Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						FORNMINJAR I REYKJAVIK                                                                      ______95

vegsgrunni, og myndast sá hluti sennilega fyrir landnám. Sorpleifar,

t. d. brot íláta og múrsteina, flísar úr skífum og molnuð bein, fund-

ust einkum í sundinu milli húss Hjálpræðishersins og Tjarnargötu 4,

og á lóðunum næst sunnan við og vestan svo og í portinu milli Aðal-

strætis 16 og hússins Uppsala, einnig varð vart nokkurra sorpleifa

í holum á svæðinu milli Aðalstrætis 12 og 16.

Leifar húsa e'ða mannvirkja fundust á nokkrum stöðum. Er þar

um gólfskánir og grjóthröngl að ræða, og svo hagar til, að grjót mun

ekki komið á svæðið af náttúrunnar völdum að neinu marki. 1 port-

inu milli húss Hjálpræðishersins og Tjarnargötu 4 var flatur steinn

í 60—70 sm dýpi (hola 1) og grjót lá þarna 2 m undir yfirborði

(hola 2). Sunnan hússins að Tjarnargötu 4 steytti við grjót í 2,26

m dýpi (hola 4) og að Suðurgötu 5 við dýpið 1,5 m (hola 5), í portinu

að Suðurgötu 3 við 1,8 m dýpi og holrúm þar undir (hola 11), og

vi'ð 1,7 m dýpi (hola 12). I portinu milli Aðalstrætis 16 og Uppsala

var grjót 2,44 m í jörð (hola 14). Syðst á svæðinu milli Aðalstrætis

12 og 16 varð vart grjótlagnar í 0,2—0,3 m dýpi (hola 23 og 24), og

steinstétt fannst þar um hálfan metra undir yfirborði (holur 20, 21,

23, 24), er hún sennilega frá tímum innréttinga. Grjót lá svo þama

í 85 sm dýpi (hola 25), 1,87 m (hol'a 24) og um 1,90 m (hola 23). Norð-

anmegin á svæðinu og vestan fannst steinalögn í 40 sm dýpi, önnur

neðan við, og að henni um 60 sm, loks var á sama stað grjót 1,20 m

undir yfirborði (hola 28). Bak við húsið Grjótagötu 4 komu í ljós

steinar 0,75 m og 1,10 m í jörð (hola 29).

Eins og um gat, rákumst við á dreif af gosöskulaginu VII a, b, sem

oft gengur undir nafninu landnámsöskulag, í holu 24 og 1,85 m niðri,

en það mun fallið um eða skömmu fyrir landnám. I holu 20, lítið

eitt nær götu, kom fram í svipuðu dýpi, þ. e. 2 tií 2,05 m, lag, sem

ætla má gólfskán, og möl undir. Virðist þetta elzta lagið eftir manna-

vist á svæðinu hjá vestanverðu Aðalstræti. Var sent úr því sýnis-

horn til aldursgreiningar geislakolsstofu Þjóðminjasafnsins í Kaup-

mannahöfn. Aðgreind voru steinefni og lífrænar leifar, en þær voru

einkum viðarkolamylsna, nær eingöngu úr birki, og smávegis ókol-

aðrar viðarmylsnu. Aldur lífrænu leifanna reyndist:

1340 ± 100 ár B. P., þ. e. 610 e. Kr.

Greiningu gerði H. Tauber verkfræðingur og sýnishornið ber

númerið K-940. Stuðzt var við helmingatímann 5570 ár. (Um aldurs-

greiningar úr Reykjavík hefur áður birzt nokkuð í Árbók 1967, bls.

123—124, og Árbók 1968, bls. 111.)