Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Höfuğstağurinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Höfuğstağurinn

						HÖFUÐSTABUIIMN

mmwtmmtmmími*

mmm

HÖFTJDSTADUEIM S

hefir skrifstofu og afgreiðslu í

Þingholtsstræti 5.

Opin daglega fra 8—8.

Útgefandmn til viðtals 2-3 og 5-6.

Ritstjórnar og afgr.-sími 575.

Prentsmiðjusimi 27.

Pósthólf 285.

JB«A & auo^sa \ 'y.öJuB^iaBtvuw,

Nýja Land

verði sunnudagurinn gleðidagur.

Sumstaðar í Þýzkalandi er föstu-

dagurinn álitinn heilladagur. í þýzkri

fræðibók er sagt, að skeri maður

neglur sínar og hár á föstudagi,

þurfi maður ekki að óttast gigt eða

aðra kvilla.

vantar   vikadreng,   14—15    ára        I Svíþjóö aftur á móti, er fðstu-

gamlan.     Urosækjendur  komi   k! * dagurinn álitinn óhappadagur, sama

12—1 á Hótel ísland, hetbergi nr.

27.

Hitt og þetta.

Merkisdagar.

Endur fyrir löngu hefirmönnum

þegar verið gjarnt að álíta suma

daga meiri heilladaga en aðra.

Stjörnufræðingar fornaldarinnar

og stjðrnuspámenn, reyndu aö lesa

forlög manna í stjörnunum og

þóttust geta sagt mönnura hverjir

dagar væru viðsjárverðir eða happa-

sælir.

Tycho Brahe, hinn frægi, danski

stjörnuspekingur, samdi skrá yfir

alla heilla- og óheilladaga. Áreið-

anlega heiiladaga taidi hann 26.

janúar, 9. og 10. febrúar og 15.

júlí. —

Óheilladaga taldi hann 1., 2. 4.

— 6., 13. og 20. janúar. — ífebr.

11. 15. og 18. — í marz: 1. 4.

14. og 19. — í apríl: 10. 12. og

24. — í maí: 8. og 18. — Ijúní

8. — í júlí: 17.og21.— lágúst:

20. og 21. — í október: 6. —

I nóvember: 6. og 18. — I des-

ember: 6. 12. og 18. —

Hann ræður mðnnum frá að

byrja á nokkru fyrirtæki, sem eigi

að hepnast, nokkuru þessaradaga.

Maður má ekki gifta sig, fara í

langferð né skifta um bústaði

neinn þessara  daga.

Eins og áður er getið, hafa flest-

ar þjóðir haft ótrú á sumum dög-

um og talið þá óheilladaga, þótt

ekki beri þeim saman við skoðun

Tycho Brahe, hvað mánaðardaga

snertir.

Sama er að segja um vikudag-

ana, sumir þeirra eru meiri happa-

dagar en hinir.

Mánudagurinn hefir aldrei haft

goft orð á sér, er það svo umalla

Evrópu.

I Danmðrku eru þriðjudagar og

föstudagar álitnir fremur happasælir.

I Eddu stendur að maður skuli

Ikera  neglur  sínar á fðstudegi, þá

er og í Hollandi, og þaðan er

sögð þessi saga:

Einu sinni var maður nokkur,

Hollenzkur, sem vildi sýna að hann

ekki tryði slíkum bábyljum. Lét

hann byggja sér skip eitt mikið,

og hefja smíðið á föstudegi. Svo

var því htundið af stokkunum á

föstudegi og látið heita »Föstudag-

ur<. Skipið lagði úr lægi á föstu-

degi og siðan hefir ekkert til þess

spurst. —

Frakkar felja föstudaginn óhappa-

dag mesta, og vilja sem minst undir

honum eiga.

í Svisslandi er sagt, að þeim,

sem gifti sig á fösludegi, verði

ekki barua auðið í hjónabandinu.

Englendingar líta og gjarnan

hornauga til föstudagsins, byrja þeir

ógjarnan á verki þann dag, og

stundum neita enskir sjómenn að

leggja úr höfn á föstudegi.

í katóiskum Iðndum er föstu-

dagurinn illa liðinn, má vera að

föstunni sé þar um að kenna, og

innan Qrísk-katólsku kirkjunnar er

miðvikudagurinn hafður »útundan<

— þar er hann dagar fðstu og

meinlæta.

Alkunn þjóðsaga er það í Ev-

rópu, að systur þrjár hafi lagt það

} vana sinn að spinna frameftír

öllu á laugardagskvöldum. Svo

dó ein systirin, og þrem kvöldum

eftir jarðarför hennar, kom rauð-

glóandi hönd inn úr dyrum systr.

anna, og rödd, sem Iíktist rödd

hinnar látnu, sagði í dyrunum:

»Þetta fekk eg fyrir að spinna á

laugardagskvöldum*.

§maattat$s\tt&ar

kosta 2V»  eyrir oröið.

Skiiist f prentsmiðjuna,   Ingólfs-

stræti  2,   sfmi 27, eða á afgr.

blaðsins f Þingholtsstræti 5,

'

^ósa Utta aávw

(Undir nafni annars).

Tjáir ei að deila um dauða,

dómsins ríkir stóra vald,

þótt sé dáin Rósin rauða,

reifuð myrkum skýjafald. —

Mararbárur biturt gnauða,

boða hel um Ránartjald.

Áfram heldur dimmur dauði,

daga, nætur, ár og stund. —

Ei eg hræöist hann, þótt nauði,

heldur kælist þjökuð lund. J

Þótt að hverfi roðinn rauði,

rotni og deyi fögur mund.

Sorgir oft og söknuð vekur,

sálum manna, dauði og gröf,

er hann frá oss ástblóm tekur,

okkar bezlu lífsins gjöf. —

Alla að sama enda hrekur

út í geimsins myrku höf.

Soilin tár mér titra á hvarmi,

trega líf þitt, dóttir kær.

Þig, sam vafði eg ástararmi,

unga, blíða, fagra mær.

Eitthvað þungt mér býr í barmi,

bak við alt er hulinn sær.

Sof þií Rós, í sölum dauða,

sæl þín minning íifi hér.

Dauðans öldur ávalt gnauða,

alt sem lifir, burtu fer. —

Sfðast lítum sali auða,

svarta myrkur, — boða og sker.

Jens Sœmundsson.

Hversvegna

birtir landsstjórnin nú ekki samn-

inginnvið Breta, eins og hann er?

Er eitthvað í honum enn, sem

fela þarf fyrir þjóðinn svo sem mán-

aðartíma? Menn eru orðnir dauð-

leiðir á allri þessari launung, og

langar til þess að geta sannfært sig

um, að nú séu þó ðll kurl komin til

grafar — lokssns.

Þannig Iftur Landið á Iaunung-

ina 8. ágúst.

En hvað segir það nd, það væri

gaman að heyra.

HÖFUBSTABUEDII

kemur út  daglega,  ýmist  heilt

blað árdegis eða hálft blað árdeg-

is og hálft síðdegis eftir því sem

ástæður eru með fréttir og mikils-

jg verðandi nýjungar,

I

1

£\ttl veY&twnai&ttð

á góðum stað í bænum óskast tii

leigu í vor. Tilboð mrk. »Sterling<

leggist inn á afgr. Höfuðuöstaðarins

Kauplð

^oJvíð^aðVtvtt.

XoparMsgögn

Þýzkar konur hafa fyrir lðngu

síðan látið af hendi skartgripi sina

og jafnvel giftingarhringana, til að

auka gullforða Ríkisbankans. Kopar-

katlar og könnur hafa lent ídeiglu

skotfæraverksmiðjanna og nú er

krafist að fá hinar almennu, þýzku

steikarapönnur, sem eru úr kopar

og Iengi hafa verið uppáhald þjóð-

arinnar, og ekkert þýzkt heimili

taldi sig mega án þeirra vera.

Vopnaverksmiðjurnar kaupa þærog

andvirði þeirra er varið til styrktar

vandamönnum þeirra þýzkra her-

manna, er lífið láta á vígvöllunum,

Hver húsmóðir, sem lætur af

hendi slíkt erfðafé, fær í «tað kop-

arpönnunnar aðra úr járni og er

letrað á barmana:

»Der deutschen Hausfrau Opfer-

sinn, gab kupfer fiir das Eisen hin.«

HÖFUÐSTAÐQRfflN

Umsóknlr

um styrk ur »Stytktarsjóði hins

fslenzka kvenfélags* eiga að vera

komnar til frú Katrínar Magmísson

fyrir 18. þ. m.

Búðum,

allflestum verður frá 15. þ. m.

lokað kl. 7 á kvðldin nema á laug-

ardðgum, þá kl. 8, sbr. auglýsing

hér í blaðinu í dag.

Hermann Jónasson

flytur erindi um drauma og dul-

rænar sagnir, í kvöld klukkan hálf

níu í Bárunni. (Sjá augl. hér f blaö"

inu.)

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4