Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttir

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Fréttir

						ÉTTI

DAGBLAÐ

fer til Norðurlandsins strax

eftir Hvítasunnu  svo framt

nægur flutningur fæst.

Þorsteinn Jónsson.

Sími 384.

Salome Olafsdóttir frá Stapa-

dal í Arnaríirði er vinsam-

lega beðin að koma til við-

tals í Þingholtsstræti 7 hið

fyrsta.

Mísskilningur.

Aldrei heyrist öðru hærra hér i

höfuðstaðnum um hin miklu mál,

sem Alþingi hefur nú til meðferðar.

Fullveldismálin eru þó engi smá-

mál. Að minsta kosli hlýtur hver

maður að reka augun í þá tvo

viðburði, sem orðið hafa í íslenzk-

um stjórnmálum. Hinn fyrri er sá,

að alt Alþingi krafðist siglinga-

fána einum rómi, og þótti mörgum

sem rnikið gott mundi af því leiða.

Hinn er sá, að nú fyrst er krafan

um hreint konungssamband að

minsta kosti orðin almenn krafa.

Menn hafa loks fengið einurð til

þess, að heimta eigi lakara sam-

band en það, sem Gizurr kom oss

i forðum. Lengi urðum vér að bíða

þess, að svo langt kæmist. Mega

menn af þvi sjá, hversu háskalegt

það er, að Ijá erlendu valdi fang-

staðar á sér. Byrjunin var ekki vond,

endalaust seig þó á ógæfuhlið og

þjóðin var nálega aldauða, áður

en henni fór að þoka upp á við

aftur. Og síðan er heil öld og þó

erum vér eigi komnir lengra en

þelta, að krefjast nú þess, er ó-

hamingja vor skildi eflir, þá er

allir helztu menn landsins sviku

ætvjörð sína. Lengi býr að íyrstu

gerð, og geta því örlög þjóðarinnar

um margar ókomnar aldir verið

undir þvj komin, að Alþingi fylgi

óskift og meQ fullri einurð full-

veldiskröfu vorri.

pr eik -~ww

til   «öln   \\\éL

Ními 31.    Carl  Höepfner.    Sími 31.

Nýkomið í verzl. Goðaf oss:

Stofuspeglar og Smáspeglar, Hárgreiður, Hárburstar.Fataburstar,

Naglaburstar, Tannburstar, Rakvélar og blöð í þær, Slípólar, Raksápa,

Tannpasta, Andlitscrém, Andlitspúður, Ilmvötn, Hárraeðul, Peninga-

buddur fyrir karla og konur. Myndarammar, mikið af ódýrum Sápum.

Kristín Meinholt.    Sími 436.

London, ódags. mótt. í gær.

Væntankg þýsk áhlaup.

Fregnritarar frá Vesturheimi í París halda, að mesta

megináhlaup Þjóðverja muni hafið verða frá Labasse

suður undir Amiens. En bandamenn eru viðbúnir við

að mæta þeim.

Vfðureignin ai vestan.

Opinber frönsk tilkynning: Vér gerðum öflug

áhlaup á Pjóðverja fyrir sunnan Nailles og tókum

skóginn fyrir vestan Avre-hæð.

Opinber brezk tilkynning: Frakkar sækja fram að

fyrri vigstöðvum sínum í geiranum fyrir norðan

Kemmel og reka flóttann rösklega.

Kvenúr,

hefur   tapast    á   Njálsgötu,

Laugavegi    eða    Pingholts-

stræti, merkt F. E. á bakinu.

Afgreiðslan vísar á.

h

angasKtjn.

Þjóðverjar fara fram á skifti á herföngmn í stórum

stíl, er nú stjórn Breta að íhuga slíka ívilnun, aðallega

um skiíti á föngum, er herteknir voru fyrri ófriðarárin.

Cenlral Neivs.

Khöfn. 15. maí, mótt. í gær.

Péilanð.

Líklegt   er   talið,   að   Pólland verði fullvalda ríki í

konungssambandi við Austurríki.      (Framh. á 3. síðu.)

Mikil undur eru það því, að

engir láta neitt til sin heyra, að

kjósendur ávarpa þingið alls ekki.

Margir halda, að deyfð og áhuga-

leysi valdi. En það er misskiln-

íngur.

Þá   eru   og   bjargráðamálin  eigi

smá.   Þingið kom saman 10. apríl

og   skipaði   þegar   bjargráðanefnd.

En   sú   nefnd   kaus   að formanni

Sigurð Stefánsson, búmann mikinn.

Hefur   sú   nefnd   mikið og veglegt

starf, að kenna þingi og stjórn ráð

til   þess,   að tryggja   þjóðina gegn

miklum og margvíslegum hættum.

— Vér eigum undir högg að sækja

allar   aðfluttar   nauðsynjar   vorar.

Til   þess   að   tryggja   oss aðflutn-

inga gerir stjórnin svonefnda samn-

inga við Breta.   Á þá að heita trygt,

að   vér   fáum   að   kaupa   nóg   að

vöxtunum   af   nauðsynjavöru.   En

þá vantar þó trygging þess, að vér

náum   vörunum   að   oss.   Banda-

þjóðirnar leyfa oss þvi að eins að

sigla   um   sjóinn,   að vér beygjum

oss undir fyrirskipanir þeiira.   En

þeim   er   svo  farið,   að þær fela í

sér   hlutleysisbrót gegn hinni ann-

ari    hlið    hernaðarins   og   mundi

verða  talið svo,   ef oss væri sjálf-

rátl.    En   ef   miðvelda-sambandið

vildi líta á framferði vort skilnings-

lausum augum,  þá er hætt við að

oss   yrði   meinað   hafið   frá þeirri

hlið.   Vér getum því orðið svo milli

stejns og sleggju, að vér náum eigi

að flytja að oss þau föng, sem vér

kaupum.   Vér  gætum  og komizt i

sömu vandræði  með öðrum hætti.

Söm yrði afleiðingin, ef vér yrðum

að sæta sömu meðferð, sem Holl-

endingar   um skipakost vorn.   Vér

erum   því   eigi   tryggir,   nema   vér

eigum   forða i landinu.   En nú er

hann   eigi   til.   Þá sýnist eini veg-

urinn   sá,   að   tryggja   sig með á-

vöxtum landsihs sjálfs.   Til þess á

nú   bjargráðanefndin að hitta ráð.

Þau munu vera harla vandfundin,

enda hefur lítið frá henni sézt. —

Ekkert heyrist þó til kjósenda um

þetta, og jafnvel ekki,   þótt heyrzt

hafi,   að   þingmenn   vildi   hlaupa

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4