meiri líkur til, að hún hafi farið fyrir sunnan

Hrappsey, inn straumana fyrir sunnan Purkey, annaðhvort Knararbrjót

eða Sölfastraum, og inn í Litla-Dagverðarnes og matast þar. En hvar

sem Auður og lið hennar hefir etið dagverðinn, er víst, að það hefir

hvergi verið þar nálægt, sem Dagverðarness-bærinn stendur, heldur

einhvers staðar í þessu nesi, sem Dagverðarnes og Arnarbæli standa

á. Er mjög sennilegt, að nesið hafi þá allt verið kallað Dagverðarnes.

Arnarbælisbærinn (1) stendur sunnan undir hárri klettaborg, sem

heitir Bæjarborgin (2) og öll er gróðurlaus. Túnið (3) er með-fram

borginni að sunnan, langt en mjótt; liggur það frá norðaustri til

suðvesturs. Bæjarborgin takmarkar það að norðan, en mýri að nokkru

leyti að sunnan, og vesturhorn Arnarbælisvogsins ytri enda þess.

Fyrir neðan — sunnan — mýrina er gömul rúst, sem heitir Arnar-

bælis-kot (4). Móarnir í kringum rústina eru gott túnefni, enda mun

þar hafa verið tún til forna. Fyrir sunnan móa þessa eru Arnarbælis-

vogsbakkarnir (5). Vestast á þeim er Skipatanginn (6). Norðvestan-við

Skipatangann er báta-uppsátrið í Arnarbæli, og aðallendingin, þá er

hátt er sjávað. Arnarbælisvogurinn (7) þornar allur, þá er sjór er

hálffallinn út, fram á móts við Litla-Dagverðarnes (8); mun það vera

um y4 úr mílu að vegarlengd.

Arnarbælisbærinn stendur hér um bil á miðju túninu. Hann var

byggður 1894; er torfbær, all-hressilegur. Til byggingarinnar var vel

vandað að öllu efni og smíði. Fyrir austan bæinn er heyhlaða, fjós

og hesthús, sem allt er byggt úr torfi og grjóti, og byggt um líkt

Jeyti og bærinn, og hefir lítið verið endurbætt síðan. Fyrir ofan

bæinn er stór kálgarður (9), sem Bogi Smith lét byggja. Hann bjó

þar á árunum frá 1874 — 1886, að hann drukknaði 4. maí, ásamt

tveimur sonum sínum, í svo nefndri Röst, sem er breitt sund á milli

Kjóeyja að sunnan, er tilheyra Skógarstrandarhreppi i Snæfellsnes-

sýslu, og Arnarbæliseyja að norðan; er talið víst, að reka-ís hafi

grandað bátnum, því að lagnaðarís var mikill á Hvammsfirði þann

vetur   og   fram á vor,   eins og öll þau ár,   sem öll voru harðindaár.

Bogi sál. var örendur, þá er hann náðist, enda þó að hann væri

vel syndur. Hann hafði bundið sig með bátsfestinni við bátinn, en

synir hans náðust ekki. Bogi sál. var jarðaður á Staðarfelli, og er

minnisvarði yfir honum þar í kirkjugarðinum.

Vegur liggur í gegnum endilangt túnið í Arnarbæli,  því að veg

6