Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagsbrún

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Dagsbrún

						FRBMJIB EKKI
RANOINDI
3 DAGSBRÚN
BLAD  JAFNAÐARMANNA
GEFIÐ ÖT AF ALPÝBUFLOKKNUM
RITSTJÓRI OG ÁBYRGÐARMAÐUR: ÓLAFUR FRIÐRIKSSON
9. tbl., 4.
Reykjavlk, laugardaginn 9. febrúar.
1918.
fossamálið.
Fossafélagið „ísland".
------           (Frh.).
Talsmenn fossafélagsins halda
því fram í öðru orðinu, að íands-
menn hafi ekki efni á að leggja
út í slíkt fyrirtæki, en í hinu orð-
inu, að félagið verði strax mnlent
þó byrjað sé með útlendu fé, sú
sé reynslan í nágranna löndum
vorum. Þessar röksemdir eru ekki
sem bezt samrýmanlegar. Sé fé
til í landinu ætti ekki að þurfa út-
lendinga til að sameina það á þess-
um stað, það ættum vér að geta
sjálfir. Sé það ekki til getur fé-
lagið ekki orðið innlent.
Eins og stendur mun íslenzkt
fé að mestu bundið" í framleiðslu
til lands og sjávar. Á báðum þess-
um stöðum er þörf fyrir mikið
meira fé. Hvort hagur er að því
að draga það frá framleiðslunni til
iðnaðarins er svo mikið efamál,
að ástæðulaust er að hrapa að því,
en á þann hátt væri að líkindum
hægt að leggja fram allmikið fé,
annars ekki. Reki landið sjálft
fossaiðnað, á þá fyrst að gera það
í stórum stíl, þegar slíkt verður
ekki framleiðslunni til hnekkis.
Má vera að sú stund sé þegar
komin, að beri að taka[fossaaflið í
Þjónustu landsins að einhverju leiti.
T. d. er ekki ósennilegt áð vinna
mætti sumar kolanámur, með raf-
magni, sem nú eru unnar í land-
inu með ófullkomnum og ónógum
verkfærum. Má í sambanöi við þetta
benda á kolanámu landssjóðs á
Tjörnesi, þar sem á rennur.fram
af 50—60 metra háum bakka rétt
við námuna. Það er og sjálfsagt
að landið hjálpi Reykjavík og öðr-
um kaupstöðum og þorpum lands-
ins til að koma upp aflstöðvum
til rafmagnsframleiðslu, með því
að útvegahagfeld lán til slíkra hluta.
Qæti landið þar sem ástæða þætti
til, átt hlut í slíkum fyrirtækjum
að meira eða minna leiti. Kæmi
Beykjavík upp aflstöð við Sogið,
8æti landið átt hana að einhverju
l«iti og notað til reksturs járn-
brautar, ef tækilegt þætti að leggja
hana austur um sýslur frá Reykja-
vík. Sé það vllji þjóðarinnar að
landið eigi járnbraut á þessum
stað, er ekki sýnilegt að bezta
kiðin til þess sé sú að landið
*auþi hana af fossaféiaginu „ísland"
^o þeim kjörum sem það sam-
*v8emt frumvarpinu býður. Þau
*Jör eru fjærri því að vera að-
Bwigileg, þar sem fossafélagið —
P° landið kaupi járnbrautina fullu
v«rði — á að halda framvegia rétti
flutninga þeirra með járnbraut-
j£ni er pað þarfnast, enda sé fólag-
ekki   ver  sett  í þessu efni en
HLUTABRÉF
Eimskipafélags íslands.
Aðvörun til hluthafa.
Oss hefur borist vitneskja um það, að maður einn
hér í bænum, sem auglýsir að hann kaupi hlutabréf í
félagi voru, bjóði fyrir þau einungis 65 til 80 af hundr-
aði af ákvæðisverði hlutabréfanna, og hafi jafnvel náð
kaupum á einhverjum bréfum fyrir þetta verð.
Út af þessu leyfum vér oss að leiða athygli hlut-
hafanna að því, að eftir því sem hagur félags vors
stendur, þá getum vér ekki talið ástæðu fyrir neinn
hluthafa til að selja hutabréf sín undir nafnverði. Jafn-
framt skal og athygli hluthafa leidd að því, að sam-
kvæmt félagslögunum þarf samþykki félagsstjórnarinn-
ar til þess að sala á hlutabréfum félagsins sé gild.
Til þess að gera þeim hluthöfum hægra fyrir, sem
kynnu að vilja koma bréfum sínum í peninga, hefur
samist svo um, að skrifstofa Verzlunarráðs íslands taki
að sér, frá því í dag, að vera milliliður milli seljenda
og kaupenda að hlutabréfum vorum, og að útvega sam-
þykki félagsstjórnarinnar til sölunnar. Ráðum vér þvi
þeim, sem vilja selja bréf sín, til að snúa sér til nefndr-
ar skrifstofu, og sömuleiðis ættu þeir, sem vilja kaupa
hlutabréf félagsins, að snúa sér þangað.
Skri|sto|a Verzlunarráðsins er i
Kirkjustræti 8B, opin kl. 10-
12 og 2-4 hvern virkan ðag.
Reykjavík 3. febrúar 1918.
það   hefði   orðið,   hefði   það sjálft
rekið brautina.
Samkvæmt því sem hór heflr
verið sagt, á fossafélagið að halda
óskertum rótti til flutninga með
járnbrautinni þó hún só seld land-
inu, og fólagið á að vera jafn vel
sett í því tilliti eins og það sjálft
ætti brautina. t samræmi við þetta
hefði Thor Jensen getað sett það
upp við landaatjórnina þegar hann
seldi henni eimskipið „Borg" að
hann héldi óskertum rétti til flutn-
inga með skipinu eftir sem áður,
eins og það væri hans eign. Má
nærri geta hvort slikir kostir hefðu
þótt aðgengilegir fyrir landið, þó
fylgismenn fossafelagsins virðist
ekki sjá neitt athugavert við því-
lík kjör þegar um járnbraut er
að ræða.
Hér  heflr   verið  farið nokkrum
orðum um skuggahliðar fossamáls-
ins í sambandi við fossafélagið „ís-
land" og er þó engan yeginn tekið
alt fram sem ástæða- væri til að
athuga. Þetta mál er svo umfangs-
mikið aö þingi og þjóð ber að at-
huga það grandgæfilega áður en
fullnaðar úrskurður er á það lagð-
ur: Brýn skylda þingsins er að
bera það undir atkvæði þjóðarinn-
ar hvort eigi að veita fossafélaginu
þau réttindi, sem það fer fram á
eða landið sjálft eigi að geyma sér
réttinn til þess iðnaðar sem félag-
ið hygst að reka, þó það tefji mál-
ið um lengri eða skemri tíma.
Erlingur FriÖjónsson.
Jón Þorláksson
í „Lögréttu".
Liúgrottan um landið fer,
leeðist bak við steina,
hvössum tönnum hyggur iár
hryggi manna reyna.
Gömul visa.
Blöð andstæðinga Alþýðuflokks-
ins  höfðu ekki mikið fyrir því aö
rökræða málefnin núna fyrir kosn-
ingarnar.    Aðalvopn    þeirra   voru
dulnefnis  níðgreinar   um  ritstjóra
Dagsbi únar. — Hr. Jón Þorláksson
lézt þó vera að rökræða jafnaðar-
stefnuna     í      „Lögréttu"-blaðinu
sem kom út daginn fyrir kosning-
una,   og   þó   rökfærzlur hans séu
mest  rangfærzlur,   þá er þetta þó
altaf virðingarverð tilraun. En svo
er   að   sjá   sem   eftir   kosninguna
hafi hr. Jón Þorláksson iðrast þess
að hann skyldi ekki nota enn sví-
virðilegri  aðferð  en að láta rang-
færzlur fyrir rökfærzlur, því í síð-
asta   tbl.   „Lögréttu"   tekur hann
upp  gamla  bragðið,   sem algengt
var   hór  í þann tíð,   sem fólskan
var   mest  í  pólitikinni,   fyrst  að
segja   að   þetta   og þetta só sagt,
og   síðan   rökræða  út   frá því að
þetta    sem   sagt   var  sé sannað.
Segir   hr. Jón Þorláksson að Elías
Stefánsson útgerðarmaður harl „að
sOgn"   borgað   mestan hlutann af
kosningakostnaði    A-listans,    ,en
hann var talsvert mikill, bæði lít-
gáfa nokkurra b!aða af„ Dagsbrún",
skrifstofuhald, bílar og vinnulaun".
Herra Jón er svo sem ekki í vand-
ræðum   með   að  telja upp k03tn-
aðinnl Hann er heldur ekki í vand-
ræðum með hvers vegna hr. Elías
Stefánsson   hafl   geit  þetta.   Eftir
beztu kjaftakerlingarfyi irmynd segir
hann:  „Sú skýring er á þessu gefin
manna   í milli,   og tekin trúanleg
af mörgum, að svo hafl verið um
samið   eða  til   ætlast,   að ef þeir
A-listamennirnir   næðu meirihluta
i bæjarstjórninni þá skyldi bærinn
kaupa   af   hr. S. E. trollarann ís-
lending,   sem   hann   á einan eftir
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 23
Blağsíğa 23
Blağsíğa 24
Blağsíğa 24