Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						84

fjárhúsatúninu út á milli húsaborgar og Húsaása, út undir Náttmála-

ása-endann (36). Fyrir sunnan og neðan Húsaásana er Nónhæðaflóinn,

(37), og fyrir sunnan hann, með Rifjavognum, eru holt, sem heita

Nónhæðahclt (38); eru þau lág og gróðurlaus. Fyrir neðan þau eru

Nónhæðirnar (39), sem eru há holt, sum alveg gróðurlaus. Fyr meir

voru þessar Nónhæðir að mestu þaktar birkiskógi, sem nú er fyrir

löngu að mestu horfinn vegna illrar meðferðar. Sunnan Nónhæðanna

er Stekkjareyin (40), sem má heita gróðurlaus. Fram í hana liggur

sandrif frá Nónhæðunum. Skollaborg (41) er fyrir vestan Nónhæða-

flóann, sem er há borg og stór um sig, með háum klettum að austan

og sunnanverðu; að vestan er hún lág, hallar allri til norðvesturs.

Meiri hluti borgarinnar er þakinn birkiskógi, sem er sumstaðar tals-

vert hár. Austan- og sunnan-undir borginni eru urðir, sem tófur

grenjuðu (gutu yrðlingum) í; hafa þær nú fyrir mörgum árum flutt

sig þaðan með öllu. Fyrir sunnan Skollaborg, en neðan Nónhæða-

flóans, eru holt, sem Móholt heita (42). Meiri hluti þeirra er vaxinn

smáhrísi; ná þau ofan að Fúla-vogi (43), sem er lítill vogur, er skerst

norðvestur-úr Arnarbælisvognum. Fyrir sunnan Fúla-vog er Litla-

Dagverðarnes (44), þar sem ég hygg, að Auður hafi neytt dagverðar-

ins. Nesið myndar Arnarbælisvogur að sunnan, Þorkelsvogur (45) að

vestan og Fúli-vogur að austanverðu. Litla-Dagverðarnes er allstórt

Iand. Efri hluti þess er að nokkru leyti þakinn smávöxnum birkiskógi,

en neðri (syðri) hluti þess er gróðurlítill. Að nesinu er mjög aðdjúpt.

Flýtur þar að bátum og skipum jafnt um fjöru sem um flóð. Þar er

aðal-báta-uppsátrið frá Arnarbæli, því heima á Skipatanga flýtur ekki,

nema þá er hásjávað er, og alls ekki um smástraumsflæðar á vorin

eða sumrin. Heiman frá Arnarbæli og fram í Litla-Dagverðarnes er full-

kominn hálftímagangur. — Suðaustur af Nesinu er lítill hólmi, sem

Sultarhólmi heitir (46); er hann með lítilli grastó. Varp stundum í

hólmanum 1 æðarkolla. Vestur af nesinu er eyja, sem heitir Slanga

(47); hefir hún lítinn gróður og ekkert æðarvarp þau ár, sem ég var

í Arnarbæli; gengur grjótrif frá nesinu fram í eyjuna. Frá þessari eyju

og upp með nesinu er Þorkelsvogur (sjá 45); myndar hann nesið að

vestan svo sem áður er sagt. Fyrir vestan Þorkelsvogs-botninn er

Brúarey (48); er hún tengd við landið með 2 grjótrifjum, sem þó

fellur yfir um hásjávað. Brúarey er að mestu skógivaxin, en lítill

gróður annar í henni. Gengur vogur að vestan inn í eyjuna miðja,

sem heitir Brúareyjarvogur (49); hann þornar alveg um fjöru. Suður

af Brúarey eru 2 smáflögur, sem báðar heita Brúareyjarflögur (50),

— stærri og minni. í flögunum vex melur;   í þeim er nokkurt æðar-