Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Heimskringla

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Heimskringla

						2. SlÐA
H El MSKR INGLA
WINNIPEG, 7.  MARZ 1934.
FÓTATAK   MANNA
Nokkur orS  um
Halldór   Kiljan    Laxness
Eftir    Benjamín    Kristjánsson
Það er í fljótu bragði dálítið
örðugt að skera úr því þegar
maður les bækur Halldórs Kilj-
an Laxness, hvort þær muni
heldur vera skrifaðar af djúpri
ískaldri fyrirlitning á fyrirbrigð-
inu: homo sapiens, eða af djúpri
og næstum örvæntingarfullri
samúð með þjáningu lífsins og
öllum hinum ótal mörgu' mann-
anna meinum.
Á hið fyrra virðist benda tals-
verður sérþótti í framsetning-
unni, eilíf dómgirni og prédik-
anir út af heimsku náungans.
Sumt af því, sem Halldór skrif-
aði i fyrri tíð nálgaðist mjög
mont og hégómaskap. Tilfinn-
ingin, sem maður hafði af því,
að lesa sumar ritsmíðar hans,
eða það, sem teljast átti til
skáldskapar, var eitthvað á þá
leið, að þetta væri unglingur,
ssm þjáðist af þeirri tegund af
sálsýki, sem nefnist stórgikks-
æði. Grundvallarhugsunin í
sálarlífinu væri eitthvað á þessa
leið:
Eg veit alt, en þið eruð asnar.
Eins og gefur að skiija þykir
skikkanlegu fólki slíkur rithöf-
undur ókurteis og bann er það.
— Svora lagaða hluti er sjál-
sagt að segja með miklu meiri
lipurð, en Halldóri er stundum
lagin. Hæverskan kostar entra
peninga, segir eitthvert mál-
tæki.og hún vinnur oft mikiu
betur til siðfágunar, en frunta-
leg bersögli. Meira að segja
ætti jafnpennaslyngum manni
og Laxness, að vera það í lófa
lagið, að setja fram þessa ó-
kurteislegu hugsun spámann-
anna  gagnvart  sínum  náunga:
Þú ert asni, í svo andríkum blindfullan af vantrúarinnar byggist á því að mannlífið er
skáldskap, að honum yrði tekið "cynisisma" og setja upp spek- eins og maðkarnir á mykju-
með þökkum af þeim, sem hafa ingssvip eins og prédikarinn skánihni, að eins fyrirbrtgði
eyru til að heyra, en að iiinum Salomon, og segja jafnvel við tryltra og heimskulegra nátt-
á hann að kunna að draga dár sjálfan alheiminn, þegar hann úruafla, sem auðvitað er slegið
á þann hátt að það gæti orðið þrýtur sjálfan að skilja: í>ú ert föstu að skorti alt vit og til-
þeim til skemtunar, frekar en asni! Alt er hégómi — aumasti gang. — I innganginum að;
gagnslausrar   skapraunar,   eins hégómi!                                             Þú   vínviður    hreini,     hljómar
og gerði sá ágæti æfintýrasmið- j     Þessa  tilfinningu  fær maður strax   frumtónninn   að   þessari
ur Jónatan  Swift.
En ekkert af þessu' gerir Hall-
dór. Hann sest bara niður, að
öllum ásjáandi, brýnir öxi sína
af sumum hinu'm síðari bókum
Laxness.
Sögurnar af Sölku Völku eru
skrifaðar   af   heljarmælsku.   —-
og keyrir hana síðan beint í Myndirnar, sem dregnar eru upp
höfuð lesandans. Mikið þarfjaf sárustu nekt lífsins, munað-
slíkur maður að hafa til brunns j arleysi þess, fátækt og börm-
að bera til þess að honum verði ungum,   eru   margar     hverjar
f yrirgef ið!
ruddalegar, hrikalegar og nærri
Ekki   verður   því   neitað   að ógeðslegar, en þær verða fyrir
þetta umsvifalausa hispursleysi I Það  átakanlegar og  ógleyman-
ritháttarins   hefir   sína   höfuð-
kosti.    Það ætti ekki að verða
legar.
En   þegar   einhver   höfundur
heimspeki hégómans í samtali
langferðamannanna á strand-
bátnum:
Þegar maður siglir í kaldsælu
skammdegismyrkri með fram
þessum ströndum, þá finst
manni, að ekkert í heiminum
geti verið öllu ómerkilegra og
*þýðingaríausara, en svona lítið
þorp undir svona háum fjöllum.
Hvernig skyldu menn lifa á
svona stað? Og hvernig skyldu
menn deyja? — Hvað skyldu
menn   segja   hverir   við   aðra,
misskilið hvað höfundinum býrjgerir sér far um að núa slíkum
í   brjósti.     Hann   ætti   ekki   að hlutum inn í huga lesandans, þá j þegar þeir vakna á morgnana?
verða sakaður um óhreinskilni. \ verður honum alt af fyrst á að: Hvernig skyldu menn líta hverir
spyrja: Til hvers er verið að á aðra á sunnudögum? Og hvað
þessu? — Gerir höfundurinn sérjskyldi prestinum finnast, þegar
krók út að sorphaugunum af jhann stígu'r í stólinn á jólunum
þeirri einu svínsnáttúru', að eða páskunum? Skyldi hann
hann hefir ánægju af að róta í ekki sjá hvað þetta er alt saman
þeim, eða vakir hér á bak
. i-8 einhver markviss tilgangur?
Er höfundurinn svo mikið skáld,
að kann með skáldskap sínum á
pappírnum vilji einnig yrkja upp
lífið   sjálft   til   meiri   göfgi   og
þýðingarlaust?--------Já, hvers-
konar gleði og hverskonar sorg-
ir skyldu eiginlega þrífast í
kringum þessar daufu olíutýr-
ur? Það hlýtur oft að kóma
fyrir á slíkum stöðum, að menn
Og síðan bann losnaði úr á-
lögum kaþólskunnar, er það
bersýnilegt, að hann hefir af
stríðsþrunginni sannleiksást,
reynt að slíta af sér allar blekk-
ingar, reynt að troða sér með
valdi inn að kjarna raunveru-
leikans, haft ástríðuríki til-
bneiging til þess að rífa göt á
öll þök, eins og mig minnir að
hann komist. sjálfur að orði um
einhvern spámann nútímans.
En    þessi    hungraða    ástríða
vitsmunanna, langsoltin úr trú-
arvímu   og   seiðgaldri   kaþólsk-
unnar,  rekur  sig  auðvitað  alls
staðar, eins og gerist og geng-
ur á sínar takmarkanir, og þar
zem     höfundurinn     er  í   aðra lega  það  bragð  á  tunguna  af I skriíuð, og heldur höfundurinn
röndina   dálítill   ofstækismaður,  því að lesa H. K. L., að mann-[áfram   að   lýsa   fólkinu   þarna
og  enn  þá  eimir  það  eftir  af lííið   sé  raunar  einn  allsherjar ¦ eins   og   skynlausum   skepnum
kaþólskunni í honum  að hann sóðalegur  sorphaugur  bófa  og og lífinu  í heild sinni,  sem  er
þykist fullkomalega vita alt, þá j illræðismanna,  þar sem  naum- svo   vita   þýðingarlaust.     Og   í I
hættir  honum  við  að  steypast' ast þekkist ærleg taug  og þar augum höfundarins er baráttan j
annað hvort kollhnýs inn í önn- sem fagrar hugsjónir séu ann- og  baslið  svo  yfirgengilegt  og j
ur trúarbrögð, eins og til dæmis að hvort svik og blekkingar eða vesaldómurinn andlegur og lík- j
kommúnisma,   eða   drekka   sig  heimspeki  eymdarinnar.     Þetta amlegur  svo   mikill   að   það   er)
fegurðar — og er þá verk hans: sjái speglast hver í annars aug-
þannig úr garði gert, að það séj um, sannfæringuna um fánýti
líkiegt til þess? Á svarinu við: þess að vera til. — Því hver
þes-ari spurningu veltur það, maður hlýtur að viðurkenna,
hvort eitthvað skáld'er skóbót- ! að   það   er   öldungis   þýðingar-
ar virði eða ekki.
Óneitanlega  fær  maður  iðu-
laust að lifa í slíkum stað".
í   þessum   dúr   er   öll   bókin
eins og menn lifi aðeins til að
þjást þarna um nokkur ájr,
þangað til menn drukkna í f læð-
armálinu, sumir óviljandi en
aðrir viljandi, sumir á brúð-
kaupsdaginn sinn, en sumir
aðra daga, eins og höf. kemst
að orði.
Jafnvel framar en Vefarinn
mikli stendur bók þessi að orð-
snild, en hún er með sömu ein-
kennum að því leyti, að það er
eins og frá henni andi djúpri
fyrirlitningu á mönnum, lifn-
aðarháttum þeirra, hugsunum
þeirra og tilfinningum, eðli
þeirra og örlögum.
Maður fær þá tilfinning, að
hér sé höfundur, sem skortir
samúð með persónunum, sem
hann er að lýsa. Og ef sam-
úðin er til, þá takist honu'm a.
m. k. vel að dylja hana. Én ef
hann gerir sér far um að dylja
hana, þá sé það gert af oflát-
ungshætti, sem góður rithöf-
undur á ekki að láta sér sæma.
Þegar Halldór gengur rakleitt
úr sinni kaþólsku kirkju yfir í
hóp spottaranna, til að hrakyrða
með bojrginmannlegu yfirlæti
það, sem mörgum er enn þá
heilagast, nefnir trúarbrögðin
kjaftaþvaður og dýrlingana,
hverra bein hann kysti fyrir
skömmu síðan með brennandi
fjálgleik, hyski, ásamt Maríu
mey og guði almáttugum, þá
er slíkur hávaði au'ðvitað aug-
lýsing á feginleik manns yfir
því að vera laus úr þeirri skó-
kreppu vitsmunanna, sem ka-
þólskan hefir verið honum. En
það er hóflaus og ósmekkleg
auglýsing, af því að maður trúir
ekki á slíkar öfgar, sem, snúast
eins og vindrella með sama há-
vaðanum úr hverri áttinni sem
blæs. Maður sem þannig tekur
að formæla sínum guðum með
herfilegu orðabragði, hann er
jafnmikill afglapi í sinni blindu
vantrú, eins og sinni blindu' trú.
En þrátt fyrir hið drembna og
stundum ruddalega yfirbragð á
ritsmíðum H. K. Laxness, þá er
þó jafnframt erfitt að verjast
þeirri hugsun, að bak við hrika-
MAGIC
MINNA EN U VIRÐI í þrefalda köku!
Það er alt sem það kostar, ef Magic Baking
Powder er notaður. Og gæðin breytast
aldrei—því það er hreint og því áreiðanlegt.
Engin furða þó helztu matreiðslu sérfræð-
ingar Canada segi, að það borgi sig ekki
að nota lyftiduft, sem er vafasamt að gæð-
um. Bakið með Magic og verið vissir.
BCINN       "LAUS VIÐ ALCrN." Þessi setning á hverri ^f
TIL I       könnu er yður trygging fyrir því að Magic
CANADA    er laus  við álún og öll önnur skaðleg efni.
•iAGlC
BAKING
POWDER
FIMTÁNDA    ÁRSÞING
ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGSINS
Fimtánda ársþing Þjóðræknisfélags Is-
Iendinga i Vesturheimi var sett af for-
seta þess Jóni J. Bíldfell, þriðjudaginn
20. febr. 1934 í samkomuhúsi íslenzkra
Goodtemplara í Winnipeg, kl. 10.15 f. h.
Forseti hóf þingið með því að lesa þing-
boð. Bað hann þá þinggesti að syngja
sálminn nr. 638 (Faðir andanna). Lýsti
þá forseti hið sextánda þing Þjóðræknis-
félagsins sett og flutti skýrslu sína sem
hér fylgir:
Háttvirtu þingmenn!
Mér datt síst í hug, fyrir ári síðan er
við skildum, og yður hefir víst ekki kom-
ið það helciur í hug, að eg mundi í byrjun
þessa þings, verða kvaddur til að á-
varpa yður frá forseta sæti Þjóðræknis-
félagsins. En viðburðir ársins liðna, hafa
enn einu sinni mint mig og yður á,
hversu að alt er fallvalt í þessum heimi,
einnig líf mannanna og hversu skammt
það er ,sem við mennirnir sjáum fram á
veginn.
Maðurinn sem þið kusuð fyrir forseta
á síðasta þingi, og sem starfaði að þjóð-
ræknis- og mennnigarmáium á meðal
Vestur-Isl. með eldlegum áhuga, innan
Þjóðræknisfélagsins og utan í mörg ár,
séra Jónas A. Sigurðsson dó í maí mán-
uði s. 1. eins og þið öll munuð minnast
og með fráfalli hans er ekki aðeins harm-
ur kveðin að þessu félagi og: skarð fyrir
skyldi í Þjóðræknisfélaginu sjálfu, heldur
og lka í hópi Vestur-Islendinga, þar sem
hann skipaði fremstu röð fyrir atgerfis
sakir. Með því sem að framan er sagt,
er íEstæðan gefin fyrir því, að eg ávarpa
yður í dag frá þessum stað. Eftir fráfall
séra Jónasar, fór framkvæmdarnefnd
Þjóðræknisfélagsins þess á leit við mig,
að eg tæki aftur sæti í framkvæmdar-
nefndinni og það gerði eg, og var svo
af henni falið að gegna foreta störfum í
félaginu það sem eftir var ársins. Um
það er svo ekki að fjölyrða. Eg vil að-
eins þakka meðnefndarmönnum mínum
fyrir velvild þá og tiltrú, er þeir mef5
þessu vali sýndu mér, og viðurkenna það
sem þeir vita og þið öll eigið að vita, að
eg hefi verið slakur starfsmaður, og
mest af því verkí sem mér bar að gera,
hefir lent á herðum samnefndarmanna
minna.
Eg benti á erfitt árferði, ilt útlit með
afkomu manna yfirleitt í þingbyrjun i
fyrra. Við það er litlu að bæta nú,
nema því, að við erum komin lengra á-
leiðis, og að breyting verður að verða á
þvl ásigkomulagi. Enn er ekki hægt að
segja annað en að sömu erfiðleikarnir,
séu fyrir höndum — sama vinnuleysið og
viðskiftadeyfðin, sami kvíðinn fyrir kom-
axidi tíð og sama baráttan fyrir brauði
dagslegs lífs hjá einstaklingum og þjóð-
félögum. Þó er eitt atriði 1 sambandi
við þessa  óáran,  ófögnuð  eða hvað  svo
sem þið viljið kalla það, sem eg vi
benda á og bið yður- að hugfesta
athuga og það er, hversu ljótt að lífið er
að verða alt i kringum okkur. Ekk;
svo að skilja, að ^það sé svo sem spá-
nýtt. Heldur hitt að kringumstæðurnar
—kreppan hefir fært það svo nærri
manni, eða mann nærri því, að það
ómögulegt að komast hjá, að tala um
það, hugsa um það, hræðast það. Við
heyrum þjóðirnar tala um frið og vitum
að stjórnir þeirra vígbúast hver í kapp
við aðra og í skotfæra verðsmiðjunum í
þessum löndum er unnið nótt og dag
Trúnaðarmenn þjoðanna misbjóða stöð-
um sínum á allan mögulegan hátt. Fjár-
málastofnanirnar draga undir sig flest
verðmætt í landinu og flækja alþýðuna í
neti sínu unz hún fær hvorki hrært hönd
né fót og þannig er myndin sem þrýst
er að augum manns, á öllum sviðum lífs-
ins er maður kemur persónulega i ná-
vist við ástandið í heiminum eins og það
í raun og sannleika er í dag. En til
hvers er eg að rekja þessa rauna sögu?
Eg geri það til þess, að vekja athygli
yðar á andrúms loftinu, sem umkringir
menn, hversu óholt það er, og hversu
það er langt í burtu frá drengskapar
lífsskoðun forfeðranna og hversu gagn-
stætt það er öllu eðlisupplagi hvers ó-
spilts   afkomenda   þeirra.
I):<uðsföll  félaga  á árlnu
Auk   séra   Jónasar   Sigurðssonar,   sem
áður  er  getið   hafa  þessir  félagar  látist
á   árinu:
Þorbjörn skáld Bjarnarson  (Þorskabítur)
í Pembina, N. D., Heiðursfélagi.
Gísli V. Leifur, Pambina, N. D.
Björn B. Olson,  Gimli, Man.
Jón  Sigurðsson,  Lundar,  Man.
Sigurður J. Vídal, Hnausa, Man.
Kristján  B.  Snæfeld,  Hnausa,  Man.
Sigurgeir   Pétursson,   Ashern,   Man.
Philipía Magnússon,  Gimli,  Man.
T.  O.   Sigurðsson,  Brown,   P.O.,  Man.
Dr. G. J. Gíslason, Grand Forks, N. D.
Gunnar   Líndal,   Mozart,   Sask.
Friðgeir  Sigurðsson,  Riverton,   Man.
Ef til vill eru einhverjir fleiri af félags-
mönnum, eða konum, sem látist hafa a
árinu, sem eg man ekki eftir, þeim, ef
nokkrir eru og hinum öllum sem taldir
eru minnumst við með trega í huga út af
því að verða að skilja, en þakklæti fyrir
samfylgdina, samvinnuna og samhygðina,
og vottum öllum aðstandendum þeirra
hluttekningu okkar og samhrygð og með
þeim geymum við minninguna um þessa
atorku miklu og drenglynduðu braut-
ryðjendur sem dauðinn hefir hertekið frá
oss á árinu.
Starfsmál félagsins:
Þjóðræknisfélags nefndin hefir haldið
ellefu fundi á árinu og haft eftirfylgjandl
mál til meðferðar:
Tímaritið
Það hefir nefndin gefið út í sama formi
og áður og að sömu stærð og í fyrra.
Auglýsinga söfnun i ár eins og í fyrra
hefir hr. A. P. Jóhannsson haft á hendi
og með sínum alkunna dugnaði skákað
harðærinu og deyfðjnni og sýnt að þrátt
fyrir kreppuna, má einbeittur vilji og
atorkusamt  harðfengi  sín  mikils.
Islenzku  kensla:
Breyting gerði Þjóðræknisnefndin á
Islenzku kenslu í vetur. 1 stað umferðar
kennara og umferðakenslu, eins og að
undanförnu hefir átt sér stað, tók nefnd-
in upp íslenkzukenslu á laugardögum að
eins. Húsnæði fékk nefndin á Jóns
Bjarnasonar skóla. kennarrfr hafa verið
og eru séra Rúnólfur Marteinsson, Jó-
hann G. Jóhannsson, Salome Halldórsson,
Vilborg Eyjóifsson, Vala Jónasson, Ingi-
björg Bjarnason; alt æfðir og lærðir
kennarar sem vinna þetta mikla en þarfa
verk endurgjalds laust. Ennfremur hafa
bæði íslenzku vikublöðin stutt þessa
kenslu með dáð og dug. öllum þessum
kennurum og aðstandendum blaðanna
þökkum vér af heilum huga fyrir þeirra
óeigingjarna starf og drengilegu viðleitni.
Aðsókn að skólanum hefir verið af-
bragðs góð. Alt upp í 160 börn og ungl-
/ ingar á dag sem sýnir hvað góður vilji
og samvinna geta áorkað.
Rithöf undasjóður:
Það mál er í höndum milliþinganefnd*r
sem að sjálfsögðu gerir grein gerða slnna
hér   á   þinginu.
Leif sminnisva rðinn:
Því máli hefir miðað lítið áfram á
árinu. Forgöngumenn þess málefnis eru
eins vongóðir um farsæl endalok þess
máls og þeir nokkru sinni hafa verið og
vinna ósleitilega að framgangi þess.
Tónlistafélag Jóns Leifs:
Um það félag, eða réttara sagt þátt-
töku Þjóðræknisfélagsins í því, er ekkert
nýtt að segja ,annað en, að út hafa verið
gefin tónlistaverk Jóns á árinu og eru
þau geymd hjá féhirði félagsins eða
skjalaverði.
tr tvarpsmállð:
Stjórnarnefndin hefir íhugað það mál
all-rækilega á árinu, því henni dylst ekki
að beint útvarpssamband vlð Island er
þýðingar mikið atriði, í sambandi við
þjóðræknis viðhald og þjóðræknis starf-
semi Vestur-Islendinga, en það er ekki
en vist hvort nokkur tök verða á því eða
ekki. Eins og yður er kunnugt, þá hefir
landsstjórnin tekið útvarpsmálið I sínar
hendur og ræður því; er nefnd sem
stjórnin hefir sett til að annast það mál
hverju útvarpað er; nefnd sú vinnur, að
nokkru leyti í sambandi við National
Broadcasting félagið í New York, sem er
aðal félagið, er samband hefir við út-
varpsfélög í Evrópu og sarnningur þarf
því að nást við bæði þau félög og tel
eg það líklegt að með lægnu fylgi þá
náist það. Nefndin hefir fengið W. W.
Kennedy þingmann í Suður-mið-Winnipeg
til að ljá þessu máli eindregið fylgi sitt,
við  stjórnina og útvarps nefndina.
f þróttamál:
Eins og yður er kunnugt þá hefir sam-
bandsfélag vort "Fálkarnir" haldið upp
"Hockey"-leikjum og líkamsæfingum á
árinu og sýnt óþrjótandi elju og áhuga
fyrir þeim málum. I likamsæfingum
hafa 65 stúlkur tekið þátt, og 40 dreng-
ir og gefst fólki kostur á, áður en þess'
þingi lýkur að sjá ávextina af þessu
starfi. Kennari stúlknanna er og hefir
verið Gordon Ackland. Vann hann í 3 ár
kauplaust, en þyggur nú dálitla þóknun.
Karl Kirstjánsson er kennari drengjanna.
Auk leikfimis kenslunnar sem Fálk-
arnir sjá um, hafa menn úr þeirra flokki
tekið mikinn þátt í Hockey-leikji.
bæjarins og fylkisins. En enn sem kom-
ið er, ekki vakið á sér almenna eftir-
tekt, fyrir listfengi í þeirri grein, sem
þeir þó þurfa að gera og eiga eftir að
gera. I vetur sækir fram flokkur, sem
kallar síg Víkingarnir í þeirri deild
Hockey leika Manitoba, sem nefnir sig
Senior B deild. Hafa þeir verið harð
snúnir og staðið sig hið bezta enda
þurfa þeir þess ef Víkingsnafninu á
ekki að  verða misboðið.
Um bikar Þjóðræknisfélagsins var
kept hér i Winnipeg í fyrra vetur og
unnu  Fálkarnir  sigur  í  þeirri  samkepni.
Eg vil votta þessu athafnamikla félagi
embættismönnnm þess, kennurum 'og
nemendum þökk Þjóðræknisfélagsins, fyr-
ir lifandi áhuga og lofsamlega staðfestu
og áhuga.
Endurskoðun  grundvallarlaga:
Það mál er í höndum nefndar úr fram-
kvæmdarnefndinni sem að sjálfsögðu ger-
ir skilagerin & þingin.
Dtbreiðslumál:
Kringumstæður hafa hamlað fram-
kvæmdarnefndinni frá að sinna útbreið-
slu málinu eins mikið og þurft hefði á
arinu, en þó heimsóttu nefndarmenn
nokkrar bygðir á árinu í þeim erindum
með nokkrum árangri.
Dr. Rögnv. Pétursson og Arni Eggerts-
son fóru til Vatnabygða og Arni Eggerts-
son Páll S. Pálsson og Jónas Thordar-
son  til   Selkirk.
Gripasaf nsmálið:
Mál þetta er hið mesta þarfa má.1, því
oss er öllum  ljóst,  að  fjöldi  verðmætra
muna og bóka fluttust vestur um haf
með hinum eldri Islendingum og i
hætta á, við fráfall þeirra ,að þessir
munir gleymist, týnist, eða eyðileggis'
Það er því brýn nauðsyn á að vernda
þá. Þjóðræknisfélagsnefndin hefir at-
hugað þetta mál all rækilega og hefir
farið fram á við umboðsmenn menningar
safnsins í Winnipeg að það veiti slíkum
munum móttöku til varðveizlu í f-
safni og hafa þeir orðið við þeim til-
mælum. Vér viljum þvi minna alla landa
vora á, sem kynnu að hafa slíka muni í
vörslum eínum, að halda þeim til haga
og láta annað hvort Þjóðræknisfélags-
nefndina vita um þá, eða senda þá beint
til minningar safnsins hér I Winnipeg.
Sextiu ára afmæli Þjóðræknis-r
starfsins  í  Ameriku.
Það mál er stórmerkilegt mál — einn
þátturinn úr sögu Islendinga í Ameríku
og ekki sá minsti. I fyrra þegar séra
N. S. Thorláksson minti á það, voru
víst allir samhuga með að minnast bæri
þess kafla úr sögu vorri á sem áhrifa-
mestan hátt sem unt væri. Nefndin hefir
þvi fengið Dr. Rögnv. Pétursson til að
flytja erindi um málið á þessu þingi og
efast eg ekki um að hann leggi til, eða
þá þingið að eins mikil áhersla og unt
er verði lögð á að útbreiða þá minningu
sem víðast og sem best að föng eru á
meðal Islendinga.
Fjármál:
Við erum stödd í harðæri, peninga
kreppu og verzlunar og viðskiftadeyfð.
En samt höfum við þá fregn að flytja, að
fjárreiða Þjóðræknisfélagsins er í betra
standi en hún var, árið sem leið. Sjóðir
allir hafa vaxið á árinu eins og féhirðir
mun skýra yður frá og eiga fjárreiðu
mennirnir þakkir skilið fyrir þá frammi-
stöðu.
Eg mætti geta þess að Selskinnu sjóð-
urinn að upphæð $132.06, hefir verið
afhentur réttum hlutaðeigendum á Is-
landi á árinu.
Kom þá tillaga frá Dr. Rögnv. Péturs-
syni studd af Arna Eggertssyni að forseti
skipi þrjá menn í kjörbréfanefnd. Sam-
þykt.
Forseti útnefndi þá:
Asm.  P.  Jóhannsson,
Þórð  Bjarnason  og
Jón Jóhannsson
Dr. Rögnv. Pétursson gerði tillögu,
studda af B. E. Johnson að forseti
skipi þrjá menn í Dagskrárnefnd. Sam-
þykt.
Nefndi forseti  þá:
Dr. Rögmv. Pétursson
Próf. Richard Beck og
Pál Guðmundsson
Framh.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8