ÁRBÓK FORNLEIFAFÉLAGSINS 7. gr. Safnið skal eftir megni stuðla að rannsóknum íslenzkra þjóðminja og útgáfu fræðilegra rita og ritgerða um þær. Birta skal árlega starfs- skýrslu safnsins. 8. gr. Heimilt er að skipta safninu í deildir. Menntamálaráðherra skipar safnverði og aðra starfsmenn safnsins, áð fengnum tillögum þjóð- minjavarðar. Um tölu þeirra fer eftir því sem fé er veitt til í fjár- lögum. II. KAFLI Fornminjar. A. Fornleifar. 9. gr. Til fornleifa teljast hvers konar leifar fornra mannvirkja og ann- arra staðbundinna minja, sem mannaverk eru á, svo sem rústir bæja og annarra húsa, meðal annars hofa og kirkna, þingbúðarústir og önn- ur mannvirki á f ornum þingstöðum, forn garðlög, leifar af verbúðum, naustum og vörum, forn vígi og rústir af þeim, minjar um dvalar- staði útilegumanna, haugar og aðrir fornir greftrunarstaðir, hellar með áletrunum eða öðrum verksummerkjum af manna völdum, áletr- anir og myndir á klöppum eða jarðföstum steinum. 10. gr. Fornleifar, sem þjóðminjavörður telur ástæðu til að friða, skulu skráðar á fornleifaskrá. Tilkynna skal landeiganda og ábúanda skráninguna og tilgreina staðinn svo nákvæmlega sem unnt er. Skráningu fornleifar á fornleifaskrá skal þinglýsa sem kvöð á land- areign þá, sem í hlut á. Fornleifar, sem friðlýstar hafa verið samkvæmt eldri lögum, skulu njóta friðunar áfram. 11. gr. Allar fornleifar, sem á fornleifaskrá standa, eru friðhelgar. Friðuðum fornleifum má enginn, hvorki landeigandi, ábúandi né nokkur annar, spilla, granda né breyta, ekki heldur hylja þær, laga né aflaga né úr stað flytja, nema leyfi þjóðminjavarðar komi til.
Beinir tenglar