Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						GYLFI Þ. GÍSLASON SKRtFAR UM
Grei&sluafgang
I  MINNINGU
ríkissjóðs
I
EINN mikilvægasti þátlur
lieirrar nýju stefnu, sem nú
verandi ríkisstjórn markaði í
efnahagsmálum, var, að fjár-
hogur ríkissjóðs væri traustur.
Ríkisbúskapurinn hefur geysi
víðtæk áhrif á allt efnahagskerf
ið. Það skiptir meginmáli,
hvernig ríkisteknanna er aflað
og hvernig beim er varið. Ogr
það hefur mikla þýðingu,
hvort greiðsluafgangur eða
greiðslulialli er hjá ríkissjóði.
Miðað við þær aðstæður, sem
rikjandi voru, er ríkisstjórnin
tók við völdum, og verið hafa
síðan, hlaut það að verða eitt
af höfuðtakmörkum rikisstjórn
arinnar, að greiðsluafgangur
væri hjá ríkissjóði. Þetta tak-
mark hefur náðst öll árin, síð-
an núverandi ríkisstjórn kom
til valda. Fjárhagur ríkissjóðs
hefur um áratugi aldrei verið
traustari en hann er nú og f jár
málastjórnin aldrei sterkari.
Sézt þetta m. .a. af tölum þeim,
jsem fjármálaráðherra hefur ný
lega skýrt frá um afkomu rík-
issjóðs á s. I. ári. Tekjur urðu
2062 millj. kr. og fóru 310 millj.
kr. fram úr áætlun, fyrst og
fremst vegna þess, að innflutn
ingur til landsins reyndist
meiri en áætlað hafði verið.
Ríkisútgjöldin urðu hins vegar
1871 milljón og var það 122
milljónum    meira   en   áætlað
hafði verið, fyrst og fremst
venga aukningar á niðurgreiðsl
um innlendrar landbúnaðar-
vöru og útflutningsbótum
vegna útfluttrar landbúnaðar-
vöru. Greiðsluafgangur ríkis-
sjóðs reyndist 162 millj. kr.
Þegar svo háttar í atvinnu-
málum og fjárhagsmálum, sem
nú á sér stað hér á Iandi, hlýt-
ur það að vera marluníð fjar-
málastjórnar ríkisins, að vem-
legur greiðsluafgangur sé hjá
ríkissjóði. Slíkur greiðsluaf-
gangur stuðlar að því, að jafn
vægi haldist í fjárhagskerfinu.
Allir, sem um efnabagsmál
hugsa af skynsemi og ábyrgð-
artilfinningu, munu gera sér
grein fyrir, að jegar atvinna
er mikil og tekjur vaxandi, eigi
að vera greiðsluafgangur hjá
ríkissjóði, og beri að leggja
hann til hliðar. Það hlýtur því
að vera sagt gegn betri vitund,
þegar blöð stjórnarandstöðunn
ar telja það fréttnæmast við
greiðsluafgang ríkissjóðs á síð-
asta ári, að hann beri vott um,
að ríkissjóður hafi iagt of þung
gjóld á þcgnana. Ef enginn
greiðsluafgangur hefði orðið
hjá ríkissjóði í fyrra, hefði
stjórnarandstaðan eflaust tal-
ið það bera vott um ógætilega
fjármálastjórn og það með
réttu. Þá hefði hún sagt, að'
í slíku árferði væri nauðsynlegt
að hafa verulegan greiðsluaf-
gang hjá ríkissjóði. En þegar
greiðsluafgangurinn reynist
verulegur, þá er hann ckki tal
inn nauðsynlegur, heldur tal-
inn bera vott um skattpíningu.
AHir munu sjá, að slíkur mál-
flntningur stenzt ekki.
Af greiðsluafganginum var
39 millj. kr. varið tU þess að
greiða gamla skuld rikissjóðs
við Seðlabankann. En 100
mill.iónir ákvað rikisstjórnin a'ö'
leggja í jöfnunars.ióð, sem sett
voru lög um fyrir rúmum þrem
áratugum, en ekki hafa komið
til framkvæmda fyrr en nú. Er
hér um að ræða eitt merkasta
nýmæli £ fjárstjórn rikisins
um Iangt skeið. Þaff var heil-
brigð hugsun, sem lá að baki
lagasetningunni um jöfnunar-
sjóð fyrir þrem áratugum. í
góðærum skal fé lagt til hlið-
ar í jöfnunarsjóðinn, og hann
síðan notaður t;l atvinnuaukn
ingar, þegar verr árar. Hér er
um að ræða viðurkennda og
heUbrigða reglu í opinberri
fjárstjórn. Það er þess vegna
merkilegt spor, sem nú hefur
verið stigið með 100 millj.
króna greiðslunni í jöfnunar-
sjóðinn. Þeirri stefnu, sem hér
hefur verið mörkuð, ber hik-
lanst að fylgja áfram. Þá mun
konra í liós, að hér var um
heillaspor að ræða.
MilWVVWVIH/VWWVWVVÍIWVVWtÍtm^
ÞETTA er afturhlutinn af módeli af geysistóru tankskipi, sem ráðgert er að smíða í
Bretlandi og á að ganga fyrir kjarnorku. Ekki er þetta enn annað en ráðagerðir, en ef
hafizt verður strax handa um smíðina, er gert ráð fyrir, að skipið getið farið á flot 1967.
**MMIMto%MföM*IWiWiMM*WV%l*^^
Magnúsar Björnssonar
Á SYÐRA-HÓLI
NÚ kemur hann ekki oftar inn
úr dyrunum með töskuna sína.
Kominn beint aS norðan, hávax-
inn og holdgrannur með hnúa-
sverar hendur eftir langt stríð
við fátækt og basl.
Hann kom alltaf suður svo sem
tvisvar á ári undir þvi opinbera
yfirskyni, að hann ætti erindt
við augnlækna, — og stundum
skáru þeir í augun á honum,
stundum gáfu þeir honum að-
eins ný smyrsl og nýja dropa.
En hvort heldur var, — hvort
heldur þeir skáru i annað aug-
að og lokuðu fyrir það með
hvítum bindum eða þeir slepptu
honum með smyrslin, fór hann
alltaf beint frá augnlæknunum
á SAFNIÐ. Ég efast um, að nokk
ur maður hafi nokkurn tíma
nefnt opinbera stofnun með
meiri ástúð í röddinni en Magn-
ús á Hóli mínntist á Landsbóka-
safnið. Þangað fór hann og
grúskaði í gömlum bókum, hvort
sem sjónin leyfði eða ekki.
—   Sérðu orðið mjög illa til
að lesa, var hann spurður, síðast,
þegar hann kom suður í vor.
—  Já, — nema ég lesi stutt í
einu, sagði hann með sinni venju
legu hægð og æðruleysi.
En á safnið fór hann bein-
ustu leið frá lækninum dagina
eftir.
Hann var uppi árla á hverjum
morgni. Vildi taka daginn
snemma, vera með þeim fyrstu
á biðstofuna, svo að hann þyrfti
ekki að bíða af sér tímann. Safn-
ið lokar klukkan sjö, og eftir
átta er illa lesbjart fyrir þann,
sem aðeins getur lesið stutt í
einu  i bjartasta dagsljósi.
Hann gerði sjaldnast boð á
undan sér, þótt liann væri að
koma suður. Hann bara kom einn
daginn og hengdi upp hatt sinn
og úlpu.
Hann hafði ekki hátt um sig,
en góður andi fylgdi korau hans
í bæinn. Það var „eitthvatS svo
gott, að hafa hann í kringum
sig".
En svo einn daginn vai: hann
að fara. Læknarnir gátu ekki
gert meira fyrir hann í þetta
sinn og „Jóhanna míri er ein
heima". — Safnið varð að biða
þangað til næst.
Og svo var hann farinn.
•
Einu sinni sagði bókspakur mað-
ur í erindi á opinberri sam-
komu, að þegar aðrir íslenzkir
rithöfundar tuttugustu aldar
væru gleymdir, mundi Magnús
Björnsson á Syðra-Hóli verða í
minnum hafður og skipað á bekk
með höfundi Njálu.
Ég sagði Magnúsi þetta næst,
þegar hann kom suðúr. Hann
svaraði engu, — en einhver nær-
staddur sagði: „Æi, honum Magn
úsi leiðist þetta hól".
—  Já, sagði hann og var feg-
inn að tala um annað.
í vor, þegar hann var fyrir
sunnan, birtist viðtal við hann
í einu dagblaði bæjarins.
—  Ertu búinn að sjá viðtalið
við þig hérna í blaðinu, sagði
ég við Magnús, þegar hann kom
heim af safninu.
—   Nei, er eitthvað komið
þarna? f>að getvir nú ekki verið
mikið, — ég var að flýta mér
niður á Ós ...
— Jú, hann segir___helt ég
áfram og tók upp fyrstu lofsyrð-
in í greininni. En Magnús var
kominn inn í næstn stofu. Hon-
um leiddist hólið, — eða kann-
ski öllu fremur — iéí sér fítt
um finnast.
Magnús var þó ekki á ncinn
hátt leiður á tilvenunni eða fyr-
irleit hana eins og nú er tízka
meðal margra „andans manna',
sem þykjast hafa teygað tU botns
úr þeim bikar,  sem lífið hefur
Magnús Björnsson
tipp á að bjóða og leiðist aS
skoða tómt glasið. Ég held ég
megi fullyrða, að slíkt hafi verið
fjarri Magnúsi á Syðra-Hóli og,
að hánn hefði brosað, ef hann
hefði verið spurður, hvort hann
fyllti þann flokk. En honum
leiddist fagurgali og tildur, —
og þótt hann langaði alltaf til að
vera lengur hjá bókunum á safn-
inu, var hugurinn jafnan kom-
inn hálfa leið heim á undan
honum.
Á seinni árum átti hann inn-
angengt hjá höfðingjum, síðan
farið var að láta mikiS með hann
og hossa ritstörfum hans á
hærri stöðum. En einhvern veg-
inn held ég, að honum hafi þótt
lítiS aS sækja til höfuSstaðarins
nema læknana og safnið. Hann
gerði sér ekki margar ferðir í
aðrar áttir í Reykjavík.
•
Og nú er hann farinn fyrir fullt
og aUt                                          f
í þetta sinn þu'rfti hann ekki
að taka hatt sinn og tösku, í
þetta sinn þarf hann ekki að
flýta sér. Landsbókasafn himins-
ins hlýtux að vera opið von úr
viti, og læknarnir þar hljóta að
gera honum fært aS lesa lengí
við þau björtu ljós, sem lýsa upp
hiraingeiminn.
Þú þarft ekki heldur að hraða
þér norSur núna,  Magnús. Það
koma bráSum allir þarna suður.
Hólmfríður Gunnaxsdóttir.
Það var ekki
ffjúgandi diskur
LONDON 25.7 (NTB) Brezkl
herinn vísaði í dag á bug þeim
fullyrðingum, að undarlegur gíg-
ur, sem myndast hefur skammt
frá Charlton, stafi af því, að fljúg-
andi diskur frá óþekktum piánet-
um hafi lent þar.
27. '0 1963 — ALÞÝÐUBLAÐIÐ
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
8-9
8-9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16