Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Heimskringla

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Heimskringla

						„Heiistrintla"
kemur út (aS forfallala-usu) á hverjum
fimtudegi.
Skrifstofa    og    prentsmrðja,
35 og 37 King St. Winnipeg, Man.
Eigandi og ábyrgöarmaSur,
Frímann B. Anderson.
Ritstjórn :  Fífaiann B. Anderson,
Einar Hjiirleifsson,
Eggert Jóhannson.
BlaíSitS   kostar :    einn   árgangur
$2.00 ; hálfur árg. $1.25 ;   og um 3
mánuoi 75 cents.    Borgist fyrirfram.
Auglýsingar í blatjinu kosta :
eiiin dálkur um 12 mánuoi.....200
_       —      _   6    —      .....   120
_      _      _   3    —     .....    75
\   dálkur  um   12mán........120
_     _     _   6   —     ......  75
_     _     _3—     ......  40
\ úr dálki um 12    —      ......   75
_     _     _   6   —     ...... 40
_     _     _3—     ......  30
Minni auglýsingar kosta fyrir
1 þl.: um l.mánuS $2,00, um 3 mán.
15,00, um 6 mán. fi9,00, um 12 mán.
$15,00.
Auglýsingar, sem standa í blað-
inu skemmri tíma en mánu'S, kosta 10
cents línan í fyrsta skipti, og 5 eents
í annaft og þriSja skipti.
Auglýsingar standa i blaginu,
þangað til skipao er a« taka þœr
burtu, nema samio sje um vissan tíma
fyrir^fram.
*Allar  auglýsingar,   sem  birtast
eiga  í  nœsta  blaoi,  verSa  ao  vera
komnar til ritstjórnarinnar fyrir kl. 4
e.  m. á laugardögum.
Skrifstofa blaosins verður opin
alla virka daga frá kl. lOtil kl. 11, 30
f.  h. og frá kl. 2 til kl. 4 e. h. nema
& miovikudögum.
LAGAÁKVARÐANIR VIÐVÍKJANDI
FRJETTBLÖÐUM.
1.   Hver maour, semtekurreglu-
lega móti blaSi frá frá pósthúsinu,
stendur i ábyrgo fyrir borguninni,
hvort sem sem hans nafn eoa annars
er skrifao utan a bla0io, og hvortsem
hann er áskrifandi eoa ekki.
2.   Ef einhver segir blaoinu upp,
verour hann ao borga allt sem hann
skuldar fyrir þaS, annars getur útgef-
andinn haldie áfram aS senda honum
blaoio, þangaft til hann hefur borgaS
allt, og útgefandinn á þá heimting á
borgun fyrir allt sem hann hefur sent,
hvort sem hinn hefur teki$ blöoin af
pósthúsinu ega ekki.
3.   Þegar mál koma upp út af
bla0akaupum, má höfða málitS á þeim
staS, sem blaoio er gefiS út á, hvag
langt burtu sem heimili áskrifanda er.
4.   Dómstólarnir hafa úrskurSaS,
aS þaS aS neita aS taka móti frjetta-
blöSum ega tímaritum frá pósthusinu,
eSa flytja burt og spyriu ekki eptir
þeim, meSan þau eru óborgufS, sje
tilraun til svika (jyrima ýucie of
intentional fraud).
í eitnrSum kofunum um sig þa15 býr,
og útvegar Brama-lífs-elixír,
og—jeg segi ekki söguna lengur.
VIS bjuggum á'Sur vitS ófrelsisdamm,—
sem enn er ei búifi afi skera fram,
og állt af eitrar hann breinn—
og vrð fluttum í okkur út þatf blóiS,
sem eitrar lifi'S í vorri bjó-S
og byrgir út blessa-San daginn.
VÍ1S sögttum 088 komna fra kappaþjó"ð
og konunga sögSumst viS hafa blóíS,
oss færar því flestar leiSir,
og vrð bárum makalaust hátt okkar hatt—
en höfSum ei þrek til ivS tala satt,
nema fullir og fjúkandi re'rSir.
Einar Hjörleifsson.
Vjer leyfum oss hjer meS a-g
bigja kaupendur vora og lesendur
velvirgingar á því, hvaft lengi hefur
dregist meS útkoinu þessa blags.
Drátturinn er ekki oss a$ kenna, aS
öSru leyti en því, aS vjer treystuu of
á orðheldni náungans. Kostnagur-
inn viS þennan drátt hefur orSiS oss
svo tilfinnanlegur, aS vjer sjáum oss
ekki fœrt a0 gefa fyrst um sinn út
mánaðar blaö þaí5, sem upphaflega
var œtlast til a0 fylgdi blaðinu auk-
reitis. Vjer vonum fastlega a« eng-
inn góSur drengur rjúfi fyrir J>aS
loforft sín um kaup á blasinu.
ÞAD ER SVO MARGT AÐ.
þa-S er svo margt hier, svo ótal margt a«.
þó allmargt sje betra en fyrr var þ;rS,
Og margur sje ma-Surinn gla-Sur,
þá vantar oss miki*—«in ósköpin—enn
ef vi-S eigum a« verSa göfugir menn.
þaiS sjer þó hver sjáandi maíiur.
psiS er innibyrgt lif í okkar sál,
og einskisverS okkar þrætumál,
og óhreint lopt, sem vt5 öndum,
og hálfgildings visnun i hvers manns þrótt
o" hugmyndaríkrS svo fátœkt og ljótt,
0"-"allt sem í einhverjum böndum.
L,
Hver festirá böad þar sem frelsiS er nóg?
Ilver fyllir meS eitri vorn dýrSlega skóg?
Hver bægir því buri, er vjer þráum?
Og hvers vegna' er engin vor hugsun stór,
fyrst hjer er í kring einn dýr«ar-sjór,
ef siálfir vjer heyrum og sjáum?
Er en<nnn, sem bekkir neinn órœktar damm
sem átt hefíi löngu a« skerast framm,
Og skvett er í skólpi á daginn?
Hann safnar þar eitri, sem enginn sjer ;
og á eptir í mollunni lyptir þa« sjer
og breiiSir sig út yfir bœinn.
Og aumingja fólkiS, þa« verSur svo veikt,
og veit ekki hva-S hefur sýki þá kveikt,
sem þar í þorpinu gengur.
EIGA ÍSLENDINGAR AÐ GEFA SIG
VIÐ HJERLENDRI PÓLITÍK ?
þeir eru ekki svo fáir, hvar sem leita'S
er, sem hafa talsverlSan ýmugust á þvi,
sem kalla'S er pplitík, þeireru margir, sem
halda a* þa'S sje eitthva"5 seyrt vi'S þaft
starf, a* hinar pólitisku hvatir sjeu mi'S-
urhreinar, aiS sannleiksást pólitísku flokk-
anna sje svona beggja blans. þwS er enda
ekki langt sHSan, a'S einn af helztu prest-
um Nor'Surlanda lýsti því yfir skýrt og
skilmerkilega a« öll pólitík væri djöfuls-
ins verk frá upphafi til enda, og pafS
væri þá skylda hvers kristins manns afi
snei'Sa hjá henni.
þeir eru þó cnn fleiri, sem alíta aíS
pólitíkkomi sjer ekkert vift, a-5 hún stand
utan vrS sinn verkahring og fyrir ofan
hann; a* þaíS sje svo mikill vísdómur í
pólitíkinni fólginn, tfS þa« sje ómó'gulegt
fyrir menn, sem er eins og fólk er flest,
a'S setja sig inn í hana, aft þa« eigi
sumir a1S sjá um a'S landinu sje stjórna'S,
og aiSrir aS rækta landift, standa í bú-5-
nm og þar fram eytir gótunum.
Hvorirtveggja hafa ofurlitiíS til síns
máls, svo litla vitundar-ögn af sannleika
—en heldur ekki meira. Pólitíkin er
náttúrlega ekki alfullkomin, fremur en
önnur mannleg. störf. Og kenni menn
köl.ska um allt þalS íllt, sem skelSur í
heiminum, þá er vitaskuld, aíS eins má
kenna viíS hann ófullkomlegleika póli-
tíkurinnar, eins og önnur afglöp.—þalS
er líka satt, aft pólitíkin er eiginlega ekki
barna me^fœri. þaíi heimtar talsverSa
þekking, a-5 geta me'S gó'Sri samvizku
lagt sitt. 1Ó1S| í vogarskál hennar. En þa«
er ekki óvinnandi vegur a* afla sjer
þeirrar þekkingar. Og komast menn af
án talsverSrar þekkingar vi'S nokkurt
mikilsvaríiandi starf lífsins, ef þa1S á a*
fara í lagi ?
HvaíS er pólitík ? Ekki anna'S en ráíS
stafanir mannfjelagsins fyrir sjálfu sjer
og einstaklingum sínum. Pólitik er til-
búningur þeirra laga, sem vjer eigum aíi
lifa undir, jiólitík er me«fer« á því fje
sem vjer leggjum fram til almennings
þarfa.
Skyldi oss ekki koma.þetta neitt vi-S ?
Er ekki þetta eitt af þeim aSalatriiSum,
sem þjó'Sirnar hafa verií a« berjast fyrir,
a1S meiga láta sjer þetta koma vi5. Köll
um vjer ekki kúgun og óstjórn í þeim
löndum, þar sem almenningur má ekki
skipta sjer neitt af þessu, en einstakir
menn eiga einir fyrir  því afi sjá ?
Hjer í Ameríku þarf ekki neinu slíku
um aíS kenna. BícSí í Canada og Banda-
ríkjum er sú siWerSislega ábyrg'S fyrir
meíferS almennings mála einmitt lögíS á
herSar þjóíSinni sjálfri. Og hún er öld-
ungis eins lögS á herSar íslendingum a*
tiltölu vi'S fólksafia þeirra, ef þeir gjör-
ast þegnar rikisins, eins og annara þjóíSa
mönnum.
Strangt tekiiS er hver einasti þegn í
frjálsu Iandi siíSferSislega skyldugut til
a« setja sig inn í pólitík sins lands, og
taka þátt i henni, því ábyrgtSin liggur til
tölulega eins á honum, elns og hverjum
ö'Srum. Hver einstakur maíur er siiSferS-
islega skyldugur til a« gera sltt til a-5
stySja þa« gó-Sa og uppræta þafi illa,
hvar sem þafl kemur fram; og þá ekki
si-Sur í pólitík en i öiSrum málum, Hafl
menn komizt a^S þeirri ni'Suratö'Su a«
stiórnin sie gó'S, affarasæl fyrir land og
lý-S, þá er þa« skylda hvers manns ati
gera sitt til aft stylSja hana. Sjeu menn
þar á móti sannfærSir um, aíi hún farl
ílla atf ráíii sínu, eiga menn aft vinna á
móti henni; þvl hver einstakur maíSur
ber alveg eins og a'Srir ábyrg'S á óförum
gótSrar stjórnar og sigri vondrar. Og al
veg eins er þá'S meti einstök mál. Álit-
um vjor a-S þau þurfi fram aí! ganga, og
vjer drögum oss í hlje, þá er þ.uíS öld-
ungis eins oss aíi kenna eins og öírum,
ef þau bera lægri hlut.
Ef vjer viljum njóta þeirra vorndar
og þeirra hlunninda yflr höl'u'S a-S tala,
sem skipulegt mannfjelag býftur oss, þá
veríum vjer a"5 hafa pólitík. En þar sem
frjiilslegstjórnarskipun er, þar er þaíi ein-
staklinganna skuld, ef pólitíkin er ekki
góí, svo gó'S sem mannleg verk yfir höf-
u'S a« tala geta veri'S.
Svo framarlega sem vjcr íslendingar
viljum vera þegnar ríkisins, sem vjer bú-
um í, og svo framarlega sem vjer ekki á-
lítum oss óvitrari menn c5a lakari menn,
en a'Snt, þá er þaS sjálfaagt, atS vjt>r eig-
um aiS taka þátt í pólitik landsins. þaS
er óhætt a« segja ati íslendingar í Canada
hafa ekki uppfyllt skyldu sina í þessu
tilliti, þvi þeirra pólitíska líf er ofur dauft,
og eins aS því eru eptirbátar landa sinna
fyrir sunnan línuna, hvernig sem á því
stendur.
Hitt er ekki hjer me'S sagt, a-S vjer
viljum skora á menn þegar a« kasta sjer
í faflminn á hinum og þessum pólitisk-
um fiokkum. þaíS er alloptast a-5 ekki
er eins sökin, þegar tveir deila, og vilji
menn vera samvizkusamir menn og sjálf
stæ'Sir menn,, þá ver«a menn líka aíi vera
varkárir, eins í pólitiskum sökum og ö'Sr-
um. Oss dettur, eins og au«vita« er, ekki
í hug aíS lá þa* neinum, þó hann gangi
inn í einhvern flokkanna, eptir a$ hann
hofnr ortliS -:innf;i'i-Sin- nm, ;v« *6 tlnkk-
urhefíSi á rjettu aS standa. Hvorirfveggju
a'Salflokkarnir, hjer nyrflra og sunnan vi$
línuna standa algjörlega á laganna grund-
velll, hvorki íhaldsmenn nje umbótamenn
hjer nyrSra, e*a repúblikuliar eiSa demó-
kratar sySra sýna minnstu vi-Sleitni vi«
a-5 kollvarpa lögunum, eins og vjer sjáum
voldugustu menn reyna til a* gera allt
fram á þennan dag sumstafiar í Evropu.
Flokkarnir hjer eiga þvi a« því leiti all-
ir sama rjett á sjer.
En vjer gotum ekki heldur lá« mönn-
um þalS, þ(5 þeir svona fyrstum sinn skirr-
ist viíS, a15 láta tolja sig eindregi'S me*
vissum pólitískum flokkum. þa«semfyrst
rífiur á, er a5 læra, læra hva-S menn deilir
á um, og læra a« hugsa sjálfstæiSar póli-
tískar hugsanir. ,Til þess má œtlast af
hverjum manni, sem ber viríSing fyrir
sjálfum sjer, a* hann leggi sig fram um
þa-5. Og Iiafi hann komizt a* einhverri
niiSurstö'Su og sje þaS sannfioring hans a«
einhvers sta'Sar sje teflt pólitískt tafl um
þa'S gó-Sa og þa« vonda, um sanngirnina
og ósanngirnina, um sannleikann og lyg-
ina, þá or iiann i raun og veru ekki gó-S-
ur drengur, ef hann a-S eins situr iijá og
horfir á, hver betur lemur frá sjer.
\ erzlanarmal.
Verzlun er yfir höfu'S fremur dauf.
Peninga verzlunin er einkum líflitil hvar
sem tilspyrst, og eru þvi peningar í lágu
ver'Si, a-5 segja, þeir eru bcSnir til hius
fyrir óvanalega lága leigu. Og þa-S einmilt
heldur verzluninni vi^S, svo a"S einlœgt er
þó nokkur eptirsókn eptir þeim. Um sí«-
astli'Sinn mána'Sar tíma hefur t. d. máttfá
poninga lán í Eondon á Fnglandi, til
þriggju jufnvol 0—mána-Sa fyrir 1 8 af
hundralSi, og í N«w -York liefir lán fengizt
til jafn langs tima fyrir lj^ —4 og ±% af
hundraíi, í eptirgjald. þossi lága loiga
hefur haft þau áhrif, a« meii köflumhefur
peningaverzlvmin veri'S all-lífleg, en þó
aldrei til lengdar, og aldrei svo mikil, a-S
lánfjelögin hafl sje« sjer fœrt 6« ho'kka
leiguna, e«a vera heimtufrek, þó innborg-
anir hafi gengi* trogar en helzt mretti kjösa.
Hjerí Winnipeg, alSal-peningamarkaíS
Nor'Svesturlandsins, hefur peninga verzl-
unin veriíS öldungis liflaus frá þvi á"Boom"
dögunum'og þangatf til síflari hluta nasst-
lilSins vetrar. þa1S hefr verií hvorttveggia
aí á sí'Sastl. 3 árum hafa bœ'Si landeig-
endur og verzlunarmenn ekki geta* fengi'S
lán, enda hafa þeir líti'5 reynt þa1S, þeir
höf'Su setW í „ súpunni upp undir axlir'
frá þvi 1882, og beiddu því framar um
uppgjóf á skuldum en vilSbót vi-5 þœr ; svo
og hitt, a15 lanfjelögin höfSu lánalS svo
mikla penlnga á „ Boom " dögunum, og
tapati þeim afl meira e«a mlnna lelti þegar
allar eigur fjellu í verSi um helming og
meira, a1S þelr hafa ekki þoraí a-5 hœtta
fjenu, sem þeim var fali'S á hendur a'S
ávaxta, en sem þelm haflSi tekizt svo
hraparlega illa á umlilSna tímanum. En
sem sagt, á stSastl. nokkrum mánulSum
hefir smámsaman veri'S a'S fœrast líf í
peningaverzlunina, og undireins meíS
byriun ársins mátti sjá merki til framfara.
þalS er heldur ekki nein ástœlSa til fram
haldandi lífleysis eins og aíS undanförnu.
Fastoignir eril hœttar a'S falla í verlSi,
nýjar vorzlanir og verzlunar fjelög hafa
myndast í hópum, og vérkstœ'Si eru att
koma upp hjer og þar ; og þetta allt út-
heimtir alS peningar lialdist í endalausri
hringferS manna á milli. Um sKastl. tvo
mánvröi hefur verS allmikil eptirsókn oi>tir
eptir peningum til alS koma upp íbirSar-
húsum í brenum, og hafa þeir, er um hafa
beSiS, fengi'5 peningaa-5 þörfum, tregftu
laust. Eptirgjald, yflr áritS, fyrir peninga
til þess brúks, er 8—9 af hundnvSi, en sjo
laniíi fengi-S til a$ koma upp stórh)'sum,
og þa'S tokiS til floiri ára, máfápeningana
fyrir 6—7 af hundratSi um ári-fS. En, í
venjulegum vorzlunar vi'Sskilitum er árs-
leigan 8 af huadraSl.
Almenn verzlan er fromur dauf onn,
um gjörvalla Ameríku.; hefur tœpleganáS
sjor onn, optir rothöggiíi, som hún fjekk
1884. þœr greinar verzlunarinnar, sem
hafa rjett vi-S eru málma og klœða verzl
anir. Jurnverkstœða eigendur hvervetna
hafa allt að helmingi meira verk fyrir-
jiggjandi nú, heldur en í fyrra um þetta
leyti, og verð á því er til muna hrerra. Og
síöan á nýári í vetttr or leið hufa allir járn-
námur í landinu vorið opnuöir aptur, og
selzt járnið jufnótt og þuS er tekiöúrjörð-
unni; sama má segja um allaaðramálm-
verzlan. í öllum klœðaverkstœöum er
nóg a'ð vinna, síðan í fyrru sumar, og fengu
þó klreðaverzlanir einna vosta útreiS í
verzlunarhruninu. Verð á klreðnaði ytir
höfuð helzt lágt enn þá, on er þó heldur
stígandi, einkum á ljereptum og silki
Flestar aðrar groinar verzlunurinnar hald
ast líflitlar enn, en þó eru þœr heldur að
lifna, er einkum sjezt á því, aS ver/.lunar-
hrun fœkka nú mjög í hverjum mánuSi i
samanburOi við þuð som var í fyrra og
hittið fyrra, þegar hver steyptist um aðra
þvera.
Hjer norðvestra hefur almenn verzlan
verið tulsvert líflegri en í fyrra, en þó er
eins og vorzlunarmenn sjeu nokkuð ragir
onn, og forðast frum yfir allt að hafa meira
vöru magn en þeir eru vissir að geta borg
að jafnótt og gjulddaga ber að höndum.
Yfir höfuð standu vorzlanir fustura nú en í
fyrra, sem sjezt bezt á þvi uð í Manitoba
og Norðvesturl. á fyrra helmingi þessa úrs
fóru aðeins 22 vorzlunarmonn á höfuðið,
og numu skuldir þoirra til sumans 139,
699 dollars ; á sama tima i fyrru f úru þur
38 á höfuðið, og skuldirmir þá $488,683.
Stórkíwpmenn yfir höfuð láta vel yfir
verzluninni þuð sem af er árinu. Hafa
gjört til muna moira en ásama timaí fyrra
og btiast við að gjöra mikifS moiru á síðuri
hluta ársins, heldur en þeir gjörðu í fyrra.
En sú von þeirra styðst oinktim viðþaíi, að
nú nýlega var Kyrrahafsbruutin opnuð til
flutningu vestur að hafi, og þii um leið
nýr verkahringur opmrSur fyrir stórkaup
monn. Og stórkaupmenn hjor álita uð
þeir eigi hregra meö að ná tungurhaldi á
British Columbíu vcrzlun, heldur en
inoðbnoður þoirru í austurfyikjunum.
Hveiti verzlan hefur hjer verið allt
annaö en góð i sumar, að því er hvelti-
prísinn áhra:rir. Ilvoitið liofur ruttnur
solzt ull-vel, en verSið, som fyrir þaö
hofur fengizt, óveniulega lágt. í New
York og Chicago hefurhveitiverðið veriö
frá 72 til 82 cents bush. í Montroal ajrtur
á móti hefur verðið á því verið fullt svo
hátt og í Now York, sem komur til af því,
aö hveitiutílutningar þaðan í sumar hafa
verið fullt svo miklir sem frá New York,
sem aptur kemur til af því, að vatnsvegur
þangað, frá Chicago og Detroit, er buði
groiðari og styttri, en eptir Erie skurðinum
og Hudson fljóti til New York, en ógjörlegt
að senda hveiti með járnbratttinni langar
leiðir, þogur þuð er i svolágu verði. þrátt
fyrir þessa langvarandi, og enn þá áfram-
haldandi lágu prísa, vonast menn almennt
eptiraS þessa sumars hveiti seljist fyrir
sœmílegt verð.   En þá von byggja menn á
þvi, fyrst og fremst, að í NorSurálfu hefir
verið þurkatíS allan fyrri hluta sumarsins
og báist við að uppskera þar verSi ekki
um garS gengin fyrri en mánuði síSar eu
venja er til ; svo og á því^ aS hjer í landi
hefir sumarið verið óvanalega þurt, og
uppskera þar af leiðandi lítil að vöxtunum
tfYKOMJTAR BÆKIIB.
Skírnir 1885 (frjettir ársins 1884).
— Frjettir frá íslandi 1884.—
Tímarit hins isl. bókmenntaf j e-
lags VI. 3-4 h. —Skýrsla um
handritsafn hins isl. bókmenta-
lagsf jeflags II. eptir Sigur* L- Jónas-
son og Finn Jónsson.—Stefán Ólafs-.
son: KvælSi   I.   -
þa-5 er sami tvískinnungurinn í fje-
laginu enn, eins og veritS hefir um nokk-
ur ár; þa'S or u5 iiálfu leyti nokkurskon-
ur vísindafjolag, a« hinu leytinu alþj"5-
legt menntafjelug.—þu« mun eiga a*
vera í visiudu úttina a5 Kaupmannahafn-
ar-deildinhefurgefi'SútKvæ'Si Stefáns
Olafssonar. þau eru gefin út meí
fjarska nákvæmum or-Samun, og þossi
fyrri partur er kvorki meiri nje minni
en 413 bls. Ilamingjan má vita, hva«
si«ari parturinn verSur iangur. Flestir
hjer munu vera óánæg-Sir meiS þá lxík,
og þa-5 er skiljanlegt. þa'S er vituskuld,
it'S þu« er jufnun fróKIogt aíi sjú, hvern-
ig helztu mennirnir á hverri öld hafa hugs
a*. En aS hinu leytinu virlSist mega
sanna þa* me* minni umsvifum, aS menn
hafl ort leirburlS á 17. öldinui.—þetta
hopti Tímaritsins er náttitrlega mest
um fornöldina, löng ritgjör'Sum Grá-
gás eptir Pál Briem, frólSleg en nokku-5
strembin. Skemtilegasti kaflinn í því er
smágreinir um nýjar uppgötvanir,
rannsóknir og fl. eptir þorv. Thóroddsen,
liprar og fjörugar, eins og vant er hjá
þeim höfundi.—Jónas prestur Jónasson
sogir búgar sögur uf ástundi íslendinga í
Frjettum frá íslandi; hann segir a'5
„vundræíin í sveitunum [sjeu] a* aukast,
framlögin a« ltækka og þurfamenn a«
gjörast en heimtufrekari. Hagur manna
or afar ískyggilegur í hvers þess munns
augum, som gætir þessa, hvernig fram fer
þar. Fátæklingar fjölga, hinir efnuSu
kafna undir ofur þungum álögum, og
verlSa svo eins." Og svo segir hann a1S
íslendingar drekki svo óheyrilega miki«
kafli. þa'S kann vel a* vera a'S þetta sje
satt og þufi er líklegast. Annars er eng-
in ástæ-Sa til u« trvía þvi, þó þalS standi
þarna. Höf. hefur tekizt svo meíi þessa
bók, a-5 þa-S er ómögulogt a1S vita, hverju
menn eiga a« trvía í henni. llann byrj-
ar t. d. biargræSisvega-kaflann svona (l)ls.
17). „Skepnuhöld manna voru alment
hin boztu aS því er til frjettist um land
allt". En á næstu bls. á undan segir hann:
„Hey manna voru bæíi lítil og vond vrS-
ast sySra; var því lóga* um hausti-5 fjölda
af kvím og lömbum; en þar c5 þar or
fjarhirlSing óvönduíi, og menn vanir því,
a« fje komist opt af me« liti'S, sást þaS
brátt á aS oímiki« var á hoyjum, og
voru sumir farnir a-ð skera af heyjun-
umfyrir nýjár. Allur skepnur voru homft-
ar í votlendissyeitunum, ullin datt af fót-
um og kvISi á sau«fje, þa« fjokk lopa
á fæturnar, og varlS ví*a aS skera kindur
á miiSju sumri vegna máttleysis af hinum
sifelda vatnsaga". þetta höfum vjcr heyrt
kalhrS vond skepnuhöld. En eitt atrrSi
í Frjettunum er árei-Sanlega hreinn
og beinn heilaspuni, unna'S hvort höfund-
arins e"5a annara. þa1S er þa"5 si>m hunn
sogir um ástand íslendinga i Vosturheimi
þaS hefur aldrei vori-S nein neyiS manna
á mcSul i Winnipeg, eins og höfundurinn
gefur mönnum í skyn; menn hafa al-
mennt lifu'5 hjer langtum betra lífi en
þcir gerSu á íslandi, og þii'S er óliætt
a'S sogju, u5 allir hati gotu'S komizt heim,
sem heim hafa viija'S fura aptur. TJm
hinar ýmsu nýlendur má þa'S segja, a5
þótt þær hafl á stundum átt vi-S nokkurn
ör-Sugleika u'S Btrí'Sa, einkum í byrjun þá
eru þeir, som á land hafa sezt, bozt á
vog koinnir, og eiga fagra framtíS fyrir
höndum. Hversvegna er bókmenntafje-
a1S fá menn til a1S setja þetta rugl sam-
an ? — Skirnir er oins Iungur og
óskemtilogitr og humi  er vuntir aí vera.
það lítur svo vít, sem Bókmenntafie-
laglnu finnist ekki, að mönnum liggi sjer-
lega mikiS á bókum þess, annars væri
það ómvrgætnislegt að senda mönnum
ekki bii'kumar fyr en ári eptir að þær
koma vit. Fjelagið ætti annars ekki að
leggja sig of ríkt fram um að koma öðr-
um á sína skoðun í þessu efni.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4