Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögberg

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lögberg

						Bflsa

íor;

Litcd

1 iONE: 85 311

^ c«'  "                               Service

and Satisfaction

43.   ARGANGUR

WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN  12. JÚNÍ 1930

NÚMER 24

Breytingar í MacDonald

ráðu neytinu

MaoDonald, forsætisráðherra

Breta, hefir gert töluverðar breyt-

ingar á ráðuneyti sínu nú nýlega.

Sir Oswald Mosley sagði af sér

21. maí vegna þess, að ráðuneytið

sá sér skki fært að fylgja ráðum

hans, sem að því miðuðu að bæta

úr atvinnuleysinu, sem nú lengi

hefir verið eitt hið mesta böl,

sem Bretar eiga yið að stríða.

Við hans embætti tók Clement

Richard Attlee. Þá hefir og J. H.

Thoma|s, j,ijnnsiglisvörður og at-

vinnuleysismál íráðherra,;': verið1

færður í annað ráðherraembætti.

Innsiglisvörður er nú Vernon

Hartshorn, en MacDonald hefir

sjálfur tekið að sér atvinnuleys-

ismálin. Hefir það mælst vel

fyrir hjá hinum ákafari flokks-

mönnum hans, að minsta kosti.

Nokkrum sinnum hefir legið mjög

nærri, að stjórnin mundi falla, og

vafalaust er <hún ekki vel föst í

sessi, en líklega engu veikari nú,

heldur en hún hefir verið.

Minni hveitiuppskera

í Evrópu

Eftir því, sem nú lítur út fyrir,

verður hveitiuppskeran miklu

minni í Evrópu þetta sumar, en í

fyrra, enda var hún þá óvanalega

mikil. Vorið hefir þar víða verið

kalt og sumstaðar of votviðra-

samt, og er því kent um að upp-

skeruhorfurnar séu ekki nærri

góðar. Vegna þess hvað uppsker-

an var mikil í fyrra, er hveiti-

verðið í Evrópu enn lágt, en nú er

adment búist við, að það hækki

síðar á árinu. Á þeim fimm mán-

uðum, sem liðnir eru af þessu

ári, voru ekki fluttir til Evrópu

nema 5,857,000 mælar hveitís, en

á sama tíma árið sem leið 9,454,-

000 mælar. Mörg lönd hafa síð-

Ustu árin lagt miklu meiri rækt

við að rækta hveiti, heldur en þau

hafa áður gert, og þar sem upp-

skeran var mjög góð í fyrra, þá

sýnist vel skiljanlegt, að erfitt

hefir reynst að selja hveiti frá

Canada í Evrópu, nú að undan-

förnu, enda hefir sú raunin á

orðið.

Dœmdur í fangelsi

Hveitikaupmaður í Winnipeg,

Fred. H. Bole að nafni, hefir ver-

ið dæmdur til tveggja ára fang-

elsisvistar fyrir að gefa falskar

skýrslur um efnahag þeirra fé-

laga, sem hann var forseti fyrir,

í þeim tilgangi, að fá peningalán

hjá bankanum. Þótti fullsannað,

að hann hefði gefið þessar fölsku

skýrslur vísvitandi og af ásettu

ráði. Fékk hann þannig $85,000

lán hjá Montreal bankanum. Alt

til þessa hefir maður þessi þótt

áreiðanlegur og er vel kyntur.

För R-100 enn frestað

Þess hefir verið getið hér

blaðinu, að til stæði að hið mikla

brezka loftskip, R-100, kæmi til

Canada um mánaðamótin síðustu.

Hefir það annars staðið til nú æði

lengi, þó ekkert hafi orðið af því

enn sem komið er. Og enn hefir

ferð loftskipsins verið frestað, til

óákveðins tíma. Er því kent um,

að þeir, sem fyrir ráða, vilji hafa

alt svo vel undir búið, áður en

lagt er af stað, að sem allra bezt

trygging sé fyrir því, sem mögu-

legt er, að ferðin hepnist vel að

óllu leyti.

Fimm nýjir Senatorar

Stjórnin skipaði fimm nýja Sen-

ora í vikunni sem leið, til að fylla

auð sæti í öldungadeild þings-

ins. Hafa þeir allir verið sam-

bandsþingmenn fyrir Quebec-

fylki. Þeir eru: George Parent,

Hon. Rodolphe Lemieux, E.

W. Toben, J. E. Provost og L. A.

Wilson. Lemieux hefir verið for-

seti neðri málstofunnar. Þá hafa

peir og verið skipaðir Senatorar

Ör. J. H. King frá British Col

umbia og J. E. Sinclair frá Prince

Edward Island.

Meiri tekjuskattur

A tveimur síðastliðnum mánuð-

"m, apríl og maí, hefir sambands-

stjórnin innheimt $2,329,009 meiri

tekjuskatt, heldur en hún gerði á

sama tímabili í fyrra. Alls nam

tekjuskattur á þessum tveimur

mánuðum $57,783, 024, en í fyrra

$55,454.015. A flestum stöðum í

VesturiCanada hefir skatturinn

°rðið töluvert meiri á þessu tíma-

bili nú, heldur en 1929. Sumstað-

ar miklu meiri, t. d. í Vapcouver.

Kákasus kynflokkurinn

Spurningunni um það, hvort

Asíu-þjóðflokkurinn^ Hindúar og

Arabar, tilheyri Kákasus þjóð-

fluokknum, getur ekki orðið svar-

að án þekkingar á helztu greinum

mannfræðinnar.

Merki þau hin helztu, er mann-

fræðingar fara eftir,/ til sundur-

greiningar á þjóðflokkunum, eru

bæði hið innra og hið ytra á lík-

amsbyggingunni; beinalagið í

heild sinni, einkanlega í byggingu

höfuðsins, og svo hið ytra: hör-

undsliturinn, háralagið og litur

þess og hin önnur auðsæ merki, er

sjást á lifandi mönnum; þó nokk-

ur skoðanamunur sé á því, að hve

miklu leyti merki þessi séu á-

byggileg, er nú samt álitið, að

fara megi eftir hörundslit, hára-

fari og höfuðlagi, í sundurgrein-

ing þjóðflokkanna. Er þetta skoð-

un helztu náttúrufræðinga. Á

þessu byggja helztu vísindamenn,

svo sem Huxley, Heachel, Muller

og Brocká, sundurgreingar-auð-

kenni mannkynsins. IBezt sann-

ast merki þessi á Negrunum, því

þeir hafa allir undantekningar-

laust kolsvart, gróft hár, flatt að

lögun, og sézt einnig á mongólska

þjóðflokknum, og Ameriku-Indí-

ánunum, sem allir hafa óhrokkið,

svart hár, með hrosshárs-áferð og

sívalt í lögun.—Á Kákasus-mönn-

um er það mismunandi, en sá

mismunur er ætíð innan vissra

takmarka. í>að getur verið bæði

hrokkið og óhrokkið, slétt eða

brúsandi, en aldrei með grófri

svíns- eða hrosshárs-áferð. Hára-

liturinn er einnig mjög mismun-

andi, alt frá svörtu til hins ljós-

gula, brúna eða jarpa og jafnvel

rauða háralits; enda þótt það

virðist oft fara saman, dökt hár

og ljós hörundslitur, og hins veg-

ai ljóst hár og ljós hörundslitur,

hjá tveim kvíslum kynflokksins

sjálfs.

Eftir að hafa tekið ofangreind

auðkenni sem óyggjandi sundur-

greiningar - merki, ásamt öðru

fleiru á líkamsbyggingunni, hafa

hinir fremstu náttúrufræðingar,

alt frá Linnevus og Blumenbach,

til Huxley og Tapinard, skift ö.llu

mannkyninu í þrjár, eða í mesta

lagi fjórar kynkvíslir eða aðal-

þjóðflokka.

Hina svörtu, stríðhærðu Negra;

hina gulu, slétthærðu Mongóla;

hina hvítu, fínhærðu Kákasus-

menn, og hina koparlitu, lang

hærðu Ameríku-Indíána, og hina

brúnu, strýhærðu Malaya-Polin

esíumenn. En hinum síðast

nefndu er nú algjörlega slept úr

tó'lunni, því uppgötvast hefir, að

þeir séu blendingar af Mongólum

og Negrum. Einnig álíta nú

fræðimenn Ameríku-Indíana Mon-

gólakyns; svo nú þurfum vér ekki

að taka til greina nema hina þrjá

fyrstnefndu þjóðflokka, nefnilega

Negra, Mongóla og Kákasus-

menn.

En ekki má samt ímynda sér, að

áðurnefnd sérkenni þessara

þriggja flokka séu strax auðsæ á

þeim öllum. Egta, óblandinn

Negri, Mongóli eða Kákasusmað-

ur, verður að þekkjast af að hafa

aðal-sérkennin sameinuð, sem

eiga að auðkenna þjóðflokk þann,

sem hann er af.

Vér sjáum enga ástæðu tll, að

andmæla landafræðinni, sem

taldi Indverja og Araba til Káka-

sus kynflokksins.

—Þýtt úr ensku af Jakobínu J.

Stefánsson, Hecla P.O., Man.

Með Cunard skipinu "Antoma," sem

sigldi frá Montreal til Reykjavíkur

þann 6. þ.m., tóku sér far 700 ferða-

menn,—þar af 300 Islendingar.

Minsta konungsríkið

Eftir Einar Fors Bergström.

í sumar sem leið var sænskur

blaðamaður hér á ferð, Einar Fors

Bergström að nafni. Hann kom

fyrst til Austfjarða og fór norður

um land hingað til Reykjavíkur.

Ferðaðist hann síðan um Suður-

land. í vetur hafa birzt eftir

hann greinar um Island í "Svenska

Dagbladet". Bera greinar hans

vott um, að hann hefir á ferð

sinni hér í fyrra fengið nánari

kynni af landi og þjóð, en títt er

um erlenda menn, er hafa hér

skamma dvöl. Hér birtist kafli

úr einni grein hans í lauslegri

þýðingu. —

Eigi verður hjá því komist, að

skoða Island sem eitt af dverg-

ríkjunum í Evrópu. Og víst er um

það, að ísland er einkennilegt

ríki, sérstætt á marga grein.

Þegar að er gætt, er þetta kotríki

Norðurlanda alt öðru vísi en önn-

ur dvergríki álfunnar. Því þótt

það sé lítið, þá hefir það ekki

dvergríkis  svip.

Önnur dvergríki álfunnar hafa

ekki sérstakt þjóðerni eða sér-

staka tungu. Þau hafa annað-

hvort orðið til út af landamæra-

þrætum stærri þjóða, ellegar þau

eru leifar af löngu horfnum ríkj-

um — forngripir. í raun og veru

eru þau alténd öðrum ríkjum háð

og sýna ósjálfstæði sitt með því

að vera t. d. í tollsambandi við

stærri ríkin.

Menn brosa, er þeir heyra

nefndan alræðismann fyrir San

Marino, eða þegar talað er um

málarekstur út af ríkiserfðum í

Monaco, eða stjórnmálaþrætum í

Lichtenstein. Menn taka ekki

málefni þessara kotríkja alvarlega,

Listamaður heiðraður.

Listmálarinn víðkunni, Mr. Em-

ile Walters, hefir verið kjörinn

fulltrúi listamanna sambands

Bandaríkjanna, The American

Federation of Art, til þess að

mæta fyrir þess hönd á Alþingis-

hátíðinni. Mr. Walters sigldi á-

leiðis til íslands ásawc frú sinni,

með Cunard skipinu "Antonia."

legt verði hjá þeim vanskapað og

með kotungsbrag

í Evrópu efast menn venjulega

um, að kotríkin geti yfirleitt lif

að — og þá er átt við smáríki,

sem eru margfalt öflugri en ís

land. Menn hafa jafnvel efast

um það, hvort Norðurlandaríkin

gætu bjargað sér. Og enda þótt

við Svíar séum ekki miklir fyrir

okkur, þá hðfum við þó sett okk

ur upp á þann háa hest, að líta

niður á nágrannaþjóðir okkar við

Eystrasalt, og látið í veðri vaka,

að þær myndu eiga erfitt upp-

dráttar. Getur ríki eins og Eist-

land átt framtíð fyrir sér, með

aðeins rúma miljón íbúa? Um

þetta hafa menn talað hér, án

þess að setja það í nokkurt sam-

band við hættu þá, sem vofir yf-

ir þessari þjóð frá Rússum.

Margir líta svo á, að þjóð sem er

svo lítil, rambi á glötunarbarmi,

og tortímist þegar minst varir.

Að svo lítil þjóð geti ekki verið

sjáífri sér nóg, og komið upp og

haldið við allri þeirri fjölbreyttu

starfrækslu, sem tímarnir krefj-

ast nú.

En Eystrasaltsríkin hafa nú

komist af í einn áratug, og þar

hafa margskonar framfarir dafn-

að. Við Svíar höfum getað glaðst

yfir þvi, að hrakspár okkar hafa

ekki reynst á rökum bygðar. En

alt fyrir það, er ekki nema eðli-

vita sem er, að hægt er má   þau'lfgt, að við spyrjum hvernig smá-

burtu úr tölu ríkja á hvaða augna

bliki sem er.

öðru máli er að gegna með ís

land.    Þó þjóðin   sé   lítil, þá er

hún alveg sérstök þjóð með sínum

sérkennum og  1000 ára  sögu   að

baki.    í 1000 ár hefir þjóð   þessi

alið sérstæða   menningu.    VegnaJ í  Ijós,  er þeir líta til  ríkisins  í

þess hve landið er afskekt og lífs

kjör þar bág, hafa íslendingar

sloppið við að fá yfir sig inn-

flytjendastraum, er legði landið

undir sig. Þessi hætta hefir þó

alt af verið yfir vofandi, og það

er hrein furða, hvað íslendingar

hafa sloppið vel fram á þenna

dag. Því gagnvart innflytjenda-

straum hafa íslendingar altaf

staðið varnarlausir, og varnar-

lausir standa þeir enn í dag. 1

því tilliti standa þeir eins að

vígi eins og hinar dvergþjóðirn-

ar. — Þurfa menn ekki að hafa

náin kynni af stjórnmálum þeirra,

til að komast að raun um, að þeim

er full-kunnugt um þessa hættu,

sem yfir þeim vofir.

En annars eru viðfangsefni Is-

lendinga og dagskrármál alt önn-

ur, en meðal annara smáþjóða.

íjslendingum er það ekki nóg,

þeim er það ekki mögulegt, að vera

úthérað innan takmarka framandi

þjóðmenningar. Saga þeirra öll

er sga um baráttu til að vernda

það, ¦<stem þjóðl eetgagommrrl23

það, sem þjóðlegt er og ramm-

íslenzkt. ísland getur aldrei í

menningarlegu tilliti orðið útibú

frá Dönum, eð nokkurri annari

þjóð.

En þá vaknar sú spurning: Er

það mögulegt fyrir svo fámenna

þjóð, sem íslendinga, að vernda

hið sjálfstæða þjóðerni sitt og

leysa viðfangsefni sín á viðun-

andi hátt á sviði stjórnmála, fé-

lagsmála og menningarmála ? —

Geta þeir þetta, án þess að ýmis-

ríkin geti bjargast áfram, og sé-

um forvitnir eftir að fá sem

skýrust svör.

En íbúatala íslands er ekki

rema einn-tíundi af íbúatölu

Eistlands. Því er það ekki nema

eðlilegt, að menn láti undrun sína

norðanverðu

spyrji hvort

möguleika.

Atla^itshafi), '    og

það  eigi  framtíðar-

Strax á fyrstu höfninni, í fyrsta

fiskiþorpinu, sem menn koma í,

fá þeir hugmynd um hvernig hið

fátæka og fámenna ríki getur

staðið straum af starfrækslu

þeirri, er til þarf. Þetta tekst

vegna þess, hve almenningur er

þar nægjusamur. Erfitt er það

og ekki hættulaust. En það geng-

ur stórslysalaust. Fjölsýslanin

er leiðin, fjölsýslanin getur hér

komið til greina, vegna þess hve

menn gera hér litlar kröfur, litl-

ar kröfur til starfsmannanna og

þeir til launanna og lífsþægind-

anna.

Fyrst mætir maður tollverðin-

um, sem jafnframt er lögreglu-

þjónn. Því næst néraðslæknin-

um, sem enn fremur er póstmeist

ari. Þá úrsmiðnum, sem jafn-

framt er símastjóri, og ritstjóran

um, sem sjálfur vinnur við prent-

un blaðs síns. Við nánari við-

kynningu fyrirhittir maður prest-

inn og ritstjórann, sem eru rit

höfundar, og bóndann, sem yrkir,

eða sendir vísindalegar sagn

fræði eða fornfræðigreinar í

tímaritin í Reykjavík. Jafnvel í

höfuðstaðnum eru þeir til, sem

vita bókstaflega ekki hvað það er

af störfum þeirra, sem þeir eiga

að skoða sem aðal atvinnu og

hvað sem aukavinnu. Þeir eru

neyddir til þess að dreifa kröftum

sínum, og afkasta þó mikilsverðu

verki.    En þó menn leggi mikið á

Nýju kjörskrárnar

Kjörskrárnar, sem farið verður

eftir við almennu kosningarnar,

sem fram fara 28. julí, eru samd-

ar með öðrum hætti heldur en áð-

ur hefir tíðkast. Hingað til hefir

hver maður orðið að fara í vissa

staði til að vera skrásettur, en nú

eru menn sendir í hvert hús til

að safna nöfnunum. Hér í Win-

nipeg var heill skari af fólki við

þessa vinnu, vikuna sem leið. Er

búist við, að nú verði miklu fleiri

nöfn á kjörskránum heldur en

hokkurn tíma hefir áður verið,

eða alls um hundrað og fimtiu

þúsund. Árið 1926, þegar kjör

skrár voru síðast samdar fyrir

sambandiskosr^ingar, voru nöfnin

ekki nema 77,154. 1 öllum kjör-

dæmum Winnipegborgar verða nú

miklu fleiri nöfn á kjórskránum,

heldur en nokkru sinni áður, og

það  svo  þúsundum skiftir.

sig í þágu menningar og þjóðern-

is, verður eigi hjá því komist, að

raargt, sem gert er undir þessum

kringumstæðum, beri viðvanings-

blæ.

Jafnframt hefir það áhrif á alt

útsýni manna, hve ísland er f jarri

óCrum löndum og umhverfið er

þröngt heima fyrir. í hinum tak-

markaða hring, þar sem menn

enn í dag nefna alla menn með

fornöfnum, hefir persónuleg við-

kynning og kunningskapur til-

tölulega meira að segja, en þar

sem umhverfið er stærra í snið-

unum. Vissulega verður þetta til

þess, að menn eiga auðvelt með

að hreiðra um sig, og skoða sig

som heima hjá sér hvar sem þeir

fara, innan hins þrönga íslenzka

sviðs. En þetta verður líka til

þess, að persónurnar verða látn-

ar sitja í fyrirrúmi fyrir málefn-

unum , málefnin gleymast og

stefnurnar, í landi persónuhaturs

og kunningsskapar. Þetta kemur

ljósast fram í stjórnmálalífinu

þar sem baráttan að jafnaði er

háð jtaeð toeiri persónuhatri en

annars staðar, jafnframt því sem

stefnur flokkanna eru reikuIIL

e.n venja er til.

Einangran íslenzku þjóðarinnar

og fjarlægð frá öðrum þjóðum,

gerir það að verkum, að ýmsar

aðgerðir eru undarlega fálmandi,

jafnframt því, sem almenningur

á erfitt með að skilja og gera

sér grein fyrir rás viðburðanna í

heiminum.

Það er erfitt fyrir íslendinga,

að öðlast fullan skilning á högum

Evrópuþjóða, á kröfum þeim, sem

gerðar eru til pólitísks velsæmis

i viðskiftum þjóða á milli, á hinu

stranga lógmáli, að sá einn á

framtíð fyrir sér, sem fús er til

að fórna öllu.

íslendingum er g^arnt að hall-

ast að og halda fram óframkvæm-

anlegum hlutum. Samband raun-

nyggju og draumlyndis er þeim

eðlilegt. Þegar merkur fræðimað-

ur á Islandi, G. finnbogason pró-

fessor, stingur upp á því, að Ev-

rópuríkin ættu að koma sér sam-

an um, að láta ráðherra og þing-

menn vera í fylkingarbrjósti, er

til ófriðar kæmi, þá er þetta ekki

sagt í gamni, heldur er það ætl-

un landsbókavarðarins, að itllög-

um þessum sé gaumur gefinn og

þær ræddar í fullri alvöru.

Þó íslendingar haf i vakandi auga

á því, að spyrna f óllum mætti

gegn innflytjendstraum, sem gæti

orðið íslenzku þjóðerni að grandi,

og þótt þeir oft verði heitir, er

þeir tala um frelsi sitt og sjálf-

stæðisbaráttu, þá lifa^ þeir utan

við hin hörðu viðskiftalögmál Ev-

rópu — enda skilja þeir eigi þau

lögmál til f ulls.....

Síðan talar höf. um, að íslend-

ingar ferðist allmikið til útlanda,

og hfi alt af haft talsverð sam-

bönd við umheiminn. En þrátt fyr-

ir það séu íslendingar, og jafnvel

mentamenn hér að jafnaði heima-

alningslegir og óheflaðir.

Þá talar hann um það, hve erf-

itt sé hér á landi að fylgjast með

því, sem gerist í heiminum, vegna

þess, hve dagblögin eru lítil og

fréttir sem almenningi berast óná-

kvæmar og strjálar. Þá talar hann

um leikstarfsemina, sem haldið er

hér við, þrátt fyrir örðugleik fá-

mennis, og bókaútgáfuna hér, sem

slampast furðanlega, þó markað-

urinn sé þröngur. Og enn talar

höf. um háskólann hérna og segir

ni. a.: Er hægt að komast hjá því

að brosa, og kenna til meðaumkv-

unar, er menn sjá hina þýðingar-

ingoænnaazi aðxn;,g,stgð noln

miklu mentastofnun, sem nefnd

er "Háskóli íslands". Segir hann

frá því, hve hagur þessarar stofn-

unar er þröngur, húsrúm lélegt,

kenslugreinar fáar og kesnnaralið

af skornum skamti. Heimspeki-

deildin hafi ekki annað en norræn

fræði.

Höfundur endar grein sína á

þessa leið:

Það er eðlilegt, en jafnframt

raunalegt, að íslendingar skuli

ekki geta gert háskóla sinn betur

úr garði. Því þótt við Norður-

landabúar metum hin norrænu

fræði mikils, og sjáum hve mikils

virði það er fyrir Islendinga sér-

staklega, að leggja rækt við þau,

þá hljótum við jafnframt að sjá,

hve hættulegt það er fyrir Islend-

inga, að einskorða svo vísinda- og

mentalíf sitt. Því er nú ver, að

meðal þessarar litlu, afskektu þjóð-

ar, er til sú stefna, að lítilsvirða

það, sem erlent er, og hef ja alt hið

innlenda til skýjanna. Til er þar

ást á hinum íslenzka þjóðmenn-

ingararfi, ást af því tagi, sem ger-

Ir menn blinda.

Ást og umönnun fyrir því, sem

innlent er, er nauðsynleg í sjálf-

stæðisbaráttu smáþjóða. Því með

því að leggja rækt við það inn-

lenda, forðast þjóðin þá hættu að

virða alt sem útlent er, umfram

verðleika — ekki sízt kurteisi ann-

ara þjóða og vinarhót. Hin opin-

bera þátttaka í hátíðahöldunum við

kardínálaheimsóknina í Reykjavík

í fyrra, stafaði ekki af því, að

menn væru vinveittir kaþólskri

trú, heldur af hinu, að menn voru

hreyknir af því, að andlegt stór-

veldi sýndi íslandi kurteisl.

En  þó  það   sé  æskilegt,   að   Is-

lendingar varðveiti það, sem þjóð-

legt er, þá er þeim það ekki síður

nauðsyn, að hafa rétt sjálfsmat á

þjóðmenningu sinni, svo ekki lendi

alt í sjálfhóli og sjáfsáliti, ef Is

lendingum á að takast að bjargast

óskemdum yfir elfur ýmiskonar er

lendra menningarstraumhvarfa, er

seint skullu yfir söguþjóðina litlu

En  það  efni  er nægilegt  í  aðra

grein. — Lesb.

Carol prins orðinn

kóngur í Rúmeníu

Carol   Rúmeníuprins, sem   ekki

fékk að    taka    við    konungdómi,

þegar faðir hans  dó, vegna þess,

að hann hafði skilið  við   Helenu

prinsessu, er nú kominn til Rúm-

eníu og hefir alt  í  einu,  og   svo

að   segja  umsvifalaust,  sezt   þar

að  ríkjum.    I  janúar  1926  afsal-

aði hann sér sínum erfðarétti til

konnungstignar,    og    hefir   síðan

með   fylgikonu   sinni,     en    sonur

búið utanlands, aðallega í   París,

hans,   Michael,   hefir   borið   kon-

ungs nafn, en hann er enn   bara

lítill  drengur.     Skilnaður   þeirra

Carol  og Helenu  verður úr gildi

numinn,  að  sagt  er,    og    verður

Helen þá að sjálfsögðu drotning,

og   Michael     litli     erfðaprinsinn.

Þingið í Rúmeníu  hefir   samþykt

þessi   konungaskifti, með   svo að

segja öllum atkvæðum, og   sýnist

alt þetta hafa gengið  einstaklega

friðsamlega.

Þingmennirnir koma

til Churchill

Eins og áður hefir verið getið

um hér í blaðinu, eru all-marglr

af þingmönnum Manitoba-fylkls

nú á ferð um norðurhluta fylkis-

ins. Komu þeir til Churchill hinn

9. þ. m. Þótti ferðamönnum ein-

kennilegt hvað þar var hlýtt í

veðri. Gluggarnir á járnbraut-

arvögnunum voru opnir, og raf-

magns blævængirnir voru látnir

ganga til að kæla vagnana. En

sjálfsagt hefir þessi hiti ekki

verið búinn að vara lengi, þvi eun

þá var ísinn ekki allr leystur af

höfninni, þó hann sé nú á förum.

Þar eru margir menn að vinna

við að byggja járnbrautarstöðvar

og hafnargarð og undirbúa aðra

vinnu við höfnina. Eftir fáa

daga verður líka byrjað að byggja

þar afar stóra kornhlöðu, og er

sagt, að yfir þúsund verkamenn

verði við vinnu í Churchill í alfe

sumar.

Frá íslandi

I fyrradag varð slys á togaran-

um "Venus. Mann tók þar fyrir

borð og druknaði hann. Skipið

var á heimleið, er slysið varð.

Hvasviðri var á, en ekki mjög ilt

í sjó. Maðurinn var frá Hafnar-

arfirði, Kristján Á. Kristjánsson

að nafni. Hann var rúmlega þri-

tugur að aldri, kvæntur og átti

fyrir fjórum börnum að sjá. Skip-

ið nam staðar, þegar er manninn

tók fyrir borð, en honum skaut

ekki upp og varð því engri björg-

un við komið. — Kristján heitinn

var hinn bezti drengur og dugn-

aðarmaður. — Vísir 24. apr.

ísafirði, 23. apríl.

Bíóhúsið hér í bænum brann til

kaldra kola í dag. Ræstunarkon-

an ætlaði að fara að kveikja eld

k!. 1 og vrð þá vör við reyk í öðr-

um enda hússins, en annars býr

enginn í húsinu, og ekki kunnugt

um, að gengið hafi verið um það

í dag af öðrum. Slökkviliðið kom

þegar á vettvang og tókst með

dugnaði að verja næstu hús, því

hörkustormur og hríð var, á norð-

an. Gizkað er á að kviknað hafi

frá rafmagni.     í    húsinu brann

Dr. Thornton segir

af sér

Rev. J. Bruce Thornson, D.D..,

sem þjónað hefir St. Paul söfnuð-

inum í Winnipeg, síðastl. þrettán

ár, ætlar nú að ferðast umhverfis

jörðina og flytja fyrirlestra og

prédikanir, og jafnframt að safna

sér efnis í fyrirlestra, er hann

hygst að flytja þegar hann kemur

aftur. Hann fer fyrst til Evrópu,

og heldur svo áfram til Austur-

landa. I Betlehem ætlar hann að

vera á jóladaginn.

Messuboð

Séra ,H. Sigmar messar í kirkju

Vídalíns safnaðar næsta sunnu-

dag, 15..júní kl. 11 f.h. Verður

það fyrsta guðsþjónusta þar, síð-

an viðgerð á kirkjunni hófst, og

verður þetta því sérstök hátíð

fyrir söfnuðinn, og vandað til

söngs og annars, sem að guðs-

þjónustunni lýtur. Offur geng-

ur þann dag í viðgerðarsjóðinn

og er vonast eftir, að fólkið minn-

ist þess með stóru offri.

Að kveldi sama sunnnudags

prédikar séra Haraldur í Hallson

kl. 8, og verður sú guðaþjónusta

flutt á ensku.

meðal annars búningar og tjöld

leikfélagsins, en var þó vátrygt.

— Vísir 24. apr.

Danska skonnortu, sem Fylla

heitir, rak upp undir Kveldúlfs-

bryggju í storminum í gær og var

all hætt komin um tíma. Dráttar-

báturinn Magni kom henni til

hjálpar og dró hana inn á hðfn-

ina. — Vísir 24. apr.

í gærkveldi var veðrið farið

að lægja víða um land og orðið

mildara; þó var enn 2 stiga frost

og norðahhríð á Isafirði, en víðast

hvar á Norðurlandi var frostlaust

og bleytuhríð eða rigning. Á Aust-

f jörðum var mildara og var hitinn

kominn upp í 5 stig á Seyðisfirði.

—Vísir 24. apríl.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8