Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

						SKÝRSLA UM ÞJÓÐMINJASAFNIÐ 1968_____________________________________145

að þær myndu ekki endast nema takmarkaðan tíma, eins og slíkar

rennur gera yfirleitt. Þær fóru áð springa hér og hvar og ágerðist

þetta með árunum. Reynt hefur verið að gera við þær, m. a. var

mikið gert við þær á þessu sumri, en það hefur þó lengi verið sýnt,

að til þess drægi innan fárra ára, að brjóta þyrfti þær af og setja

lausar þakrennur. Einn liður í þeim viðgerðaáætlunum, sem gerðar

voru við áðurnefnda rannsókn á húsinu er að ráðast í þessa aðgerð

eins fljótt og kostur er.

Fyrirhugað er einnig að bæta úr upphitunarvandkvæðum í Boga-

sal safnsins, en hann hefur ætíð verið erfitt að hita nægilega upp,

þegar frost eru. Þarf vafalaust að einangra loftið yfir honum og

jafnvel setja upp ofna til viðbótar við geislahitunina. Auk þessa eru

svo smærri atriði sem lagfæra þarf, svo sem setja eldvarnarlokur

í loftræstistokka, hlaða eldvarnarvegg í kyndiklefa og ráða bót á

þakleka í skrifstofu.

Því ber að fagna, áð miklar endurbætur fást nú á húsi safnsins

og þær brýnustu hafa þegar verið gerðar. Þegar því hefur verið

komið í framkvæmd, sem nú er áætlað, ætti húsið að vera betri og

tryggari samastaður fyrir safnið en það var í upphafi, þegar það

var byggt fyrir nær 25 árum og erfitt var að fá sitthvað, sem þó

hefði verið æskilegt, auk þess sem nýjar kröfur og einkum ný efni

og tækni er nú fyrir hendi, þótt ekki væri þá.

Sýningar og aðsókn.

Safnið var opið fjóra daga í viku 9 mánuði ársins, en mánuðina

júní—ágúst á hverjum degi. Sýningartíminn var frá kl. 13,30—16,00,

og er þetta eins og verið hefur undanfarin ár.

Safngestir voru alls 44.977 á árinu, en höfðu verið 42.323 árið

áður. Auk þess er svo ætíð eitthvað um það, að einstakir hópar

skoði safnið utan reglulegs sýningartíma, og er ekki nákvæm tala

yfir þá. Þannig má heita, að ferðamannahópar á vegum Loftleiða

komi daglega í safnið, að vísu mjög misfjölmennir. 1 þessu sam-

bandi má geta þess, áð nýtt fyrirkomulag varð á heimsóknum Loft-

leiðagesta, þar eð nýir aðilar tóku að sér að sjá um hópferðirnar.

Réðu þeir eina gæzlukonu safnsins til að koma daglega og annast

gæzlu hópanna ásamt föstum leiðsögumönnum sínum, og er þetta

mun hagkvæmara fyrirkomulag fyrir safnið heldur en það, sem

áður tíðkaðist, er ferðaskrifstofan sendi aukafólk, ef tala gesta fór

yfir ákveðna tölu, enda gafst það ekki nægilega vel.

10