14 ÁRBÓK FORNLEIFAFÉLAGSINS VI. KAFLI Almenn ákvæði. 44. gr. Hver sá, er fyrir fétjóni verður vegna framkvæmdar á ákvæðum II. eða IV. kafia laga þessara, á rétt til skaðabóta úr ríkissjóði. Hafi hann orðið fyrir slíku fétjóni vegna framkvæmda á friðunarákvörð- un sveitarstjórnar skv. IV. kafla laganna, á hann hins vegar rétt til skaðabóta úr hlutaðeigandi sveitarsjóði. Ef samkomulag næst ekki um bætur, skulu þær ákveðnar eftir reglum laga um eignarnám. 45. gr. Ekki ber að greiða stimpilgjöld eða þinglýsingargjöld af skjölum, sem út eru gefin vegna framkvæmdar á lögum þessum. 46. gr. Brot gegn ákvæðum 11.14. gr., 1. málsgr. 17. gr., 19. gr., 21. gr., 29. gr., 30. gr., 33. gr., 4. málsgr. 35. gr. og 36. gr. varða sektum til ríkissjóðs, nema þyngri refsing liggi við broti samkvæmt 177. gr. al- mennra hegningarlaga, nr. 19 12. febrúar 1940. 47. gr. Ráðherra getur með reglugerð sett nánari ákvæði um framkvæmd laganna í heild eða einstakra kafla þeirra. 48. gr. Með lögum þessum eru úr gildi numin lög nr. 40 16. nóv. 1907, um verndun fornmenja, og lög nr. 8 12. febr. 1947, um viðhald fornra mannvirkja og um byggðasöfn. 49. gr. Lög þessi öðlast þegar gildi. Lög þessi eru hér prentuð eftir A-deild Stjórnartíðinda 1969.