Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagsbrún

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Dagsbrún

						FRBMJIB EKKI

RANOINDI

3 DAGSBRÚN

BLAD  JAFNAÐARMANNA

GEFIÐ ÖT AF ALPÝBUFLOKKNUM

RITSTJÓRI OG ÁBYRGÐARMAÐUR: ÓLAFUR FRIÐRIKSSON

9. tbl., 4.

Reykjavlk, laugardaginn 9. febrúar.

1918.

fossamálið.

Fossafélagið „ísland".

------           (Frh.).

Talsmenn fossafélagsins halda

því fram í öðru orðinu, að íands-

menn hafi ekki efni á að leggja

út í slíkt fyrirtæki, en í hinu orð-

inu, að félagið verði strax mnlent

þó byrjað sé með útlendu fé, sú

sé reynslan í nágranna löndum

vorum. Þessar röksemdir eru ekki

sem bezt samrýmanlegar. Sé fé

til í landinu ætti ekki að þurfa út-

lendinga til að sameina það á þess-

um stað, það ættum vér að geta

sjálfir. Sé það ekki til getur fé-

lagið ekki orðið innlent.

Eins og stendur mun íslenzkt

fé að mestu bundið" í framleiðslu

til lands og sjávar. Á báðum þess-

um stöðum er þörf fyrir mikið

meira fé. Hvort hagur er að því

að draga það frá framleiðslunni til

iðnaðarins er svo mikið efamál,

að ástæðulaust er að hrapa að því,

en á þann hátt væri að líkindum

hægt að leggja fram allmikið fé,

annars ekki. Reki landið sjálft

fossaiðnað, á þá fyrst að gera það

í stórum stíl, þegar slíkt verður

ekki framleiðslunni til hnekkis.

Má vera að sú stund sé þegar

komin, að beri að taka[fossaaflið í

Þjónustu landsins að einhverju leiti.

T. d. er ekki ósennilegt áð vinna

mætti sumar kolanámur, með raf-

magni, sem nú eru unnar í land-

inu með ófullkomnum og ónógum

verkfærum. Má í sambanöi við þetta

benda á kolanámu landssjóðs á

Tjörnesi, þar sem á rennur.fram

af 50—60 metra háum bakka rétt

við námuna. Það er og sjálfsagt

að landið hjálpi Reykjavík og öðr-

um kaupstöðum og þorpum lands-

ins til að koma upp aflstöðvum

til rafmagnsframleiðslu, með því

að útvegahagfeld lán til slíkra hluta.

Qæti landið þar sem ástæða þætti

til, átt hlut í slíkum fyrirtækjum

að meira eða minna leiti. Kæmi

Beykjavík upp aflstöð við Sogið,

8æti landið átt hana að einhverju

l«iti og notað til reksturs járn-

brautar, ef tækilegt þætti að leggja

hana austur um sýslur frá Reykja-

vík. Sé það vllji þjóðarinnar að

landið eigi járnbraut á þessum

stað, er ekki sýnilegt að bezta

kiðin til þess sé sú að landið

*auþi hana af fossaféiaginu „ísland"

^o þeim kjörum sem það sam-

*v8emt frumvarpinu býður. Þau

*Jör eru fjærri því að vera að-

Bwigileg, þar sem fossafélagið —

P° landið kaupi járnbrautina fullu

v«rði — á að halda framvegia rétti

flutninga þeirra með járnbraut-

j£ni er pað þarfnast, enda sé fólag-

ekki   ver  sett  í þessu efni en

HLUTABRÉF

Eimskipafélags íslands.

Aðvörun til hluthafa.

Oss hefur borist vitneskja um það, að maður einn

hér í bænum, sem auglýsir að hann kaupi hlutabréf í

félagi voru, bjóði fyrir þau einungis 65 til 80 af hundr-

aði af ákvæðisverði hlutabréfanna, og hafi jafnvel náð

kaupum á einhverjum bréfum fyrir þetta verð.

Út af þessu leyfum vér oss að leiða athygli hlut-

hafanna að því, að eftir því sem hagur félags vors

stendur, þá getum vér ekki talið ástæðu fyrir neinn

hluthafa til að selja hutabréf sín undir nafnverði. Jafn-

framt skal og athygli hluthafa leidd að því, að sam-

kvæmt félagslögunum þarf samþykki félagsstjórnarinn-

ar til þess að sala á hlutabréfum félagsins sé gild.

Til þess að gera þeim hluthöfum hægra fyrir, sem

kynnu að vilja koma bréfum sínum í peninga, hefur

samist svo um, að skrifstofa Verzlunarráðs íslands taki

að sér, frá því í dag, að vera milliliður milli seljenda

og kaupenda að hlutabréfum vorum, og að útvega sam-

þykki félagsstjórnarinnar til sölunnar. Ráðum vér þvi

þeim, sem vilja selja bréf sín, til að snúa sér til nefndr-

ar skrifstofu, og sömuleiðis ættu þeir, sem vilja kaupa

hlutabréf félagsins, að snúa sér þangað.

Skri|sto|a Verzlunarráðsins er i

Kirkjustræti 8B, opin kl. 10-

12 og 2-4 hvern virkan ðag.

Reykjavík 3. febrúar 1918.

það   hefði   orðið,   hefði   það sjálft

rekið brautina.

Samkvæmt því sem hór heflr

verið sagt, á fossafélagið að halda

óskertum rótti til flutninga með

járnbrautinni þó hún só seld land-

inu, og fólagið á að vera jafn vel

sett í því tilliti eins og það sjálft

ætti brautina. t samræmi við þetta

hefði Thor Jensen getað sett það

upp við landaatjórnina þegar hann

seldi henni eimskipið „Borg" að

hann héldi óskertum rétti til flutn-

inga með skipinu eftir sem áður,

eins og það væri hans eign. Má

nærri geta hvort slikir kostir hefðu

þótt aðgengilegir fyrir landið, þó

fylgismenn fossafelagsins virðist

ekki sjá neitt athugavert við því-

lík kjör þegar um járnbraut er

að ræða.

Hér  heflr   verið  farið nokkrum

orðum um skuggahliðar fossamáls-

ins í sambandi við fossafélagið „ís-

land" og er þó engan yeginn tekið

alt fram sem ástæða- væri til að

athuga. Þetta mál er svo umfangs-

mikið aö þingi og þjóð ber að at-

huga það grandgæfilega áður en

fullnaðar úrskurður er á það lagð-

ur: Brýn skylda þingsins er að

bera það undir atkvæði þjóðarinn-

ar hvort eigi að veita fossafélaginu

þau réttindi, sem það fer fram á

eða landið sjálft eigi að geyma sér

réttinn til þess iðnaðar sem félag-

ið hygst að reka, þó það tefji mál-

ið um lengri eða skemri tíma.

Erlingur FriÖjónsson.

Jón Þorláksson

í „Lögréttu".

Liúgrottan um landið fer,

leeðist bak við steina,

hvössum tönnum hyggur iár

hryggi manna reyna.

Gömul visa.

Blöð andstæðinga Alþýðuflokks-

ins  höfðu ekki mikið fyrir því aö

rökræða málefnin núna fyrir kosn-

ingarnar.    Aðalvopn    þeirra   voru

dulnefnis  níðgreinar   um  ritstjóra

Dagsbi únar. — Hr. Jón Þorláksson

lézt þó vera að rökræða jafnaðar-

stefnuna     í      „Lögréttu"-blaðinu

sem kom út daginn fyrir kosning-

una,   og   þó   rökfærzlur hans séu

mest  rangfærzlur,   þá er þetta þó

altaf virðingarverð tilraun. En svo

er   að   sjá   sem   eftir   kosninguna

hafi hr. Jón Þorláksson iðrast þess

að hann skyldi ekki nota enn sví-

virðilegri  aðferð  en að láta rang-

færzlur fyrir rökfærzlur, því í síð-

asta   tbl.   „Lögréttu"   tekur hann

upp  gamla  bragðið,   sem algengt

var   hór  í þann tíð,   sem fólskan

var   mest  í  pólitikinni,   fyrst  að

segja   að   þetta   og þetta só sagt,

og   síðan   rökræða  út   frá því að

þetta    sem   sagt   var  sé sannað.

Segir   hr. Jón Þorláksson að Elías

Stefánsson útgerðarmaður harl „að

sOgn"   borgað   mestan hlutann af

kosningakostnaði    A-listans,    ,en

hann var talsvert mikill, bæði lít-

gáfa nokkurra b!aða af„ Dagsbrún",

skrifstofuhald, bílar og vinnulaun".

Herra Jón er svo sem ekki í vand-

ræðum   með   að  telja upp k03tn-

aðinnl Hann er heldur ekki í vand-

ræðum með hvers vegna hr. Elías

Stefánsson   hafl   geit  þetta.   Eftir

beztu kjaftakerlingarfyi irmynd segir

hann:  „Sú skýring er á þessu gefin

manna   í milli,   og tekin trúanleg

af mörgum, að svo hafl verið um

samið   eða  til   ætlast,   að ef þeir

A-listamennirnir   næðu meirihluta

i bæjarstjórninni þá skyldi bærinn

kaupa   af   hr. S. E. trollarann ís-

lending,   sem   hann   á einan eftir

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 23
Blağsíğa 23
Blağsíğa 24
Blağsíğa 24