Landneminn

						LANDNEMINN.

innan 6 mánaða frá því hann flyfcur úr landi, og

sanni það fyrir Land-uraboðsmanni stjórnarinnar

í Winnipeg,  þá fær hann gefms i peningum 12

dollara fyrir sjálfan sig, og sína 6 dollara fyrir

konu og hvert barna þeirra yflr 12 ára að aldri,

sem með honum flytur vestur.

Þannig fær sá maður, sem hefir konu og 4 börn

yíir 12 ára, 160 ekrur af ágætu landi og 42   doll-

ara i peningum   fyrir ekki neitt.    Eigi   hann   son

yfir 18 ára, sem einnig tekur land, þá fá þeír sam-

eiginlega 320 ekrur af landi og 47   dollara í pen-

ingum   (jafngildi   176 króna), og er það   afarnota-

legur styrkur fyrir   landnema á þeirra   fyrsta   bú-

skaparári þar vestra.

Peningarnir verða borgaðir þegar sönnun er feng-

in fyrir því að landneminn hafi flutt og byrjað

búskap á landi sínu. Síðar munu við fyrsta tækifæri

verða gefnar nákvæmar upplýsingar í þessu tilliti.

Stjórnarlöndin i Canada þurfa engin meðmæli i

þessari auglýsingu. íslendingar, sem þegar eru

komnir vestur og búa á heimilisrjettarlöndum, sem

þeir hafa fengið ókeypis, hafa borið og geta enn

borið vitni um frjósemi þeirra. Það munu samt

við fyrsta tækifæri verða auglýst vottorð ýmsra

áreiðanlegra manna, sem styðjast við nokkurra ára

búskaparreynslu þar vestra, til að sýna að velrækt-

aðar 160 ekrur af landi í Manitoba gefa af sjer

langtum meiri meðal-árlegan gróða, keldur en beztu

bújarðir hjer á landi, að undanteknum máske þeim

jörðum, sem hafa sjerstök framúrskarandi hlunnindi,

svo sem dúntekju, lax eða selveiði.

Það eru enn þá nálega tvö hundruð milliónir

ekra af óunnu stjórnarlandi í Ganada, og er það

eins gott land og nokkuð af því sem nú er upp-

tekið. Allt þetta flæmi liggur opið fyrir hverjum

sem hafa vill. — Eitt hundrað og sextíu ekrur fyr-

ir hvern landnema yfir 18 ára að aldri ásamt vissri

peningaupphæð, fyrir ekki neitt.

Heimilisrjettarskírteini stjórnarinnar, sem hver

landnemi fær um leið og hann tekur sjer heimilisrjett-

arland, kostar 10 dollara. Það er borgun fyrir

mælingu á landinu og tiisjón með þvi þartil land-

neminn hefir fengið fullkomið eignarbrjef fyrir því,

eptir 3 ára heimilisfestu og ræktun þess. — Þetta

eru betri kostir en áður hafa verið boðnir land-

nemum í Canada.

Samkvæmt brjefi frá Ottawa, dags.  31. desember

1890, er íslendingum boðið að njóta þessara hlunn-

inda jafnt og öðrum þjóðflokkum sem vestur fiytja.

Reykjavík í júni 1891.

B. L. Baldwinson.

Nýlendurnar.

Nýja ísland. — Síðustu brjef segja nýafstaðinn

vetur hinn bezfca og liðun manna í góðu meðallagi.—

Búpening allan í góðu standi og nægar heybirgðir

almennt.—Talsverð framfarahreyfing i mönnum hjer

víða; bændur að kaupa akuryrkjuverkfæri og ætia

nú að leggja mikla stund á hveiti og aðra korn-

rækt um leið og þeir fjölga   skepnum   sínum   svo

sem mest má verða. Óánægðir eru menn samt með

akvegi nýlendunnar og kusu því nefnd manna í

vötur til að fara á fund Manitobastjórnarinnar og

biðja hana um nokkur þúsund dollara til að auka

og bæta vegina svo að samgöngur gætu orðið greið-

ar um nýlenduna. Stjórnin veitti nefndinni hin

beztu andsvör og hefir síðan lagt 4000 doll. til

þessa fyrirtækis.

Þingvalla-nýlendan. — Tiðarfar var hið bezta

s. 1. vetur; snjólitið, svo að eins gat heitið sleða-

færi. — Heiisufar gott. — Hveitiuppskeran s. 1.

haust allgóð, 14—20 ¦ bushel af ekrunni, og gaf

hvert bushel af sjer 34 til 40 pd. aí bezta mjöli.

; Þyngd á hverju bush. ómöluðu var 54 til 60 pund.

AlptaYatns-nýlendan.   — Heilsufar   manna hefir

j verið   gott og vellíðun   eptir  vonum.    Um nýar s.

i 1. vor fullgerð  akbraut   milli þessarar   nýlendu   og

[ Nýja   Islands.     Vegalengd   um    30   mílur   enskar.

Það eru því orðnar góðar samgöngur milli   þessara

byggða, og eru sumir úr Nýja Islandi þegar farnir

| að fiytja   vestur með   alla   búslóð   sína   og búpen-

j ing;  hingað hafa og komið menn úr Nýja   Islandi

til að skoða   land   og  leizt   þeim   mjög   vel á sig

I hjer.    Landið   milli    þessara   byggða er sagt   vera

hið bezta og mikil líkindi til að það   svæði  bygg-

ist innan skamms svo að byggðirnar nái saman.

Albertanýlendan (eptir brjeíi þaðan í mars 1891).

Alberta kallast hérað það i Canada, sem hefst suð-

ur við landamæri Bandaríkjanna og brezku Ame-

ríku, 49. mælistigið. Norðurjaðar þess er 55. mæli-

stig. Vesturtakmörkin eru brúnir Klettafjallanna;

nær það allt austur að 111. hádegisbaug. Nálægt

miðju þess, eða um 52. mælistig, kringum 100 míl-

ur enskar austan við Klettafjöllin, er byggð íslend-

lendinga, norður af fljóti því, sem Bed Deer heitir,

i hálendum sljettu-dal, sem áin Medicine fellur eptir.

Byggð þessi liggur því jafn- sunnarlega og miðbik

Englands. Landslagið er öldótt sljetta. Hólar, grund-

ir og engjaflákar miklir skiptast á. Jarðvegur er

frjór og grösugur. Smávaxinn espiskógur grær á

hólunum og grenitegund sú, er spniœ kallast, vex

i árbugum og hólaslökkum; það er húsaviður og

girðinga. Viðarrunnar, sem willow eru nefndir,

spretta mjög viða á sljettunni; ekki er það efni-

viður, en nota má það til eldsneytis.

Mjög er byggðin dreifð; hafa menn sezt að hjer

og hvar innanum 5 townships. Lengd byggðar-

innarer 14—16 mílur. 32 Islendingar eru þar bú-

settir nú. Manntal er nálægt 140. Fieiri hafa þar

lönd tekið, en ekki flutt á þau enn og eru þeir

ekki taldir hjer. Fyrst fluttu íslendingar þangað

suœarið 1888; siðan hafa fáeinir bæzt við hvert ár

og enn er von nokkurra. Eignir bænda eru ekki

miklar, en skuldir eru líka því nær engar. Heil-

brigði f'ólks hefir verið allgóð, eins og optast er,

þarsem lopt er heilnæmt og byggð strjái. Engin

er þar sveitarstjórn nje kirkja, og hvorki greiddir

skattar nje prestsmata. Efni hefir verið fengið i

hið fyrsta skólahús byggðarinnar.

Landskostir eru   þar   helztir:   beitiland ágætt og