Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttir

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Fréttir

						FRÉTTIR
DAGBLAÐ
U. blað.
Reykjavík, föstudaginn 12. júlí 1918.
2. árgangur.
í.  S.  1.
í.  S.  í.
Knattspyrnumót Rvíkur
hefst í dag* kl. 9 e. h. á íþróttaveUinum.
I^atttakeiicluLr:   „ITraiii",   9SReyl$:javíl$:iir6,í   og   „"Valur".
Dómari:   hr.   kaupmaður  JEglll  Jacobsen.
í kvöld keppa: Fram og Reykjavíkur.
Stjórn Knattspyrnnfélagrs Beykj aTÍknr.
Meginatriðin.
í hverju máíefni er jafnan eitt-
iivert meginatriði (princip) og
varðar mestu, er um málið er
fjallað, að missa hvergi sjónar á
$>ví.
Hvort sem um lagasetningu er
að ræða eða samninga, er það hið
mikilvægasta, að eigi sé raskað
meginatriðinu. Því að það er, ef
svo má að orði kveða, sál mál-
«fnisins. Til eru bæði lögskorðuð
og siðferðileg meginatriði, Iöghelguð
•i þjóðfélagsskipuninni og margra
alda réttarmeðvitund þjóðanna, er
«igi má fara í bága við, er lög eru
sett. Og í samningum öllum milli
pjóða og einstaklinga eru líka
jafnan meginatriði einhver, er eigi
má hagga.
Þess vegna verður að gæta þess,
að eigi raski lagabreytingar megin-
atriði laga, og eigi haggi aukaat-
Tiði, er uib er samið, meginatriði
samnings. Því að ef svo er Iangt
farið, er ekki um lagabreytingu að
ræða, heldur ný lög, og örðugt er
að halda þann samning, og jafnan
orkar gildi hans tvímælis, ef ein-
stök samningsatriði fara í bág við
rneginatriði hans.
Hitt er satt, að margt ber til
þess, að sum meginatriði missa
^ildi sitt eftir því sem tímarnir
breytast, þroski þjóðanna breytist
og ýmisleg aðstaða gagnvart um-
heiminum, og fá meginatriði eru
eilíf og sígild. Og einmitt þá er
öauður rekur til að skifta um
«neginatriði, eru ný lög sett eða
öýir samningar gerðir.
En mikil nauðsyn er að gæta
'Vel meginatriða þeirra er gild eru
eða gilda skulu, á hverjum tíma
'*>" um þau er fjallað.
Þetta vill því miður einatt
8'eymast mörgum og ekki síst lög-
^jöfum   vorum, — á það ekki lít-
Rósin mín.
Um sólarlag ég saí við gluggann minn,
og sá í fjarska röðul-böndin glita
og ótal myndum mála himininn, —
sem meistaranum vildu lofgjörð rita.
Er sólin kvaddi', og seig við hafflötinn
að sjónhring úti, bak við hafsins dætur,
þá kgstV hún rauða „rósaknappinn" minn
og reit á blöðin: „sofðu — góðar nœtur!"
Pá heyrði' eg þrusk við hurðarsnerilinn,
og hefðarkonu inn til mín leit ganga,
er sagði: „Viltu selja „knappinn" þinn —
með sakleysisins bros um munn og vanga?"
„Að rifa „knappinn" rót og blöðum frá
og reyra' hann svo í dauðans kalda hlekki?
Nei, það er eitt, sem aldrei verða má, —
svo eig þú gullið, blómið sel ég ekki!"
„En blómið visnar, maður, mundu það,
og mildi ef.það nœsta kvöld þig gleður,
því valt er lán í okkar auma stað,
en eitt þó vist, — að skildingurinn seður".
„Já, fyrir gullið get ég keypt mér brauð,
en gleði varla, ef hún skyldi þrjóta,
en fegurð blómsins mér er á við auð,
sem er þó kœrra, en maga-fylli' að njóta.
Og þú átt son, — en seg mér, fagra vif,
hvort selja myndir fyrir nokkra borgun,
eða gefa einkabarnsins lif,
þó œttir vist hann dauður lœgi' á morgun 9"
G. E.
Bíll RE 40
(Overland) Sími 138.
inn þátt í lagabreytinga og við-
aukalaga-moldviðri því, er nú er
svo magnað orðið, að jafnvei
sprenglærðum lögfræðingum veitir
einatt erfitt að sjá lagaskil og
réttarstöðu.
Til eru og þeir, og ekki fáir,
jafnvel greinagóðir og mætir menn,
er lítilsvirða meginatriðin og henda
gaman að þeim, er varfærnir eru
um það, að hagga þeim hvergi i
nokkru máli. Leiðir þetta til þess,
að þeir spilla málum fyrir sér og
öðrum, veikja málstað sinn, og
gera sér óþarfa örðugleika, reka
sig á og verða fyrir þeim fársköp-
um, að skyssurnar koma þeim og
ef til vill þjóðfélaginu siðar í koll,
er orðið hafa í brotum og afglöp-
um gegn meginatriðum. Gætir
þessa einatt í löggæzlu og dómum,
framkvæmdum mála og fyrirtækj-
um. Og margreynt er það, hverjir
vágestir þeir menn geta orðið í
ýmsum félagsskap, er ýmist ganga
feti framar eða slá af meiru en
meiginatriðið þolir svo að óbrot-
ið sé.
Og um samninga alla er hið
sama að segja, að þeir menn er
þá gera verða jafnan að gæta þess,
að engin þau ákvæði séu sett í
samning, er í bág fara við megin-
atriði hans, því að, svo sem áður
er á vikið, er samningur því að
eins tvímælalaus og haldgóður til
frambúðar, að þessu sé fullnægt.
Önnur aukaatriði, er eigi snerta
meginatriðið, varða minnu og geta
trauðla leitt til samningsrofa af
hálfu annars aðilja, en þvi siður
til samnings-slita af beggja hálfu
meðan báðir vilja láta meginatriðið
óhaggað standa.
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4