Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						132

ÁRBÓK  FORNLEIFAFÉLAGSINS

1. mynd. Fremst öskuhaugurinn, í baksýn bœrinn í Innri-Fagradal.

Jónsdóttir, kona Sturlaugs Tómassonar í Ytri-Fagradal, talið, að

Blóðakur héti grasigróið hvapp eða hvammur svo sem 30 m ofar við

lækinn, en það var einmitt í því hvappi, sem fornleifarnar fundust.

Skal ósagt látið, hvort réttara er, enda kemur þetta nafn fornleifun-

um ekkert við. Einhver blettur þarna við lækinn virðist sýnilega hafa

borið þetta einkennilega nafn.

Hvappið, sem fornleifarnar fundust í, er um 70 m niður frá bænum.

Er aflíðandi brekka frá túninu niður í hvappið. Niður í þessa brekku

hafði verið ýtt með jarðýtu, eins og áður segir, og kom þar þá í Ijós

mannvistarlag, og í því, sem upp hafði verið rótað, fann Borghildur

fornleifar þær, sem Kristján Haraldsson afhenti. Þegar farið var að

grafa á þessum stað, sást fljótlega, að allmikið var óhreyft af mann-

vistarlaginu, þótt nokkuð af því hefði hreyfzt úr stað. Lagið lá ni'ður

í brekkuna og hallaði allmikið, og undir því var mjög óslétt eða þýft.

Varð brátt alveg augljóst, að þetta var öskuhaugur, sem þarna hafði