Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Suğri

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Suğri

						Af „Suðra"' koma 3-4 blöð
út á mánuði. Uppsögn með
3ja mánaða fyrirvara frá
éramótum.
4. áx»g.   j
Suðri.
Argangurinn (40 blöð alls)
kostar 3 kr. (erlendis 4kr.)'
sem borgist fyrir j'Alílok ár
hvert.
Reykjavik, 12. októbex* 1886.
[ £7. blaö.
ForngripasafniB opið hvern miðviku-
dag og laugardag kl. 1—2 e. h.
Landsbókasafnið opið livern rúmhelg-
an dag kl. 12—3 o. h.; útlán á mánu-
miðviku- og laugardögum kl. 2—3 e. h.
SparisjóBurinn opinn hvern miðviku-
dag og laugardas kl. 4—5 e. h.
Söfnunarsjóðurinn í Rvík: Störfum gegnt
hinn fyrsta virkán mánud.í hverjum mán.
í herbergi sparisjóðsins.
tíJr Nýir kaupendur geta fengíð
„Suðra" frá byrjun júlimánaðar til
ársloka fyrir I kr. 50 a.
Frá   Hornströnduin.
Eptir
í>orval<l Tlioroudsen.
[Framh.] Hestar eru mjög fáir á
Hornströndum og er það ekki undar-
legt, því vegirnir eru svo vondir að
menn fara mestallt gangandi eða á sjó ;
víðast hvar er p<5 einn eða tveir hest-
ar á bæ, til pess að reiða heyið heim
af engjunum. J>að er auðvitað að skepn-
unum leiðist einveran og að peim pyk-
ir skemmtilegt að sjá jafningja sína,
því pegar 6 hestar og stundum 7 komu
é bæina í för minni, pá létu heima-
hestarnir mjög vinalega og eltu mína
hesta á röndum og var opt illt að koma
peim burtu; lítið er hér um hnakka
og önnur reyðtygi og á öllum Strönd-
um fyrir norðan Dranga eru ekki til
nema tveir kvennsöðlar.
Fiskiveiðar eru nokkrar á Ströndum,
einkum á Gjögri við Trékyllisvík; pað-
an ganga 10—11 skip til hákarlaveiða
á vetrum frá pví í janúar pangað til
í miðjum apríl; eru 9-11 manns á
hverju skipi. pað er ekki fyrirhafn-
arlaust að ná í hákarlinn á miðjum
vetri, menn verða opt að liggja 3—5
mílur undan landi í grimmdarííosti á
opnum bátum dag og nótt og stund-
um í heila viku, optast er útbúning-
urinn lélegur og viðurværið illt og lít-
ið; í austan- og norðanátt er lending
við Trékyllisvík mjög örðug í stórbrim-
um og moldviðri; á síðastliðnum vetri
brást allur hákarlsafli á Gjögri, hin
klaufalegu lög um niðurskurð á hákarli,
tóku fyrir allan afla; afleiðingarnar
urðu almennur bjargarskortur, skyr-
bjúgur og vandræði. A Horni er og
nokkurt útræði, pangað sækja menn
úr víkunum og fjörðunum fyrir sunn-
an, pó ganga par ekki nema 4 eða 5
skip til fiskjar.
Bjargfuglinn er aðalbjargræði manna
norðan til á Ströndum. Hornbjarg er
almenningur og sækja menn pangað
til fuglafangs langt að sunnan. Frá
Barðsvík og norður á Horn er saman-
hangandi standberg uppúr sjó og bæ-
irnir á pessu svæði (Smíðjuvík, Bjarna-
nes og Látravík) standa hátt uppi í
berghvylftum; í Látravík verður bónd-
inn að klifrast niður langa stiga til
pess að komast niður að sjónum og
hann hefir hvað eptir annað misst bát-
inn sinn í brimi. í Smiðjuvíkurbjargi
er töluvert af fugli, en aðalfuglabjarg-
ið byrjar við Látravík. Hornbjarg er
stórkostlegasta fuglabjarg á landinu,
1600 fet pverhnýpt upp úr sjó. Eg
fór 26. ágúst frá Bjarnanesi að Horni,
veðrið var illt, hvassviðri og kafald og
1° frost á fjöllunum, fórum við fyrst
yfir Axarfjall, vondan fjallveg í Látra-
vík, og svo paðan með bjargbrúninni
uns við komumst yfir Almenninga-
skarð að Horni seint um kvöldið. J>að
var ein hin hrikalegasta og ljótasta út-
sjón, sem eg hefi séð, pegar eg leit í
kringum mig af bjarginu í pessu veðri.
Vi3 vorum að fikra okkur fram með
bjargbrúninni vaðandi snjóinn í hné,
teymdum suma hestana en rákum suma,
pað var illt að verða að berja pá á
móti veðrinu og hinsvegar að forðast
að peir færu fram af, á hægri hönd
var hyldýpið, 1000 feta háir hamra-
veggir niður að sjó, á vinstri hönd
pykkasta kafaldsdymma, pó grylti ein-
staka sinnum í hamrabrúnir og nybb-
ur; verði manni litið fram af berginu
sjázt djúpt niðrí brimlöðrandi hamra-
standar upp úr sjónum, en einstaka fugl
með úfnum vængjum er að bagsast á
móti vindinum við brúnirnar, í suðri
glórir í hamragirðingarnar í undarlega
óhreinni birtu. J>egar ofar dró, var ó-
færðin orðin svo mikil af nýjum snjó,
að hestarnir brutust um, en illviðrið
var orðið að kolsvörtum kafaldsbil.
Byrjað er að síga í Hornbjarg í 8.
og 9. viku sumars og hætt í 15. viku;
sjaldan er sigið meira en 70—80 faðma
af brún, en ef neðar er farið, pá er sig-
ið eða gengið af sillunum. Nú eru
allstaðar hafðar kaðalfestir en áður
höfðu menn ólarfestar fer- og fimm-
faldar úr nautshúð; neðst í festinni er
festarauga, pað er riðið sæti fyrir siga-
manninn, er fótunum stungið gegnum
riðin göt eða smokka og axlabðnd
105
ganga upp um herðarnar í kross fram-
an og aptan. Euglastangirnar eru 6
—7 álna langar, er skíðisræma í stang-
arendanum og hrosshárssnara. J>egar
egg eru tekin, er sigamaðurinn í pilsi,
sem heitir »kvippa«, pað er girt uppi
undir höndum, faldurinn síðan brotinn
upp og bundinn um mittið, en op verð-
ur að framan, par eru eggin látin inn,
í eina kvippu komast allt að pví 200
egg. Steinhrun er opt fjarska mikið
í bjarginu og furða, að ekki verður
optar slys að, en fjöldi fugls fær bana
af grjótkastinu úr hömrunum. Bjarg-
fuglinn er styggur pegar sól skín á
hann, pví er í Látrabjargi byrjað að
síga á kvöldin og hætt við sólarupp-
komu, en Hornbjarg snýr undan sólu,
par er pví sigið frá morgni til nátt-
mála.
A stöku bæjum sunnan til á Horn-
ströndum er nokkuð æðarvarp, í Ó-
feigsfirði fást um 80 pd. á ári og á
Dróngum 70, óvíða annarstaðar er
nokkuð varp til muna, en ógrynni af
æðarfugli sáum við í mörgum íjörðum
og víkum. Selir eru mjög algengir á
Ströndum, liggjapeir í hópum á skerj-
unum, sumstaðar svo þétt, að peir
varla komast fyrir og velta hver öðr-
um niður, svo voru peir spakir sum-
staðar, að peir hreifðu sig ekki fyr
en rétt var komið að peim, pá veltust
allir buslandi í sjóinn, en að vörmu
spori komu hausarnir upp úr sjónum
til pess að skoða og athuga, hvað um
væri að vera. Selveiði er sumstaðar
töluverð, pó einkum í Ofeigsfirði. Af
pví að hafísinn er svo tíður við Horn-
strandir, þá eru hvítabirnir alltíðir
gestir, en sjaldan gera þeir skaða, þó
er þess getið fyr á öldum að peir hafi
gjört mein, 1321 drap hvítabjörn í
Heljarvík 8 menn og át pá alla.
Trjárekinn hefur löngum pótt stór-
hlunnindi á Ströndum, enda hefur hann
fyrrum verið mjög stórkostlegur, en nú
kvarta par allir undan pví, að rekinn
sé orðinn miklu minni en áður; ekki
fannst mer nú samt þurfa að kvarta
undan trjáleysi, en satt mun pað vera
að reki hefur stórum minnkað á pess-
ari öld. |>egar maður kemur norðan
til á Strandir, er fjaran öll hvít af reka-
við, mest er þar þó af fúnum sprek-
um og gömlum trjám, malarkambur-
inn er eintómur viður og útundan
moldarbörðum,   í  lækjarfarvegum ná-
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 105
Blağsíğa 105
Blağsíğa 106
Blağsíğa 106
Blağsíğa 107
Blağsíğa 107
Blağsíğa 108
Blağsíğa 108