Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						GÖMUL  HÚS  Á NÚPSSTAÐ                                                                                           23

á milli þeirra er ein slá, sem stendur út í gegnum þá og er fest með

tveimur fleygum. Þetta borð minnir talsvert á dönsk bændaborð frá

því um eða fyrir 1800. Loks voru í stofunni ekki færri en 5 stólar,

og eru sumir þeirra til enn. Þeir voru mjög líkir nútímastólum, með

lausri stoppaðri setu, tveimur þverslám í baki, en ekki með slá á milli

fóta. Hins vegar er slá langsum í rammanum undir setunni, og ofan

í hana eru skorin númer. Stólarnir eru líkir því að vera erlendir, en

þó gætu þeir verið eftir innlendan smið, t. d. Nikulás Jónsson, sem

var útlærður trésmiður frá Kaupmannahöfn. Þó vir'ðast stólarnir

haglegar gerðir en bekkurinn, sem talið er að Nikulás hafi smíðað.

Framan við stofuna var gangur um þvert húsið, 1,25 m breiður og

vel 3 m langur. í þennan gang lágu dyr frá bæjardyrum, en úr

honum var gengið til stofu, kamers og skots. Vesturendi gangsins

hét Kaffihús. Þar stóð ómáluð kista við þilið vestan við stofudyrn-

ar, 1. 1,17 m, br. 0,46 m og h. 0,51 m, framhliðin öll ein fjöl. Við

þessa kistu var venja að skenkja gestum kaffi. Við norðurþilið

austan kamersdyra stóð skápur, h. 1,80 m, br. 0,87 m og dýpt 0,32

m. Undir honum voru 0,15 m háir fætur eða klossar. í skápnum voru

geymdir diskar, bollar og annar borðbúnaður. Bæði kistan og skáp-

urinn eru enn við lýði á Núpsstað.

I norðurenda hússins var koAners, lengd frá austri til vesturs

2,80 m og br. 1,75 m. Gólfið í því var hærra en í ganginum, og

voru þrjú þrep upp í það innan við dyrnar. Kamersið var með

spjaldsettum þiljum svipað og í stofunni, en þó var þar ekki nein

miðsylla, heldur náðu spjöld og listar frá fótlista að syllu. í lofti

var plæg'ð reisifjöl á milli sperranna án langbanda og gluggi á

norðurgafli. Húsið var málað blágrænt og þar stóð eitt rúm við

vesturvegg.

Undir kamersinu var afþiljað lágt skot, nefnt Svartaskot. í það

var gengið vestan við dyrnar inn í kamersið. 1 því var helzt geymt

kálmeti og þvílíkt. (Hannesi stóð stuggur af Svartaskoti, þegar

hann var lítill, og þó gat hann átt sér þar athvarf ef mikið lá við.

Eitt sinn faldi hann sig þar, þegar séra Bjarni Þórarinsson kom þar

að húsvitja, en Hannes kærði sig ekki um að lesa hjá honum. Ekki

fannst Hannes á meðan prestur stóð við, svo piltur slapp í það

sinn).

Yfir stofu og gangi var lágt loft og dyr inn í það úr kamersinu.

Pyrir dyrum var lítil hurð, læst með klinku. Ekki var stigi við

loftsdyrnar, en hægt var að vega sig upp í það af kamersgólfinu.

Allt korn, sem þá kom jafnan ómalað, var geymt þar í tunnum,