Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögrétta

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Lögrétta

						LÖGRJETTA
?3
Austurstræti 16
Pósthólf 574
Simnefni:   Insurance
Reykjavík
Talsími 542
Allskonar sjó-
og- stríðsvátryggringrar.
Skrifstoíutimi 10-4 síðd.     Laugardögum 10-2 síðd.
Kvefpestin.
Álitsskjal læknadeildar háskólans.
í 5. tbl. voru prentaöareftirLögb.bl.
reglur þær, sem settar voru af stjórn-
inni um varnir gegn inflúensuveik-
inni. Litlu siSar var Lögr. sent frá
læknadeild háskólans prentaS álits-
skjal um veikina, og varnir gegn
henni. Þau blöS, sem mest hafa um
sóttvarnirnar rætt frá byrjun, hafa
alveg gengiS fram hjá þessum nt-
lingi, sem án efa er þó merkasta inn-
leggiS, sem fram hefur komiS í mál-
inu á okkar tungu.
Um veikina segir þar, aS sótt-
kveikja kvefpestarinnar sje óþekt;
þaS hafi sannast ótvirætt í þessum
síSasta faraldri. Undirbúningstíminn,
frá því smitun átti sjer staS og þar
til sjúkdómseinkennin koma i ljós,
er langoftast 1—3 dagar, i lengsta
lagi 7 sólarhringar. Innlend reynsla
bendir til, aS sóttnæmiS geti ekki lif-
aS lengi i mönnum; má gera rá*
fyrir, aS þvi sje eytt 12—14 dögum
eftir aS sjúklingurinn sýktist. ÞaS er
ekki fullvíst, hve lengi sóttnæmiS lif-
ir utan líkamans, á munum, Hkum u.
þvil., en taliS vist, a* þaö sje skamm-
líft, likt og mislingasóttkveikjan.
Læknarnir ætla, aS sótthætta stafi
ekki af dauöum munum, ef 24 kl.-
timar eru liSnir frá þvi a* sóttnæmi
gat borist á þá. ViSbúiö er, a* menn
sjeu afsýkjandi síSari hluta undir-
búningstimans. Sýkingarháttur er al-
gengastur á þann veg, aS ósýnilegur
úSi berst úr munni og nefi sýktra,
er þeir tala, hósta o. þvíl, út í and-
rúmsloftiS, og honum anda þeir aS
sjer, sem smitast. Næmleiki veikinn-
ar e'r svo mikill, aS sliks eru tæpast
dæmi um aSrar sóttir. AS koma
stutta stund inn í herbergi, þar setu
inflúensusjúklingur er, nægir tíl aS
smitast, því sóttnæmiS svífur þar 1
andrúmsloftinu. Úti getur þaS eflaust
borist skamman spöl, en au*vita*
ekki móti vindi. Þó er afaróliklegt
a* þa* berist á þann hátt nema fáar
(IO—15) stikur, svo a* hætta stati
af. Næmi manna fyrir veikinni er
óvenjulega miki*. Börnum innan 5
ára og fullorðnum yfir fertugt ei-
minna hætt, en annars geta menn
sýkst á öllum aldri. ónæmir eru ætíS
nokkrir, er veikin gengur yfir (alt
a« %). ónæmi* eftir veikina helst
misjafnlega lengi, en yfirleitt stutt,
svo hún getur gengiö sem farsótt
me* stuttu millibili. Á eftir aSalveik-
indaöldunni koma aSrar smærri, svo
aS veikin hverfur ekki úr landinu fyr
en eftir 1—2 ár, eSa jafnvel lengri
tima. Þyngd veikinnar og manndauSi
af hennar völdum er mjög mismun-
andi. Hún getur reynst þung í einni
sveitinni, en miklu ljettari í annari,
án þess menn viti orsökina. SíSari
veikindaöldurnar geta reynst skæSari
en sú fyrsta, en föstum lögum fylgir
þaS ekki. Oft er ómögulegt aS greina
inflúensu frá almennri kvefsótt í
fyrstu byrjun. Sagt er, aS ýms hús-
dýr geti sýkst af inflúainsu, t. d.
hestar, hundar og kettir, en alveg ó-
víst, hvort sóttnæmis getur borist úr
dýrum í menn.
Þetta er aSalefni* úr þv;; sem
læknadeildin segir um veikina sjálfa.
En um varnir gegn henni segir hún,
aS þekking vorra tíma á veiki þess-
ari sje af svo skornum skamti, aS
engar sóttvarnir geti talist óyggjandi
nema algerlega sje tekiS fyrir allar
samgöngur, en slíkt sje auSvitaS öld-
ungis óframkvæmanlegt, svo missir-
um e*a árum skifti, og þa* þegar
hálft landi* eigi i hlut. Læknadeildin
gerir þó tillögur um sóttvarnir, og
eru reglur þær frá stjórnarráSinu, sem
áSur hafa veriS birtar, bygðar á
þeim. Hún segist gera rá* fyrir, aS
ekki sje gerlegt, að beita öðrurn vörn-
um gegn aSkomuskipum en sóttvam-
arlögunum frá 6. okt. 1902, þótt þau
sjeu ekki mi*u* vi* varnir gegn in-
flúensu. A* sjálfsögðu sje þa* eitt
fyllilega tryggilegt, aS telja allar út-
lendar hafnir sýktar eSa grunaSar,
meSan sóttin sje ekki algerlega horf-
in i löndum þeim, sem skipin koma
frá. Mikil vandkvæSi sjeu þó á þessu.
Sóttvörn yrSi þá aS haldast gegn öll-
um útlendum skipum, sem komi til
NorSur- og Austurlands, líklega í 2
ár, en afarerfitt aS vita, hvenær sótt-
in sje um garS gengin í hverju landi,
því næstu árin eftir aS inflúensa hafi
gengiS, sigli oft almennar kvefsóttir
undir hennar nafni. ErfiSleikum geti
þaS valdiS, aS læknar úr Iandi hljóti
aS veita sjúklingum á skipum hjálp,
ef á þurfi aS halda, en sje inflúensu-
sýki á skipinu, þurfi aS einangra
lækninn um tíma, eftir aS hann hefSi
átt mök viS þaS. Tryggilegast væri,
að hafa sjerstakan sóttvarnarlækni
á sóttvarnarhöfnum, sem ekki hefSi
þá öSru aS sinna, og þyrfti hann aS
vera einangraSur meSan skipaferS er
mest. Svo geti og stafaS hætta af
leynimökuni landsmanna viS botn-
vörpunga og önnur skip úti á sjó.
Þetta er um varnirnar út á viS.
En um samgóngur milli sýktra og
ósýktra landshluta, segir læknadeild-
in, aS þaS eitt sje óyggjandi, aS banna
alla mannflutninga þar í miln og
skoSa þá alt SuSurland og Vestur-
land sem sýkt. Slikt geti þó tæplega
komiS til mála. Á einangrun verSi og
nær ókleifir erfiðleikar, er 300—400
menn fari meS einu skipi milli lands-
hlutanna, eins og eigi sjer staS bæSi
vor og haust. Búast megi viS, aS óSar
en slíkar ráSstafanir koma alvarlega
í bág viS atvinnurekstur manna, rísi
almenningur eindregiS móti þeim, og
veröi þá jafnframt vonlaust um aS
geta framkvæmt þær. Hjer beri því
aS sama brunni og er um sje aS ræSa
varnirnar gegn útlöndum, aS þvi
íylgi nær ókleifír erfiSleikar aS beita
svo ströngum vörnum, sem æskileg-
ar væru og einar gefi nokkurn veginn
, í'ulla tryggingu. AS einangra kaupa-
fólk og aSra, sem landveg þurfa aS
t'ara milli landshluta á sumrin, mundi
og reynast erfitt. Aftur á móti þurfi
engin vandræSi a* stafa af póstferb-
um, meS því aS skoSa megi flutning
pósta ósaknæman 24 tímum eftir aS
bann er kominn úr návist manna Úr
sýktum  hjeruSum.
Svo bendir læknadeildin á, aS hætta
geti stafaS af því, aS veikin flytjist
hingaS til SuSurlands og til Vestur-
lands aftur úr þeim hjeruðum innart-
lands, þar sem hún kynni aS ganga
meS vorinu, og frá útlendum skipum.
Gæti komiS til greina, að beita sótt-
vörnum gegn þessu, ef veikin yrSi
lifandi í fáum sveitum þegar vorar.
Fyrir einstok landssvæSi og ein-
stök heimili telja læknarnir tiltölu-
lcga auSvelt aS verja sig, ef fólk hafi
eindreginn vilja á því. Engin hætta á
því, aS veikin berist í lofti milli bæja.
Margar landssveitir geti variS sig
kostnaSarlítiS, meSan almenningur
þar hafi eindreginn áhuga á sóttvörn,
en heldur ekki lengur.
Nokkrum orSum skal hnýtt hjer
aftan viS til „Tímans", út af svan
hans gegn því, sem sagt var í 5. tbl.
Lögr. um ávarp FljótshlíSarmann-
anna. BlaSiS virSist lita á ávarpiS
eins og eitthvert merkisinnlegg í um-
ræSurnar um inflúensuveikina og
sóttvarnarmáliS. VandalítiS er þó a*
sJá, aS ávarpiS á a* vera árás á Lögr,
en aS hinu er aS eins beitt sem vopni,
og er Iítt skiljanlegt, a* „Tímanum"
hafi ekki verið þaS fullljóst frá upp-
hafi. En látum það liggja.milli hluta.
Nú faömar hann ávarpsmennina a*
sjer fyrir „heilbrigSismála" skoSanir
þeirra. FormaSur læknaf jelagsins hjer
hefur sagt Lögr, a* hann hafi í haust
sent „Timanum" yfirlýsing frá fje-
laginu um skoSanir þess á veikinni,
en biaSiS hafi ekki birt hana. Aftur
á móti er svo aS heyra, sem þa* hafi
j beint taliS skyldu sína a* birta heil-
! brigSismálaálit       FljótshlíSarmann-
I haust heimti jeg hvítann lamb-
hrút meö mínu marki: sneiðrifað
aftan hægra, tvístýft fr. vinstra,
sem jeg á ekki; sá er sannar eign-
arrjett sinn á honum vitji andvirð-
is hans til mín og semji við mig
um markið.
Lanárdal í Hrútafirði 22. jan. 1919.
Jóhann Jónsson.
anna, og þaS færir þá ástæðu fyrír
þessu, aS þar komi fram skoSanir
mikilis meiri hluta á málinu, 99
manna af 100. ÞaS hefur eftir þessu
hugsaS, aS skoSanir læknanna væru
i minni hluta og þvi ekki viljaS sýna
þær í dálkum sínum. En þótt blaSiS
sje sýnilega ánægt yfir þessari í-
mynduSu afstöSu sinni til meiri hlut-
ans, þá er langt frá því, aS rjetf sje
eSa lofsvert, aS haga framkomu smni
eftir því, og síst af öllu er þaS karl-
mannlegt eSa drengilegt. Meirihluta-
fylgi er engin sönnun fyrir rjettum
málstaS. MaSur,sem stendur einn uppi
meS skoSun sína, getur haft rjett
fyrir sjer, þótt 99 mæli í móti, og
jafnvel þótt aftan viS þá tölu væri
hnýtt mörgum tölum. Ef „Timinn"
er í vandræSum aS átta sig á þessu,
þá líti hann til þess máls, sem hon-
um er skyldast, samvinnustefnunhar.
ÞaS er ekki ýkjalangt siSan a* hún
átti aS eins fáa formælendur. En þaS
voru ekki menn, sem töldu sjer skylt
aS lafa aftan í meiri hlutanum, Þeir
hugsuSu ekki um, hvort 99 af 100
væru meS sjer eSa móti. Og þaS eru
þessir menn, sem samvinnustefnan á
alt aS þakka, en ekki hinir, sem elta
kenningar þeirra af þeirriástæSueinni,
aS þeir halda a* þær sjeu nú or*nar
í meiri hluta. Sú hugsun lá í ávarpi
FljótshlíSarmannanna, aS þeir vildu
ekki fá í blöSum þeim, sem þefr
keyptu og læsu, annaS en þaS, sem
þeir hefSu sjálfir áSur hugsaS, engan
nýjan fróSleik. Þeir mótmæltu því,
aS fá til lesturs ummæli erlendra
lækna um inflúensuveikina, sjálfsagt
af því, aS þau hafa ekki faíliö saman
viS þær skoSanir, sem þeir höfSu
áSur myndaS sjer um hana. Þetta
getur Lögr. ekki taliS skynsamlegt,
enda veit hún þa*, a* lesendur henn-
ar eru yfirleitt ekki á sama máli og
ávarpsmennirnir um þetta, hvaS sem
skoSunum þeirra á sóttvarnarmálum
um annars HSur, því um þau hafa
menn skrifa* í Lögr. frá ýmsum hliS-
um, eins og lesendur hennar kannast
vi*. Lögr. efast um, a* þau búhygg-
indi „Tímans" borgi sig, þegar til
lengdar lætur, a* útiloka læknana frá
umræSum um heilbrigSismál í dálk-
t;m sínum, enda þótt hann fái land-
búnSarmenn og guSfræS,inga til aS
skrifa um þau í þeirra staS.
Stríðslokin.
knecht var drepinn án dóms, f jell
í óeirðum i Berlín.
Utanríkisstjórn Rússa hefur til-
kynt friðarráðstefnunni, að hún
skuli senda fulltrúa til viðtals við
fulltrúa frá henni, eins og stungið
hafði verið upp á áður, og á sá
fulltrúafundur að haldast á ey í
Marmarahafi. Rússastjórn hefur
boðist til að hætta undirróðri út á
við, ef bandamenn láti Rússa i
friði heima fyrir.
Rúmenar gera kröfu til að fá
Bukowínu, Bessarabíu, Dobrudsja
og Siebenbúrgen, en Grikkir kref j-
ast, að fá Konstantinópel og öll
hjeruð, sem Grikkir byggja, bæði
á Balkan og i Litluasiu.
Síðustu frjettir.
Lundúnafregn frá í gær segir,
að tillögur komi fram á friðarráð-
stefnunni um það, að þjóðabanda-
lagið myndi tvö ráð, f ulltrúaráð og
framkvæmdaráð. Alþjóðadómstóll
verði ekki skipaður að svo stöddu,
en friðarráðstefnan geri sjálf út
um mál þeirra, sem sök eigi á upp-
tökum ófriðarins. Verði siðar á-
kveðið, hvort dómstóllinn skuli
stofnaður. p»að hefur áður verið
sagt, að Wilson hugsi sjer þjóða-
bandalagið sem eins konar yfir-
ríki, og er það einkum hann, sem
beitir sjer fyrir þessu máli.
í Norður-Þýskalandi gjósa sífelt
upp óeirðir af völdum Spartacusa
til og frá, en eru stöðvaðar og
bældar niður. 4. þ. m. var sagt frá
óeirðum i Suður-Jótlandi og Hol-
stcin. Þjóðveriar eru óánægðir yf-
ir síauknum kröfum frá hálfu
bandamanna, og það er haft eftir
Ebert stjórnarformanni, að svo
geti farið, að Þjóðverjar neiti að
undirskrifa nauðungarlfriðarskil-
mála.
Ensk fregn segir að þeir hafi enn
allmikinn her vigbúinn og sje því
borið við, að hann sje nauðsynleg-
ur vegna ásiandsins heima fyrir.
Nú er talað um að Scheidemann
Vverði forseti þýska rikisins. Lieb-
Frjettir.
—t
Tíðin. 6—10 st. hiti daglega undan-
farna viku, og likt um alt land, svo
aS allar sveitir munu nú snjólausar.
Er þetta sjaldgæf þorraveSrátta. —j
AflabrögS eru góS.
Sjóvátryggingarf jelag íslands. Svo
heítir fjelag, sem nýstofnaS er hjer
i bænum. Stoíndagur þess er 15. jan.
síSastl. NafniS ber meS sjer, hvert
sje verkefni fjelagsin.s ÞaS er ein>
stakra manna fyrirtæki, stofnaS meS
1 milj. kr. höfuSstóli og er J4 hluta-
fjárins þegar innborgaSur. í stjórn
f jelagsins eru: L. Kaaber bankastjóri,
formaSuc, Sv. Björnsson lögmaSur,
varaform., Halld. Þorsteinsson skip-
stjóri, Hallgr. Kristinsson framkv.stj.
og Jes Zimsen konsúll, en fram-
kvæmdastjórar fjelagsin, eru A. V.
Tulinius fyrv. sýlumaáur og F. Kal-
kar, danskur maSur, kunnugur vá-
tryggingarmálum. Endurtryggingar
hefur fjelagiS fengiS hjá útlendum
fjelögum. — FyrirtækiS er framfara-
spor og gott, a* vátryggingarstari-
semin komist a* nokkru á h'endur inn-
lendra manna.
Bátur ferst. 5 menn drukna. 5. þ.
I m. fórst bátur frá Vestmannaeyjum
viS lendingu á Landeyjasandi. Þa*
var smábátur sendur frá vjelbáti, sem
útifyrir beiS, til þess aS sækja fólk
í land, en dimt var orSiS og hvolfdi
bátnum viS sandinn. 5 menn voru
á honum og fórust allir, en 2 voru
eftir í vjelbátnum. Þeir, sem drukn-
uSu, voru: Halldór Árnason frá
Hvammi i Mýrdal, Páll Jónsson frá
Kirkjulæk,  Ágúst   ............   frá
Deild i FljótshliS, Jónas Benedikts-
son, úr ReySarfirSi, og Harald Nor-
mann, norskur.
Þetta er 3. báturinn sem ferst me'ð
5 mönnum nú á örstuttum tíma, og er
hörmulegt til þess a* vita, hve sjó-
slysin eru hjer tiS.
Manntjónið í Eyrarsveit vestra. í
siSasta tbl. var sagt frá, aS 5 menn
þaSan hefSu farist á báti. Mennimir
voru þessir: Ásmundur Sigurösson
oddviti i SuSur-Bár, GuSm. Magnús-
son í TjarnarbúS, Jón Elíasson í
NorSur-Bár og sonur hans og sonur
Kjartans   Ólafssonar  á Akurstöðum.
Jarðarför frú Jakobínu Thomsen
fór fram 8. þ. m. og var lík hennar
flutt suSur aS BessastöSum.
Útsvarsmál landsverslunarinnar. 1
yfirrjetti er nýfallinn dómur um aS
landsverslunin sje ekki útsvarsskyld.
MáliS reis út af útsvari því, sem lagt
var á landsverslunina hjer í bænum
fyrir áriS 1917.
Slys. Þa* vildi til á Eyrarbakka, 5.
þ. m„ aS maSur varS undir vjelbát,
sem veriS var aS setja á flot og
marSi hann til bana. MaSurinn hjet
Tómas ÞórSarson, frá SumarliSabæ,
bróSir Jóns FljótshliSarskálds.
Guðjón Samúelsson hefur nú lokiS
fullnaSarprófi í húsgerSárlist, í Khöfn
meS  hárri   1.  einkunn.
Dönsk fjármál. Khafnarskeyti frá
4. þ. m. segir, a* danska stjórnin sje
a* taka lán fyrir rikissjóS, sem eigi
aS nema 120 miljnum, og verSi það
lagt fram af skipaeigendttm og aSal-
bönkunum.
Stjórnarskifti í Noregi. RáSaneyti
Gunnars Knudsen hefur sagt af sjer
og búist vi* aS myndaS verSi sam-
Hjer með tilkynnist vinum og
vandamönnum að uppeldissystir
mín
frú María Njálsdóttir
andaðist nýlega í Kaupmannahöfn.
Halldór Hansen.
Ráðskomistarfinii
við   Heilsuhælið   á   Vífilsstöðum
er laus frá 1. april næstk. Árslaun
600 kr. -f- dýrtíðaruppbót, ásamt
f æði, húsnæði og vinnuf ötum. Um-
sóknir, með upplýsingum um ald-
ur og fyrri starfa, og með heil-
brigðisvottorði, sendist lækni hæl-
isins fyrir 1. marts næstk., en um-
sóknirnar stilist til stjórnarráðs-
ins.
sfeypuráSaneyti,  segir  símfregn   frá
5- þ. m.
Rafmagnsmál Reykjavíkur. Á sí*-
asta bæjarstj.fundi var samþykt aS fá
verkfræSingana Kirk og G. HlíSdal
til aS taka aS sjer umsjón meS bygg-
ingu ElliSaárrafmagnsstöSvarinnar.
J. Krabbe fulltrúa skyldi faliS umboS
til aS undirskrifa lántökusamninga
í Khöfn, og byrjaS á verkinu svo
fljótt sem unt væri.
Gasstöðin. Bæjarstj. hefur núsamþ.
a* veita gasstöSvarstjórastöSuna, er
Borchenhagen fer frá henni, Bryn-
jólfi SigurSssyni frá Flatey, en hann
hefur unniS viS gasstöS í Noregi und-
antarin *ár.
Heiðurssamsæti hjeldu sóknar-
menn sjera Pjeturs á KálfafellsstaS
honum og frú hans 22. sept. í haust
sem leiS, í minningu þess, a* þau
höfSu þá starfaS í prestakallinu í
25 ár. Steindór bóndi á BreiSaból-
staS flutti ræSu fyrir minni prests-
hjónanna og afhenti þeim minning-
argjafir frá söfnttSinum, prestinum
ihenholtsstaf, búinn silfri og gulli, en
frúnni armband og brjóstnál, alt
vandaSa og góSa gripi, meS áletrun-
um. Samsæti* var f jölment, og hald-
iS að afl'okinni messugjörS.
Hjálparstöð fyrir berklaveika í
Rvík. Sig. Mfegnússon læknir skýrir
frá því í Mrg.bl. í gær, aS hjtikrunar-
fjelagiS „Líkn" hjer í bænum hafi
tekiS á stefnuskrá sína, a* koma hjer
upp hjálparstö* fyrir berklaveikt
fólk, og hefur læknirinn á*ur skrifaS
tim nauSsyn slíkrar stofnunar. Segir
hann ntí, aS „Líkn" taki bráðlega til
starfa i þessa átt, og hafi ein kona
lofaS aS leggja fram 1200 kr. á ári
til þessarar starfsemi, en f jelagiS sæki
nú um 1000 kr. styrk til hennar úr
bæjarsjóSi, og muni hann auSfeng-
inn. En jafnframt hvetur hann menn
cg konur til aS gerast fjelagsmenn í
,.Lik" og stySja á þann hátt þetta
þarfa fyrirtæki.
Skipaferðir. „Willemoes" kom frá
AustfjörSum í nótt. — „Gullfoss"
væntanlegur a* vestan á morgun. —
„Botnia" kom til Khafnar 8. þ. m.,
fer þar í þurkví og leggur ekki á
sta* hingaS aftur fyr en 5. mars. ¦—
„Sterling" fór frá Khöfn 9. þ. m.
Ný skáldsaga eftir Gunnar Gunn-
arsson kom út fyrir jólin í vetur hjá
Gyldendals bókaverslun í Khöfn, og
heitir „Edbrödre (FóstbræSur). Ro-
man fra Islands Landnamstid". Þa*
eru þeir Ingólfut landnámsmaSur og
Hjörleifur, fóstbróSir hans, sem sag-
an lýsir, og segir frá æskuárum þeirra
í Noregi, víkingaferSum þeirra vest-
ur um haf og loks landnámsför þeirra
til íslands. Höf. gerir sjer alt far um,
aS vera í samræmi viS lýsingar forn-
sagnanna, en gefur annars ímyndun-
arafli sínu lausan taumínn. Igólfur
er í sögunni staSfestumaSur mikill,
trúmaSur og festheldinn viS fornar
venjur, en Hjörleifur óstöSugur í
lund, trtilaus og reikull í ráSi, en þó
drenglundaSur og hraustmenni. Son-
um Atla jarls á Gaulum, sem þeir
fóstbræSur áttu viS í Noregi, er einn-
ig vel lýst, og ekki síSur konum
þeirra fóstbræSra, sem me* þeim
fóru til Islands, og feSrum þeirra í
Noregi, sem höf. virSist þó gera helst
ttl gamla í hlutfalli vi* synina i byrj-
un sögunnar. En karlarnir eru skemti-
legir. Og yfir höfuö er þetta skemti-
leg bók meS góSum skáldskap, sem
ofinn er utan um sannsögulega við-
burSi.                                                ;   '
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 21
Blağsíğa 21
Blağsíğa 22
Blağsíğa 22
Blağsíğa 23
Blağsíğa 23
Blağsíğa 24
Blağsíğa 24