Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ingólfur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Ingólfur

						INGÓLFUR

II.  AR.
Reikjavík, suiiimdagiiiu 14. febrúar 1904.
6  blað.
3WWWWW
INGOLFUR.
kemur út einu sinni í viku
eftirleiðis; aukablöð við og
við; ræðir landsmál öll og
stórmál höfuðstaðarins; flitur
fréttir innlendar og útlendar;
er besta auglísingablað. Kost-
ar 2 kr. og 60 a, eriendis 3
kr., útsölumenn fá 20% og 1.
árg. blaðsins meðan til vinst
ef þeir hafa 10 kaupendur.
Til Ghiðmundar Björnssonar læknis.
Prá mildu móðurauga
hve móðurástin skein
svo hjartanleg á hljóðan
og híran vöggusvein:
og faðir einnig unni
þeim ingsta dreng sem víf,
og hópur bernsku blómstra
var beggja indi og lií'.
Að heiman bjó sig halur
því hinsta    sinn  að gröf,
hann vildi filgja vini.
Hvað var,  sem olli töf?
Var einhver huldu ómur
frá örlaganna dís,
sem sagði: „Dvel, því döpur
þér dauðafregn er vís?"
I hvílu horfði svanni
á hópinn barna sinn,
á brjóstmilking i blundi
með barnsins værð á kinn;
í móðurbrjóstið blíða
þá beindi dauðinn ör
svo dagur hvarf í draumi
og dró úr æðum fjör.
Og hann, sem henni unni
við hvilubeðinn stóð
og hann veit best um harmino
— það herma engin ljóð. —
Sú dauða undin æða
hans ástar snerti bönd;
nú gat ei reint að græða
hin góða læknis hönd.
Hve svipult hvarf þjer svanni.
Hvi sviftur varstu il
af hádagssól í heiði?
Hví hneig hún ægis til?
Og víst er von þú sirgir
þitt vífið banasært;
nú munaðarlausir misstu
sitt móðurhjarta kært.
L ».
Langfrjálslindasta lífsábirgðarfélagið á
Islandi er
w
Umboðsmaðnr: Jens B. Waage.
Gaddavírslögin.
—:o:—
Menn urðu ekki lítið hissa í sumar, þegar
þeir fréttu, að þingið væri að kaupa gadda-
vír firir hálfa milljón króna. Menn trúðu því
ekki. Héidu blátt áfram, að nú væri verið
að skrökva upp a þingið. í?ó að þingið væri
eiðslusamt og ófullkomið í mörgu, þá gátu
menn ekki búist við þessu af því.
Og það var ekki aðeins utanþingsmenn,
sem áttu bágt með að átta sig á málinu eða
finna púðrið í þvi. Þrátt firir margþvældar
umræður á þinginu sjálfu og ákafan undir-
róður þar, þá tókst þó ekki að troða þessari
„stóru hugsun", að ætla sér að girða öll tún
á landinu „eftir vissum reglum", inn í nieir
enn helming þingmanna og frumvarpið marð-
ist gegnum þingið með 1 atkvæðis mun í
neðri deild.
Og það stóð ekki á staðfestingunni. Al-
berti sá ekkert i frumvarpinu, sem gæti verið
hættulegt firir „ríkiseininguna", og hann flitti
sér að sína frjálslindi sitt með því að fá
staðfestingu konungs á frumvarpinu, og það
varð að lögum 19. desbr. f. á.
Tilgangurinn með lögunum, „stóra hugsun-
in" sem er aðalinntak þeirra, eins og einn af
höfuðpaurum þingsins komst að orði, er sú,
að koma á fáum árum girðingu um hvern
ræktaðan blett á landinu. Og þessi hugsun
á að framkvæmast með því að stjórnin á að
kaupa gaddavír firir hálfa milljón og lána
þeim sem þess óska.
JPað firsta sem maður rekur augun í er
það, að það er þó í rauninni ekki aðalatriðið
í lögunum að hjálpa mönnum til að girða
tún sín. Firirsögn laganna, lög um túngirð-
ingar, er ekki réttnefni. Lögin eiga ekki við
aðrar túngirðingar eu gaddavírsgirðingar.
£>au vilja ekki stirkja menn til að koma
upp girðingum um tún sín, ef úr öðru efhi
eru. Og þó játar annar aðalfiitiandi málsins
að grjótgirðingar séu einhverjar þær bestu
og varanlegustu girðingar, sem hægt sé að fá.
Og sami maður kannast við, hve gadda-
virsgirðingarnar hafi reinst stopular og end-
ingarillar. Ef flutningsmennirnir hefðu verið
„agentar" firir eitthvern gaddavírskaupmann
eða einhverja gaddavírsverksmiðju, þá hefði
þessi sérstaka gaddavírs-velvild verið skiljan-
leg, og það er vel trúlegt, að þeir hefðu þa,
eins og einn þeirra bauðst til, getað tekið að
sér firir lOOkróna ómaksiaun aðeins að koma
hálfu milljóninni í gaddavír. En þegar því
nú ekki er að heilsa að þeir séu það, þá er
það óskiljanleg rangsleitni við þá menn, sem
ekki haí'a trú á gaddavírsgirðingum, eu vilja
koma upp góðum girðingum um sin tún, úr
grjóti t. d., að þeir skuli ekki getaátt kost á
sama láni úr landssjóði og hinir, sem gadda-
vírinn nota. Lánsupphæðina mátti þó auð-
vitað miða við það sem gaddavírsgirðing með
sömu lengd kostaði, ef hitt þótti of mikið lan
sem girðing úr öðru efni kostaði. Nei, þing-
ið vildi nú ráða; það vildi búa firir menn,
vera formindarar þeirra.
Lögin áttu því að heita, eins og almenn-
ingur skírði þau strags, lög um gaddavír en
ekki lög um túngirðingar.
En hvernig stendur á því, hljóta menn að
spirja, að þingið fer að hlaupa til að bjóða
mönnum þetta gífurlega stórlán úr lands-
sjóði, sem euginn hefir beðið um. Hafði
þingið svo mikil fjárráð, að það vissi eigi
til hvers ætti að nota féð? Nei, öðru nær.
Það gat ekki sint nauðsinlegura þörfum lands-
ins á íjárlögunum, en vantaði til þess rúmar
400.000 krónur og eru þó ótalin lán til ímsra
framfarafirirtækja, er þingið hafði samþikt að
veita, ifir 200000 kr. og enn ímislegur kostn-
aður, er ní lög hafa í för með sér á fjárhags-
tímabilinu, svo sem gagnfræðaskólastofnun á
Akureiri, útríming fjárkláða og stjórnarráðið
níja, alls ifir 200000 kr. Þingið hafði því
ráðstafað ifir 800000 kr. til brúkunar á fjár-
hagstimabilinu fram ifir tekjur landssjóðs og
þó ræðst það í það af sjálfsdáðum og óbeðið,
að bjóða frara 500000 kr. lán í gaddavír.
TPeim var sannarlega vorkunn sumum þing-
mönnunum í sumar, þótt þeim ofbiði þetta
háttalag þingsins í fjármálum og kölluðu það
óhóflega eiðslusemi og bruðlunarsemi. — En,
eg vík að því aftur, hvað gat nú stiðjöndum
þessara gaddavírslaga gengið til að fara að
bjóðast til að lána mönnum ofan á allt
500000 kr., sem ekki voru til, og langt frá
því. Jú, það var „stóra hugsnnin", „merki-
legasta málið sem komið hefur fram á þingi".
Já, í sannleika „merkilegasta" málið, munu
margir segja.                            (Frh.)
B r o d d i.
Filgjur.
, ii.
Margvíslegar óheillir steðja að mönnum og
væri illa komið hag þeirra, ef eigi hefðu
þeir neinar verndarvættir. En firir því mega
þeir oft undan stíra hættunni, að ifir þeim
vaka verndarvættir slíkar sem Grimur með-
hjálpari og aðrar heillafilgjur. — Filgjur eru
margvíslegar, en ekki eru þær allar jafhtrú-
ar. Munu kinfilgjur vera fl.estu.rn trúrri, því
að þær ganga að erfðum mann fram af manni.
Eru þess fullljós merki, hvar sem litið er, en
næst oss eru þau, er löggjafar vorir hafa sínt
hverjum, er rétt skinjar gjörðir þeirra.
Það er oss íslendingum minnisstætt, hvert
stórmenni það var, er nam þetta land.' Voru
það menn af hinum bestu ættum í Noregi,
hersa sinir og konunga. Mun mörgum ljúft
að sjá, hversu kinfilgjan, konungslundin, er
lífseig orðin og hvern veg henni er háttað
hjá löggjöfunum. — Þess hefur fir verið get-
ið í blaði þessu, hversu hermenskan og vík-
ingalundin lístu sér á síðasta þingi, er það
skildi í lög setja að riðja veg og rækta skóg
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 21
Blağsíğa 21
Blağsíğa 22
Blağsíğa 22
Blağsíğa 23
Blağsíğa 23
Blağsíğa 24
Blağsíğa 24