Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttir

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Fréttir

						F R E T T I R
% 9e Vere Siacpooie,
höfundur    sögunnar   um   Islenzku
símamenninu,   sem   prentuð verður
hér i blaðinu, er einn meðal hinná
helztu   og   nafnkendustu   skálda á
Englandi. —   Mr. Stacpoole   hefur
sjálfur dvalist um tima hér á landi
og   því   nokkuð  kunnugur fslend-
ingunr  og   kennir   þess   í   frásögn
hans.   Hann   hafðist   við   á   Hótel
Reykjavík  um  skeið sumarið 1912
og    ritaði    hann    mjög   skemtileg
brc'f   í   ensk   blöð   um   dvöl   sína
hér.   Voru þau flest birt í »Vísi« í
íslenzkri þýðing.  í bréfum þessum
gat    hann   um   fjölfróðan   öldung
islenzkan,   sem   hann   hitti   oft að
máli   í   Reykjavík,   og   var   gamli
maðurinn   oft   að   tala   um nítyr}~
öldinaa milli Rreta og Þjóðverja, —
hvenær    hún    mundi    hefjast    og
hversu henni mundi reiða af. Vildi
Mr. Stacpoole heldur henda gaman :
að þessu, og hefur Iandi vor verið j
honum     framsýnni.     En    þungan j
kvartar   hann um þennan aragrúa J
af   Pjóðverjum,   sem   heimurinn sé
að   verða   fullur   af   og   hvergi   sé!
friður   fyrir   — jafnvel ekki hér á [
haia   veraldar.   Hann   kom hingað j
einmitt i sama mund,   sem mann-l
flutningaskip    »Hamburg-Amerika-
línunnar« komu hér við og farþegar
dvöldust hundruðum saman í landi.
Var   þá   heldur   en   ekki   kvikt   í
bænum   og   víða   glatt á hjalia og
því   ekki   að   kynja,   þótt   brezka
skáldinu þætti minni »einveran« á
»eyðiskeri«   þessu,   en   hann hafði
búist við.
Nú er öldin önnur.                A'.
AfmæliskortJG ö 1 f d ú k a r
fjölbreytt úrval
á. Laugavegi 43B.
Friðfinnur L Guðjónsson,
Au^lýsiriÉum
í  Fréttir er veitt móttaka í
Litlu búðinni
í   Þingholtsstræti   þegar  af-
«reiðslu  blaðsins  er  lokað.
Grasfræ
fæst hjá
Guðný ðttesen.
PrenlsnQÍðjan Gutenberg.
Riklingur.
Ágætur   riklingur   til   sölu.
Afgreiðslan vísar á.
fastir áskiifeníur.
Vegna fjölmargra áskorana
verður nú þegar tekið á
móti föstum áskrifendum
að Fréttum. Menn gefi sig
. fram í Söluturninum.
vel vandaðir og mjög- ódýrir
eru nýkomnir í
verzlun
Jónatans forsteinssonar
¦
¦¦
yjar vorur:
Cheviot.    Morgunkjólatau.    Léreft,   margar teg.    Dúnhelt léreft.
Fiðurhelt léreft.    Nankin.   Tvisttau.   Alpacka.    Flauel.    Flónell.
Kadettatau, hv. og rnisl.   Sængurdúkur,  Verkfataefni, margar teg.
Handklæðadregill.    Verkmannabuxur.    Nærfatnaður.
Milliskyrtur.    Manchettskyrtur.
Flibbar,   stífir   og, linir.    Gummiflibbar.    Hálsbindi.
Manchetthnappar.       Flibbahnappar.        Lífstykki.       Höfuðsjöl.
Bróderingar.    Srikiborðar.
Sokkar úr silki, ull og baðmull, fyrir karlmenn, kvenfólk og börn.
Bendlar.       Saumnálar.       Hárnálar.        Hárspennur.
— Hárnet.    Skæri.    Buxnatölur.    Buxnaspennur. —
Vestishringjur.    Krókapör, svört og hvít.
Léreftstöiur.   Skelplötutölur.   Smellur.   Tvinni.   Skógarn.   Teygjubönd.
Barnahúfur, hvítar.
Plusskantur.    Handklæði.   Regnkápur og RegntVakkar.    Enskar húfur.
Og fleira   og fleira.
Marteirin Ejnar55on & Go.,
Laugavegi 44.
Guy Boothby. Faros egypzki.
68
ekki hafi verið gengið um götudyrnar hjá
sér eftir klukkan tíu í gærkvöldi. En svo
sagði hún mér, að ljós hefði logað í vinnu-
stofu yðar alla nóttina og nú get eg séð með
eigin augum, að þér hafið alis ekki farið í
rvimið. Þess vegna vil eg nú spyrja yður,
hvort þér hafið orðið var við þennan mann,
eða hvort þér getið gefið mér nokkrar hend-
ingar, sem geti komið okkur að liði að leita
hans?«
Um leið og hann sagði þetta, var sem mér
birti fyrir augum og éins og eg sæi alt, sem
fram hafði farið um nóttina. Mér varð ósjálf-
rátt að Iíta út í hornið þar sem múmían
hafði verið. Mér til ótta og undrunar sá eg,
að hún var þar ekki. Hvað var orðið af
henni? Gat það átt sér stað, að Faros hefði
stolið henni og haft hana á burt með sér
eftir að hann hafði gert mig meðvitundar-
lausan? Þetta virtist vera ómögulegt, en þarna
var sjón sögu rikari, því að múmían var öll
á burtu. Var Faros nokkuð bendlaður við
þetta morð ? Það var áreiðanlega millj klukk-
an tólf og eilt, sem hann kom inn til mín.
Og samt hafði eg enga verulega átyllu fyrir
þessari hræðilegu grunsemd. En eg þóttist
nú sjá, að þessi þögn mín geðjaðisl lögreglu-
þjóninum ekki sem bezt.
»Fyrirgefið   þér«,    sagði    lögregluþjónninn
69
með nokkuð meiri þótta en áður, »en eg
verð að benda *yður á, að tíminn er mér
dýrmætur. Má eg spyrja hvort þér getið leið-
beint mér nokkuð eða hvort þér getið það
ekki ?«
Eg vitna það til guðs, að eg hefði undir
eins sagt honum alt eins og var og alt sem
mér var kunnugt um, hetði mér verið sjálf-
rált. En það var nú ekki því að heilsa. Eg
var háður einhverju óviðráðanlegu afli, sem
neyddi mig þvert á móti vilja mínum til þess
að hjálpa Faros og bera fram hina fyrslu
vísvitandi lýgi, sem mér hefur nokkurntíma
um munn farið.
Sjálfum fanst mér svar mitt bæði hikandi
og grunsamlegt, en það var á þá leið, að
hvorki hefði eg séð þennan mann né orðið hans
var á nokkurn bátt.
Þegar lögregluþjónninn hafði fengíð þetta
svar, bað mig á ný að afsaka, að hann hefði
gert mér þetta ónæði og gekk burtu, en eg varð
einn eftir með hugsanir mínar. Eg skamm-
aðist mín ofan fyrir allar hellur fyrir sjálfum
mér, hné niður á stól og huldi andlit mitt
höndum, rétt einsog eg gæti á þann hátt umfíúið
hugsanir þær, sem ásóttu mig. Eg spurði
sjálfan mig hvort eg væri í raun og sann-
leika svona langl leiddur, að eg hefði farið
að  gera sjálfan mig að lygara,   eg sem ávalt
70
hafði álitið alla lýgi fyrirlitlega og hreinustu
óhæfu. Guð minn góður! Eg held þetta hafi
verið einhver versta stundin á ævi minni og
hafa þær þó verið æði beizkar margar
hverjar.
Þetta svívirðilega morð stóð mér alt af
fyrir hugskotssjónuin. Eg kannaðist vel við
sölubúðina þar sem það hafði verið framið
og sá í huga mér allan atburðinn jafn-
greinilega og eg hefði sjálfur verið þar við-
staddur. Eg sá sölubúðina troðfulla af ýms-
um fágætum munum og gasljóstýruna, sem
speglaðist í postulínsvörunum og bronzmynd-
unum. Sjálfur sat fornmenjasalinn við púlt
í einu horninu og frammi fyrir honum stóð
launmorðinginn Faros og ræddi við hann
Eg gat hugsað mér, að búðareigandinn hefði
alls ekki búist við neinni árás og þó að hann
hefði haft einhvern grun, þá var það mjög
efasamt, hvort hann hefði trúað þessum
vesala krypplingi til slíkrar mannvonzku og
ætlað hann jafn aflmikinn og hann reyndist.
Þá fór þetta leiftur, sem mest áhrifin hafði
haft á mig, að sjást í augum hans. Hann
seildist hægt og hægt aftur fyrir sig með
hægri hendinni, þangað til hann náði í
hnífinn, sem iá á borðinu sem hann stóð
við. Svo rauk hann á fornmenjasalann eins
og   köttur   og   hafði   eg   fulla   ástæðu  til að
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4