FORNLEIFAFUNDUR 1 YTRI-FAGRADAL 135 um. Hér skal látið nægja að vitna til tveggja nýlegra rita, Ragnar Blomqvist og Anders W. Mártensson: Vardagsliv i lerhyddor, kafli í Thule-grávningen 1961, Archaeologia Lundensia II, bls. 203205 (kambar frá Lundi), og Aage Andersen: Mittelalterliche Kámme aus Ribe. Res mediaevales. Archaeologia Lundensia III, bls. 25 o. áfr. I síðastnefnda ritinu eru góðar tilvitnanir til fleiri rita um kamba. Um upprunastað kamba eins og kambsins frá Ytri-Fagradal er bágt að segja. Vel gætu þeir verið heimagerðir á hverjum stað, en þó er fullt eins líklegt, að þeir séu verk kambasmiða, sem gert hafa sér að atvinnu að smíða þá og verið einskonar fagmenn í slíku. Slíkir kambar, fundnir á íslandi, eru þá sennilega útlendir að uppruna, en ekkert er hægt að taka af í þessu efni. b. Hnífsblað úr járni, lengd með tanga 12 sm, en þar af er blaðið reyndar aðeins 4 sm, en tanginn 8. Þetta hefur því verið lítill kuti, og á hann marga sína líka í fornleifafundum sögualdar. c. Brýnisflaga úr blágráu, fíngerðu flögubergi, án sýnilegra brýnslumerkja. Slík brýnisbrot eru algeng og þarfnast engrar um- ræðu hér. d. Dýrabein mörg og úr ýmsum dýrategundum, m. a. stórgripum og sauðfé, bæði fullorðnu og kjálki og fótleggur úr sumarlambi, að því er virðist, fuglabein mörg og hryggjarliður úr mjög stórum fiski. Annars verða bein þessi ekki nákvæmlega talin upp hér, en meðal þeirra kynni að vera sitthvað merkilegt fyrir dýrafræðinga. e. Viða?-kol, bæði allstórir bútar og salli, sýnishorn. Fornleifar þessar eru sýnilega mjög gamlar. Kamburinn er af sögualdargerð, og trúlegast er, að fornleifarnar séu frá þeim tíma. Eitthvað fram á miðaldir kann þó þessi gerð kamba að hafa verið notuð, svo að nákvæm tímaákvörðun er ekki gerleg. Þegar skilyr'ði verða til kolefnisgreiningar hér á landi, má ef til vill komast eitthvað nær aldri fornleifanna, en fornleifafundur þessi er naumast svo mik- ilsverður, að rétt hafi þótt að efna til aldursgreiningar kolanna er- lendis. Hann er fyrir það merkastur að hafa lagt til bezta eintak fornra kambslíðra, sem nú er til í Þjóðminjasafninu.