Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögberg

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lögberg

						Bls.  4.

LÖGBERG,   FIMTUDAGINN    12. JÚNÍ 1930.

Högfcerg

GhefiÖ út hvern fimtudag af The Col~

umbia Press, Ltd., Oor. Sargent Ave.

og Toronto St., Winnipeg, Man.

Talsímar:   86 S27 og 86 328

Einar P. Jónsson,  Edite

Utanáskrift blaðsin»:

The Columbia Press, Ltd., Box 8172

Winnipeg, Man.

Utanáskrift ritstjórans:

Editor Lögberg, Box S172, Winnipeg, Man.

Verð $3.00 um áriÖ.       Borjriat fyrirfnun.

The "IJigberg" ia printed and pubUahed by

The Columbia Preiw, Limited, in the Columbia

Bulldlng,   $95   Sargent   A.Te,   Winnlpe*,   Uanitoba.

'......-


Alþingisminning

Eins og Vestur-íslendinga, þá, er íslenzku

blóðin lesa, vafalaust rekur minni til, vöktu

þrír mætir menn máls á því í júlímánuði 1928,

hvort ekki þætti tilhlýðilegt, að efnt yrði til há-

tíðarhalds hér vestra í tilefni af 'þúsund ára af-

rrucli Alþingis, er hátíðlegt verður haldið á

Þingvelli við Öxará, seinni part yfirstandandi

mánaðar. Um stað og stund slíks hátíðarhalds

var samt ekkert sagt í þann svipinn, þótt ef-

laust hafi það vakað fyrir flutningsmönnum

málsins, að slík minning færi fram samtímis

hátíðahöldunum á Islandi.

Eigi höfðu uppástungur þrímenninganna

fyr birzt í blöðunum, en vér hétum þeim fylgi.

Oss skildist það þá, og skilst svo enn, hvílíkur

s;randarauki það mætti verða þjóðbrotinu

vestra, sem og íslenzku þjóðinni í heild, ef vel

tækist til um slíkt hátíðarhald, jafnframt því

sem vér brýndum fyrir almenningi, hve áríð-

andi það væri, að fullkomin eining næðist um

undirbúnings málsins og framkvæmd þess.

Þúsund ára afmæli Alþingis, er sá stór-við-

burður í sögu Islands. jafnframt því, hve djúpt

hann grípur inn í stjórnarfarssögu annara lýð-

frjálsra þjóða, að alt annað virtist óhugsan-

legt, en að fólk vort legðist á eitt með vitur-

legar framkvæmdir hátíðarhaldinu viðvíkjandi.

Og nú er að lokum svo komið, að ákveðið hefir

verið, að minningarhátíð skuli haldin hér í

Winnipeg-borg, fimtudaginn þann 26. þessa

mánaðar; er skemtiskráin birt á öðrum stað í

þessu blaði, og má af henni fyllilega ráða, hve

ant undirbúningsnefndin hefir sér látið um

það, að vanda til hátíðarinnar eftir föngum.

Nefndarinnar einu laun verða í því fólgin, að

fjölmenni sæki minningarhátíðina. Væntum

vér þess, að yfir hátíðinni svífi sá aðalsandi ís-

lenzkrar glæsimensku, er haldið hefir hæst á

lofti hróðri vorrar fámennu þjóðar alt frá

landnámi Ingólfs fram á þenna dag.

Hóparnir tveir, er, ættjörð vora heimsækja

að þessu sinni í tilefni af þúsund ára afmæli

Alþingis, eru nú lagðir af stað. Og þótt tala

heimfarargesta sé jafnvel nokkru hærri, en

ýmsir kunna að hafa ætlað, þá er það þó engu

að síður sýnt, að megin-þorri fólks vors dvelur

hér megin hafsins. Það fólk ann íslandi og ís-

lenzku þjóðinni, engu síður en hinir, er heim

fóru, og lætur sér engu óannara um söguhelgi

Alþingishátíðarinnar á Þingvelli. Þessu fólki

hlýtur að verða það metnaðarmál, að minningar-

hátíðin hér verði slík, að samboðin sé í öllu

þessum mikilvægasta atburði í lífi íslenzku þjóð-

arinnar. Með því að fjölmenna á Islendinga-

hátíðina þann 26. yfirstandandi mánaðar, get-

um vér sannað bræðrum vorum og systrum

heima, jafnvel langt um skýrar en nokkru

sinni fyr, að enn séu hér við lýði íslenzk þjóð-

einkenni; að< enn streymi hér íslenzkt blóð um

íslenzkar æðar, og að enn slái hér sigurfagn-

andi íslenzk hjörtu í fylzta samræmi við sér-

hvað það, sem fegurst er hugsað og drengileg-

ast framkvæmt heima á Fróni.

Fáein orð um Söngmál

Sökum annríkis, höfum vér ekki komið því

við fyr en nú, að minnast á för karlakórs Is-

lendinga í Winnipeg, norður til Oimli. Og

'þótt nú sé að vísu nokkuð um liðið frá því, er

flokkurinn hélt samsöng sinn þarna norður í

frumbygð Islendinga við vatnið, þá má samt

vel vera, að enn eigi hér við hið fornkveðna, að

betra sé seint en aldrei. Af þeirri ástæðu telj-

um vér rétt, að fara nokkrum orðum um ferð

söngflokksins norður til. Gimli, afrek hans þar

í bænum, sem og viðtökur Gimlibúa. Söng-

flokkurinn bauð ritstjóra bessa blaðs í förina,

þá hann boðið og skemti sér hið bezta.

Þrátt fyrir það, þótt vegir væru alt annað

en greiðir yfirferðar, streymdi fólk úr öllum

áttum að Gimli, til þess að hlusta á söngflokk-

inn, auk Ibæjarbúa sjálfra, er vitanlega komu

til söngskemtunarinnar við fríðu föruneyti.

Var sanikomuhöllin svo þéttskipuð, að margir

fengu ekki sæti, heldur stóðu hljóðir og hlust-

andi allan tímann, því enginn vildi fyrir nokk-

urn mun missa af einu einasta atriði skemti-

skrárinnar. Þegar flokkurinn hafði komið sér

fyrir á söngpallinum og söngstjórinn, hr. Björg-

vin Guðmundsson, kom fram á sjónarsviðið,

dundi við lófaklapp mikið, er hamingjan má

vita, hve varað hefði len,sri, ef ekki hefði þegar

verið tekið til óspiltra málanna. Björgvin

henitfði sig snöggvast að hoffmanna sið, hóf

sprotann á loft og söngurinn fylti salinn.

Eftir að fyrsti liður söngskrárinnar var

um garð genginn, var veitt nokkurra mínútna

hlé. Heyrðum vér þá sessunauta vora vera að

stinga saman nefjum um það, hve dásamlega

hefði verið með lögin farið. "Fimtíu cents fyr-

ir skemtun sem þessa, er í raun og veru ekki

neitt; þegar flokkurinn kemur til Gimii næst,

myndi eg ekki horfa í að greiða fimm dali fyrir

aðgöngumiða", heyrðum vér einhvern af vin-

um vorum segja frammi í áheyrenda-þröng-

inni.

Að öllu athuguðu, verður ekki annað með

sanni sagt, en að söngflokkurinn yfirleitt, gerði

viðfangsefnum sínum hin beztu skil; raddsam-

ræmið var ágætt og hljómfallið greinilegt og

ákveðið. 1 einstaka tilfelli virtist oss tenór-

arnir verða dálítið andstuttir, er við hæztu

tónana Var glímt, þótt ekki yrði til verulegra

lýta. Er rétt, að þess sé jafnframt getið, að

f jórum eða fimm söngvurum úr tenróröddunum,

hlektist á með bíl sinn, og komu ekki til sam-

söngsins fyr en eftir dúk og disk. Olli það, sem

vænta mátti, nokkrum misbrestum á hlutfalls-

styrk raddanna. Söngstjórnin lét Björgvini

vel að vanda; þogar hann lyftir upp sprota sín-

um, gerir hann það eins og sá, sem vald hefir.

Frú Sigríður Olson, söng nokkra einsönga,

áheyrendum til óblandinnar ánægju. Það er

ekki einasta, að fniin hafi forkunnar fagra

rödd, heldur er túlkun hennar á innra eðli við-

fangsefna sinna slík, að fágætt mun vera.

Þeir Dr. H. B. Olson og hr. Halldór Methu-

salems Swan, sungu tvísöng með flokknum í

einu laginu, og leystu hlutverk sín einkar

snyrtilega af hendi. Hr. Ragnar E. Kvaran

sön^ nokkur einsöngslög og tókst vel, þótt bet-

ur þætti oss honum takast til í söng sínum með

flokknum, í laginu "Alfafell", eftir hr. Arna

Thorsteinsson. Hr. Ragnar H. Ragnar lék á

slaghörpu, af gleggri skilningi og meiri skerpu,

að því er oss fanst, en vér höfum áður orðið

varir við í leik hans. —

Gimlibúar eru gestrisnir og félagslyndir.

Svo má heita, að öldungis standi á sama, þótt

hver samkoman reki aðra þar í bænum; það

kemur enginn þar að auðu húsi.

Þegar karlakór íslendinga í Winnipeg kem-

ur næst til Gimli, skyldi oss sízt undra, þótt

hann yrði að syngja undir heiðum himni, nema

því aðeins, að Gimlibúar hafi þá enn rúmbetrj

samkomuhöll að bjóða, en þá, sem þeir nú búa

við, að henni ólastaðri með öllu.

II.

A mánudagskvöldið, þann 2. yfirstandandi

mánaðar, efndi Karlakór Islendinga í Winni-

peg, til samsöngs í Fyrstu lútersku kirkju, með

aðstoð frú Sigríðar Olson. Því miður gafst

oss ekki kostur á, að sækja þann samsöng, en

að því er vér höfum frétt, hafði samkoman tek-

ist hið bezta, og aðsókn verið sérlega góð.

1 lok þessa mánaðar, eða að lokinni minn-

ingarhátíðinni þann 26., mun mega gera ráð

fyrir, að flokkurinn taki sér hvíld, eða leggi

niður æfingar um hríð. Undir haustið tekur

hann svo til óspiltra máalnna á ný, og væntum

vér þá þess,að hvert hans skref risti enn dýpra

í áttina til varanlegrar og vaxandi söngmenn-

ingar vor á meðal.

III.

Eins og lesendum blaðs vors er kunnugt, var

staddur hér í borginni í öndverðum maímánuði

síðastliðnum, hr. Guðmundur Kristjánsson

óperusöngvari, ungur maður og efnilegur.

Efndi hann til söngsamkomu í Fyrstu lútersku

kirkju, meðan hann dvaldi hér, og gat sér hinn

bezta orðstír. Hinn 8. maí, söng Guðmundur í

einni af hinum meiri sönghöllum í New York og

hlaut ágæta dóma í stórblöðunum. Blaðið New

York Evening Times, kemst meðal annars svo

að orði um söng Guðmundar, eftir að hafa

farið einkar lofsamlegum orðum um íslenzka

hljómlist og íslenzk þjóðlög: "Lögin, já lögin

voru töfrandi, og hið sama er um rödd hins ís-

lenzka tenórsöngvara, hr. Guðmundar Kristj-

ánss'onar að segja. Stundum virtist þó, sem hann

væri ekki alveg viss í sinni sök á hinum hærri

tónum, en þar fyrir utan var röddin seiðandi;

sjálfstæð, sérkennileg og réttlætti að öllu leyti

eiganda hennar sem sólósöngvara."

Blaðið New York Herald Tribune, dáir

mjög íslenzku lögin og fer sérlega vingjarnleg-

um orSum um Guðmund, sem bráðhæfan sóló-

söngvara. Láta bæði þau fyrnefndu stórblöð

í Ijós ánægju sína yfir því, að hafa veizt kostur

á að kynnast við þetta tækifæri hinum sérkenni-

legu íslenzku þjóðlögum, ásamt hinum unga og

efnilega söngvara, Guðmundi Kristjánssyni.

Mr. Bennett á ferð um

Vesturlandið

+—

Leiðtogi íhaldsins, Hon. B. B. Bennett, flutti

sína fyrstu kosningaprédikun vestanlands, hér

í borginni síðastliðið mánudagskvöld, fyrir all-

miklu fjölmenni. Tæpast verður með sanni

sagt. að ræðan hefði sérlega mikið til brunns

að bera, sem reyndar var heldur ekki að búast

við, því Mr. Bennett er ákveðinn talsmaður hins

gamla skóla, afturhaldsmaður í húð og hár í

orðsins fylstu merkin<rn. Tollvernd, canadisk-

um iðnaði til eflingar, átti vitanlega að vera

megin læknisdómurinn, við fjárhagslegum

kvillum hinnar canadisku þjóðar. Tollvernd-

unar prédikanir afturhaldsins, falla sennilega

ekki í grýtta jörð, þar sem um Ontariofylki er

að ræða, eða helztu iðnaðarborgirnar þar

eystra, svo sem Toronto. Nokkuð öðru máli

getur samt verið að gegna, að því er Vestur-

fylkin áhrærir. Bændum Sléttufylkjanna hef-

ir sikilist, og skilst vafalaust svo enn, að lág-

tollastefnan, eða réttara sagt, miðlunarstefnan

í tolhnálum, sú, er núverandi sambandssstjórn

fylgir fram, eé, þegar öllu er á botninn hvolft,

affarasælasta stefnan; þannig litu þeir á mál-

ið í kosningunum 1926, sem glegst, má af því

ráða, að ekki einn einasti frambjóðandi aftur-

haldsliðsins í þeim hluta landsins, að undan-

teknum Mr. Bennett, náði kosningu, og þannig

munu 'þeir einnig líta á málið, er að kjörborð-

inu kemur þann 28. júlí næstkomandi. Bænd-

ur Sléttufylkjanna, eru ekki aðeins frjálslynd-

ir framsóknarmenn í orði, þeir eru það líka á

borði.

Kjósendum í Sléttufylkjunum stendur óef-

að enn í fersku minni, loforðagrautur aftur-

haldsliðsins 1926; alla skapaða hluti átti að

lagfæra á svipstundu, ef afturhaldspostularnir

kæmust til valda, en enginn mátti fá um það

nokkra minstu vitneskju, hvaða vopnum skyldi

beitt í áttina til varanlegra umbóta; alt var á

huldu, alt saman þokukendur blekkingavefur.

Akveðin svör í sambandi við lagningu Hudsons-

flóabrautarinnar voru með öllu ófáanleg úr

þeirri átt. En rétt um þessar mundir, eftir að

núverandi sambandsstjórn hefir, samkvæmt

gefnum loforðum, lokið brautarlagningunni,

telur Mr. Bennett, samkvæmt mánudagsræð-

unni hér í borginni, það eitt af stefnuskrárat-

riðum sínum, að fullgera Hudsonsflóabrautina.

Dáindis lagleg veiðibrella, — hver skyldi bíta á

agnið? Næst þegar Mr. Bennett ferðast um

Sléttufylkin í kosningaerindum, verður hann

áreiðanlega að hafa eitthvað annað betra að

bjóða, en úreltar verndartollaflautir, eigi hon-

um að verða nokkra minstu vitund ágengt.

1 niðurlagi ritstjórnargreinar einnar, kemst

blaðið Manitoba Free Press, þannig að orði um

Mr. Bennett, og hina svokölluðu stefnuskrá

hans:

"Leiðtogi afturhaldsins viðurkendi, að hag-

ur iþjóðarinnar stæði í blóma, og að alt væri á

þroskaskeiði, þrátt fyrir núverandi stjórnar-

far. En sannleikurinn er sá, að þrátt fyrir

það, þótt þjóðin hafnaði með öllu tollverndar-

stefnu afturhaldsflokksins fyrir fjórum árum,

sem þeirri stefnunni, er vernda átti landslýð

allan frá fjárhagslegu bráðafári, þá hefir þó

framleiðslan í verksmiðjum, námum, sem og á

sviði búnaðarins, aukist meira en dæmi voru

áður til.

Mr. Bennett viðurkendi, að þjóðarbúið væri

á hröðu framfaraskeiði, og benti jafnframt á

hinar geysilegu framfarir í iðnaði, sem átt

hefðu sér stað í Winnipeg síðustu árin. Þrátt

fyrir þetta, virtist þó boðskapur hans til íbúa

vesiturlandsins, sem og reyndar þjóðarinnar

allrar, ef dæma skal af mánudagsræðunni, vera

einkum o'g sérílagi innifalinn í því, hve þörfin

á því að breyta til um stjórnarfarið, væri nú

orðin afar-brýn. En í hverju er svo breyting-

arþörfin fólgin? Ibúar Sléttufylkjanna hafa

til þess góða og gilda ástæðu, að ætla, að mál-

efnum þeirra hafi verið betur borgið síðustu

árin, en gera myndi mega ráð fyrir að þeim yrði

borgið í höndum stjórnar, er mynduð væri úr

þeim flokki, er Mr. Bennett veitir forustu."

Varla tekur maður svo upp dagbiað um

þessar mundir, að ekki mæti auganu fregnir

af skógareldum í hinum og þessum héniðum

landsins, og núna síðast í Saskatchewan. Víða

er tjónið þegar orðið geysimikið, þótt enn sé,

því miður, hvergi nærri fyrir endann séð.

A flestra vitorði er það, að skógareldar

stafa oft frá sfceytingarleysi mannanna. Jafn-

vel út frá örlitlum vindlingsstúf, sem einhver

hefir fleygt frá sér í ógáti, getur breiðst út það

bál, er engar mannlegar tilraunir fá slökt. Því,

þegar alt kemur til alls, er það aðeins regnið,

sem komið getur skógareldum að fullu fyrir

kattarnef.

Skógar eru engrar einnar kynslóðar eign.

Hverfandi kynslóð ber að skila þeim blómleg-

um og blaðskrýddum í hendur þeirri kynslóð-

inni, er taka skal við.

Canada framtíðarlandið

Þess hefir verið getið í undan-

förnum greinum, hve fólksstraum-

urinn inn í landið hafi aukist

stórkostlega, svo að sjaldan eða

aldrei hafi streymt hingað jafn-

mikið af nýbyggjum frá Norður-

löndum, svo sem Danmörku, Sví-

þjóð og Noregi.

Meginþorri þess fólks hefir

leitað vestur á bóginn og tekið

sér bólfestu í Saskatchewan og

Alberta fylkjunum, einkum því

síðarnefnda. Fjöldinn af fólki

þessu er þaulvant landbúnaði,

sérstaklega griparækt, og ætti

þar af leiðandi að vegna vel í

hinu  nýja  kjörlandi  sínu.

Eins og drepið hefir verið á,

eru skilyrðin fyrir arðvænlegri

búpeningsrækt í Vesturfylkjunum

hin ákjósanlegasta, en þó ef til

vill hvergi jafngóð og í Alberta.

Hefir sá atvinnuvegur alla jafna

verið stór þýðingarmikill fyrir

fylkisbúa. Eru sláturgripir þar

oft á meðal hinna allra beztu í

landinu.

Fram að aldamótunum síðustu

var nautgriparæktin höfuð at-

vinnuvegur íbúa Suðurfylkisins.

í Norður- og Miðfylkinu var þá

einnig allmikið um griparækt. Er

fram liðu stundir, fóru bændur

að leggja mikla áherzlu á fram-

leiðslu mjólkurafurða og er nú

smjörgerð fylkisins komin á afar-

hátt stig. Hefir stjórnin unnið

að því allmikið, að hvetja bænd-

ur og veita þeim upplýsingar í

öllu því, er að kynbótum naut-

gripa lýtur.

Nú orðið má svo heita, að

griparæktin og kornuppskeran sé

stunduð jöfnum höndum. Á býl-

um þeim, er næst liggja borgun-

um, er mjólkurframleiðslan að

jafnaði mest. Enda er markað-

urinn hagstæður.

Á sléttum Suður-fylkisins var

griparæktin mest stunduð lengi

vel framan af. En nú er orðið

þar mikið um akuryrkju lífca.

Timburtekja er afar arðvænleg

í fylkinu og í flestum ár er tals-

verð silungsveiði.

Hinu kjarngóða beitilandi er

það að þakka, hve sláturgripir í

Alberta eru vænir. Veðráttufar-

ið er heilnæmt öllum jurta-

gróðri. Saggaloft blátt áfram

þekkist þar ekki.

Griparæktarbændur hafa að

jafnaði keypt og alið upp kyn-

bótanaut, svo sem Shorthorn,

Hereford og Aberdeen-Angus. Og

víða hafa gripir af pessu tagi

selzt við afarháu verði á markað-

inum í Bandaríkjunum.

í Peace River héraðinu er og

griparæktin að aukast jafnt og

þétt. Eftirspurnin eftir góðu

nautakjöti hefir aukist árlega, og

þar af leiðandi hefir æ verið lögð

meiri og meiri áherzla á gripa-

ræktina.

Bændur hafa lagt og leggja

enn mikla rækt við endurbætur

hjarða sinna. Eru kynbótanaut

í afar háu verði. Hefir það kom-

ið fyrir, að kálfur af bezta kyni

hefir selst fyrir fimm þúsund

dali.        •

Eins og áður hefir verið getið

um, er mjólkur- og smjör- fram-

leiðsla á miklu þroskastigi. Skil-

yrðin til slíkrar framleiðslu eru

og hin beztu, sem hugsast getur.

Akuryrkjumáladeildin hefir æ í

þjónustu sinni sérfræðinga, sem

hafa eftirlit með smjörframleiðsl-

unni.

Alls eru í fylkinu 57 sameign-

ar rjómabú og 13, sem eru ein-

stakra manna eign. í flestum

hinna stærri bæja, er að finna

eitt eða fleiri rjómabú. Framan

af var stjórnin hluthafi í sam-

eignafélögum þessum og hafði

þar af leiðandi strangt eftirlit

með starfrækslu þeirra. Nú eru

það bygðarlögin, eða sveitafélög-

in, sem eiga flest rjómabúin, en

samt sem áður standa þau undir

beinu eftirliti landbúnaðar ráðu-

neytisins. Kjómanum er skift í

flokka, eftir því hve mismunandi

smjörfitan er.

Ostagerðinni í fylkinu hefir,

enn sem komið er, miðað tiltölu-

lega seint áfram. Bændur hafa

allmikið af mjólkinni til gripa-

eldis og kjósa heldur að selja

rjóm^nn. Enda er það, að ðllu

samanló'gðu, hentugra og auð-

veldara.

DODí/S

KIDNEY|


í meir en þriðjung aldar hafa

Dodd's Kidney Pills verið viður-

kendar rétta meðalið við bakverk,

gigt, þvagteppu og mörgum fleiri

sjúkdómum. Fáat hjá öllum lyf-

sölum, fyrir 5öc. askjan, eða sex

öskjur fyrir $2.50, eða beint frá

The Dodda Medicine Co., Ltd.,

Toronto, ef borgun fylfir.

Heimsókn

Eins og flestum lesendum þessa

blaðs er kunnugt, þá endaði

starfstími minn sem þjónandi

prestur Hallgríms safnaðar í Se-

attle, Wash., með síðustu áramót-

um. En sökum þess að söfnuður-

inn gat ekki fengið fasta-prest þá

í þjónustu sína, þá hélt eg áfram

uppfræðslu fermingarbarna, er

eg hafði byrjað síðastliðið haust,

og fermdi þau svo í vor á pálma-

sunnudag. 1 Einnig messaði eg

nokkrum sinnum fyrir söfnuðinn

frá nýári til páska.

Hinn 10. maí síðastl. heimsótti

okkur hjónin þriggja manna sendi-

nefnd frá söfnuðinum. Sendi-

nefnd þessa skipuðu þau, Mr. J.

A. Jóhannson, fyrir hönd fulltrúa

safnaðarins, Mrs. Guðrún Magn-

ússon, fyrir hönd kvenfélagsins,

og Mr. F. R. Johnson, fyrir hönd

djáknanna. Þessi nefnd afhenti

okkur ávarp það, sem hér fylgir,

og var það skrautritað af Mr. F.

R. Johnson.:

"Séra Kolbeinn og frú Gróa

Sæmundsson.

Okkur undirskrifuðum hlotnast

sú mikla gleði, að vera komin hér

á samfund við ykkur í þeim mjög

svo ljúfu erindum, að fá að mega

afhenda ykkur, að vinargjöf frá

Hallgrímssöfnuði, þá muni, sem

hér með fylgja, og jafnframt að

votta ykkur einróma og hjartan-

legustu þakkir, og óskir allrar

blessunar, fyrir alt það mikla

og blessunarríka starf og dyggu

þjónustu, sem þið hafið veitt

söfnuðinum, frá því fyrsta til

hins síðasta.

í nafni og umboði Hallgríms-

safnaðar, Seattle, 10. maí 1930."

J. A. Jóhannson,

Guðrún Magnússon,

F. R. Johnson.

Einnig mæltu erindrekarnir

hver fyrir sig nokkur vel valin

og hlýleg orð í okkar garð.

Gjafirnar, sem nefndin afhenti

okkur frá söfnuðinum og minst

er á í ávarpinu, voru mjög vand-

að og fallegt skrifborð og stóll,

til mín, og gólflampi yndislega

fallegur, til konu minnar.

Við hjónin báðurn nefndina að

flytja söfnuðinum innilegt þakk-

læti okkar, en þrátt fyrir það

viljum við nota þetta tækifæri til

að þakka ykkur, kæru vinir, með-

limir Hallgríms safnaðar, fyrir

þessa heimsókn og stórmyndar-

legu gjafir, en sérstaklega fyrir

þann hlýja hug til okkar, sem á

bak við það er. Eins og við sögð-

um nefndinni þá, þurfti ekki

slíkrar heimsóknar og gjafa með

til að færa okkur heim sanninn

um, að við erum svo lánsöm og

rík, að eiga vináttu og virðingu

ykkar, fyrverandi samverkamanna

okkar í víngarði guðs og frelsara

vors, því við hðfum svo cft og á-

þreifanlega, bæði fyr og síðar,

fundið iþá vináttu í viðmóti og

viðkynningu. En við þökkum ykk-

ur af hjarta þessar vinargjafir og

geymum minninguna um þessa

heimsókn meðal dýrmætra fjár-

sjóða  liðinnar tíðar.

Guð blessi ykkur og leiðbeini

ykkur í framtíðarstarfi ykkar og

gefi, að það fái blómgast vel og

orðið ríki hans til eflingar, hon-

um til dýrðar og mörgum til ævar-

andi sálarheilla.

Ykkar einlægur,

Kolbeinn Sæmundsson.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8