Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögberg

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lögberg

						2.
LÖGBER.    LAUGARDACINN   3.    MARZ    1804.
J Ö % b t X g.
Genð út aS 148 Princssj Str., Winnip3» Min
f The Lögberg Printing ér* Publishing Co'y.
(Incorporated May 27, iS9o).
Ritstjóri (EdiTOr):
EINAK HföRLElFSSON
Busi.ness manager:  />'. 7'. PJORNSON.
AUGLÝSINGAR:   Smá-auglýsingar í  eitt
skipti  25 cts.  fytir   30   orö    eSa    1   þuml.
dálkslengdarj  1 doll.  um mánuSinn.   A stærri
auglýsingum e8a augl.   um   lengri   tíma   af-
slattur  eptii samningi._________
BÚSTAD A-SKIPTI kaupenda verSur aS til
kynna skri/lega  og geia um   fyrverandi bó
stafl jafnframt.
UTANÁSKRIPT til AFGREIÐSLUSTOFU
blaðsins er:
Tr|E LÓCBERC PRINTINC & PUBLISH- CO.
P. O. Box 368,    Winnipeg, Man.
UTANÁSKRIFT til RITSTJÓRANS er:
EDITOR LÖGBERG.
P. O. BOX 368.             WINNIPEG MAN.
_ LAC(iAKDS..-}INN   3.   JIAKZ     1804. ----
t3T Samkvæm íanaslögum er uppsögn
kaupanda á blaöi ógild, nema hann sé
gkuldlaus, þegar haDn segir upp. — Ef
kaupandi, sem er í skuld viö blaö-
iC flytr vistferlum, án þess arj tilkynna
heimilaskiftin, þá er það fyrir dómstól-
unum álitin sýnileg sönuun fyrir prett-
vísum tilgangí.
Eptirleiðis verður hverjum þeim sem
sendir oss peninga fyrir blaðið sent viður
kenning fyrir borguninni á brjefaspjaldi,
hvort sem borganirnar hafa til vor komið
frá Umboðsmönnum vorum eða á annan
hátt. Ef menn fá ekki slíkar viðurkenn-
ingar eptir hæfílega lángan tíma, óskum
vjer, að þeir geri oss aðvart um það.
— Bandaríkjapeninga tekr blaðið
fullu verði (af Bandaiíkjamönnum),
og fr& íslandi eru íslenzkir pen-
ingaseðlar teknir gildir fullu verði sem
borgun fyrir Waðið. — Sendið borgun í
P. 0. Money Orders, eða peninga í Re
gUtered Letter. Sendið oss ekki bankaá
vísanir, sem borgast eiga annarstaðar en
í Winnipeg, nema 25cts aukaborgun fylgi
fyrir innkðllun.
Fylkisreikningarnir.
Þingnefnd sú sem rannsaka á
fylkisreikningana, lagði skýrslu sína
fyrir þingið í gær, og gerði við þá
þær athugasemdir, sem nú skal greina:
Að 080. liður í reikningunum væri
ónákvæmt orðaður; þar væri kostn-
aður J. W. Greenways við Chicago-
sýningu fylkisins talinn $902.52, en
hann hefði að eins fengið $75,25 fyrir
sSn útgjöld, jarnbrautarfar, hótelsveru
o. s. frv., en aliur hinn hluti upphæð-
arinnar heíði gengið til syningarinnar
sjálfrar. Hið sama mætti segja •iva
1.002. liðinn, þai sem kostnaður
James A. Smartí Chicago vœii talinn
inn $9.387.07. Af þeirri uppliæð
væri það að eins $562.45, sem talizt
gæti kostnaður Mr. Smarts. Hitt
hefði hann borgað í flutningsgjald,
tol', eldsábyrgð, rafurmagnsljós, verk
á s/ningunni, o. s. frv. — Það fyr
heldur að saxast á þá útgjaldaliðina,
sem Heimskringlu hafa þótt ískyggi-
legastir. — Jafnframt tekur nefndin
það fram, að með pví að leiðtogi
stjórnarandstæðinganna hafi gefið í
skyn á pinginu, að annaðhvort væri
eitthvað af fje fylkisins vantalið í
fylkisreikningunum, eða að fjármala-
ráð'.ierrann hefði farið rangt með fjár-
hag þess á þingunum 1892 og 1893,
þá hafi hún álitið ntuðsynlegt að
rannsaka málið vandlega, og hafi sann-
færzt um það, að ekki sje aðeinsgerð
rjett grein fyrir fje fylkisins í reikn-
ingunum, heldur hafi fjarmálaráðherr-
ann saqt alveg rjett frá fjárhag þess
og í fullri samkvæmni við það sem
síðasta árs re'kningar beri með sjer.
Aðrar athugasemdir kom nefndin ekki
með í sk/rslu sinni.
Fargj altls-pe Jiingarnir.
Síðara hlut þriðjudagsins fjekk
ritstjóri Heimskringlu forvitni sína
sadda viðvíkjandi fargjaldspeningum
þeim, sem hann hefur verið að stagast
á um nokkurn  tíma  undanfarinn, og
það má mikið   vera,  ef honum   þykir
betur farið en heima setið.
Jón Ólafsson var fyrir nokkru að
bulla um þetta mál í Nor' Wester,
kvað sjer kunnugt um það,að um 130
íslenzkir inufiytjendur, sem komið
hefðu til landsins á síðasta sumri,
hefðu fengið fargjald sitt borgað að
nokkru eða öllu leyti af Manitoba-
stjórr.inni, og kvartaði undan þvi að
engin gre'n væri gerð fyrir þeim út-
gjöldum í fylkisreikningunum.
í tilefni af þessari staðhæfingu
Jóns Ólafssonar kom einn stjórnar-
andstæðingurinn, Mr. Hartney, ineð
þá tillögu, að nefnd yrði sett til
að rannsaka   málið.
Hon. Mr.   Greenway  skýrði  svo
málið, sagði   að   stjórnin   hefði   engu
fje     eytt     í    fargjöld,    engin     far-
gjöld    borgað,     en    að    húa    hefði
tekið að sjer að ábyigjast  Beaverlín
unni þá upphæð, sem óborguð væri af
fargjöldum, en fyrir svo að segja allri
þeirri upphæð hefðihún nóturfrá inn-
flytjendunum.      Um   þessar   mundir
væri verið að   innkalla  þetta fje,  og
það gengi vel; þrátt fyrir atvinnubrest
og „harða tíma," sem svo  mjög  væri
kvartafl um, hefðu komið inn meira en
$800 í síðasta mánuði.    Stjórnin ætti
þessa peninga hjá einum hinum bezta
flokki innflytjenda, sem  komið   hefði
til þessa lands, Islendingar væru van
ir að borga skuldir sínar í þessu Jandi,
og það   væri   lítil   hætta   á,   að hún
þyrfti að borga  nokkuð   til  muna  af
þessari upphæð, sem um væri að ræða.
Annars vissi hann, hvaðan  þessi  alda
væri runnin,sakargiptin um óráðvand
lega meðferð stjórnarinnar 4  almenn-
ings   fje  í  sambandi  við   þetta mál
Hún væri komin frá einum vini stjórn
arandstæðinganna,  manni,  sem   stöð-
ugt hefði verið að reyna að spilla fyr
ír innflutningamálunum.
Þegar Mr. Hartney heyrði þessar
skyringar, kvaðst hann vera fyllilega
ánægður, og tók aptur tillögu sina
um rannsóknarnefnd. En jafnframt
kvaðst hann vilja taka það fram, að
það væri hreinn misskilmngur, að sá
ndungi, sem komið liefði af stað þess-
ari tillögu með grein sinni í Nor1-
Wester, væri sinn vinur. Fór hann
um það nokkrum orðuni, og leyndi
pað sjer ekki, að honum var mjög
annt um að hreinsa sig af því í augum
þingsins, að hann væri vinur Heims-
kringlu-ritstjórans, svo að enginn
skuggi af grun hvíldi á sjer því við-
víkjandi.
E>að verður ef til vill ekki eins
ljett fyrir ritstjóra Heimskringlu hjer
eptir að hlaupa í gönur með nokkurn
Manitoba-þinginann, eins og það
reyndist í þetta sinn. Nú hafa þing-
mennirnir sjeð ofurlítið mót á þvi,
hvað mikið er að marka staðhæfingar
hans, þegar hann er að tala um þau
mál, sem eitthvað snerta pólitík þossa
lands.
í þeirri — vitaskuld nokkuð
veiku en þó einlægu — von, að ekki
líði hættulega yfir Mr. Gunnstein
Eyjólfsson prentum vjer eptirfarandi
klausu úr „lijóðviljanurn unga".
Hún er ckki eptir vestur-íslenzkan
blaðamann, ekki einu sinni eptir
neinn blaðamann, heldur eptir mikils-
virtan prest í þjóðkirkju íslands, og
hún synír nokkurn veginn svart á
hvitu, að það geta flein verið full-stór-
orðir í blöðunum heldur en Winni-
peg-ritstjórarnir íslenzku. Klausan
er svona:
„ísafold forðast að nefna heimild-
ii sínar fyrir þessum óhróðri. Það er
eðlilegt. Ilun seni þykist vera ann-
ara blaða fyrirmynd 1 sannsögli og
kurteisis-rithætti, vill auðvitað í sein-
ustu Iðg verða fundin að því, að
hlaupa með lygaþvaður landshorn-
anna á milli, í þarfir níð-klíku einnar,
sem aurað hefur saman í nokkur nútn-
er af hinu auðvirðilegasta saurblaði,
ocr leigt alþekktan óþokka, í þeim
svfvirðilega tilgangi, að Ijúga æru og
mannorð af einstökum mönnum, ef
hægt væri".
HEIMILID.
Aðsendar greinar, frumsamdar og þýdd-
Br, sem seta heyrt undir „Heimilið"-
verða teknar með þökkum, sjerstaklega
ef þær eru um búxknp, en ekki mega
þœr vera mjíig langar. Hitið að eins
öðrumegin á blaðið, og sendið nafn yðar
og heimili; vitaskuld verður nafni yðar
haldið leyndu, ef þjer óskið þess. Ut
anáskript utan á þess konar greinum:
Editor „Heimilið", Lögberg, Box 368
Winnipeg, Mí.n.]
GlíAtSlíÆKl.
(L'tilráltur úr ritgerS eptir Prof. Thomas Show)
Grasræktin er ein af allra þ/ð-
ingarmestu spursmálum Manitoba-
landbúnaðarins. Fyrirmyndarbúin í
Brandon og Indiana Head hafa gefið
því mikinn gaum og eiga þakkir skil-
ið fyrir. Hingað til hefur það máske
ekki gert bændum mikið til, þótt þeir
hafi ekkert gras ræktað, því margir
þeirra eru svo settir, að þeir hafa að-
gang að óteknu landi og geta heyjað
þar eptir vild, að minnsta kosti þeir
sem fyrstir verða. En þetta breytist,
og það ftður en langt um líður. Sá
tími er í nánd, að meira gras út-
heimtist af hverri ekru handa skepn-
unum, en sljettu-ekran gefur af sjer.
Ekki verður þess heldur langt að bíða,
að bóndinn þreytist á að þurfa að
heyja í flóum, scm Hggja *.angt frá
heimili hans, eins og opt á sjer stað.
Grasið á sljettunum hjer er líka furð-
anlega gisið þó það sje fallegt, marg-
breytt og gott. Ein ekra. af sljettu-
grasi í Manitoba gefurekki eins mik-
ið af sjer, eins og vanalegt beitiland í
Ontario gerir.
En þar eð sljettugrasið fer vest-
ur á bóginn eins og Indíáninn sem
brendi það, þá liggur beint fyrir að
spyrja, hvað eigi að koma í stað þess.
Fyrirmvndarbúin geta bezt svarað
því. Að eins með reynslunni komast
menn að rjettri niðurstöðu í því efni,
eins og í mörgu öðru. „Timothy"
hefur nú þegar gefizt vel, og meðal
hinna ræktuðu grastegunda er líklegt
að það verði einna fremst í flokki.
En jafnvel „Timothy" eprattur p<5
ekki vel ár eptir ár, og stafarþað lík
lega af því, að jarðvegurinn er
ekki nógu rakur.
Hvort þær tvær grastegundir,
„Meadow Fescue" og „Tail oatgrass",
heppnast eins vel hjer eins og í Oa
tario, er ekki enn búið að sanna með
reynslunni; en það er líklegt að þær
yrðu að notum bjer, því þær eru
herknar og kraptmiklar. Hið fyrr
nefnda er miðsumars-gras, og hið síð-
ara þroskast bæði seint og snemma á
sumrinu. „Canadian bluegrass" þrífst
hjer eflaust seinna meir, þegar búið
er alminnilega að innleiða það, og
væri rjett að flýta því sem mest með
því að sá því í Jand, sem ætlað er til
beitar. Blágresi vex pryðisvel f
Minnisota ríkinu. t>að er ekki ein-
ungis ágætt hagagras, heldur fyllir
það líka jarðveginn með rótum sinum
og eykur þannig gróður-efni hans.
Fyrirmyndarbúin í Brandon og
Indian Head bafa bæði s^nt nytsemi
„Austrian Brome grass" hjer f sljettu
jarðveginum. Það getur vel verið að
það verði aðalgras Manitoba í fram-
tíðinni, einkum sem hey, en ekki er
komin fullkomin reynsla á það enn.
£>að sprettur vel fyrsta og annað
árið, en hvert það heldur svo áfram
Veitt
Hædstu verdl. a heimssyningunni.
DR*
* CREAM
BARING
POWDIft
IIID BEZT TILBÚNA.
Óblönduð vínberja   Cream of Tartar
Powder.    Ekkert álún, ammonis   eða
önnur óholl efni.
40 ára reynzlu.
er ekki s/nt. Gras, sem Manitoba
þarfnast, verður að vera sterkbyggt,
gefa góðan afrakstur ár frá ^ri, vaxa
vel seint og snemma á sumrinu, og
þar að auki vera bragðgott og nær-
andi. Hvort nokkuð að þessum
upptöldu grastegundum hafa alla
þessa kosti til að bera, er enn vafa-
samt.
Spursmálið um þær tegundir
af smára (clover), sem bezt væri að
rækta hjer, er fó enn örðugra við-
ureignar. Hinar vanalegu rauðu
tegundir sy"nast ekki vera til að
byggja upp á, því þær þola ekki vetr-
arríkið hjer. „Alsika" hefur ekki
verið reynt til hlytar, en sú tegund er
har'óari, og þyí líklegri til að reynast
betur. Ekki væri úr vegi að reyna
„Crimson clover", sá honum á vorin
og uppskera sama sumar, því auðvit-
að lifir hann ekki yfir veturinn. Væri
hinn smágervi, hviti smári innleiddur,
er líklegt tð hann yrði áframhald-
andi, þó hann einstaka sinnum kynni
að deyja fit. Sá smári upprætist naum-
ast nokkurn tíma þaðan, sem hann
einu sinni hefur náð rótfestu. Það
eru allar líkur til, að eptir því sem
meira er unnið að smáraræktun, eptir
þvi heppnist hann betur, svo ekki er
ástæða til að láta hugfallast hvað það
snertir. Þá er enn ein tegundin,
„Alfalfa". Lifi hún af fyrsta vetur-
inn, þá er mesta hættan með hana úti,
en ekki má búast við mjög miklum
viðgangi hennar hjer svo norðarlega,
því hún er jurt sem ann sólunni.
Ekki er nærri eins alvarlegt spurs-
málið með engjar eins og beitiland
hjer í Manitoba. Það er svo auðvelt
að rækta ymislegt til fóðurs í stað-
inn fyrirhey.Mr. Bedford í Brandonog
Mr. McKay í Indian Head hafa sy"nt
go sannað gagnsemd óþresktra hafra
í stað heys. Sambland af öðrum korn-
tegundum má líka rækta í því skyni,
til dæmis baunir (peas) og hafra sáð
saman, og slegið annaðhvort með
sláttuvjel eða bindara, áður en það
þroskast mikið. Frost skemmir ekki
þessar fóðurtegundir, og það,m'i.*uð-.
vitað fá mikið að vöxtum til upp úr
hverri ekru. Maiskorn er líka gott
fóður, en það skal þ<5 slá áður en það
er fullþroska.
Það er ekki auðvelt að fá gras-
tegund, sem sprettur vel seint á
haustin hjer í Manitoba, og kemur það
til af því að tíðin er þa opt svo þurka-
söm; en sje „rape" sáð í sumarhvíld-
an akur, þá fyllir það nokkuð 1 eyð-
urnar, sje það áreiðanlegt að það vaxi
þar vel; og með þvf geta menn haft
ógrynni af bcitilandi.
Það lítur dálítið skrítilega út í
augum bænda þessa lands, þar sem
svo mikið er af ótekna landflæmi,sem
allir hafa aðgang að, að vera að tala
svo mikið um grasrækt. En ekki er
ráð nema í tíma sje tekið. Það er
sem sagt spursmál, sem liggja beint
fram undan oss í ókomnum tímum, og
það innan skamms, og því á við að
hreyfa þessu. Einhvern tíma álft jeg
að verði að svara^þvf, og það verður
bezt gert á þann hátt, að bændurnir
sjálfir, hver fyrir sig, geri fyrir fram
tilraunir — þó í smáum stíl sje — í
þessa átt, eins og jeg þegar hef bent á.
ÍSLANDS FRJETTIK.
Niðurl. frá 1. bls.
Akureyri 30. nórbr. 1893.
Það er ekki langt síðan að uppi
var ílokkur hjer á Akureyri, almennt
nefndur „Skandala-nefndin", sem
gerði yms spellvirki í bænum, braut
og bramlaði muni manna, byrgði reyk-
hlifa, málaði rúður í gluggum, velti
um salernum og flutti úr sttið báta,
vagna og annað lauslegt, "þvergirti
götur og reif brýr af ræsum, svo nærri
lá að stórslys hlytust af. En nú
virðist þessum ófögnuði ljett af sem
betur fer.
,,Stefnir".
Rvík. 5, jan. 1894.
Mannalát. Hinn 19. október f.
á. andaðistað Snæfoksstöðum í Gríms-
nesi merkiskonan Sigríður Guðmunds-
dóttir, fædd 1824.
Hinn 20. oktbr. f. á. andaðist að
Öndverðarnesi í Grímsnesi Guðrún
Einarsdóttir, ekkja Þorsteins sál.
Guðmundssonar, sem andaðist þar
3. febr. s. á.
Madub vaiið (jti nóttina millí
21. og 22. des. f. á., Gunnar Gunnars-
son tómthúsmaður á Eyrarbakka ætt-
aður frá Kraga á Rangirvöllum.
Rvík. 12. jan. 1894.
Ma.n.nau't,    Hinn 15. sept. f. á.
andaðist úr lungnabólgu Guðni Bald-
vinsson   trjesmiður    á   Minnahofi   í
Gnúpverjahreppi á fertugs aldri.
29. okt. í haust andaðist Gisli
Þórðarson I Unnarholtskoti í Hruna-
mannahreppi. Hann var fæddur 1809,
og hafði búið í Unnarholtskoti nær 50
ár, en var nú látinn af búskap fyrir 6
árum og dvaldist hjá syni sínum, er
við búi tók þar eptir hann.
Hinn 4. þ. m. andaðist húsfreyja
Guðrún Guðmundsdóttir, kona Þórð-
ar hreppstjóra Guðmundssonar á
Neðra-Hálsi í Kjós á 50. aldursári,
eptir nærri hálfsmánaðar banalegu, en
lengi viðvarandi brjóstsjúkleika.
Rvík. 19. j'an. 1894.
HfjNAVATxsÝsi.u 0. jan.: „Fátt
í frjettum síðan seinast. Tíðin hefur
f allan vetur verið afaróstöðug og ill,
sífelldar veðrabreytingar, stundum
norðan hríðargarðar, og svo hláka-
slidda 1—2 daga og optast upp úr því
aptur hríð ofsi eða því um líkt. Næst-
um aldrei að sama veður hafi haldizt
sólarhringinn yfir. Sjaldan hafa ver-
ið mikil frost, þ<5 hefur komið um 20
gr. frost. Beitijarðir hafa verið nokkr-
ar, en notast illa vegna illviðra, svo
heyafkoma margra var 'skyggileg.
Með nyárinu breyttist tíðin og gerði
góða hláku, svo nú er nær öríst, þrátt
fyrir snjóþyngslin, sem áður voru.
Húnaflói fyltist af haffs skömmu
fyrir Jól, en ísinn er nú farinn aptur
að mdstu. Með hafísnum komu bjarn-
dyr á land & Skagann, en fóru aptur
með honum áður reynt var að drepa
pau, (mikill er dugnaður vor.) —
Aukasyslufundur var haldinn á
Blönduósi í miðjum desember, til að
ræða um bryggjubygginguna og setja
trygging fyrir því, sem, eptir áætlun
herra Sigurðar Thoroddsens, vantaði
til þess með landssjóðstillaginn að
geta komið henni upp. Heilsufar al-
mennt gott. Amerikuhugur litill.
Pólitískar hreyfingar engai, og hagur
almennings allþolanlegur.
Látinn er Tómas Eggertsson
bóndi á Ingjaldshóli, merkur maður
og valinkunnur. Hann andaðist &
jóladaginn.
Hval fertugan rak f f. m. að
Gautshamri á Selströnd og 20—30
hnyðinga í Furufirði. Ennfremur rak
tvo hvah á Vatnsnesi.
Hafísiikodi s&, er kominn var
við Norðurland snemma í f. m., hvarf
aptur um áramótin, með því að þá
brá til blota og góðviðra, svo að jörð
var crðin auð víðast hvar og snjór
íslaus.
Bi.adii) „Stkfnik" a Akureyri
kvað eiga að skipta um ritstjórn &
þessu nybyrjaða ári. Hafa aðalstofn-
endur blaðsins, Kleinens syslumaður
Jónsson og Stefán Stefánsson kennari
á Möðruvöllum gengið úr skaptinu
og afsalað sjer forstöðu þess, en sjera
Matth. Jochumssonhefurapturá móti
tekið hana aö sjer og mun eiga að
verða ritstjóri.
Rvík. 26. jan. 1894.
Látinn 13. þ. m. Guðmundur
Tómasson, bóndi f Hróarsholti í Vill-
íngaholtshreppi, sonur sjera Tómasar
Guðmundssonar í Villingaholti (d<5
1855), gamall maður og merkur.
Rvlk. 2. febr. 1894.
El'TIHIÍIiKYTNISVElin   BAíITÖK   Og
lofsverður áhugi er það, sem fjöldi
kvenna hjer í bænum og á Seltjarnar-
nesi hafa synt í einhverju hinu allra
þyðingarmesta velferðarmáli þjóðar
vorrar, háskólamálinu. Hefur Þor-
björg Sveinsdóttir yfirsetukona með
sfnum alþekkta dugnaði og áhuga
gengið mest og bezt fram 1 þvl, að f&
þær til að ganga í fjelagsskap þessu
máli til styrktar, einkum   með loforð-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4