Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						16

ÁRBÓK  FORNLEIFAFÉLAGSINS

1. mynd. Hannes Jónsson meö tvo laupa viö fjósdyrnar. Fjœr sést smiðjan.

húsagarðsins. Þeim lesanda, sem vill fylgja mér hér um hús og

garða, er nauðsynlegt að hafa uppdráttinn sífellt í huga (3. mynd).

Áður en gengið er í bæinn, er þó rétt áð virða hann fyrir sér að

utan. Ef við hefðum komið að Núpsstað sumarið 1890 og komið

neðan túnið, hefði mætt auganu allstór bær undir geigvænlega

bröttu f jalli, en hlíðin neðan hamra sáð stórbjörgum, sem öðru hvoru

hafa oltið þaðan, sum alveg heim að bæjarhúsum. Austast ber fyrir

augu stakt hús, sem snýr austur-vestur í afgirtum reit. Það er

bænhúsið, sem lýst var í Árbók Fornleifafélagsins 1961, bls. 61—84.

Því er sleppt úr lýsingu bæjarins hér á eftir. Norðan við kirkju-

garðshornið og fast við það sér á austurenda stórs langhúss, búrs

og skála, stóra græna þekju með tveimur misstórum gluggum, dá-

lítið aftan við framlínu bæjarins. Þá taka við 8 burstir í röð, aust-

ast Litlahús, þá bæjardyr, stofa, fjós með baðstofu, Litlaskemma,

smiðja, skemma og hjallur vestast. Austustu 4 burstirnar eru hæst-

ar, og líklega er bæjardyraburstin þeirra reisulegust. Bæjardyrnar

ásamt Litluskemmu, smiðju og hjalli eru með alþiljum, en Litla-

hús, stofa og skemma eru með hálfþiljum yfir gluggadekkjum.

Á fjóslofti eða baðstofunni mun hafa verið þilþríhyrna. Á bak við