Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Austri

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Austri

						NR. 10
AUSÍRÍ
n
Yfírlýsing.
Hérmc-5 lýsi eg yfir pví, að aðdrótt-
un sú, til félagsins Vigilantiu, er stóð
í Bjarka p. 9. p. m., er annaðhvort
óvönduð ritstjórnarlýgi,
e^a sett par af hinum ónefndu
lygalaupum, sem ekki pora að
kannast við sitt naumlega heiðarlega
nafh.
Seyðisfirði, 10. marz 1901.
H. I. Ernst,
p. t. formaður félagsins.
Ritstjóri Bjarka er nú að
hæla sér af pví að hann hafi fengið
prjú sakamál fyrir p r j ú fyrstu
tbl. af Bjarka sem út komu með hans
ritstjóra-ábyigð.
Sölvi Helgnson hældi sér líka af
pví að hann vssú sigidur, en pað var
raunar á tugthúsið.
pað er nú varla hægt að segja um
pað með vissu, hvað verða muni af
ritstjóra Bjarka á endanum, hvort
hann muni sigla héðan, eða halda a-
fram að vera leiðtogi pjóðarinnar á
pann hátt, að óvirða íslenzka tungu
og pjóðerni (sbr. Bjarka 9. tbl.).
En pað verða meDn að játa, að
petta er fremnr lagleg byrjun hjá
ritstjóranum.
Ritstjóri Bjarka gefur pað
fyllilega í skyn í 9. tbl., að hann hafi
í vetur sett ópverrann um verzlunar-
stjóra Snæbjörn Amljótsson í Bjarka
af pví verzlunarstjórinn hafi neitað að
taka innskriptir til bans. Hér mun
Því áhöld á um drengskap og vitstnuni
ntstjórans. En menn geta nú bezt
£éð pað á ritgjörð herra kauprnamis
Friðnks Guðmundssonar hér á undan
í blaðinu, hve tilhæfulaus ósannindi
ritstjóri Bjarka ber herra verzlunar-
stjóra Snb. Arnljótssyni á brýn um
afskipti hans af alpingiskosningunni í
haust í Norður-pingeyjarsýslu.
„G a v ð a r". Vér höfum fengið
bréf, bæðí íra Generalkonsulatinu í
London og framkvæmdarstjóra C. B.
Herrmann um skip félagsins, er sanna
sfi fnllu ummíeli Austra  í vetur,   sem
Bjarki leyfði sér, að vanda, að lýsa
lýgi, en vegna rúmleysis geta bréfin
ekki komið fyr en í n. bl.
Herra Herrmann hefir sent oss
skýrteini, er veitir oss rétt til að
kynnast enn betur hinu fallandi Garð-
arsfélagi og hinni heiðarlegu stjórn
pess.
Seyðisfirði, þann 16.   marz 1901.
Tíðarfar nú aptur mjög milt með
hlýjum sunnanvindi.
Fiskiskútur pær, er nokkrir
eínstakir menn hafa leigt af Garðars-
félaginu til að halda peim ut til fiskj-
ar eru nú að búa sig út, en eitthvað
mun skipsskjölunum ábótavant, pví
bæjarfógetinn hefir eigi viljað skrá-
setja skipshafirirnar.
„C e r e s", skipstjóri Kjær, kom
hingað á mánudagskvöldið p. 11 p. m.
og með skipinu konsul Carl Tulinius
frá Höfn.
„V e s t a" skipstjóri Holm, kom
bingað daginn optir með miklar vörur
til Pöntunaricnar o. fl. kaupmanna.
Með Vestu voru pessir farpegjar:
kanpm. Lárus Snorrason, Konráð
Hjálmarsson, Kristján Gíslason frá
Sauöárkrók, Krístján Johnasen og
Stefán Th. Jónsson. Frá Djúpavog
kom Bjarni Siggeirsson.
Skipin skiptu hér vörum með sér og
fór „Ceres" suunanum land til Beykja-
v knr, en „Vesta" norður og vestur
fyrír land samkvæmt áætlun. Með
„Vestu" fór héðan til Akureyrar
verzlunarstjóri Einar Hallgrímsson,
útvegsbændurnir In imundur Eiríksson
og Olafur Pétursson.
„E g i 11" skipstjóri Houeland,
kom hingð 14. p, m. Með skipinu
komu frá útlöndum: kaupm. pórarinn
Guðirundsson, verzlunarstjóri Jóhann
Vigfússon, konsul I. M. Hansen, Svaf-
ar Sigurbjörnsson og fröker. Sigurborg
Jónsdöttir. Sunnan af fjörðum var
með „Agli" verzlunarstjóri Olgeir
Friðgeirsson..
Sigurborg  Jónsdóttir
er nú komin heim úr   utanferð    sinni
útlærð í að búa  til   smjör   og    osta;
hún býður tilsögn   síaa  í   pví   starfi.
Hana^ er að hitta á
Úlfstöðum í Loðmundarfirði.
SÉgjgP*' Jörðin Eyjólfsstaðir, í Valla-
hreppi í Suður-Múlasýslu, sem er 39,38
hndr. að dýrleika, fæst til byggingar
og ábúðar frá næstkomandi fardögum.
Jörðin er afbragðs haytkaparjðrð ee
mjög bæg. Túnið fóðrar 5—6 naofc.
gripi. peir, er kynnu að Tilja fajör|
pessa til ábúðar, snúi sér hið frrsta.
til undirritaðs eiganda jarðarianat.
Eyjólfsstöðum, 28. februar 1901.
Vigfás Þórðarson.
Sútunarverkstofan á Seyðisfirði.
Sem svar upp á fyrirspurnir úr ýmsura áttum um verð á sútun skinna og
húða, set eg hér eptirfarandi upplýsingar:
Eg veiti móttöku til sútunar allskonar húðum og skinnum, og leyfi mér
jafnframt að fullvissa væntanlega viðskiptamena mína um, að Terkið verði
svo vel af hendi leyst sem frekast má verða.
Sútun á húðum kostar:
1  Futlæder  (í   sjöstígvél)     ........    70 aur. pd.
-    Binbsaalelæder..........    .    55   —    —
-   Platlæder (söðlasmiðaleður).......80     -   —•
A kálfskinnum í skó og stígvél  .....   2—3 kr. pr. skinn
-   gulum kálfskinnum handa söðlasmiðum    1,50—2 — —   —
Að álúnsbera sauðskinn með ull       ....   2—3-------»   —
------          ¦------nllarlaus     .....  60 au. —   —
-    barka sauðskinn   gul------..    .   .    .70 — —   —
—------svört -——        .    .    .    .    .   90 — —    —
—      smá lambskinn með ull.....40-------    —>-
—     kattarskinn og fuglaskinn      .    .    .    »  40 — —   —»
—     selskinn með  hári.......2 kr. —   —-
—------hárlaus (i stigvél)    .    .    2—2,50-------   —
Borgun tek eg á móti í skinnum, húðum og ull; einnig tnk eg ullina af
sauðslannum sem gilda borgun fyir börkunina. Ennfremur kaupi eg alli-
konar skinn með gangverii peirra.
pá hafa menn leitað hjá mér upplýsinga um meðferð á húðnm og skinnum.
Eyrst og íremsH er pá pess að gæki, að skÍDnin og húðirnar séu ekki skorin
til skemmda pegar skepnurnar eru flegnar. Einkum hefi eg orðið var við
að mjög illa er opt farið hér með kálfskinn um leið og flegið er. Verð á
óverkuðu kálfskinni er um 2 kr. Fn pegar á pau eru skorin tTÖ, prjú og
opt miklu fleiri göt pegar flegið er, pá er skiljaDlegt að pan missi verð sitt
allt að pvi að hálfu, og pað, hvort skinnin eru ætluð til sölu eða notkunar
heima. En bezta og ódýrasta aðferðin til pess að geyma skinn er, að breiða
pau á gólf undir eins og pau hafa verið fiegin af skepnunum, saúa ullinni e^a
harinu niður og slá svo salti yfir holdrosið; láta pau liggja par til niesta
dags, strá pá salti á pau að nýu og leggja svo skinnin eða húðirnar saman
svo holdrosið raætist. A pennan hátt halda pau sér óskemnud svo lengi sem
vera vill. Að pví er sauðskinn snertir, er pessi aðferð hin bezta, en pau
má einnig geyma svo, að hengja pau á rá í úthýsi eða á lopti og saúi þá
ullin upp en holdrosið niður. En við pá aðferð, að spýta skinnin á vegg,
eða pil, ættu allir að hætta, pví með pví að strengja skinnin, pynnast pau
og verða miklu haldverri, einsog líka mikill sólarhiti getur skeamt skinnin
svo pau verði verri til slits.
Seyðisfirði, 1. marz 1901.
A.  E.  Berg.
16
og hann gekk niður hið breiða hallarrið ofan á götuna. „Mér er
sterkur grunur á, að hún ætli að nota pennan einfeldning til að
láta sig vita um allt ferðalag keisarans. pað væri gaman að láta
Granovitch vita um petta; sá mundi bráðlega gjöra enda á aðstoðar-
foringjastöðu pessa heimskíngia hjá keisaranum, og umkringja
hina fögru Olgu með nægum njósnurum frá „priðju deild," en pað
held eg væri pó varla ráð. Sé hér um samsæri að gjöra, pá mun
pað svo langt á leið komið að pað mun fram ganga, pó við næðum
í höfuðmennina. Verkamenn peirra eru nú að öllum líkindum
á vegi keisarans í Austurriki, pýzkalandi, Englandi og Paris. Ef
við nú gripum inn í ráðagjörð peirra, gæti pað orðið til pess að
peir breyttu henni og við ga^tum með pví móti misst pann eina práð,
sem eg nú hófi í hendi mér".
pegar hann kom út á götuna, gekk hann nokkra stund í pung-
nm pönkum og kallaði svo á vagn, er hann lét aka sér í grennd við
eitt af búningsherbergjum sínum og sagði við sjálfan sig: „Nei, eg
vil ekki handsama samsærismennina að svo komnu, Boris minn skal
ekki verða af ferðalaginu, eg ætla að reyna að standa pessa illræðis-
^enn að vélráðum peirra og ná í allan óaldarfiokkinn í einu. Setti
eS n ú klærnar í pá, mundi eg aðeins ná í nokkra af peim,"
Annar kapítuli.
pað var morguninn eptir komu   Rússakeisara    til    Vínarborgar.
HeJlirigning steyptist niður yfir  fólksfjöldann sem pyrptist   saman í
hinu breiða „Hringstræti" og   tróð sér    upp að    portinu   á   höllinni
Hofburg.
Svo haíði verið ráð fyrirgjört, að hátíðahaldið penna dag skyldi
oyrja á pví að Rússnkeisari væri viðstaddur stóra hersýningu á
fylkingarsvæðinu við Sihmelz, og hinum gagndrepa áhorfendum kom
ekki til hugar a3 keisarinn úr svo notðlægu ríki léti dálítið . óveður
hamla sér frá að vera við hersýninguna.
13
efni í leikrit um leið og pér takið eptir ástalífi Boris Dubrowski (<g
unnustu hans. pað er gaman fjrir pau. að pau eiga beeði að fyllgja
keisarahjónunum, pá verður engin aðskilnaður, engin tár, engin
afbrýðissemi!"
Volborth ypti brúnum og brosti við henni. Hann tíssí allt, og
líka pað, að hin ljóshærða Ilma V^asiH hafði pegar fulla ástæðu til
að vera hrædd um unnusta sinn fyrir pessari töfrandi konu, sem
talaði svo gáskalega um trúlofun hennar og hins fríða aðstoðar-
foringja keisarans.
pað var á hvers manns vörum við hirðina, að Olga Palitzin hef?i
komizt upp á milli pessara elskenda. Dubrowski haf8i allt í einu
orðið ástfanginn í henni og Volborth hafði pegar reynt að komast
eptir pví hve alvarleg sú tilfinning væri með pví að fá vissu fyrir
að Dubrowski ætlaði að dvelja i húsum furstinnunnar síðasta
kvöldið.
„Allir eru ekki jafnt gefnir fyrir blíðmælin," sagði Volborth.
„Má vera að vinur okkar, hinn ungi aðstoðarforingi keisarans, sem
hefir tunglið með sér á ferðalaginu, gráti af löngun eþtir sólinni í
fjarska."
„Ó, pér hafið- heyrt eitthvað! Er pað komið í hamæli?" spurði
Olga, og virtist ekkert óáuægð, pó minnzt væri á pennan siðasta
ástasigur hennar. „Boris okkar breytir mjög flónslega. Hann ætti
ekki að heimsækja mig svona opt, Ef ekki vildi svo til, að hann &
að ferðast burt á morgun, hefði eg neyðzt til að vísa honum burtu.
pað er auðvitað alveg ótækt, að pað sé talað við hirðina, að eg
hafi rænt kærustu hirðmey keisaradrottningarinnar nnnusta sínum.
Boris er svo ógætinn."
„Dubrowski, höfuðsmaður í lífverði keisarans!" kallaði pjón^inn
um leið og hann opnaði dyrnar.
Með glamrandi sporum og sverð við hlið gekk hi»n umrœddi
• maður inn í salinn, búinn hinum skrautlega einkennisbúningi lifvarð-
aiins. Volborth tók pegar eptir pví, að furstinnan hafði ekkí búiít
við honum svona snemma.
En hún lét ekkert á pví bera að koma hans kæmi flatt upp á
hana, en um leið og hun stóð upp til pess að taka á móti hiuuninýja
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28