94 ÁRBÓK FORNLEIFAFELAGSINS 7. mynd. Að ofan birkikurl og að neðan höggspónn úr lerki, hvort tveggja fundið að Tjarnargötu J/ vorið WJ^Jf. Höggspónninn er 5 sm að lengd. — Piece of birch wood (top) and a chip of larch (bclow), found at Tjarnar- gata 4 in spring 19J^. Length of larch chip 5 cm. öskulag neðan við. 50: kringlóttur brunnur, hlaðinn úr völdu grjóti og tréhleri yfir, fúinn mjög. Ryðgaðar naglaleifar voru við samskeyti. Brunnurinn mældist um 2 m á dýpt, vídd um 1 m, möl í botni. Frá barmi að sunnan og vestan lá tréstokkur, sem vatn mun hafa runnið um, en hugsanlegt er einnig, að gryfja þessi sé safnþró og hér ræsi að. Nokkuð var þilið óreglulegra í efri helft og þar gat að líta tígul- steina og kalkmola. Svart. leðjukennt efni hafði setzt í brunninn, náði góðan spöl upp og skán var úr á veggjum. I botni flæddi inn vatn og eftir að leðju var mokað upp til fullnustu, hækkaði vatnsborð töluvert. Hola 29. Grasflöt norðan hússins nr. 4 við Grjótagötu. Hér stóð áður skálinn, torfhús, sem getið er í skjölum innréttinga. Sigurður Guðmundsson taldi, að þetta kynni að vera bæjarstæði Ingólfs Arnarsonar. 0—48: svörður og mold. 48: viðar- kolalag. 57: rautt öskulag. 57—110: mold og leirmold með viðarkoladreif og í dýp- inu 75 nokkurt grjót. 110: grjót. Niðurstöður af könnunmni 1962 eru í stuttu máli þær, að hér um bil allsstaðar finnast einhverjar leifar eftir mannavist, og greinast þær í þrennt að vissu leyti. Telja má í fyrsta lagi minjar húsa eða ann- arra mannvirkja, þá sorp- og öskuhauga og loks viðarkolaleifar. Þannig háttaði, að viðarkola- og öskuleifar sáust mjög í moldar- jarðveginum. Hann virðist ómengaður víðast hvar á bilinu næst jarð-
Beinir tenglar