42 ÁRBÓK FORNLEIFAFÉLAGSINS 21. mynd. Hellirinn undir efra Mettinum. Austan við Lómagnúp heita á einum stað Selfletir; þar er vallendis hallandi og nær niður að Núpsvötnum. Til skamms tíma sást þar til margra tófta samhliða, og þótti Hannesi Jónssyni þar miklu lík- ara bæjarrúst en selrúst. Fyrir svo sem 20 eða 30 árum tóku vötnin að brjóta hér land, svo að nú eru flestar rústirnar með öllu horfnar. Það sem enn sést er leifar af litlu húsi, lítið meira en einn veggur, sem stendur í rofbakka og þar fyrir ofan löng tóft, líklega kvíar, og virðast hér sjást leifar af seli því sem fletirnir eru kenndir við. Ekki hefir tekizt a'ð finna aldur bæjarhúsanna á Núpsstað í neinum skjölum, og hefir Hörður Ágústsson skólastjóri þó gert mér þann greiða að líta eftir því jafnframt sínum rannsóknum. Verður því að leita annarra ráða og þó að sætta sig við mikla óvissu. Á það hefir verið bent að sunnlenzki burstabærinn hafi ekki tekið að ryðja sér til rúms að neinu ráði fyrr en um 1800.* 1 kjölfar Skaftárelda fylgdi * Sjá t. d. Kristján Eldjárn og Gísli Gestsson, Rannsóknir á Bergþórshvoii, Árbók Fornleifafélagsins 1951—52, bls. 40, og ennfremur GIsli Gestsson, Gröf í öræfum, Árbók Fornleif afélagsins 1959, bls. 49—51.
Beinir tenglar