Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagsbrún

Smelltu hér til ağ fá meiri upplısingar um 1. tölublağ 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Dagsbrún

						DAGSíBRÚN
Allskonar brúkaðar bækur
fást í BókabTÍÖinni
á  Laugaveg 13.
Tvær þýddar sögur.
Milli treggja elda
heitir saga eftir Arthur Sewett,
sem bókaverzlun Sigurjóns
Jónssonar hefir gefið út. ís-
lenzka þýðingin er gerð af
Bjarna Jónssyni kennara, og
er málið mjög viðfeldið og
blátt áfram. Saga þessi heyrir
sannarlega ekki til heimsbók-
mentunum; hún er sömu teg-
undar og »Familie-Journalen«
flytur og því ágæt fyrir þá sem
vilja kaupa sér skemtilega sögu-
bók, en hafa óbeit á mann-
drápa- og leynilögreglusögum.
Ég vil ekki gera mig sekan í
þeim ósið sem margir ritdóm-
arar gera, að fara að segja hér
frá öllu innihaldi bókarinnar,
en læt mér nægja að segja, að
höfuðpersónan í henni er prest-
ur, og er það nóg til þess að
allar stúlkur ætti að langa til
þess að lesa þessa sögu.
Bókin er alls 272 bls., prent-
uð á vandaðan pappír. Verðið
3 kr. 50 au.
Góða stúlkan
heitir saga sem komið hefir út
á sama forlag og með sama
þýðanda og fyrnefnda bókin.
Hún er eftir hið heimsfræga
skáld Englendinga, Charles
Dickens, höfund sögunnar Oli-
ver Tvist, sem flestir kannast
við, og þarf þá ekki að segja
meira um þessa sögu. Hún er
143 bls. kostar 2 kr. og er
prentuð á þeim mun verri
pappír, sem hún er betri saga
en hin fyrri.                   Torft.
KOLAVE
er frá í dag kr. 250.00 smálestín.
Reykjavik, 8. janúar 1919.
II armoniu m
af ýmsum stærðum
nýkomin í
Hljóðfseraliiisið.
JSanósverzíunin.
rverð
til kaupmanna og félaga i heildsölu er l'rá í dag:
Högginn sykur kr. 1,15 kílóið
Steyttur sykur    -    1,05    —
Púðursykur        -    0,95    —
Reykjavik, 8. janúar 1919.
JEfanésverzíunin.
Frá Bandarikjunum.
1 síðasta blaðinu af »Bjarma«
ritar David Östlund um fram-
gang bannmálsins í Ameríku.
Par samþyktu í haust fjögur
riki: Ohio, Nevada, Florida og
Wyoming sölubann, og eru
bannríki Bandaríkjanna þar
með orðin 32 af 48. (Árið 1907
voru þau aðeins 3).
Eins og kunnugt er sam-
þykti allsherjarþing Bandaríkj-
anna fyrir liðugu ári (des. 1917)
að algei l vínbann skyldi ganga
í gildi um öll ríkin 12 mán-
uðum eftir að 36 af 48 ríkj-
unum hefðu samþykt sölu-
bann, ef svo mörg ríki sam-
þyktu bann áður en sjö ár
væru  liðin.   Er  talið  víst  að
tala bannrikja komist á þessu
ári upp í 37, og þar með gangi
í gildi algert bann í öllum
ríkjunum. Hvað segja vorir
góðu andbannsspekingar við
þessu?
JJartnoisiums-nétur
stórt úrval
nýkomið í
Prentsraiðjan   Gutenberg.
Þetta og hitt.
Nýja brú yflr Limafjórð
á núj'að "gera við^ÁIaborg,
og á húnfað ,koma í stað flot-
brúar (pontonbrúar) þeirrar
sem?er þar nú, og sem iðulega
verður fyrirs skemdum af lag-
ís, svo\"*samgöngur teppast til
nyrzta hluta Jótlands.
Umferð   um   Panaraaskurðinn,
hið mikla mannvirki Banda-
ríkjamanna, hefir aukist mjög
siðan að skriðurnar hættu að
falla, sem í fyrstu stöðvuðu
alla umferð, hvað eftir annað.
Umferð um skurðinn hefir
verið síðustu árin svo sem hér
se§lr:                                smálestir:
1914—15 1250 skip samtals 5,417,000
1915-16 761 — _ 3,597,000
1916-17 1768    -        -      8,531,000
Skipin voru frá þessum lönd-
nnv                              Wu        19'5        1916
"      •                              -15        - 16        -17
Englandi .... 465 358 780
Bandaríkjunum 470   238   464
Noregi......240     45   150
Chile.......   35     33     99
Peru.......     4     30     86
Hollandi   ....     7     15     74
Japan......     6     24     72
Danmörku ... 23 18 43
Orsökin til þess að umferð
skipa frá Chile og Peru hefir
aukist svo mjög, er aukinn
flutningur á Chilesaltpétri til
Bandaríkjanna.

Halda vestur.
25
vaka þurfti tvisvar á dag, að láta ganga
dælurnar.
Mary Rogers var orðin þvæld, skips-
höfhin var orðin þvæld, og stóri Dan
Cullen, skipstjórinn, var orðinn þvældur.
Ef til vill hafði þetta farið allra verst
með hann, því á honum hvíldi ábyrgðin
1 þessari gífurlegu orustu við höfuðskepn-
urnar. Hann svaf oftast i fötunum, ef
það þá gat kallast svefn. Hann ásótti
pilfarið á nóttunni, stór, digur og sterk
afturganga, dökk af sólarbruna þrjátíu
ára veru á sjónum, og loðin eins og ór-
ang-útan. Á hann sótti aftur í sífellu ein
hugsun, ráðlegging um siglingar við Kap
Horn: Hvað sem þú gerir þá haltu í
vestur! Haltu l vestur! Þessi hugsun sat
um hann. Hann hugsaði ekki um annað
nema þá slundina sem hann formælti
guði fyrir að láta veðrið vera svona
slæmt.
Haliu í vestur! Hann sigldi fast upp
að Horninu, og lá hvað eftir annað með
segl dregin til, 10—20 sjómílur undan.
En altaf kom hinn eilífi vestanvindur og
hrinti honum til baka, svo hann fór í
austur. Hann barðist við hvert hvass-
viðrið á fætur öðru, suður að 64. breidd-
26
arstigi, komst inn í hafísrek suðurhvels-
ins, og lofaði myrkravöldunum hinni
ódauðlegu sál sinni, ef hann kæmist fyrir
Hornið. En honum miðaði austur á við.
í örvæntingu reyndi hann að komast
gegnum Le Maire-sundin. En þegar hann
var kominn hálfa leið fór vindurinn í
norð-vesfrið; loftvogin féll niður í 28.88,
og hann snéri víð og sigldi undan veðri
sem að ofsa líktist hvirfilbyl, og munaði
þá ekki nema hársbreidd að hann sigldi
Mary Rogers upp í hina svart-tentu
kletta. Tvisvar komst hann vestur að
Diego Ramirez klettunum, í annað skift-
ið bjargaðist hann af því hann kom auga
á þessa grafsteina skipa milli tveggja
hríðarélja, og voru þeir þá aðeins sjó-
milufjórðung beint framundan.
Hvast! Dan Cullen skipsfjóri bar veðr-
ið saman við þau þrjátíu ár sem hann
hafði verið á sjónum, tíl þess að sanna
að aldrei hefði verið annað eins hvass-
veður. Mary Rogers lá til þegar honum
varð þetta augljóst, og eins og til þess
að slá þessu föstu, lá hún á lúgum áður
en hálf klukkustund var liðin. Nýtt meg-
intoppsegl og spánýtt afturstórsegl höfðu
fokið  burt eins og silkipappír, og fimm
27
segl, fest í tvöfalda kaðla, hötðu fokið
laus og svifzt af ránum. Og fyrir morg-
un var búið að leggja Mary Rogers tvisv-
ar til aftur, og búið að höggva göt á
»skansklæðningu« hennar til þess að losa
þilfarið við vatnsþungann, sem þrýsti
henni niður.
Sólin lét ekki sjá sig nema rétt sem
snöggvast svona einu sinni á viku. Einu
sinni skein hún í einu um hádegisbil í
tiu mínútur, en tíu mínútum seinna var
nýtt ofviður að skella á, báðar vökur
að minka segl og alt hulið í myrkri
snjófellibyls. Einu sinni vissi Dan Cull-
en skipstjóri hvorki lengdar- né breidd-
arstig i hálfan mánuð. Sjaldan vissi
hann nákvæmar um hvar skipið var en
að heilu stigi gat munað, nema þá þegar
að hann sá land, því sól og stjörnur
voru huldar skýjum, og jafnvel þegar
skást var, var birtan svo döpur að sjón-
deildarhringurinn var næstum óbrukandi
til þess að gera athuganir. Grá hálfdimma
huldi veröldina. Skýin voru grá; hinar
stóru æðandi öldur voru blýgráar; hið
rjúkandi fax aldhanna var gráfyssandi;
albatrosarnir sem sáust við og við sýnd-
ust  gráir, og jafnvel asandi snjókornin
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2