Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Kvennablašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Kvennablašiš

						Þessar athuganir eru síðan notaðar með-

fram við kennsluna, og reynslan hefir sýnt,

að þessar rannsóknir hafa komið þeim nem-

endum að góðu haldi, sem síðar hafa orð-

ið barnakennarar. Þeir sannfærast meir

og meir um það, að kennslan er ekki ein-

göngu undir kennaranum komin, eða

kennsluaðferðinni, heldur engu síður nem-

endunum sjálfum. Þetta dregur hug þeirra

að einstökum börnum ; þeir læra að þekkja

þau og að geta sett sig í spor þeirra.

Á sýningunni í Chicago var stofnað sam-

band milli kennara og margra annara úr

ýmsum áttum, sem höfðu áhuga á þessu

máli, til að breiða út þessar rannsóknir

og finna ýmsar góðar uppeldisreglur.

Kennslukonur í Boston hafa meðal annars

gert margar athuganir um ósannsögli

barna, en það er atriði, sem hefir mikla

þýðingu fyrir börnin. — Uppeldisfræðing-

urinn Stanley Hall hefir siðan yfirfarið at-

huganir þessar, og skiftir hann ósannind-

um barna í sjö flokka.

Ein ósannindin eru þau, sem hann

nefnir hreystileg ósannindi, eins og þeg-

ar eldra barn játar á sig, að hafa gert

það, sem yngra barni hefir orðið á, og

þolir síðan refsinguna fyrir það. Börnin

læra fyr og betur að meta það, að leggja

sig sjálf i sölurnar fyrir eitthvað, heldur

en að virða sannleikann, hvernig sem á

stendur. Þau eiga því örðugt með að

finna, að rangt sje að skrökva, þegar svo

stendur á, og þykjast gera það í góðum

tilgangi. Og foreldrar og kennarar þeirra

munu oft vera á söinu skoðun. Menn ættu

þó að sjá, að þó tilgangurinn sje góður í

fyrstu og ósannindin sjeu smámunir, getur

þetta  leitt  til  þess,   að  veikja  virðingu

barnsins fyrir sannleikanum, svo það síð-

ar freistist til að beita saknæmari ó-

sannindum og í lakara tilgangi. Það er

áríðandi, að innræta barninu í tæka tíð,

að það þarf ætíð að hafa staðfastan dóm-

stól samvizku sinnar í brjósti sjer, sem

það geti ætíð reitt sig á, hversu ólíkar

sem skyldurnar eru.

Önnur ósannindin eru þau, sem sprott-

in eru af eigingirni. Smábörn freistast

oft til að segja ósatt, þegar þau eru að

leika sjer, og oft að eins til að látast vera

fremri hinum börnunum. Þessi ávani helzt

síðan við þau, þegar farið er að kenna

þeim o. s. frv. Þau afsaka sig þá með

einhverium ósannindum til að leyna yfir-

sjónum sínum. Þetta er almennasta og

hættulegasta tegund ósannindanna, og jafn-

framt örðugast að venja börnin af henni.

Það verður eftir því sem unt er að koma

í veg fyrir undirræturnar, eða freisting-

arnar, til þessara ósanninda, og það verður

að innræta barninu, að bera þá virðingu

fyrir sjálfu sjer, að gjöra ekki þetta og

reyna að hafa stjórn á sjálfu sjer.

Þriðju ósannindin eru sprottin af í-

myndunarafli barnanna. Margir leikir barn-

anna eru fólgnir í tómri ímyndun. Börn-

in látast vera dýr, smiðir, siglingamenn,

tröll, skólakennarar, kóngar o. s. frv. og

leika ótal margt úr daglega lífinu og langt

fram yfir það, Mörg börn lifa þannig ár-

um saman að miklu leyti í heimi ímynd-

unarinnar, og þessi börn verða oft hneigð

til að fara með ýkjur, eða umhverfa sann-

leikanum algjörlega. Þau venja sig á að

segja sögur og ýkja þær eða skrökva þeim

algjörlega upp. Það er áríðandi, að hafa

gát á framferði þessara   barna í tíma, og

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8