Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Kvennablašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Kvennablašiš

						hafði sjezt haltra á götunum, rauðhærð,

með stóran herðakistil og í vesólum tötr-

um, og götustrákarnir vóru vanir að elta.

Nú er hún komin á glæpamannabekk-

inn, og situr þar hljóð eins og steini lost-

in, niðurlút og beygð af meðvitundinni

um glæp sinn.

Pyrir framan hana situr verjandinn,

Fritz Muller, bezti málaflutningsmaðurinn

í bænum. Hann hefir ótilkvaddur boðizt

til að verja mál hennar, enn enginn veit

af hvaða ástæðum. Þess er helzt getið

til, að hann ætli að afla sjer nýrrar frægð-

ar með því.

Þessi ákærða stúlka, sem hafði verið

staðin að verki, reyndi ekki til að þræta

fyrir afbrot sitt en meðgekk grátandi og

hnje niður eins og í örvæntingu. Þá var

farið að yfirheyra vitnin, og hafði enginn

neitt að segja henni til áfellis. Henni er

borin svo sagan, að hún hafi verið stillt

og reglusöm, og aldrei farið illa með barn-

ið, enda læknir einn, sem áður hafði eitt-

hvað átt við barnið, segir, að það hafi

verið innileg ást á miili mæðgnanna, svo

að hami geti að eins ímyndað sjer, að stúlk-

an hafi framið glæpinn í einhverri stund-

ar-brjUsemi.

Sækjandinn teknr nú til máls, og urðu

áheyrendurnir þá altír á nálum. Hann

lýsir fyrst í fám orðum atvikunum að

glæpnum. Har.n sagði, ;\ð Lísa kryppling-

nr væii af versta úrhraki kvenþjóðarinn-

ar, villidýr í hverja taug og harðsvíruð

eins og verstu bófar. „Hún hefir ekki

fengizt til aðtalaneitt; svo eru allir verstu

glæpaæenn". Hann mótmælti aigjörlega

áliti læknisins. Læknum væri svo hætt

við að eigna allt sjúkdómum og geðveiki, —

„enn hjer eru Ijós atvik að öllu, og að glæp-

urinn er framinn með fullu ráði".

Þar næst reyndi hann að sýna fram

á, að sakborningurinn væri drykkjurútur,

og kvaðst hann ráða það af því, að svo

margar tómar flöskur hefðu fundizt hjá

henni. Það væri af engu öðru enn leti,

munaðargræðgi og drykkjuskap, að hún

hefði viljað losa sig við barnið, sem henni

hefði þótt vera sjer til svo mikillar byrði.

Sækjandanum tókst nú svo upp, að hon-

um hafði ekki í annað sinn tekizt betur;

hann gekk reglulegan berserksgang í ræðu

sinni, og lýsti með snjöllum orðum öllum

lýtum og löstum aldarinnar, dvínandi dreng-

skap og dyggðum, vaxandi glæpum og

skorti á trúrækni og siðgæðum. Hver

skepna elskaði afkvæmi sitt; það væri

maðurinn einn, þegar hann væri orðinn

trylltur af þessu óstjórnlega nútímalífi, sem

neitar öllu og fyrirlitur allt, sem forfeð-

ur vorir hafa álitið helgast, — hann einn

glataði hinum innilegustu og helgustu til-

finningum, móðurástinni, og myrti af kvæmi

sitt.

Hann lauk máli sínu með alvarlegri

áskorun til dómsmanna. Hjer væri ekki

um annað að ræða, enn hvort stúlkan

væri sek eða ekki, og á því væri enginn

efi. Orð sækjandans höfðu hrifið svo á-

heyrendurna, að engum varð að hugsa um,

hvort þau væru á rökum byggð  eða ekki.

Allir litu nú á verjandann. Fritz

Miiller var ungur maður, lagiegur og gáfu-

legur, sem að öllu ytra áliti var alveg ó-

Iíkur aumingja konu-krypplingnum, sem

sat fyrir aftan hann. Margir á áheyrenda-

bekkjunum hvísluðust á:   „Lítið þið á, hvað

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8