Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ingólfur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Ingólfur

						INGÓLFUR
II.  AR.
Beikjavík, siuuiudaginn 21. febrúar 1904.
7. blað.
INGÓLFUR
kemur út einu sinni í viku
eftirleiðis; aukablöð við og
við; ræðir landsmál öll og
stórmál höfuðstaðarins; fiitur
fréttir innlendar og útlendar;
er besta auglísingablað. Kost-
ar 2 kr. og 60 a, erlendis 3
kr., útsölumenn fá 20% og 1.
árg. blaðsins meðan til vinst
ef þeir hafa 10 kaupendur.
wwwww
í garði föður iiiíiis.
VÍST mun hugur hríggur
hingað bera þrá
hvert sem leiðin liggur
leikstöðvunum frá.
Mjög er hugljúf minning geim.d,
þar sem æskan opnar brá
engin von er gleimd.
Hér var hlítt á vorin,
hírt um sumarkvöld,
æsku unaðssporin
á ég þúsundföld
inn á þessum blómablett,
einstök voru þreituþung —
þau voru fleiri létt.
Athvarf mitt og indi
ávalt fann ég hér,
hvort sem lék i lindi
lífið unga mér
eða vangann vættu tár,
hér var gleðin hundraðföld,
hrigðin minna sár.
Man ég morgna ljósa,
mild er sólin  hló,
og í augum rósa
óttugrátur bjó;
þá var glatt við gluggann minn,
f'aðir niinn þar græddi grös,
geislar streimdu inn.
Þegar höfuð hneigði
himinsól við sker,
blómið ásínd beigði,
best ég undi mér
hér — mér fanst ég finna guð,
andi hans var aftanblær,
orð hans lækjasuð.
Fann ég friðinn djúpa,
fanst ég skilja nóg,
hrærði hjartað gljúpa
hðfug neeturró.
Bæn sú hreifoi heitan barm,
að ]>ú fró ég gæti gehnt
gegnum böl og harm.
JNú er löngu liðin
h'fs iníns árdagsstund.
Langfrjálslindasta lífsábirgðarfélagið á
Islandi er
¦ AÐM
m
Umboðsmaður: Jens B. Waage.
ch£<*c*c*c*c*c*c*c*c*c*c^c*
Mun ég finna friðinn
fjarri bernskulund?
Glögt ég skil mig binda bönd,
þegar örlög æíiþráð
í ókunn teigja lönd.
Þróast higg ég heima
hjartans dírstu völd,
hér mun hugur sveima
hinnsta æfikvöld.
Æskuvon og elliþrá
breiða sífelt blómin sín
blettinn sama á.
*
*                                 *
Senn mun sólin heiða
sjá í dalnum skarð,
angursaugum leiða
auðan hlít ég garð.
Hver mun litlum lauki þá
bera vökvun, veita skjól,
vernda blöðin smá?
Veit ég vorið góða
vakir ifir bigð,
huggar álfu hljóða,
heldur fornri trigð.
Vetur leggur ljósan arm
ifir grundir, haga, hól
hlíðar hvelfdan barm.
Veit ég ifir öllu
auga ljóssins skín,
eiðir is og mjöllu,
ingir blómin mín,
samt er mér í hjarta hljótt:
kotið mitt við hvamm og hraun
kveðja hlít ég skjótt.
Hvert sem leiðin liggur,
lifir hjartans þra,
hingað hvarílar hriggur
hugur glaumi frá;
engan stað ég vænni veit.
Vermdu, blessuð sumarsól!
sælan ættarreit.
Hulda.
Gaddavírslögin.
ii.
Ástæðurnar sem taldar voru fram af stuðn-
ingsmönnum málsins (í nefbdarálitinu) voru
þessar: að girðing túna (með gaddavír?) sé
firsta og langþiðingarmesta sporið í allri
vorri jarðrækt, að fæstar af fjárveitingum
þingsius geti komið þjóðinni að jafn miklu
gagni og borið jafn fljótt og jafnvaranlega á-
vegsti sem þessi, að einstökum mönnum sé
ofvagsið að framkvæma þetta án hjálpar
landssjóðs, og að laudssjóður vegua liinna
þungu   útgjalda í ímsum    öðrum    efnum    só
hvort sem er í fjárskorti og þurfi að taka
láo(!!). Euufremur var lögð mikil áhersla á
það, að þingið eigi að sína það í verkinu
með þessu að það hafi trú á framtíð landsins
þótt aðrir séu að missa hana.
Eg ætla nú að athuga lítið eitt þessar á-
stæður.
Um síðustu ástæðuna er það að se^ja, að
hún er nokkuð glæfraleg. Mönnum gæti
sínst hér vera oftrú hjá þinginu á því, hvað
þjóðin gæti þolað af agsarsköftum í stjórn á
roálum þess; og irði þá áraugurinn nokkur
auuar en að vekja trú manna á því að þeim
geti vegnað •her vel undir slikri stjórn. Þá
er eiunig dálítið beigluð hugsunin í næstsíð-
ustu ástæðunni: að af því að landssjóður
eigi örðngt með að sinna óhjákvæmilegum
þörfum sínum, þá eigi hann einnig að bæta
þessu lán-fargani á sig.
Því skal ekki neitað, að girðingar eru
mesta þarfa-þing, en að þær séu, eins og
háttað er hér á laodi, langþiðingarmesta
sporið í jarðrækt, er ofsagt. Hvað segja
meun um áburðiun. Því ekki bjóða fram
lán til safnhúsa firir áburð eða firir túna-
sléttur, plægingar eða eitrhvað slíkt, sem
miklu fremur en tómar girðingar geta talist
ræktun landsins. Og gjörðu menn nokkuð
að slíku, þá kffinm girðingarnar af sjálfu sér;
það slóttar enginu tún sín óvarið eða plægir
sáðreiti þar. Hinsvegar er engiu vissa firir
að þetta komi á eftir girðingunum. Eu girð-
ingunum er mönnum ofvagsið að koma upp
„áu hjkipar landssióðs", segir nefndin. Þetta
er als ekki rétt í flestum tilfellum. Það er
talið að túugirðing á meðal jörð megi áætla
400 faðma langa, og mindi hún þá kosta als
ekki fullar 200 kr. Þetta kostar gaddavírs-
girðing um 10—11 dagslátta tún. Hermaun
Jónasson segir dú á þinginu, að tefja megi
að töðufallið muni aukast við girðinguna um
l/e. Gjöri maður ráð fir að 12 hestar fáist
af dagsláttu áður en girt er eða 120 hestar
af 10 dagsláttum þá irði heiið sem fengist
eftir girðiuguna 24 bestum meira á ári, en
með 4 kr. verði k heihesti irði það 96 kr. á
ári, og borgar þá heiaukinn á 2 árum girð-
inguna. Ef bændum er ofvagsið að ráða
fram úr ekki stórfeldara firirtæki og með eins
fljótteknum gróða, einsog þetta er, án hjáipar
landssjóðs, þá veit ég sannarlega ekki hvað
þeir ættu að geta framkvæmt án hjálpar úr
landssjóði. Ætli það væri þá ekki eins rétt
að landssjóður tæki þá alla beinlíuis á kost,
annaðist þá að öllu leiti og alt þeirra. Eða
þá nærgætnin í lánskjörunum. Lánið veitt
til 41. árs. Það mátti ómögulega stitta þann
tíma, þótt enginn flutningsmanna treistisér til
að halda því fram, að gaddavírinn entist
lengur en 10—lð ár. Og upphaflega var
jafhvel tilætlun flutningsmannnanna að gefa
bændum töluvert af framlagi landssjóðs. Þing-
inu eða gaddavfrs-vinunum á því hefur verið
„ofvagsið" að sjá það, að einmitt af þvi að
svo ódírt girðingarefni var l'undið sem gadd;i-
vírinn, þá er öllum bændum þeim er nokkuð
framtak hafa eða vilji er i, inuanhandar að
girða tún sin hjálparlaust. Um jarðelgendur
sem margir hverjir eru efnamenn er þetta
degtnum Ijósara,    og    leiguliðarnir standa    í
^
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 25
Blağsíğa 25
Blağsíğa 26
Blağsíğa 26
Blağsíğa 27
Blağsíğa 27
Blağsíğa 28
Blağsíğa 28