Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögberg

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lögberg

						Bla. 2
LöGauRG, FIMTUDAGINN    4.   aGÚST 1927.
2ra5E5H52SH5a525a5aSE5H5Z5H525H5S5HSH5E5a525aS
SE5HSH5H5a5HSasasa5aSH5H5H5aSHS2SaSHSa5H5HSHSESa5E5H5ESESHSaSH5aSHSH5HSasaSHS^
Sérstök deild í blaðinu
SOLSKIN
Fyrir börn og unglinga
sasasHsaspc-. T^-thdiisasasHsasHsasHSHsasHsasHsasasasasasasasasHSEsasEsasHSPi^Hfsa
Konungssonurinn hamingjusami
Eftir Osrar Wilde.
Á súlu niikilli, er gnæfði hátt yfir borgina,
stóð líkneski Konungssonarins Hamingjusama.
Hann var allur logagyltnr; í stað augna voru
tveir skínandi rafírsteinar og í meðalkaflanum
á svérði hans skein í „stóran' rúbín. "Hann er
alveg oins og engill!" sagði hópur fátækra
barna, þegar þau komu út úr einni höfuðkirkj-
unni. "Hvernig vitið þið það!" sagði kennari
þéirra í stærðfræði, "þið hafið aldrei engil
séð." — " Já, en við höfuð séð eugla í draumi",
svöruðu börniu, og keunarinn í stærðfræði
hkypti brúnum, því að honum gazt ekki að því,
að börn vseri að droyma.
Kvöld eitt var lítil Svala á flugi yfir borg-
inni. Vinjr hennar — hinar svölurnar — voru
farnar fyrir sex vikum til Egyptalands, en hún
hafði dvaliat eftir, því að hún hafði fengið ást
á forkumiar fögrmn Heyr. — "Það er skringi-
leg vinátta, að tarna," kvökuðu hinar svölurn-
ar. "llaun er bláfátækur og ættingjarnir alt
of margir," og, satt að segja, var áin full af
reyr. En eftir að vinir Svölunnnar litlu voru
farnir, fanst henni hún vera einmana, og fór
að þreytast á eLskhuga sínum  (Reyrnum).
"I>ao cr ekki hægt að toga orð úr honum og
hrædd er eg um, að hann só ekki við eina fjöl-
ina feldur, liann er altaí' að dekra við goluna."
Og ekki vav hœgt að neita því, að hvert sinn
sem golan hreyfði sig, hneigði Eeyrinn sig afar
prúðmannlega. — "Þú hefir verið að leika með
tilfinningar mínar," hrópaði hvin; "eg er á för-
um suður til pýramídanna. Vertu sæll!" og á
svipstundn hvarf hún. Um háttatíma kom hún
til borgarinnar og sá líkneskið á .súlunni háu.
"Þarna skal eg hvíla mig," sagði hún við sjálfa
sig og settist .beint niður á milli fótanna á Kon-
ungssyninum Hamingjusama. Henni var rétt
að renna í brjóst, þegar stór vatnsdropi draup
ofan á liana. "En hvað ]>otta er skrítið!"
sagði hún. "Það er alveg heiðríkt og þó rign-
ir." I>á dranp einn dropinn til, og enn einn.
Hún leit upp fyrir sig og sá — ja, hvað sá hún?
Attgn Konnngssonarins Haming.jusama voru
full af tárnm, og tárin streymdu niður eftir
andlitinu. Hann sýndist vera svo yndislega
fagnr í tnnglskininu, að Svalan komst innilega
við. "Hver ert þú?" spurði húii. — "Eg er
Konungssonurinn Hamingjusami." — "Af
hverju ertu þá að gráta?" — "Þegar eg var-
lifandi, og bar mannlegt hjarta í brjósti," svar-
aði líkneskið, "vissi eg ekki, hvað tár voru, því
þá l)jó eg í höllinni Vanangur, en þar er sorg-
inni ekki leyfð innganga. A daginn lék eg mér
að félögum mínum í aldingarðinum, og á kvöld-
in stvrði eg dansinum í Stórn Höllinni. Aldin-
graðurinn var gyrtur hárri giroingu, en aldrei
hirti eg um að spyrja, hvað hinumegin væri;
alt amhverfis mig var svo fagurt. Hirðmenn
mínir kölluðu mig Konungssoninn Ham-
ingjusama, og vissulega var eg hamingjusam-
ur, 'ef hamingjan er fólgin í .skcmtunum. Þann
veg iiftSi eg og þann veg dó eg. Og nú, þegar
ég cr dauður, liafa þeir hreykt mcr svo hátt, að
mér gefur á að líta allan ljótlcikann og_ alla
eymdina í borginni minni, og þó hjarta mitt sé
úr blýi, ge< eg ekki tára bundist. í fátæklegn
hrevsi í borginni minni kcm eg auga á konu,
irfegra og þreytulega í framan, sitja við sauma.
A ninif'lcti í einu liorninu í herberginu Hggur
litli drengurinn hennar veikur. Móðir hans á
ekkert til að næra hann með annað en vatn úr
énni, og þess vegna grætur hann. Svala, litla
Svala mín, viltu ekki færa henni rúbímnn^ úr
mcðalkaflanum á svcrðinu mínu ? Fætur mínir
eru fastir við þenna fótstall og eg get ekki
hreyft mig " — "Það er beðið cftir mér ]
Egyptalandi," sagtJi Svalan, "vinir mínir eru
a» fljúga upp og niður eftir Níl og spjalla við
stóru Lótus-blómin."—"Svala mín, litla Svala,
viltu ekki staldra við hjá mér eina nótt og vera
sondibooj minn? Drengurinn er svo lemagna
og móðirin svo hrygg." - "Það er syo kalt
hérna," sagði Svalan, "en eina nótt skaleg
staldra við og vera sendiboði þinm » Siðan
plokkaði hún stóra rúbíninn úr meðalkaflanum
á svcrði konungssonar og flaug með harm 1
fátæklega hreysið. Drengurinn bylti ser a
vmsa vegu í rúminu af hitasóttinni, en móðirm
'hafði hnigið í blund af ofþreytu. Svalan lagði
rúbíninn hjá henni, flaug umhverfia rúmið, og
kældi þannig enni drengsins með væn^aslætti
sínum, þangað til hann féll í ljúfan blund. Að
kvöldi næsta dags, þegar tunsbð kom npp,
flaug hún aftur til Konungssonarms Ham-
ingjusama. — "Þarftu að koma nokkrum boð-
nm til Egyptalands? Eg er rétt á fö.rum!" —
"Svala mín, litla Svala." sagði Konungsson-
ur, "viltu ekki standa við eina nóttma enn? I
útiaðri borgarinnar sé eg ungan mann í þak-
herbergi. Hann situr álútur við skrifborð og
er að reyna að lúka leikriti fyrir leikhusst3or-
ann. en hann gctur ekki ritað lengur fynr
kulda, og hann er orðinn máttlaus af hungn.
ííið ema, sem eg á til nú, cru augun, þau eru
úr safírsteinum. lokkaðu annan þeirra ut og
færðu honum hann; þá getur hann keypt ser
na-ringu og lokið leikritinu." - "Konungsson-
ur minn bezti, það get eg ekki fengtíi af mer.
_ "Svala mín, Utla Svala, gerðu ems og eg
seri bér." Svalan plokkaði þá augað ut ur
Konun^ssvninum og flaug af stað í þakklefa
bins unga mentamamm Hann sat mcð andht-
ið falið í höndum sér, og heyrði því ekki vængja-
blak Svölunnar. þegar hán lagði safírstemmn
á borðið við hlið honum. — Að kvöldi næsta
dags flaug Svalan aftur til Konungssonar og
sagði:    "Xú cr   eg   komin til   að   kveðj."  —
"Svala mín, Svala mín, litla Svala,   viltu   nú
ckki ver hjá mcr cin nóttina cnn?" — "Það er
kominn vetur, og bráðum verður alsnjóa. Kon-
ungssonur minn góður, eg verð nú   að   skilja
við big, cn aldrei skal ejí gleyma  þér,   og  að
vori skal eg færa þér tvo ljómandi fagra gim-
steina í stað þeirra, sem þú ert búinn að láta
burtu."—"Hérna niðri í götunni," sagði Kon-
úngssonurinn   Hamingjusami,    "stendur   lítil,
berfætt sölustúlka.    Faðir honnar   mun   óefað
lemja hana, ef hún getur ekki fært honum pen-
inga, og hún er grátandi.    Plokkaðu út úr mér
hitt augað og færðu henni." — "Eg skal vera
hjá þér eina nóttina enn, en að plokka út úr þér
augað, það get eg ekki; þá yrðir þú steinblind-
ur." — "Svala mín, litla Svala, gerðu eins og
eg bið."  Litla svalan plokkaði þá hitt augað út
úr höfði Konungssonar og flaug niður til litlu
stúlkunnar og lét ííimsteininn   detta    niður    í
lófa hennar.   Síðan fór hún aftur á fund Kon-
ungssonar. — "Nú ert   þú   orðinn   blindur,"
mælti hún, "þcss vegna ætla eg að vera   altaf
hjá þér." — "ó nei, Svala mín, þú mátt til að
halda af stað til Egyptalands." — "Eg ætla að
vera altaf trjá þér," mælti Svalan, og hún  tók
tók sér náttból að fótum Konungssonar. — All-
an næsta dag sat hun á ðxl Konungssonar og
sa<>-ði honum sö^ur af því, sem hún hafði séð í
ókunnum löndum.    Hún sa^ði honum af Sfinx-
inum, sem er jafn gamall sjálfri veröldinni, býr
í cyðimörkinni  miklu, og    vcit    alla    skapaða
hluti; hún sajrði honum af rauðu íbis-fus:lunum,
sem standa í lönsfum röðum á bökkum Nílár, og
vciða gullfiska mcð nefjunum; hiín sagði hon-
um af konun<>;i mánafjallanna, sem   er  hrafn-
svartur  eins/ og oíbenviður  og dýrkar stóran
kristall. — "Svala mín litla,  elskuleg," mælti
Konuna;ssonur, "bú fræðir mig um undursam-
lega hluti, en undursamlegra en alt annað eru
þjáningar mannanna, karla og kvenna; enginn
leyndardómur er eins mikill og þjáningin."
Nú kom snjórinn og með snjónum frostið.
Veslings litlu svölunni varð alt af kaldara og
kaklara, og loks kom að því, að hún bjóst við
dauða sínum. Það var rétt svo, að hún hafði
krafta til að fljúga npp á/öxlina á Konungs-
syni. — "Vertu nú aæll, elsku Konungssonur;
viltu lofa mér að kyssa á hönd bér?" — "Mcr
þykir vænt um að þú skulir nú loksins komast
af stað til Egyptalands, Svala mín litla, en þii
vcrður að kyasa mig á munninn, því að eff elska
þig." — "Ferðinni er ekki heitið til Egypta-
lands; eg er á leiðinni inn í Hús Dauðans.
Dauðinn er bróðir Svefnsins, er ekki svo?"
Og hún kysti Konunarssoninn á munninn og
datt niður dauð að fótum hans. f sama bili
heyrðist einkennileffur smellur innan í líknesk-
inu, líkt og eitthvað hefði brostið. Blýhjartað
hafði hrokkið sundur í tvent.
Næsta morgnn var bor<rarstjórinn á gangi
fram hjá líkneskinu, og með honum bæjarfull-
trúarnir. Varð borgarstjóra þá litið á líkn-
eskið. "Hamingjan góða! að sjá þetta, hvað
Konungssonurinn Hamingjusami er tötralegur
útlits. Rúbíninn er horfinn úr sverðinu hans
og augnalaus er hann. Eg er nú alveg hissa,
Hann lítur litlu betur iit en beinin£>;amaður."—
"Litlu betur en beinineramaður," átu bæjarfull-
trúarnir upp, því að þeir voru alt af á sama
máli og borgarstjórinn. — "Og hér liggur
danðnr fugl v;ð fætur honum, ekki ber á öðru.
Við verðum að gefa út auglýsingu um það. að
fuglum sc ckki leyft að deyia hér." Síðan
rifu þeir niður líkneski Konungssonarins Ham-
ingjusama og bræddu það í bræðsluofni. En
þótt undarlegt sé frá.sa£rnar, vildi blýhjartað
ekki bráðna og var því bá flevgt út á sorphaug,
þar sem dauða Svalan lá fyrir.
"Færðu mér tvent hið dvrmætasta úr borg-
inni." mælti Onð við einn afenglum sínum; og
engillinn færði honum blvhjartað og dauða
fue-linn. — "Þú hefir kosið rétt," mælti Guð;
"því að um eilífð á litli fuglinn að fá að syngja
í paradísargarði mínum. os: í minni gullnu bor.ír
skal Konungssonurinn Hamingjusami lofa mig
og veersama.'
—Iðunn.
Sip. (Junnarsson þvddi.
SENDIBOD7 DROTTINS.
Persnesh frásaga.
Dag nokkurn fór munkur á sölutorgið til
þess að selja bómullarband, sem konan hans
hafði spunnið. Fyrir bandið fékk hann einn
"dírem", sem jafngildir hér um bil 12 aurum.
Fyrir þessa aura ætlaði hann svo að kaupa
vistir handa sér og f.iölskyldu sinni, cn varð þá
var við tvo menn, sem voru komnir í hár sam-
an og börðust mcð bareflum, svo þeim var hætta
búin. Munkurinn spurðist fyrir um orsakirn-
ar til ágreinings þessa og fékk að vita, að rimm^
an stafaði af því, að annar þeirra gat ekki
borgað hinum einn "dírcm", sem hann skuld-
aði honum.
"Eg hefi r(4t núna eignast einn "dírom'\
hugsaði munkurinn með sér. "Skyldi það nú
ekki vcra skvlda mín, að jrefa bessum ribbold-
um peninginn, til þess að afstýra blóðsútbell-
ingum, og ef til vill vígi?"
Hann gjörði eins og hann hugsaði; nálgað-
ist ófriðarseggina, fékk þeim peninííinn og
hafði þá ánægju að .sjá, að þeir hættu undir eins
að beriast.
Hann kom tómhcntur heim til konu smnar
og dapur í bragði. og sagði henni frá því, sem
fyrir hann hafði komið, og   hvað   hann hafði
gjört.
Konan, scm var að öllu leyti manni smum
samhent, 'ásakaði hantí   heldur   ekkert   fyrir
framkomu hans, en fór aftur- að leita að ein-
hverju til þess að kaupa fyrir matvæli handa
börnunum, þegar þau fóru að kvarta um sult.
Hún leitaði lengi, og loks fann hún gamalt, upp-
litað silkifat.
"Taktu þetta, góði minn," sagði hún, "og
reyndu að selja það. En flýttu þér, því börnin
hafa engan matar.bita fengið í alln dag.''
Munkurinn fór um allan bæinn, en enginn
vildi kaupa gamla fatið. Loks mætti hann
manni, sem bar stóran fisk, er hann ætlaði að
sclja, en af því fiskurinn var gamall og óþef
lagði af honum, þá vildi enginn kaupa hann.
"Þarna gtífst mér tælíifæri,"! hugsaði
munkurinn með sér, gekk til mannsins og
sagði: "Heyrðu, lagsi! Viltu ekki skifta á
fiskinum og þessu fati? Það vill enginn kaupa
varning okkar, þess vegna er bezt að við gerum
kaup saman."
Maðurinn lét það gott heita. Þeir skiftu og
munkurinn flýtti sér heim t-il konu sinnar og
f'ckk henni fiskinn.
Hún fór þegar að matreiða hann; en það
var ekkert smáræðis fát, sem kom á hana, þeg-
ar hún fann dýrmæta perlu í maga fisksins;
hún þaut til mann.s síns og bað hann að selja
perluna, því andvirði hennar mundi gjöra þau
vellrfk.
Veslings munkurinn hafði enga hugmynd
um verðmæti perlunnar og ráðfærði sig því við
kunningja sinn, er fylgdi honum til gimsteina-
kaupmanns. Kaupmaður skoðaði perluna ná-
kvæmlega og sagði loks eftir langa stund, að
perlán væri einhver hin sjaldpæfasta, sem
fundist hefði þar sem hann þekti til, og borg-
aði munknum eitt hundrað og tuttugu þúsundir
"dírema" fyrir perluna. Munkurinn varð
mjög glaður og hraðaði sér heim til konu sinn-
ar með peningana. En um leið og hann gekk
yfir þrepskjöldinn og ætlaði inn, ávarpaði gam-
all og veiklulegur bcinin,a:amaður !<ann.
"Drottinn hefir gefið þér fjársjóð, bróðir
sæll,'' sagði hann. '' Gefðu mér nú tíunda hluta
f jársins, sem mér ber eftir því, sem Kóraninn
fyrir skipar."
Munkurinn sá að hann hafði rétt fyrir sér
og borgaði honum tíunda hlutann eða tólf þús-
undir "dírema", en það var sá hluti, sem spá-
maðurinn hafði boðið að gefa fátækum.
Beiningamaðurinn þakkaði munknum með
mörgum fögrum orðum og fór. En er hann
hafði gengið fáein spor, sneri hann við og
sagði við munkinn:
"Horfðu nú vel á mig; þekkirðu  mig  ekki
afturþ"
Munkurinn virti hann fyrir sér og þ'ekti þa,
að hann var sami maðurinn, sem hafði selt
honum fiskinn.
"Þú ert þá kominn til þess að gjöra fyrri
kröfu þína til perlunnar gildandi," og án þess
að hugsa sig um eða skírskota til kaupréttar
síns, rétti hann honum peningapokann og
sagði: "Eg játa, að þú ert hinn rétti eigandi
fjár þessa; taktu það, það er þín eign."
"Nei, þú misskilur mig," sagði beininga-
maðurinn; "eg er hvorki beiningamaður né
fiskikaupmaður, heldur sendiboði Drottins.
Drottinn hefir sent mig til þín til þess að tU-
kvnna þér, að fyrst þú gafst þinn síðasta pen-
ing til þess að friða og sætta náunga þinn, þa
skulir þú hér á jörðinni lifa rólegu og gæfu-
sömu lífi os eftir dauðann njóta hinnar æðstu
aælu." — h'<iniaritmrinn.
Kölski og saumastúlkan.
I>að var einu sinni saumastúlka, scm var
mjög dugleg og fljót að sauma. Einhver.ui
sinni sagði hún í hugsunarleysi, að hun þyröi
að reyna sig við sjálfan kölska að sauma. —
Kölski hafði heyrt þessí léttúðugu orð hennar
oít kom til þess að láta hana standa við þau. —
Húnvarðþvíað veðja um, hvort þoirra yrði
fliótara að sauma eina skyrtu. Ef saumastulk-
an vrði seinni en hann, þá mætti kólski eiga
hana Svo byrjaði veðmálið. Til þess að þurfa
ekki að þræða of oft og eyða þannig timanum
til ónvtis, hafði kölski allan tvmnann af ketlmu
í einum nálþræði. En það var mjög heimsku-
leea KJórt af honum, því vegna þess varð hann
við hvert spor, sem hann stakk, að hlaupa brisv-
ar sinnum í kring um húsið og af þvi að hann
ílevmdi að hnvta hnút á endann, þa hljop hann
í fvrsta skifti árangurslaust. - Saumastulkan
þræddi sína nál einsog hún var vön, hnyth hnut
nn og sumaði og saumaði, an þess að lita upp,
bangað til hún loks var búm, og þa kastaði hun
kyrtunni beint framan í biksvart sn.aldrið a
kölska.   En hann skammaðist sm svo mikið, að
hann sótroðnaði, og síðan hefir ekla heyrs , að
kölski hafi veðjað við nokkra saumastulku. -
Kveldúlf'ur.
Smœlki.
"Ilvað cru stjörnurnar?" sagði cinu smm
dálitiUkrakki við annað l>arn; "sk>dd, það vera
litlir gullnaglar, scm (íuð refir rekxð     himm
inn, tilþessað   þeir   skub   bbka    fallega   o&
ski-cyta hann?"           „...„.       -?c     'íqHörn-
"Sussu, nei," sap;ðL hitt barmð. Stjorn
nrnar cru Htil, logmdi kerti, sem Guðjefar wtt
á himininnn til þess að við getum aéð,  þó   að
ekki sé tunglsljós."                     vaM„r »    sae-ði
"Nei, þú veizt það ekki heldur, sagoi
briðia barnið. "Stjörnurnar eru litlir glugg-
r o í gegn um þá getur Guð horft niður a
^Æ ogSð, hvort viðerum Mýðm þegar-ð
J.i^m að hátta og gleymum ekki að lesa kxold-
bænirnar."—Kveldvlfur.
Professional Cards
DR. B. J. BRANDSON
.116-220   Medlcal    Arto   Bld«.
Cor.  Graham og Kennedy 8ta.
Phone: 21 8M.
Ofílce  tímar:   2___s
Helmili:    77«   Victor  St.
Phone:   27 133
Winnlpegr,   Manitoba.
COLCLEUGH & CO.
Vér leggjum sérstaka aherzlu a aC
nelja meoul eftir forskriftum lækna.
Hin beztu lyf, sem hægt er aB fa, eru
notuB eingröngu. pegar þér kómiB
meB forskriftina til vor, megiB þér
vera viss um, aB fá rétt ÞaB ««m
lœknirinn  tekur til.
Nótre  Damo  an<l   Sherbrooke
Phones:   87 659  —  87 «50
Vér   seljum   Giftiniraieyfisbréf
THOMAS H. JOHNSON
H. A. BERGMAN
ísl.  lö^fræðlngar.
Skrifstofa:   Room   811   McAirthur
Building,   Portage   Ave.
P.   O.   Box   166«
Phones:   2« 849   og   1« 840
DR 0. BJORNSON
210-220   MedicaJ   Arts   Bldg
Cer.  Graham  og Kennedy St«.
Phones: 21 834
öffice  tlmar:    2—3.
Heimili:     764     Victor   St.
Phone:   27 58'4          ,
Winnipeg,   Manitobo.
DR. B. H. OLSON
210-220   Medlcal   Art.s   Ilkíg.
Cor.  Graham   ogr Kennedy St».
Pane:  21 834
Oífice   Hours:   8—5
Heimfli:   9 21   Sherburne  St.
Wlnnipeg,   Manitoba.
JOSEPH T. THORSON
ísl. lögfræðingur
Scarth, Guild & Thorson,
Skrifstofa:   308 Great  West
Permanent   Building
Main St. south of Portage.
Phone 22 768
DR. J. STEFANSSON
216-220  Medical   Arta   Uldg
Cor.  Graham  og Kennedy 8t«.
Phoie: 21 834
Stundar  augna,   eyrna   nef  ofr
kverka   sjúkdóma.—Er   aB   hltta
kl. 10-12 f.h. og- 2-6 e. h.
Heimili:   373   River   Ave.
Tals.   4.2 691
DR. A. BLONDAL
Medical Arts Bldg.
Btundar   sérstaklega   Kvenna   og
Barna sjúkdóma.
Br aB  hltta fra kl.  10-12 t. h.
og   3—5   e.  h.
Office Phpne:  22 298
Helmili:   806   Victor St.
Slmi:  28 180
LINDAL, BUHR & STEFÁNSON
fslenzklr lögfræoingar.
356  Main St.   Tato.:  24 Ml
356   Maln   St.    Tals.:    A-4Í6I
)>elr   hafa    einnig    skrifstofur   aC
Lundar,   Riverton,  Gimll  og  Piney
og eru    þar   aB   hitta a  eftlrfylgj-
and  tlmum:
Lundar:   annan  hvern   mlBvlVrudar
Riverton:   Pyrsta   flmtudag.
Gimli:   Fyrsta   miBvikudag.
Piney:   Pr«5Ja   föstudag
I hverjum manuBi.
A. G. EGGERTSSON
fsL  lög-fræðlnKTir
Hefir  rétt  tll  aB  flytja  mal  bíMJl
1   Manitaba  og  Saska.tchewan.
Skrifstofa:   Wynyard,   Sask.
Dr. Kr. J. Austmann,
Wynyard, Sask.
DR. J. OLSON
Tannlæknlr
216-220   Medlcal  Arts  Bldg.
Cor.  Graham  og Kennedy 8t«.
Phone:  21 834
Heimilis Tals.:  38 62«
DR. G. J. SNÆDAL
TannJíeknlr
614  Somerset Biock
Cor.   Portage   Ave   og  Donald   St.
Talslml:    28 889
Giftinga-   og   JarSarfara-
Blóm
nieB  litliun  fyrirvara
BIRCH  Blómsali
593 Portage Ave. Tals.: 80 720
St. John: 2, Ring 3
A. S. BARDAL
848  Sherbrooke  St.
Selur Ukklstur og annast um flt-
farir. AlJur útbúna'Bur sa beztj.
Enn fremur seiur hann allskonar
minnlsvarBa   og   legstelna.
Skrifistofu  talis.   86 607
HelmlUa Tals.:                   58 302
Athygli!
Komir5 rneð næstu lyfjaávísun-
ina yCar til vor.  Þaulæföir sér-
fræðingar annast um alla ljrfja-
samsetningu.
INGRAM'S DRUG STORE
249 Notre Dame Ave.
Gagnvart Grace kirkjunni.
A. G. JOHNSON
907 Confederation Iiite BId«.
WINNIPEO
Annast um fasteignir manna.
Tckur að sér at5 ávaxta sparifé
fólks. Selur eldsábyrgtj og bií-
reií5a áíbyrgSir. Skriflegum fyr-
irspurnum svaraö samstundis.
Skrifstofusími: 24 283
Heimaslmi 33 328
J. J. SWANSON & CO. I
IiIMITED
Re ntalí
Insurance
RealEstate
Mortgages
600 Paris Building, Winnlpeg
Pohnes:   26 349—^26 840
Emil Johnson
SKRVIOE  ELEOTRIO
Rafmagna Gontractlng — Atti~
kyns rafmagsndhöld seld og vtð
þau gert — Eg sel Moffat og
McClari/ Eldavélar og hefi 'þmr
«1 sýnis á  verkstæði tnini*.
524   SARGENT  AVE.
(gamla Johnson's  byggingin vlo
Young   Street,  Winnlpeg)
Verkst.:  31507         Helma.:  87 M«
Verkst.   TalS.
Hehn*   Tato.i
28 383                                   *• »•*
G. L. STEPHENSON
PIiTJMBER
Allskonar rafmagnsáhöld. *to
straujárn,   víra,   allar   tegnnnir  M
glösum  og  aflvaka   (battertoB)
VERKSTOFA:    «7«   HOMK   MP.
Tals.  24 153
NewLyceum Phata Studio
Kristín Bjarnason eig.
290 Portage Ave, Winnipeg
Næst við Lyceum leikhúsið.
Islenzka bakaríið
Selur   besctu   vörur   fyrir   lsogato
?er8.    Pantanlr  ftfgreiddar  baeM
fljótt   og   vel.    Fjölbreytt   orral.
Hreln   og   Upur   TiCskiftL
Bjarnason   Bakingf   Co.
676    SARGENT   Ave.   Wlnntpef.
Pbone:   34 298
Auðtrúa þú aldrei sért,
aldrei tala um hug þinn þvert;
það má kalla hyggins hátt,
að hugsa margt, en skrafa fátt.
Tak þitt æ í tíma ráð,
tókst, þó æ sé lundin bráð.
Vin þinn skaltu velja þér,
sem vitur og þar með tryggur er.
HaMgrímur  Pétursson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8