Sæbjörg

						SÆBJÖRG.

6

»Æ! það víkur úr leið, ó góði Q-uð

gefðu' okkur aptur að líta;

ef að þjer þóknast vort ættarláð

með ástkæru tindana hvíta«.

Nú aptur það kemur á flughraðri ferð,

með fannhvítum seglum við rá.

0! hó, ó! bræður! Oss bjargið nú fljótt

vjer berumst hjer dauðvona um sjá.

Skipstjóri sá þá og sendi þeim bát,

sem að þeim bjargað gat fljótt,

þá setti' að þeim þakkar- og gleðigrát,

þeir gleymdu' aldrei þessari nótt.

«Tóki».

Bjargráðanefndir.

Líf og lífsvon sjómanna á íslandi er háð

þeim hættum, breytilegleika og vafa, að ekk-

ert væri eðlilegra, en að sjómenn legðust

allir á eitt, að koma á þeirri samvinnu og

fjelagsskap sín á milli kring um allt land, að

atvinnuvegur þeirra yrði hættuminni og arð-

samari, heldur en verið hefir; þetta ber öll-

um saman um ; en hitt, hvernig því verður

komið á, þar er ágreiningurínn ; sítt vill hver,

og sundrungsandinn og sjergæðingsskapurinn

á Suðurlandi, hefir lengi steininn klappað;

en hjer er bót á máli, Suðurland er ekki

land allt, og þegar i sjálfu sjer sundurþykkt,

ekki ólíklegt, að öðrum hlutum lands vors

auðnist að stíga feti framar, og koma mál-

um sjómanna og sjómennsku, fískiveiða og

fískiverkunar í það horf, er landi kann til

heilla að verða,

Jeg vildi sízt kalla ísafjörð eða Seyðisfjörð

útkjálkastöðvar, því ekkert er líklegra eptir

aðförum þessara tíma, en að Seyðisfjörður og

Austfirðir verði fiskisælda-pláss íslands, og

bregði skugga á fiskistöðvar við Faxaflóa,

Sjórinn er brunnur óteijandi auðæfa, sem

ausa þarf úr og hagnýta sjer, en til þess

þarf stjórn, varkárni og verkhyggni. Meðal

sjómanna í kring urn Island eru víðast hvar

menn, sem hafa þessa kosti til að bera, en

sem vegna fjarlægðar, viðkynningaleysis og

vanefna geta eigi neytt hæfilegleika sinna.

Til þess að reyna að greiða úr þessu; til

þess að reyna að koma á samvinnu og fje-

lagsskap meðal sjómanna, til framfara og

tryggingar atvinnuvegi sínum, eruBjargráða-

nefndir komnar á í fíestum sjávarhreppum

landsins, og í flestum þessum nefndum eru

nýtustu menn, sem skilja til hlýtar hvers við

þarf, og hafa vilja til að styðja að framför-

um sjómennsku og fiskiveiða; enþaðerlangt

á milli manna; það er sín venjan í sjóplássi

hverju, svo þessir kraptar ná ekki að styðja

hver annan, og meinvætturinn er, að hingað

og þangað eru einstaklingar, sem leggja sig

í framkróka að eyðileggja eða veikja, alla

viðleitni framfara og fjelagsskapar, surapart

af vanþekking og sumpart af metnaði og

eigingirni; samt hefir eigi tekizt, og mun eigi

takast, að drepa vilja og viðleitni bjargráða-

nefnda, ef þær í eindrægni og með þolinmæði

vinna að ætlunarverki sínu, að efla sinn eigin

hag, til eflingar heildinni; með fjelagsskap,að

koma betra skipulagi á sjómennsku í fiski-

plássum landsins.

Bjargráðanefnda hefir að undanförnu verið

getið í blöðum, einkum »ísafold» á árunum

1888, 89 og 90, en síðastliðið ár bættust

nokkrar nefndir við vestra og eystra, og skal

þeirra síðar getið, sem og ýmsra manna er

láta sjer annt um þetta rjettnefnda »velferð-

armál sjómanna«.

Við Faxaflóa hefir eigi tekizt að uppræta

eður svæfa nefndirnar, þótt að því sje og

hafi verið róið, og eru nokkrar nefndir þar,

sem senda starfsystrum sínum á íslandi inni-

lega kveðju, og verður að nægja hjer, að

ein tali:

»Bjargráðanefndin i Keflavíh biður »Sæ-

björg«, þá er hún hefur fyrstu ferð sína um

land vort, að bera öllum Bjargráðanefndum

á íslandi systurlega kveðju sína, með þeirri

ósk og von, að hún (Sæbjörg) gjörist trygg-

ur og traustur sambandsliður milli nefnd-

anna; veiti þeim kost á, að kynnast hver

annari sem bezt og sameini þannig krapta

þeirra, að þær ótrauðar geti barizt fyrir hinu

heillavænlega málefni (bjargráðum) og var-

izt árásum ýmsra sjergæðinga, sem þykir

betur sóma   að blekkja viðleitni nefndanna,